#30J Doe een dubbele staking, dat werkt

De allereerste keer dat ik #30J zag, maakte ik de link met 30 jarigen. Ik dacht dat de vakbond ABVV heel specifiek Twitter gebruikte om met die groep jongeren te discusseren over wel of niet staken. Via Twitter kwam ik, dankzij een bericht van Marc Spruyt (Communication Manager ABVV), op de website van ABVV. 

 

#30J staat dus voor 30 januari en er wordt niet gediscusseerd, er wordt gestaakt. En ABVV heeft een link op haar website met een munitiedepo aan redenen om te staken. Persoonlijk vind ik staken een zeer waardig instrument, dat in het verleden met veel moed gebruikt werd om mensen tot inzicht te brengen. Vandaag de dag vind ik staken te vaak haar doel voorbij streven. Door de stakingen van het openbaar vervoer is de beeldvorming en nut van staken ook flink veranderd.

Ik wil de ABVV oproepen de staking af te lasten, dus we staken met de staking. Een dubbele staking, dat geeft denk ik nog veel meer effect. Net zoals Dhr Bellens van Belgacom de PS aan het denken zet door 2x achter elkaar niet de waarheid te zeggen. Je zal zien wat voor een effect dit heeft op zijn rol binnen Belgacom en er komt een dag dat hij denkt: "Had ik maar beter naar Saskia Mermans geluisterd".

Zo schrijft Daniel Richard in het boek: "Solidariteit in beweging, perspectief van de vakbond van morgen", ook dat het "lastpakgehalte" van de bonden ten opzichte van gebruikers de beeldvorming niet ten goede komt. Dus ABVV, er komt een dag dat jullie denken ...

Dus een dubbele staking, dat zet generaties tot denken, want dat we op een andere manier met arbeid, geld en sociale zekerheid om moeten gaan, is een feit. We zitten met een complexe uitdaging; we zullen de kloof tussen arm en rijk wereldwijd kleiner moeten maken en ook moeten stimuleren dat mensen die veel risico nemen (en voor veel mensen werkgelegenheid geven), extra beloond worden. Misschien dat we dat belonen op een creatievere manier zouden kunnen oplossen, dan alleen maar met geld.

Pieter Hoekstra is werkzaam als Country Manager België en Luxemburg bij Quint Wellington Redwood, een internationaal onafhankelijk managementadviesbureau dat zich volledig toelegt op het oplossen van IT-gerelateerde organisatievraagstukken. Pieter richt zich in het bijzonder op succesvolle groeps- of systeem veranderingen door destructieve versus groei patronen inzichtelijk te maken binnen (organisatorische) relaties. Volg Pieter op Twitter.

 

Het Praktijkboek Informaticarecht

 

Met regelmaat blog ik op deze website over actuele onderwerpen rond IT en recht. Maar voor wie een meer totaal begrip wil hebben, is er nu “Het Praktijkboek Informaticarecht”. 

“Recht rendeert voor uw onderneming”, dat is het centrale idee van Het Praktijkboek Informaticarecht. Goede afspraken vermijden geschillen en een optimale licentiestrategie verhoogt uw omzet.

Het Praktijkboek legt op een duidelijke en praktische manier uit hoe uw creaties worden beschermd, welke afspraken u dient te maken met personeel en toeleveranciers en welke juridische opties er zijn om uw producten in de markt te zetten.

Vooral de niet-juridisch geschoolde leverancier of gebruiker van software producten krijgt een vlotte en deskundige handleiding over hoe om te gaan met de juridische problemen waar hij in de praktijk dagelijks mee te maken krijgt.

Het Praktijkboek bevat volgende hoofdstukken:

I. Overzicht van de belangrijkste intellectuele rechten

II. Ontwikkeling van software

III. Gebruik van software van derden in een eigen applicatie

IV. Free en Open Source Software

V. Belangrijkste contracten

VI. Distributie van software

VII. Overheidsopdrachten

VIII. Verwerking van persoonsgegevens

IX. Personeel en zelfstandige medewerkers

Meer info op www.crealaw.eu.

 

Ywein Van den Brande - Advocaat

Crealaw is een niche kantoor dat gespecialiseerd is in technologie en nieuwe media.

