Jackson Hole en het einde van de zekerheden

De econoom Raghu Rajan beschrijft in zijn boek Fault Lines hoe hij het aandurfde op de Jackson Hole Conferentie van 2005 kritiek te uiten op het Greenspan-tijdperk, dat toen op zijn einde liep. Was er nu weer zo'n moment op de editie 2010 van deze conferentie, die centrale bankiers en economen samenbrengt in Wyoming, vlak bij Grand Teton National Park?

Het is op het moment zelf moeilijk te bepalen of er een nieuwe Rajan is opgestaan - de geschiedenis leert wie gelijk lijkt te hebben gekregen. Bovendien was er in 2005 een vrij algemene consensus over de voortreffelijkheid van Alan Greenspan terwijl nu van consensus veel minder sprake is.

Als er toen al debat was, dan was dat over de vraag of Alan Greenspan nu de allerbeste centrale bankier uit de wereldgeschiedenis was, of één van de allerbeste, zoals Rajan schrijft. Dat is nu wel anders, met een veelheid aan meningen die de buitenwereld de stellige indruk geeft dat de economische wetenschap hetzij geen wetenschap is, hetzij wel erg op een dwaalspoor lijkt te zijn geraakt.

Wat melden de blogs en columns over Jackson Hole 2010? Als er al iets indruk heeft gemaakt, is het juist het ontbreken van zekerheden. Werken de buitengewone maatregelen van de centrale bankiers echt? Hoe uitzonderlijk moet een toestand zijn om die maatregelen in te zetten? Moeten bubbels worden bestreden via het monetair beleid of eerder door specifieke regelgeving? Maar debat is nog altijd beter dan valse zekerheden...

- De Lex colmun in de Financial Times: "Er was wat zelf-beschuldiging en meer zelf-rechtvaardiging maar geen overeenstemming over de werktuigen om crisissen op afstand te houden en slechts onderdrukt geloof in het vermogen van het monetaire beleid om de economie van fragiel en onevenwichtig naar sterk en gezond te krijgen."

- Op EconoShock wordt meer ingegaan op de boodschap van Jean-Claude Trichet: de regeringen riskeren een verloren decennium als ze wachten met het aanpakken van de openbare schuld. Dat is een voorwaarde om een duurzaam herstel te bereiken. Een opvallende uitspraak kwam van Martin Feldstein: "het zou goed kunnen dat mensen die staatobligaties op 20 en 30 jaar kopen, een groot risico nemen. Die prijzen zouden kunnen zakken. Ik denk dat de Fed de rente onder wat voor soort van lange termijn evenwicht dan ook houdt."

- Op FT Money-Supply kreeg Ralph Atkins zelfs een fin de siècle gevoel bij het commentaar van Trichet. De Europese centrale bankier verwees naar Max Weber en meer bepaalde naar de noties overtuigingsethiek en verantwoordelijkheidsethiek. In normale tijden handelen centrale bankiers volgens hun overtuiging - de ECB bv bestrijdt inflatie. In abnormale tijden moeten de centrale bankiers stilstaan bij de gevolgen van hun acties en kunnen buitengewone maatregelen worden genomen.

- Maar werken die buitengewone maatregelen - zoals het aankopen van allerlei effecten met de bedoeling de lange termijn rente te doen dalen - ook echt? Volgens vice-gouverneur Charles Bean van de Bank of England wel, zo blijkt uit zijn paper. Er was uiteraard ook kritiek. Bean vindt dat dergelijke maatregelen enkel in noodgevallen mogen worden gebruikt en Real Time Economics van de WSJ citeert professor Alan Blinder van Princeton die antwoordde "we gaan die gekke tante niet zo snel weer terug in de kast krijgen."

- Nog op Real Time Economics komt een paper ter sprake dat argumenteert dat stijgende aandelenmarkten een strenger beleid van de Federal Reserve kunnen rechtvaardigen. Maar wanneer zijn markten in een overdrijvingsfase? Een aantal Fed-experten zegt nu dat zij markten in onevenwicht kunnen identificeren, maar dat dit altijd met onzekerheid is. Anderen dan weer zeggen dat bv de bubbel op de Amerikaanse vastgoedmarkt helemaal niet met enige zekerheid vast te stellen was.

Lees ook:

- Reacties in de blogosfeer op Ben Bernanke

- Jackson Hole even centrum van de wereld