'Het ergste moet nog komen'

De kredietcrisis sleept nu al meer dan een jaar aan, maar wie ervan uitging dat we het ergste nu wel achter de rug hadden, lijkt er stilaan aan voor de moeite. De voorbije weken hadden verscheidene topbankiers, onder wie ook Fortis-baas Herman Verwilst en Dexia-topman Axel Miller, laten verstaan dat de subprime-malaise zeker nog tot in 2009 zou voortduren.
Nouriel Roubini van de University of New York waarschuwde vorige week nog voor een wereldwijde recessie, terwijl Merrill Lynch-econoom Richard Bernstein beleggers er op wees dat ze de huidige kredietcrisis onderschatten.
Nu voegt ook de voormalige hoofdeconoom van het IMF, Kenneth Rogoff, zich bij dat pessimistische clubje.
Wie denkt dat er stilaan licht komt aan het einde van de tunnel zit er compleet naast, maakte Rogoff  duidelijk tijdens een toespraak in Singapore.
'Ik denk dat we hooguit halfweg zijn in de financiële crisis,' stelt Rogoff vast. 'Meer nog: ik geloof dat het ergste nog moet komen.'
Voor er van beterschap sprake kan zijn, zal er nog heel wat bloed moeten vloeien in de financiële sector, waarschuwt de voormalige hoofdeconoom van het Internationaal Muntfonds (IMF).
'De komenden maanden zullen we niet alleen banken van middelgrote omvang kopje onder zien gaan. Ook een van de grote jongens, een zakenbank of een bank, zal bankroet gaan,'
Ook Fannie Mae en Freddie Mac, de Amerikaanse hypotheekgiganten die momenteel kreunen onder de kredietcrisis, zullen volgens Rogoff niet langer in hun huidige vorm kunnen blijven overleven. Het beleggersblad Barron's schreef gisteren dat de regering Bush er ernstig rekening mee houdt dat Fannie en Freddie niet voldoende kapitaal kunnen ophalen, en dat de twee groepen moeten worden genationaliseerd.
Van buitenlandse investeerders, zoals bijvoorbeeld de Singaporese staatsfondsen GIC en Temasek, hoeven de Amerikaanse financiële groepen niet al te veel heil verwachten, meent Rogoff. 'Het financiële systeem is momenteel veel te groot in omvang en zal verder moeten krimpen. '

Pieter Suy

Comments

[Geplaatst door: Modest]

Het lijkt er sterk op dat de analisten van de o zo onkreukbare zakenbanken mekaar de loef willen afsteken met het meest optimistische toekomstscenario, Rogoff doet er nog een schepje bovenop, de Bel20 flirt opnieuw met de 3000. Ieder zijn gedacht, ik denk dat er binnen weinig jaren mensen spijt gaan hebben dat ze het niet aandurfden aandelen in te slaan. Als ik mijn gat verbrand, zal ik voorwaar op de blaren zitten. Frank Wiebe, de commentator bij het Duitse Handelsblatt, denkt er het volgende over : Ich gebe es zu: Vor rund einem Jahr habe ich schon einmal geglaubt, dass Bankaktien so billig sind, dass ein Kauf lohnt. War leider nichts. Und wenn man jetzt mit derselben These käme, wäre sie mit hoher Wahrscheinlichkeit in ein paar Monaten auch schon wieder überholt, vielleicht sogar in ein paar Tagen. Auf der anderen Seite darf man sich nichts vormachen: Wenn sich alle einig sind, dass die Finanzkrise im wesentlich gegessen ist, dann sind Bankaktien längst nicht mehr billig. Die ideale Zeitspanne zum Kauf ist meist die, wenn alles heruntergeht und keiner glaubt, dass die Branche sich erholt - so wie zurzeit. Dagegen spricht die alte Börsenweisheit, niemals in ein fallendes Messer zu greifen. Letztlich ist es eine Frage des Anlagehorizonts. Wer kurzfristig denkt, lässt wirklich besser die Finger von einer fallenden Branche. Aber in ein paar Jahren schauen wir vielleicht zurück und denken: Hätten wir damals Bankaktien gekauft - egal ob ein paar Monate früher oder später. Einen Fehler darf man freilich nicht machen: zu glauben, dass die Finanzbranche sehr bald wieder so klotzig verdient wie vor der Krise. Die Scheingewinne - mehr war es zum Teil ja nicht - wird es in absehbarer Zeit nicht mehr geben. Die Branche dürfte auf Dauer ein niedrigeres Gewicht an den Börsen haben als in der Vergangenheit. Nur - irgendwann kommt der Punkt, wo die Kurse weiter gesunken sind, als diesem dauerhaft niedrigen Gewicht entsprechen dürfte. Weit sind wir von diesem Punkt wahrscheinlich nicht mehr entfernt.