 

 

Met regelmaat blog ik op deze website over actuele onderwerpen rond IT en recht. Maar voor wie een meer totaal begrip wil hebben, is er nu “Het Praktijkboek Informaticarecht”.  “Recht rendeert voor uw onderneming”, dat is het centrale idee van Het Praktijkboek Informaticarecht. Goede afspraken vermijden geschillen en een optimale licentiestrategie verhoogt uw omzet. Het Praktijkboek legt op een duidelijke en praktische manier uit hoe uw creaties worden beschermd, welke afspraken u dient te maken met personeel en toeleveranciers en welke juridische opties er zijn om uw producten in de markt te zetten. Vooral de niet-juridisch geschoolde leverancier of gebruiker van software producten krijgt een vlotte en deskundige handleiding over hoe om te gaan met de juridische problemen waar hij in de praktijk dagelijks mee te maken krijgt. Het Praktijkboek bevat volgende hoofdstukken: I. Overzicht van de belangrijkste intellectuele rechten II. Ontwikkeling van software III. Gebruik van software van derden in een eigen applicatie IV. Free en Open Source Software V. Belangrijkste contracten VI. Distributie van software VII. Overheidsopdrachten VIII. Verwerking van persoonsgegevens IX. Personeel en zelfstandige medewerkers Meer info op www.crealaw.eu.

Krijgen we dit jaar ‘Sociale’ verkiezingen?

2012 is weeral een verkiezingsjaar.  Er zijn om te beginnen de US primaries gevolgd door de presidentsverkiezingen en idem Frankrijk.  Maar ook in Belgie stevenen we af op weer eens een verkiezingsjaar.  Er zijn natuurlijk de gemeentraadsverkiezingen, maar ook de sociale verkiezing.

 Je zult het al gehoord hebben dat in de USA social media heel hard wordt ingezet om de kiezers te overtuigen van allerlei standpunten.  Ik kijk al uit naar het moment dat de Obama machine zich op gang trekt om met volle kracht ervoor te zorgen dat hij herverkozen wordt.  Intussen hoor je nu en dan wel eens van de ene of de ander flater van een politicus, of hoe het ook tegen jou kan keren.

Ik ben ervan overtuigd dat in navolging van de USA, sociale media ook hier zijn kop zal opsteken tijdens de gemeenteraadsverkiezingen.  Maar het zal ook niet lang meer duren vooraleer de vakbonden deze sociale media volledig ontdekken en ze inzetten tijdens de sociale verkiezingen van het voorjaar. Dus even een goed moment om een kleine “state of the nation” op te zetten.

Een kleine ‘tour de horizon’ op Facebook levert reeds een aantal pagina’s en groepen op.

• De overheid lijkt voorbereid en laat zich vooral niet onbetuigd met een Pagina en een App op Facebook:

• Wat de vakbonden betreft, daar heeft blijkbaar alleen het ACV een begin gemaakt met zijn aanwezigheid.  De anderen hebben het blijkbaar nog niet in de mot...

• En dan zijn er de akties van individuele bedrijven en mensen

• Tenslotte zijn er de Entreprise Social Networks (Yammer, Jive, Etc.) waar vakbonden nu ook vragen om gebruik van te mogen maken om hun interne campagne te mogen voeren.

 

De grote bedenking die ik me maak hoe de vakbonden en de bedrijven zullen omgaan met deze sociale media in aanloop naar de sociale verkiezingen.  Ze kunnen natuurlijk niet stoppen dat hun leden of medewerkers allerlei accounts, groepen en Pagina’s maken, maar vooral het gebruik van allerlei logo’s van de vakbonden en bedrijven is niet in te schatten.  Het gebruik zal van het logo zal verwarring stichten ivm het officieel karakter van deze componenten.

Ik ben ervan overtuigd dat er er geen “policies” of richtlijnen zijn, die dit soort dingen in goede banen zal leiden.  Ik weet bijna zeker dat mijn vakbond er geen social media policy op na houd, laat staan er één gecommuniceerd heeft.  Daarnaast hebben veel bedrijven zelf geen interne sociale media policy om dergelijke communicatie binnen de Enterprise Social Networks te regelen.   Je kunt natuurlijk terugvallen op allerlei wetgevingen maar dan moet je het wel eerst weten door aan monitoring te doen.   Ik denk dat hoger voorbeeld van Caterpillar al duidelijk aangeeft dat dit niet het geval is.

Mijn conclusie is dat er in 2012 zeer veel vraag zal zijn voor de sociale media expertise van zowel vakbonden, bedrijven als politieke partijen om de verschillende campagnes in goede banen te leiden, maar er vooral een nood zal zijn aan goede en gecommuniceerde sociale media richtlijnen.  Ik vraag me af...

Andere inzichten? Commentaren? Ik hoor ze graag.

Reageren kan ook op adammic@vanguard-leadership.be

 Mic Adam is "Sociale Media Policy Creator" en bedrijfsleider bij Vanguard Leadership.  Dit artikel is in eigen naam geschreven.

