juli 2009

Geplaatst op 31 juli 2009 door Roland Legrand 0 reacties | Reageren

‘e’-authentieke volmachten bestaan nog niet

Iedere expat kan meespreken over logge administraties, (onnodige) papieren die moeten worden ingevuld, lange wachtrijen en talloze stempels. Na twee buitenlandse avonturen, zijn we ondertussen wel al wat gewoon. Maar eerlijk toegegeven, de legalisatie-procedure in Belgie heeft me toch weer wenkbrauwen doen fronsen. Deze procedure doorstaat de Kafka-test alleszins niet.

Bij deze roep ik Minister Van Quickenborne op om, in het kader van zijn vereenvoudigingsprogramma, met collega Leterme, de legalisatieprocedure voor buitenlandse authentieke volmachten wat simpeler te maken.

Zeer recent hebben mijn vrouw en ikzelf, in het kader van onze terugkeer naar België, een huis gekocht in het Gentse. Er werd beslist dat alleen ik naar Belgie zou vliegen om de authentieke akte te tekenen. Geen nood, met een authentieke volmacht kon ik zonder probleem mijn vrouw vertegenwoordigen.

Zo'n authentieke volmacht is natuurlijk niet zomaar een vodje papier. De volmacht moet verleden worden door de bevoegde diplomatieke of consulaire ambtenaar die notariele bevoegdheid heeft. In ons geval is dit de consul-generaal in New York.

Mijn vrouw moest dus een afspraak maken om in persoon te verschijnen op het consulaat-generaal om, samen met de consul-generaal, de volmacht te ondertekenen. Tot daar geen vuiltje aan de lucht.

Ik begrijp de procedure en de logica van deze regelgeving. Op die manier vermijd je valse volmachten. Bovendien moet ik toegegeven dat de medewerkers van het consulaat-generaal heel vriendelijk en hulpvaardig zijn.

Maar dan komt de kat op de koord. De handtekening van de consul-generaal moet worden gelegaliseerd door de dienst legalisaties van het Ministerie van Buitenlandse Zaken in Brussel. Bovenop de stempel van het consulaat-generaal die al op de volmacht staat, moet er dus nog een stempel op de volmacht die zegt dat de stempel van het consulaat-generaal de stempel van de consulaat-generaal is en de handtekening van de consul-generaal de handtekening van de consul-generaal is.

De handtekening legaliseren van iemand van je eigen korps. De logica is dat niet iedereen op het consulaat-generaal notariële bevoegdheid heeft. Toch blijf ik het vreemd vinden dat het consulaat-generaal wel zelf bevoegd is om buitenlandse akten (vb. Amerikaanse geboorte-akten) te legaliseren.

Hoe dan ook, het hoeft geen betoog dat dit een zeer tijdsintensief proces is geworden, dat de nodige stress heeft veroorzaakt om alle nodige papieren en stempels te verzamelen. De volmacht op een week rondkrijgen is een waar huzarenwerk.

Nochtans bestaan er, in tijden van elektronische data-uitwisseling, waarschijnlijk veel efficiëntere manieren om er zeker van te zijn dat niet gefraudeerd werd met de volmacht. Als men bij het consulaat-generaal nu eens een aantal kern-gegevens van de volmacht in een beveiligde database invoert, die zowel de notaris als het Ministerie van Buitenlandse zaken kan consulteren?

Even veilig (in mijn ogen zelfs veiliger) en het bespaart een hoop geloop en stempels. Hetzelfde geldt mijn inziens trouwens voor de hele notariële procedure en de rol van het notariaat, een klein beetje meer ‘e’ in het notariaat zou geen kwaad kunnen.

Het is maar een idee, maar het had ons wel wat heen en weer geloop bespaard. Ik denk dat ik dit maar eens naar de site van Minister Van Quickenborne  surf.

Bert Mesdom
Senior Manager
PricewaterhouseCoopers Belgie

Geplaatst op 24 juli 2009 door Roland Legrand 1 reacties | Reageren

Heilige Boomstronken en Godslastering

Ze heeft het weer klaargespeeld! Maria is weer eens verschenen. Dit keer niet in een bewegend standbeeld, zoals in Ballinspittle in 1985, maar in een vers afgezaagde boomstronk in Limerick.

De boom staat naast een kerk, en werd onlangs geveld. Een plaatselijke bewoner zag er de vorm van Maria in, en sinds dan zijn er duizenden mensen naar Limerick gekomen om er de boomstronk te aanbidden. De pastoor is er niet gelukkig om. Hij vind het allemaal maar onzin, en is kwaad omdat de meeste mensen die daar komen bidden nooit de kerk binnen komen.
Toen één van zijn gelovigen hem sprak over de boomstronk nam hij een houten plank , toonde het aan de arme man en vroeg hem of hij er Michael Jackson in zag.

Het was sinds 1985 geleden dat er nog zo'n massahisterie heeft plaatsgehad.Toen begon een Maria beeldje te bewegen. Duizenden pelgrims kwamen erop af. 70% ervan zag ook wel iets bewegen.

Zou dit iets met recessies te maken hebben?

