Home Markten Live Netto Sabato

Geplaatst op 26 april 2012 door Roel Verrycken

Kroonprins Mitt

De voorrondes waren al gespeeld toen Rick Santorum de handdoek in de ring gooide. Dat Romney nog eens vijf staten won en het eindelijk tot het ego van Newt Gingrich is doorgedrongen dat hij al lang was weggezonken in de irrelevantie, maakt het alleen maar definitiever. Romney is de man die het tegen Obama opneemt. Hij heeft nu nog zes maanden om voltijds aan Obama-bashing te doen, de broodnodige centen in te zamelen en een nieuw ideologisch kleurtje te kiezen. Eentje dat past bij de onafhankelijke kiezers en de swing states die de verkiezingen gaan beslissen.

De exit van Gingrich gebeurt volledig op zijn Newts. Hij kondigde de dag na de vijf noordoostelijke primaries (waarvan hij hoopte te scoren in Delaware - maar het was zelfs niet close) aan dat hij volgende week zal stoppen. Een laatste staaltje megalomanie van de man die drie maanden geleden alweer voor het laatst meedeed voor de prijzen. Toen had hij South Carolina, de derde voorverkiezing, gewonnen, en lag hij in de weegschaal met Romney. Het was al zijn tweede comeback, want in december voerde hij de peilingen aan en was hij akelig zeker van zijn stuk: 'ik word de nominee'.

 

Maar na de oprisping in South Carolina en de tweede plek in Florida was het over met Gingrich. Santorum nam de conservatieve fakkel over, en Gingrich speelde niet veel meer klaar. Zijn notoire ideeënfabriek was niet stilgevallen (een maanbasis, internationaal recht op wapendracht) maar hij haalde enkel nog het nieuws toen een pinguïn hem beet. Op vrouw Callista en Newt zelf na geloofde niemand nog in de kansen van Newt Presidente. Ocharme de pers die een zombiekandidaat moest blijven volgen.

De campagne van Gingrich was een catastrofe van in het begin. Een jaar geleden ongeveer kondigde hij zijn plannen aan, maar in plaats van deftig aan het veldwerk te beginnen nam hij Callista mee op cruise in Griekenland. Zijn personeel bolde het daarna collectief af. Nadat clown Herman Cain werd afgevoerd, sukkelde Newt vanuit het niets nog even in de positie van koploper. Maar dat is een verre herinnering. Hij kan het wel heel goed uitleggen en scoorde in de debatten. Dit blijft een van de hoogtepunten van het primary-seizoen:

  

John King van CNN rilt nog na.

Dit stukje heeft een punt. Romney mag Gingrich en Santorum op twee knietjes danken dat zijn twee voornaamste concurrenten allebei bijzonder zwakke campagnes voerden. Hun amateurisme en boodschappen naast de kwestie deden Romney, ondanks zijn eigen talrijke uitschuivers, de volwassen mens in het gezelschap lijken.

Na de opgaves van Tim Pawlenty, Herman Cain, Michele Bachmann, Rick Perry, Jon Huntsman, Rick Santorum en Newt Gingrich heeft Mitt Romney de maandenlange en peperdure afvalrace gewonnen. Ron Paul blijft nog over, maar die voert eerder een (populaire) beweging aan dan een presidentscampagne.

Dat Romney de kandidaat zou worden is allesbehalve een verrassing want hij had in alles de meest presidentiële allures. En vooral: het was zijn beurt.

De Republikeinen hebben al jaren de traditie om de kandidaat te nomineren die voor de tweede keer probeert. Romney faalde in 2008 nadat hij verloor van McCain, die in 2000 verloor van Bush, voor wie (met een beetje goede wil) het pad werd geëffend door zijn vader. Bob Dole was de man in 1996, die in in 1988 had verloren van vader Bush, die in 1980 had verloren van Ronald Reagan, die in 1976 had verloren van Gerald Ford.

Zo voorspelbaar was de Republikeinse troonopvolging. Dat hele circus was nergens voor nodig.

Reacties

Onze blogs

Meer