 

De New "New Way of Work"

Ik kan me niet ontdoen van het gevoel dat NWoW toch voornamelijk een concept is van de Lage Landen. Als je daarbuiten NWoW zou schrijven, vermoed ik dat men denkt dat het een nieuwe World of Warcraft versie betreft.

We focussen ons daarbij ook heel sterk op het aspect thuiswerken in dat hele NWoW gedoe, waarschijnlijk ook zo gek nog niet als je bedenkt dat zowel België als Nederland echt wel kampen met ongelofelijke mobiliteitsproblemen waar je op een doorsnee werkdag bij de minste tegenslag uren in de file doorbrengt.

Niet dat de rest van de wereld niet bezig is met een nieuwe manier van werken ontwikkelen, maar de focus ligt dan vaak toch meer op het vernieuwen van de manieren waarop je binnen en over organisaties heen kan samenwerken. Telewerk is daar natuurlijk een onderdeel van, maar het gaat toch ook nog veel verder.

In mijn vorige blog post had ik het kort over de opkomst van nieuwe interfaces voor het aansturen van allerlei toestellen, waarbij natuurlijk Apple’s Siri en Microsoft’s Kinect momenteel toch wel als zeer interessante acceleratoren zouden kunnen werken.

Mijn blogtekst was echter nog niet koud, of er verscheen op YouTube een filmpje van een zeer leuke case genaamd “Code Space” over hoe door middel van Kinect technologie en wat wel eens de volgende generatie Microsoft Surface zou kunnen zijn, software ontwikkelaars met verschillende toestellen, van laptops, tot tablets en zelfs smartphones tijdens een werkvergadering samenwerken.

Zeker de moeite waard om eens te bekijken.

 

Thomas Verschueren

Werkt als Marketing & Communications Manager bij RealDolmen, maar schrijft hier volledig in eigen naam.
Twitter | Blog | LinkedIn

Cyborg Yourself ?!

De "F" van frustratie.

Ik heb dit express in de vette hoofdletter "F" gezet, want ik sukkel nu al een paar dagen met een knie die het carrément laat afweten.

En ondanks mijn sterke wil & ontkenningsdynamiek geeft mijn knie echter géén duimbreed toe. Net alsof ik verwikkeld ben in een aanslepende regeringsvorming. Een "vind ik niet leuk" button zou ondertussen ferm versleten zijn...

Toch wel straf dat een "scharnier" zoveel miserie kan berokkenen. Nu besef ik pas hoe afhankelijk een mens wel is van zijn bewegende & scharnierende onderdelen. En zolang je dit niet zelf aan den lijve mag ondervinden, stel je jezelf er géén vragen bij of sta je er zelfs niet bij stil.

Reality hits hard when you least expect it

Quasi Herr Flick gewijs sleep ik mij dus nu van a naar b en terug. Maar gelukkig is mijn "Helga" er nog, om in te springen waar nodig. Jammer, maar helaas, de bijpassend outfit was een brug te ver. Aber man kann im Leben ja leider nicht alles haben, dacht ik bij mezelf al sussend. Humor helpt het verwerkingsproces.

En wellicht was de SAW marathon van een aantal weken geleden toch ook weer niet zo'n goed idee. In de welke - voor de niet kenners - de ledematen zonder enige vorm van schroom & op spitsvondige wijze van de zondaars verwijderd worden. Zonder dat er anesthesie of zelfs maar een zorgzame verpleegster in de buurt is.

Mijn onderbewustzijn speelt handig in op dit soort impressie, want als kers op de taart was het een nachtmerrie - en hopelijk géén visioen - die mij bruusk, en drijvend in eigen zweet, uit mijn R.E.M. slaap haalde. Het onderwerp van mijn droom ? Een amputatie, in ware "Saw" stijl, van mijn o zo weerspannige knie. Ik bedankt alvast Leigh Whannell voor de aangepaste kerstsfeer !

My Bionical Science Project

Alle gekheid op een stokje: wat als nu blijkt dat de knie echt afgeschreven wordt door de plaatselijke medicijnman, en hierdoor effectief vertikaal dient geklasseerd te worden in een Biogrip KG450338 ? Bionical upgrade parts coming soon to a store near you ? Science to the rescue ! Ik mag het hopen...

Niet dat het in mijn geval zo'n vaart zal lopen, maar ik vroeg mij toch af in welke mate de huidige wetenschap & technologie in staat is om lichaamsdelen te vervangen, als het momentum zich aanbiedt.

