Een lange lezing door Marc Faber met als titel Mirror, Mirror on the Wall, When is the Next AIG to Fall? Speciale attentie voor onze bewonderaars van Ludwig von Mises: de lezing had plaats voor het Ludwig von Mises instituut in New York City, op 22 mei van dit jaar.
Faber trakteert ons op een analyse van de hele voorgeschiedenis van de financiële crisis en de rol van de Federal Reserve hierbij.
(via The Big Picture)
Dani Rodrik is net terug van een conferentie in Spanje. Hoe kan het land uit de crisis geraken? Zijn antwoord:
- Uitgaven terugschroeven op zich helpt niet, tenzij er ook maatregelen worden genomen om de concurrentiekracht te verhogen.
- Het verlagen van ontslagkosten en het decentraliseren van loononderhandelingen tot op bedrijfsniveau zijn geen substituut voor een concurrentiebeleid. In de mate dat ze politiek de sfeer vergiftigen, kan dit zelfs op korte termijn negatief zijn.
- Er zou over alle sectoren heen een verlaging moeten komen van de nominale lonen en van de dienstenprijzen (nutssectoren... )
- Uit de eurozone stappen is geen praktisch alternatief voor een inkomensbeleid.
Meer berichten uit de blogosfeer na "lees meer"...
John Maynard Keynes is volgens de mening van Vlaanderen de meest invloedrijke econoom uit de geschiedenis. Keynes, de vader van de macro- economie die dankzij de financiële crisis van de voorbije jaren opnieuw razend populair is, krijgt net iets meer stemmen achter zijn naam dan de 18de-eeuwse Adam Smith en de onlangs overleden Milton Friedman.
Bent u het eens met die keuze of zou u zelf andere namen naar voren schuiven? Discussieer mee over de ranglijst, straks vanaf 12u00.
De nochtans woelige week kabbelde vrijdag rustig naar een lang weekeinde (Londen is maandag dicht wegens een bankenvakantie en Wall Street wegens Memorial Day), maar toen was er het ratingagentschap Fitch dat de AAA-rating van Spanje verlaagde (naar AA+).
Redenen voor de verlaging:
- De verlaging van de schuldgraad bij de overheid en in de privésector leidt tot een lagere groei op middellange termijn.
Dit is een gastbijdrage van Philippe Gijsels, structured product strateeg bij BNP Paribas Fortis.
Laat me meteen maar een open deur intrappen: we leven in een turbulente marktomgeving. Dit betekent dat we meer dan ooit de baan op zijn om samen met interne en externe klanten proberen antwoorden te vinden, of ten minste proberen de juiste vragen te stellen omtrent de investerings- en beleggingsomgeving in iets wat wel eens een sleutelmoment in de geschiedenis zou kunnen zijn. Daarom heb ik de laatste tijd minder blogs geschreven dan ik zou willen.
Gelukkig heeft Karel de Bie zich bereid verklaard om regelmatig een stukje te verzorgen, vaak vanuit een technische invalshoek. Een aantal dagen verscheen al een eerste bijdrage van zijn hand:”De aandelenmarkten liggen er technisch zeer zwak bij”.
En in de huidige marktomgeving is “market timing”meer dan ooit belangrijk. Maar daarover later meer. Eerst en vooral wil ik iets verduidelijken. We hebben het al een hele tijd over een lange termijn berenmarkt en de rally van de dieptepunten van maart die we al een tijd de moeder van alle berenmarktrallies noemen. Ik heb gemerkt dat als we met klanten praten hieromtrent nogal wat verwarring bestaat. En dat er is vooral één van terminologie. Veel mensen associëren het begrip “berenmarkt” met een aandelenmarkt die alleen maar zakt. En we hebben het hier over iets anders.De aandelenmarkten bewegen in grote golven van tientallen jaren. Na de crash van 1929 zagen we een vlakke markt tot 1949. Na de tweede wereldoorlog kwam het herstel en een economisch gunstige periode van wederopbouw. Van 1949 tot 1966 vervijfvoudigde de Dow tot de toen magische grens van 1000 punten.
Vervolgens bleven we voor een periode van zowat 16 jaar tegen dat 1000 niveau aanbotsen. In reële termen was het rendement nog een stuk lager omdat het de periode was van de olieschokken en de hoge inflatie zorgde voor een negatief reëel rendement.
Het was een adembenemende week, met grote volatiliteit en dramatische omslagmomenten - bv naar aanleiding van de Chinese steunbetuiging aan het adres van de euro.
Wat zijn uw bedenkingen bij de voorbije marktenweek? Het woord is aan u!
David Einhorn, voorzitter van Greenlight Capital Inc., tijdens de Ira Sohn Investment Research Conference (foto Bloomberg)
Woensdagavond blies de beau monde van Wall Street verzamelen in het Newyorkse Lincoln Center, voor de jaarlijkse Ira Sohn-conferentie. Dat is dé conferentie, waar een who's who van de hefboomfondsenwereld en legendarische langetermijnbeleggers zoals Jeremy Grantham van vermogensbeheerder Grantham, Mayo & Van Otterloo elk een kwartier lang een tipje van de sluier lichten over hun strategie.
De Ira Sohn-jamboree is vooral bekend sinds de editie 2008. Toen hakte David Einhorn, een hedgie van Greenlight Capital, ongemeen hard in op de volgens hem dubieuze boekhouding van Lehman Brothers. Voor Dick Fuld & Cie was die toespraak meteen het begin van het einde.
Weten we echt wat de gezondheidstoestand is van de Europese banken? Tijdens de Canadese BBC Newsnight van 26 mei zeggen Gillian Tett (Financial Times) en Hugh Hendry (Ecletica Asset Management) dat we geen degelijk zicht hebben op de situatie van de Europese banken. Jeffrey Sachs (Columbia University) stelt dat de markt van nature paniekerig is en dat we zeker nog niet aan een "worst case scenario" toe zijn.
Hendry zegt dat het beter is de banken nu voor hun verantwoordelijkheid te plaatsen inzake de Zuid-Europese schulden. Beter nu gedurende drie jaar een recessie dan de crisis over twintig jaar spreiden, zo vindt hij: "ik beveel u aan te panieken."
Wat is de moraal van het verhaal vandaag op de markten? Niet één, maar twee dingen:
1) Het doet er echt wel toe wat China zegt of niet zegt. Een nieuwsbericht woensdagavond over China dat zijn euro-posities zou herbekijken zette niet enkel de euro onder druk, maar Wall Street. De ontkenning donderdagmorgen door een Chinese ambtenaar gaf de beurzen wereldwijd vleugels.
2) Maar misschien doet het er allemaal niet zo toe (klik "lees meer" voor het vervolg)
Volg Bear&Bull ook via
