Gelezen in de blogosfeer... : Griekenland en de gevolgen

 

- Douglas A. McIntyre op WallSt 24/7 heeft de oplossing voor Griekenland, maar ze is niet bepaald makkelijk; Duitsland zou zich echt moeten verbinden tot minstens 15 miljard euro steun, het IMF moet nog eens 10 miljard euro uittrekken, Griekenland zou een toezichtscommissie moeten dulden die de begrotingssanering bewaakt, het IMF en de eurozone zouden moeten afkondigen dat de reddingsoperaties stoppen bij Griekenland.

Vooral dat laatste lijkt problematisch. Hoe de Spaanse of Portugese bevolking uitleggen dat al die moeite wél wordt gedaan voor Griekenland, maar niet voor hen? Uiteraard zijn de andere voorwaarden ook al problematisch. 

- De econoom Willem Buiter, nu werkzaam voor Citi, zegt dat een strenge redding ('tough love') voor Griekenland waarbij de schuldeisers ook een bijdrage leveren de meest waarschijnlijke uitkomst is. Dit zou goedkoper zijn voor andere eurolanden dan hun eigen banken te moeten redden, uittreksels op FT Alphaville. Buiter is zeker lezenswaardig. Volgens hem zullen er binnen enkele jaren geen AAA-landen meer zijn, en heel wat staatspapier zal het statuut hebben van subprime rommelkrediet.

- In maart evolueerde het Chinese handelsoverschot naar een tekort. Volgens Mish's Global Economic Trend Analysis is dit door een instorting van de Amerikaanse vraag naar Chinese goederen gekoppeld aan een opstoot van Chinese aankopen van grondstoffen tegen steeds hogere prijzen.

- Ook Nobelprijswinnaars Economie kunnen bang worden. Paul Krugman op The New York Times over de zwakkere Eurolanden: "It's getting a bit scary out there." Portugal mag dan al minder rampzalige staatsfinanciën hebben vergeleken met Griekenland, de markt denkt dat de Portugese banken in de problemen zitten, het land had een grote vastgoedzeepbel. 

- Alcidi Cinzia en Daniel Gros bekijken op Vox welke andere grote budgettaire saneringen in het verleden plaatsvonden (in Europa), dit om een antwoord te vinden op de vraag of Griekenland het kan halen. Het antwoord: het bleek in het verleden wel degelijk te kunnen, maar het duurt minstens vijf jaar en tijdens het aanpassingsproces blijft de verhouding van de schulden tegenover het BBP toenemen. Bij de landen met de langste aanpassingsprocessen behoren België (negen jaar, van 1981 tot 1990) en Nederland 10 jaar (1990 tot 2000). 

- Rebecca Wilder op Angry Bear stelt vast dat Griekenland, Italië, Ierland, Portugal en Spanje allemaal met het probleem worstelen van een ernstig tekortschietende concurrentiekracht. Die landen zijn goed voor 34 procent van het BBP van de eurozone. Wanneer zij allemaal die in een recessie of depressie worden geduwd, zal ook Duitsland daar de weerslag van ondervinden. 

- Alen Mattich op The Source (WSJ.com) heeft het in From Sovereign To Subprime over de vergelijking van Griekeland met de neergang van Lehman Brothers. Geleidelijk aan realiseert de markt zich de ernst van de situatie.

- Ook een manier om zich te verdedigen: Jürgen Stark, lid van het uitvoerend bestuur van de ECB, zegt dat het VK, de VS en Japan nog grotere uitdagingen tegemoet gaan op het vlak van de staatsschulden dan de eurozone. Ook die regeringen moeten ambitieuze maatregelen noemen, aldus Stark volgens FT Money-Supply.