En zo ja, rijst dan spontaan ook de volgende vraag: wanneer & waarom vervangen we ?

Louter reactief, m.a.w. bij verlies of ontbreken (van bij de geboorte) ervan. Of eerder proactief, om bijvoorbeeld een hogere resistentie annex performantie te bekomen? Hoe ver kunnen & mogen we hierin gaan ? Of is er géén sprake van een menselijke limiet in dit debat. Onder het moto: we spelen immers niet zelf voor God want we "tweaken" enkel zijn creatie...

Six Million Dollar Man meets Bionic Woman

Twilight zone c.q. ethisch vraagstuk ? Want door het continu vervangen van lichaamsdelen (in de veronderstelling dat we ook alle, maar dan ook alle mogelijke weefsels, cellen, aders, DNA kunnen copieëren & reproduceren) zou de oeroude onsterfelijkheidswens wel eens kunnen uitkomen.

Een kwestie van tijd ? Ik denk het eerlijk gezegd wel. En het invoeren van een paar keywoords in Google & Bing leert ons alvast het volgende:

Össur ontwikkelt protheses (knie & voet) die door middel van ingebouwde microprocessoren continu leren & daardoor zich kunnen aanpassen aan de gebruiker ervan.  

Verleden maand voorzag Second Sight een blinde patient van hun Argus II Retinal Prothesis System. Met succes, want de man in kwestie herwon gedeeltelijk zijn zicht. 

De firma Abiomed levert met zijn AbioCor een volledig werkend hart dat mogelijks een oplossing biedt als je hart er dreigt mee op te houden om welke reden dan ook.

Het is in mijn ogen dan ook een kwestie van tijd vooraleer we, net zoals wat de plastische chirurgie nu aanbiedt, kunnen kiezen uit verschillende "upgrade packages". In plaats van een borstvergroting onder de kerstboom, kan je nu ook gaan voor een stel benen die je aan 60km/u laat rennen. Of tot zolang de batterij het volhoudt.

Vervanging van bijvoorbeeld de neus door een exemplaar dat 10.000x beter ruikt dan het huidige model. Deze link je aan een "geuren database" wat dan weer andere perspectieven opent.

Of ogen waardoor je plots over een haarscherp adelaarszicht beschikt. Misschien wil je ook beschikken over meer bijtkracht of een steviger handdruk ? 

Waarbij het reactief karakter van de ingreep evolueert naar een optioneel c.q. must have, afhankelijk van wat je budget toelaat. De film Repo Men schets hier alvast een mogelijks toekomstbeeld. Het zal allemaal een kwestie van de flexibiliteit van je budget zijn...

En net zoals met zovele andere innovaties zal de invloed, maar vooral ook de (vaak in eerste instantie oneindige) funding van het militaire apparaat niet onbelangrijk zijn, aangezien ontwikkeling veel geld & tijd kost. Want ook hier is de inzetbaarheid van - even oneerbiedwaardig & kort door de bocht - opgewaard kanonenvlees niet te versmaden.

Waar we ook naar toe evolueren, voor de medemens die een vervanging of zelfs een upgrade om gezondheidsredenen nodig heeft, biedt de wetenschap steeds meer soelaas. Hopelijk valt het kostenplaatje dan ook nog binnen de grenzen van het betaalbare.

Stof tot nadenken & voor het voeren van discussies. Benieuwd naar wat de lezers van deze blog zouden willen aanpassen, mocht de technologie - los van het budget - dit toelaten.

Zelf zou ik opteren voor een geoptimaliseerd spijsverteringsstelsel dat een strikt minimum aan vetten toelaat en de rest afvoert in plaats van het op te slaan ter hoogte van de "love handles"...

Jan De Bondt, managing partner Channel Reflex

Linkedin / Twitter

 

 

 

 

 

 

Sociale Media: "Return Before Investment" of "Return On Investment"?

Vorige week was er de jaarlijkse hoogmis voor marketeers, namelijk het Stichting Marketing congres.  De rode draad van dit event was natuurlijk sociale media.  Bijna elke spreker nam het woord sociale media in de mond.  Het is echter jammer te moeten vaststellen dat ze deze term eigenlijk reduceren tot Facebook en Twitter.  En ja, dat zijn nu éénmaal de platformen met het grootst aantal deelnemers, maar er is zoveel meer dat relevant kan zijn voor marketeers.  De sprekers bieden dan ook het beeld aan dat je enkel op die 2 platformen moet zijn en dat het niet zo veel werk is om er aan deel te nemen.  Maar ik wil niet de wereld verbeteraar spelen en leg mij hierbij (voorlopig) neer.

