Waldorf

Op de voorpagina van de Britse zakenkrant Financial Times maandag: de China Construction Bank (CCB) komt met zo'n 12 miljard euro shoppen in Europa. 'Een aantal Europese banken is in de uitverkoop', vertelt topman Wang Hongzhang er gretig bij.

12 miljard, dat is ruimschoots voldoende om KBC (beurswaarde: 7,8 miljard euro) met een mooie premie helemaal in te lijven. Oké, CCB liet verstaan liever een Britse, Franse of Duitse bank te kopen, en liefst één met een duidelijk internationaal profiel. En oké, de traditionele KBC-aandeelhouders lijken ons niet het genre om hun bank van hier te verpatsen aan een onbekende snuiter van daarginds.

Maar toch. Als KBC niet wordt gekocht, dan mogelijk wel een bank uit de buurt, zoals Commerzbank of RBS. En als CCB geen trek heeft in een Belgisch hapje, misschien dan wel een andere Chinese gigant. Ze zijn nu al met zes in de top 50 van 's werelds grootste banken, gemeten naar balanstotaal (zie tabel).

Dat is meer dan de Verenigde Staten. Gemeten naar beurswaarde staan vier Chinezen in de wereld-top 10. ICBC prijkt helemaal bovenaan, met een beurskapitalisatie van ongeveer 160 miljard euro. In het eerste halfjaar boekte ICBC een nettowinst van omgerekend circa 15 miljard euro. Al die statistiekjes om maar te zeggen: die banken hebben écht ultradiepe zakken.

De vraag van 1 miljoen (of 100 miljard) is: hebben we hier te maken met gezonde betrouwbare superfinanciers of reuzen op lemen voeten? Hun geloofsbrieven mogen er in elk geval zijn. De Grote Vier van China - ICBC, CCB, Agricultural Bank of China, Bank of China - boeken al jaren knappe resultaten en verbluffende returns op ingezet kapitaal, en scoren tegelijk hoog op het vlak van kapitaal- en liquiditeitsvereisten.

Ze spelen een ander spel. Winstoogmerk is niet hun grootste drijfveer. De overheid zwaait de plak. Hun kerntaken zijn: de maatschappij stutten, systemische stabiliteit waarborgen en - op verzoek van hun eigenaar - kredieten verstrekken.

Omdat ze staatseigendom zijn zijn ze - ondanks hun monsterlijke omvang - niet 'too big to fail'. Mogelijke uitschuivers worden niet op de rug van de belastingbetaler geschoven. Uitschuivers zijn gewoon niet toegelaten, en dat weten de bankiers wel. Zij krijgen overigens een veel kariger loon dan hun westerse collega's. 'JP Morgan Chase betaalt zijn topman Jamie Dimon 1,21 miljoen dollar voor elk miljard dollar winst bij de bank. ICBC betaalt zijn topman Jiang Jianqing 9.400 dollar per miljard', berekende Bloomberg. Dat is 130 op 1.

Toch is er reden tot bezorgdheid. Sinds begin 2009 leenden Chinese banken meer dan 4.000 miljard euro, onder meer aan allerhande projecten waarvan sommige absurd overbodig zijn om toch maar die Chinese economische groei boven 7 procent te houden. Is daar iets aan de hand waar de westerse watcher het raden naar heeft? In elk geval mogen de Chinese banken dringend aan wat meer transparantie werken.

Tot slot blijft dat lastige gevoel dat China hier ongegeneerd komt shoppen omdat China er nu eenmaal de centen voor heeft. Zie, dat spel spelen ze wel volgens onze regels.

In Waldorf bespreekt Pierre Huylenbroeck dagelijks een stukje financieel-economische actualiteit.