De Jackson Hole-lectuur, nu ook voor u en ik

Economienerds aller landen, juicht! De Kansas City Fed heeft eindelijk alle research van haar zomersymposium voor centrale bankiers, afgelopen weekend, online gezet. Niets te vroeg, overigens. Het blijft vreemd dat het Fed-kantoor van Kansas City pas nu alle papers publiek maakt en niet dit weekend.

Vreemd, wat een heldere communicatie is precies één van de prioriteiten van de centrale bank onder haar voorzichter Ben Bernanke. En in deze Twittertijden kun je niet zeggen dat centrale bankiers onvoldoende communicatiemiddelen hebben.

En ook vreemd, aangezien deelname aan de hoogmis voor centrale bankiers niet iedereeen gegeven is. Het was drummen voor de 110 plaatsjes in de Jackson Hole Lodge: onder meer Brian Sack, bij de New York Fed de beheerder van de 2.300 miljard dollar zware balans van de centrale bank, en Goldman Sachs-hoofdeconoom Jan Hatzius stonden niet op de gastenlijst. De centrale bankiers van Albanië en Kazachstan dan weer wél.

Volgens The New York Times maakte vooral University of Maryland-econome Carmen Reinhart (foto), een experte in de naweeën van financiële crises, indruk, met een paper die ze samen met haar echtgenoot Vincent Reinhart - een vroegere topfunctionaris van de New York Fed - schreef. En waarin ze waarschuwde dat de VS na de vastgoedcrisis misschien wel dik een decennium lang met tergend trage groei en hoge werkloosheid zullen kampen. Een quote:

'We stellen data voor die aangeven dat het decennium relatieve welvaart voorafgaand aan de val (van de huizenmarkt, red.) in belangrijke mate gevoed werd door een expansie van krediet en stijgende schuldgraad gedurende een periode van ongeveer 10 jaar. Het wordt gevolgd door een lange periode van schuldenafbouw die meestal pas na de eigenlijke crisis begint en bijna even lang duurt als de voorafgaande kredietboom.'

Even interessant is de paper van Lawrence Christiano, econoom bij Northwestern University en de NBER. Christiano evalueerde het monetaire beleid gedurende 18 beurshausses tijdens de voorbije 200 jaar. Je moet je door een ontmoedigende hoeveelheid Griekse letters worstelen, maar volgende boodschap valt te distilleren: centrale bankiers die een beurszeepbel negeren, maken eerst de boom en vervolgens de daaropvolgende bust een stuk erger. Of zoals Christiano zelf het formuleert:

De vaststelling dat inflatie laag is tijdens booms suggereert dat een rentedoelstelling die grotendeels op verwachte inflatie focust, destabiliserend kan werken. De vaststelling dat kredietgroei hoog is in booms suggereert dat als (centrale bankiers) kredietgroei mee opnemen in hun rentedoelstelling, deze doelstelling grote beursfluctuaties zal afvlakken.'

Soit, lectuur genoeg voor wie er dit weekend in Jackson Hole niet kon bijzijn.