De grote vraag die toch bij veel marketeers blijft hangen is: “wat is nu de ROI van sociale media?”.  Het antwoord blijven de meesten schuldig of gebruiken de vele voorbeelden van grote bedrijven wat niet altijd van toepassing is op ons belgisch B2B bestel.  Deze vraag werd mij deze week ook eens gesteld door een student in het kader van zijn thesis.  Dus even een moment nemen om hierop verder te borduren.

Misschien goed om even een korte reflectie te doen.  ROI betekent “Return on Investment” en doet onmiddelijk de vraag rijzen: is er wel sprake van een “Investering” als het over sociale media gaat?  In veel (KMO) bedrijven wordt sociale media aan een bestaande funktie (meestal marketing) toegevoegd.  Dus is er eigenlijk geen “Investering” in personeel voor sociale media.  Die mensen moeten aan de slag met vooral gratis producten (zelfs als het over monitoring gaat) en dus weeral geen “Investering”.  In het beste geval gaat iemand naar een cursus of wordt er een consultant eventjes binnengehaald om wat diensten te leveren maar ook deze kosten zijn zeer beperkt.  En toch wordt er verwacht dat er een “Return” komt – op nul investering kan dat toch niet veel zijn?  Hum, iets om even bij stil te staan!  De conclusie zou kunnen zijn dat we vandaag vaak spreken over RBI (Return Before Investment) als het op sociale media aankomt.

Toch hoor je vaak dat je toch moet aanwezig zijn op sociale media maar wat is dan een realistische ROI?  Je hoort nogal eens de uitdrukking “Your business will exist in 5 years” (Erik Qualman) – Tja, dan zullen er in Belgie nog weinig KMO’s overblijven…

Daarnaast worden er verschillende metrics naar voor geschoven zoals: aantal fans/followers, conversaties, amplication rate, attractie rates, viewability rate, click through rate, etc.  Soms praat men over share of voice, sentiment, brand awareness en andere wollige begrippen (althans voor de belgische B2B KMO), maar eigenlijk is er toch maar 1 echte “Return” die voor elke CEO of investeerder telt namelijk hoeveel geld/profit hebben we bereikt met onze investering.  Als die nul is kan het resultaat eigenlijk ook alleen maar nul zijn...

Ik ben het volledig eens met Olivier Blanchard, de schrijver van Social Media ROI, dat sociale media moet ingebakken zijn in de bedrijfstrategie en doelstellingen.  Net zoals je moet investeren in andere technologieën en mensen om de bedrijfsdoelstellingen te halen met een aanvaardbare ROI, zul je dit ook voor sociale media moeten doen.  Dus gaan we niet meer praten over een ROI voor sociale media maar het behalen van de bedrijfsdoelstellingen waarbij sociale media maar één onderdeel van uitmaken.

Andere inzichten? Commentaren? Ik hoor ze graag.

Reageren kan ook op adammic@vanguard-leadership.be

Mic Adam is "Sociale Media Policy Creator" en bedrijfsleider bij Vanguard Leadership.  Dit artikel is in eigen naam geschreven.

Twitter/LinkedIn

Oh oh nee reality op den TV

Ik dacht persoonlijk dat de moestuin met rare kwieten na programma’s als Man bijt Hond, Afrit 9 en Temptation Island volledig waren leeggeplukt, maar het kan blijkbaar steeds erger. Het Nederlandse format Oh oh Cherso bewees dit al vorig jaar bij onze noorderburen en zal dit volgend jaar met een Vlaamse versie wellicht ook hier nogmaals bewijzen. Jongemannen met hersenen zo groot als erwten en jongedames die geoogst werden in een barbiewinkel, lopen doelloos over het scherm te paraderen. Ondertussen kunnen de reality-tv liefhebbers hun honger stillen met Superfans. Een programma waarin mensen zonder schaamte Willy Sommers, Garry Haggar (of is het Harry Gagger) en consoorten aanbidden als halfgoden. In de middeleeuwen zou je voor minder op de brandstapel zijn beland.

De geheime toneelschool

Waar komen al deze mensen vandaan? Het is niet alleen vraag die ik me stel bij de Smurfen. Ik kan me moeilijk inbeelden dat al deze mensen echt bestaan. Er rijst dan ook al een tijdje het sterke vermoeden dat er een geheime toneelschool bestaat in Vlaanderen waar gewone burgers – naar analogie met de Amerikaanse Navy Seals – een intense onderdompeling krijgen in deviante gedragspatronen. De cursussen West-Vlaams mompelen voor beginners, interieurinrichting met de Franse slag, inhoudsloos debatteren en fashiontips voor blinden lijken me alvast op het curriculum te staan. Vlaanderen houdt van deze acteurs alsof ze de Kennedies zijn. Bekende alumni als Betty en Lesley-Ann Poppe zijn volgens onbekende bronnen het bekendste uithangbord van deze geheime toneelschool.

Niet te filmen!

Alle gekheid op een stokje – en dat Vlaams audiovisueel stokje is vrij lang – erger ik me vaak aan het paradoxaal lage reality gehalte van dergelijke reality reeksen. Het is een hypothese die eveneens bevestigd wordt door het recent verschenen boek ‘Niet te filmen’ van Barbara Kuipers. Deze 32-jarige journaliste werkte jarenlang mee aan reeksen zoals Temptation Island en Peking Express. Het wordt snel duidelijk dat dergelijke producties niets aan het toeval overlaten en ‘De Bijbel’ (het draaiboek) beter volgen dan de strengste religieus van het land. Afleveringen van een uur zijn bijvoorbeeld het resultaat van het knip-en plakwerk van dagenlang filmen. Zinnen worden aan elkaar gemonteerd alsof ze door een nobelprijswinnaar werden verzonnen.

Moreel verval of onschuldig carnaval

Ik moet toegeven dat de reden waarom mensen zo verslaafd zijn aan dergelijke reality reeksen me wel fascineert. Is het een zoveelste voorbeeld van het failliet van de rationele samenleving, een samenleving waarbij bedrijven die winst maken mensen ontslaan om nog meer winst te maken, een samenleving waar politici de belangen van het volk reduceren tot het eigen belang, popdiva’s zo kort gerokt op het podium staan dat je vreest dat de textielindustrie binnenkort volledig failliet zal gaan. Of is het gewoon een vorm van brood en spelen? Zegt u het maar! U kijkt toch ook?

Matthieu van den Bogaert is marketeer bij de Vlerick Leuven Gent Management School. Dit artikel is volledig in eigen naam geschreven.

[B] http://www.yudai.be [T] @marketingyudai [E] matthieu.vandenbogaert@gmail.com

Nakennis wordt belangrijker dan voorkennis.

Plus est en vous. De Jezuieten wisten het al. Maar deze mooie uitspraak geldt vandaag nog meer voor informatie en data. Informatie die we vandaag uit de meest verschillende bronnen binnen en buiten onze bedrijven kunnen vinden of beter nog: kunnen afleiden. We kunnen met andere woorden kennis halen uit dingen die gebeurd zijn, die groepen van mensen hebben achtergelaten op het internet, facebook, op blogs, fora, chatrooms, ... . Nakennis: geschreven kennis en ervaringen, registratie van gedrag van een massa individuen. Elke feitje is onbelangrijk an sich, maar de kennis zit in het volume van feitjes.

Wie kent niet het experiment waarbij door analyse van de twitter berichten van de brokers men kon voorspellen of de beurs al dan niet op winst of verlies ging staan. Of enkele jaren geleden kon Google beter voorspellen hoe de griep zich ging verspreiden over het land, gewoon door analyse van hoe vaak en waar de surfer googlede op “flu”. Indien we nu eens de aan- en verkopen van de succesvolle traders in de wereld kunnen analyseren “after the facts” dan kunnen we zelf een succesvolle strategie ontwikkelen.

Of een ziekenhuis dat op basis van het profiel van zijn oncologen en het profiel van de binnenkomende patient (ook zijn persoonlijkheidskenmerken) bepaalt bij welke dokter deze patient de meeste kans op genezing heeft. Of Linked-in die je een telefoontje geeft om te zeggen dat het volgens hun niet goed gaat met je bedrijf want je medewerkers zijn massaal hun profiel aan het bijwerken.

M.a.w. kennis after the facts: nakennis wordt gebruikt om beslissingen te nemen. Net zoals voorkennis. Alleen is nakennis vandaag te halen uit massaal beschikbare of massaal geregistreerde gegevens/informatie, gestructureerde informatie (onze typische databases) maar nog belangrijker : niet-gestructureerde gegevens zoals teksten, clickgedrag, zoektermen, facebook, fora, commentaren ... .

Het analyseren van al deze informatie en het halen van nakennis hieruit wordt één van de belangrijkste volgende stappen in wat we in IT data-mining noemen. En daardoor zou nakennis wel eens belangrijker kunnen worden dan voorkennis.

Misschien komt er wel een wet die het gebruik van nakennis strafbaar maakt. Wie weet?

Guido Van Humbeeck

http://www.linkedin.com/in/guidovh
email : guido.vanhumbeeck@ae.be
twitter: gvanhumbeeck

Senior Partner, AE nv : www.ae.be
Lid Raad van Bestuur SAI: www.sai.be

Groeten uit Barcelona - Re-Imagine IT

LS,

Het is weeral de tijd van het jaar om 3500 IT executives samen te brengen op één plaats.  Aangezien president Sarkozy van oordeel was dat de G20 voorrang had op Gartner ITXpo 2011, zijn we maar met zijn allen verhuisd naar het congrescentrum van Barcelona.  An sich ook geen slechte omgeving ware het niet dat de Ramblas op 8km van het congrescentrum gelegen zijn.

Het thema van de conferentie was: Re-Imagine IT.   Als ik het voor mezelf moet samenvatten wat ik allemaal gehoord heb:  IT is niet meer iets wat we gebruiken om onze interne processen mee te ondersteunen en te automatiseren maar IT is het middel om in interactie te gaan met mensen rondom ons, klanten, partners, business relaties.  Dit is een fundamentele wijziging.  De grote gangmakers achter dit alles zijn: Cloud Computing, Social, Mobile & Informatie/Big Data.

In deze blog wil ik het vooral hebben over de impact van Mobile.  Over Cloud computing is al voldoende geschreven en Big Data betekent in zijn eenvoudige vorm dat het vandaag mogelijk om is om de kleinste details van iets of iemand bij te houden, realtime te verwerken, en te gebruiken in onze interactie met de buitenwereld lees de mensen rondom ons, klant, de partner, de businessrelatie.

Er komen dingen op ons af die ons leven drastisch gaan veranderen. 

Setting the scene

Enkele getallen: vandaag zijn er in de wereld 800.000.000 smartphones, 1.500.000.000 PC’s,  2.000.000.000 mensen op het internet, 3.500.000.000 mobiele telefoons, 5.000.000.000 met het internet geconnecteerde apparaten, 87.000.000.000 google opzoekingen per maand, 350 exabytes (350.000.000.000.000.000.000 bytes) gegevens gestockeerd. 

Dit alles om te zeggen dat we vandaag voor een tijdperk staan van massale “collaboration” of samenwerking en interactie.  Niet alleen tussen mensen onderling maar ook tussen mens en apparaat en uiteindelijk ook tussen apparaten onderling.  Een voorbeeld: iedereen kent B2B (business to business), B2C (business to consumer) maar vandaag spreekt men ook al van P2P (phone to phone) of hoe twee apparaten met elkaar gaan interageren.  En het hoeven niet alleen telefoons te zijn zoals onlangs aangekondigd door KBC: scashen.

Het kan evengoed een camera zijn die naar je gezicht kijkt en merkt dat het je dagje niet is, vervolgens op het scherm voor jou je favoriete drank in aanbieding zet en je ook nog een groupon coupon toestuurt op je GSM die je in de volgende winkel kan gaan verzilveren.

Context Aware Computing

Het summum van mobiele toepassing.  “We need to go where our customers are.” 

Context wordt hier gedefinieerd als weten van:

• Je locatie: Waar ben je op dit ogenblik?  Simpel, de GPS in je smartphone weet waar je bent en geeft dit door in “the cloud”.
• Je gemoedsgesteltenis: Hoe voel je je? : door te kijken naar je smartphone ziet hij via zijn camera jouw gezicht en kan hij daaruit een en ander afleiden.
• Tijd: Hoe laat is het op de plaats waar je je bevindt? : simpel
• Je plannen:  Wat denk je te gaan doen, wat is je bedoeling? – als je je in een kledingzaak bevindt is het duidelijk dat je op zoek bent naar iets nieuws, als je je op een bouwbeurs bevindt mag ik er van uit gaan dat je aan bouwen of verbouwen denkt, ... en nog straffer: ik weet welke zoektermen je in deze context heb gebruikt de voorbije dagen, en ik leid je dan ook naar de standhouders die betaald hebben om meer volk op hun stand te krijgen.

 De combinatie van bestaande technologieën en op het internet beschikbare informatie al dan niet over jezelf maakt dat we toepassingen op onze smartphone gaan zien die ons leven zullen veranderen. 

We zullen keuzes aangeboden krijgen en hoeven enkel nog maar te kiezen.  Denken of zoeken is niet meer nodig.  Een voorbeeld: We kijken met onze smartphone naar een product in winkel A en krijgen te zien dat hetzelfde product in winkel B, 240m verderop, 15% goedkoper is met de vraag of we het misschien nu al willen kopen zodat ik het enkel nog maar moet oppikken.    

Of nog een leukere (en dit bestaat echt) : een bierglas dat automatisch een nieuwe pint bestelt wanneer het merkt dat het bijna leeg is, of een intelligente pillendoos die je enkel de dosis geeft die je vandaag mag innemen en je er ook nog eens attent op maakt dat je je dosis nog niet hebt genomen.  

Technology is taking over?  Ik vrees van wel.  Impact op onze interne ICT? Absoluut. 

Het is dan ook niet verwonderlijk dat uit Gartner onderzoek blijkt dat 65% van de CEO’s er van overtuigd zijn dat IT en de technologische mogelijkheden in de komende twee decennia meer strategische toegevoegde waarde zullen leveren dan in om het welk ander voorbije decennium.

Food for thought

Tenslotten wil ik nog enkele uitspraken meegeven die mij aan het denken hebben gezet:

• Tegen 2014 heeft de CIO geen controle meer over 25% van de totale uitgaven in ICT.
• Zichtbare waardecreatie tot waar je klant zich op elk ogenblik bevindt,altijd en overal, is de enige manier om te overleven.
• “Mobile devices are going to kill banking as we know.”
• Tegen 2015 weten je mobiele toestellen meer over jou dan jij over hun.

Let the Mobile Force be with you

 

Guido Van Humbeeck

http://www.linkedin.com/in/guidovh
email : guido.vanhumbeeck@ae.be
twitter: gvhumbee

Senior Partner, AE nv : www.ae.be
Lid Raad van Bestuur SAI: www.sai.be

 

Bedrijven geven nog steeds “Niet thuis”

Ik grijp meer en meer naar sociale media om allerlei problemen op te lossen en kom, net zoals vele anderen, nog steeds terug van een kale reis.  Bedrijven hebben de mond vol van klanten service, maar als het op sociale media aankomt geven de meesten toch “niet thuis”. En daar zitten toch die 2 op de 10 klanten die openlijk klagen.  Uit mijn marketing opleiding (okay, in het stenen tijdperk) heb ik geleerd dat er maar 1 op 10 klanten openlijk klaagt en die zou je moeten aangrijpen om problemen op te lossen.  De andere 9 verdwijnen sowieso als klant.  En nee, geen tiktfout want op sociale media zijn we nu met 2 die mondiger klagen - wegens anoniemer, althans dat houden we ons voor.

Je kent het wel? Je staat in een parking, betaalt je ticket en vraagt een ontvangstbewijs.  En je krijgt er geen... Het overkwam mij een aantal keren in verschillende VINCI parkings in het land in de laatste dagen.  Je drukt op de bel en een vriendelijke stem zegt dat ze op 50 km van die locatie zit en er dus niets kan aan doen – weg ticket!  Ik dacht, ik ga mijn verzuchtiging via sociale media ventileren, maar ojee, Vinci parking is helemaal niet op sociale media...  Wat een gemiste opportuniteit. Ik moest even terugdenken aan de drank automaat op de luchthaven van Philadelphia waarop stond dat je kon twitteren als hij leeg was en er binnen de 10 minuten iemand een aanvulling zou doen.

Toen ik verleden weekend nogal wat problemen had met mijn “Homebanking” van ING wou ik via Twitter steun en uitleg zoeken, ook hier niemand thuis. Ze zijn trouwens niet alleen, andere banken zijn in het zelfde bedje ziek.  En dit zouden toch de voorlopers en trendsetters moeten zijn met dank aan het internet bankieren?  Niet dus!  We hebben dus nog veel te leren in ons klein belgenland als het over klantenservice gaat via sociale media.

Als er nu één domein is waar bedrijven zichzelf kunnen onderscheiden – mijn ervaringen met Telenet en Belgacom zijn gewoon schitterend – dan is het toch zeker klantenservice.  En zo moelijk kan dat nu toch ook niet zijn.  Het volstaat om je huidig contact center uit te breiden om sociale media berichten op te vangen maar met een sociale media instelling namelijk “always-on” zodat we niet in het telefoon contact center straatje geraken.  We hebben toch allemaal de verhalen gehoord van the Twepforce (Best buys), Zappos, Comcast, en vele anderen...

Dus een warme oproep naar de contact centers manager om dingende met de marketeers hun klantenservice via sociale media op orde te zetten...

 Reageren kan ook op adammic@vanguard-leadership.be

 Mic Adam is "Sociale Media Policy Creator" en bedrijfsleider bij Vanguard Leadership.  Dit artikel is in eigen naam geschreven.

 Twitter/LinkedIn