En vorige week werd godslastering een misdaad in dit land. Het enige dat dit nog kan stoppen is dat Mary MAcaleese deze wet naar het hooggerechtshof zou verwijzen alvorens het te tekenen, om de grondwettelijkheid ervan na te gaan. Dat beslist ze vandaag.

Godslastering, Maria verschijningen.........Ik denk er nu aan om al mijn kruiden en theetjes te gaan verstoppen. Ik voel een heksenjacht aankomen!

Roos Demol

Geplaatst op 22 juli 2009 door Roland Legrand 0 reacties | Reageren

Een koninklijke crematie

Crematie

Rond 10 uur ‘s morgens, viel de elektriciteit (weer eens) uit. Navraag leerde dat het ditmaal niet enkel bij ons was. De hele buurt zat zonder stroom.

Wat bleek? Het was de dag van de crematie van de koning van Peliatan en dat ging gepaard met een optocht door de straten van Peliatan en Ubud.

De kist van de koning lag in een hoge toren die op een staketsel, gemaakt van bamboestokken, stond en door tientallen mannen uit het dorp werd gedragen. Omdat die toren zo hoog was, moesten alle elektriciteitskabels tijdelijk worden verwijderd om de doorgang mogelijk te maken.

Naast de toren werden ook nog twee enorme zwarte stieren, gemaakt in papier maché, meegesjouwd in de stoet. Behalve de koning zouden ook nog twee van zijn, eerder overleden familieleden, worden gecremeerd.

Op regelmatige afstanden: mannen die de menigte en de dragers met tuinslangen besproeiden. Het is tamelijk warm in Ubud op het middaguur, vandaar. Het hele gebeuren zette Ubud danig op z'n kop en de gamelans, trommels en bellen waren tot bij ons thuis te horen.

Rond 15:30u begonnen de ventilatoren weer te draaien. De stroom was terug. We konden weer douchen, koken en skypen. Religie is belangrijk in Bali. Dat is nog maar eens gebleken. Een tijdelijke versie van onze website is online: http://www.sabandari.com.

Zodra de verbouwing achter de is, worden de foto’s aangepast aan de realiteit.

Dirk Weemaes

Geplaatst op 21 juli 2009 door Roland Legrand 0 reacties | Reageren

De Chief Human Risk Manager

Ik had het al over een heel aantal DNA-kenmerken van dat illustere ondernemersgezelschap dat zich omvormde tot het bedrijf van de toekomst, Landshark.

Na heel wat heen en weer gepraat, en recent ook wat ontmoetingen met de bezielers in de belangrijkste economische hubs van de VS, ben ik er van overtuigd geraakt dat de belangrijkste bouwsteen van Landshark er een is die in zoveel bedrijven ontbreekt: gezond HRM, Human Risk Management of het beheer van risicovolle menselijke strategische beslissingen.

Als deze bouwsteen vervat zit in de CEO (Chief Evolution Officer – hoofd van groei en ontwikkeling), stel ik deze funcie maar al te graag gelijk met de CHRO, de Chief Human Risk Officer.

Ik ken wel wat ondernemingen te veel, waar human risk management niet in de mission statement geschreven staat. Bij heel wat bedrijven en financiele instellingen ook morgen niet, en dat betekent sowieso het einde. Vraag is niet `if`, gewoon ‘when’.

Elke Chapter x, implosie van productpotentieel, mislukking van klantenwerving of klantenbehoud, wordt maar al te graag gerechtvaardigd door de `globale economische crisis aangestoken door de liquiditeitsluchtbel`.

Op zich geen onwaarheid natuurlijk, maar wat te simplistisch. Meer fundamenteel is dat elke mislukking (en zo staan er nog heel wat aan te komen de komende 2 jaar) de oorzaak is van strategische (menselijke) blunders. Of gebrek aan human risk management. De markt bepaalt succes, de mens bepaalt mislukking. Succes heft natuurlijk veel vaders, mislukking is een weeskind.

Deze recessie is niet voor niets de weerspiegeling van gebrek aan strategisch inzicht, en vooral de controle op strategisch inzicht. Geen oorlog, geen ziekte, geen natuurramp…enkel en alleen gebrek aan entrepreneurial strategisch talent, het talent voor het nemen van de juiste risico’s en het vermijden van de foute.

En nog erger, het gebrek aan ervaring (en talent en kennis) van het sturen van een schip door de perfecte storm. De CHRO houdt zich dag in dag uit bezig met het identificeren van de juiste beslissingen, van het analyseren van de gekozen koers door ‘het management`.

Trouwens zowel geldig voor de 1 persoons-KMO als de grote jongens. De CHRO stuurt zijn leadership team en creeert de toekomst. Klassieke modellen bepalen 1 toekomst, en hopen op een goede afloop, op een juist ingeschatte toekomst.

Landshark daarentegen bouwt continu aan verschillende toekomst-scenarios. Landshark, en haar CHRO, creeren een oplossing naar de chemische definitie (in tegenstelling met de klassieke visie dat de oplossing in steen gegrift staat) . Iets oplossen is iets in een evoluerend, aanpasbaar proces gieten.

Iets oplossen is niet een statische definitie of strategie creeren. Een Landshark strategie is een organisch process van continue verbetering en ontwikkeling. Het continue streven naar verbetering, naar het wegblijven uit de comfortzone van zelfgenoegzaamheid en angst.

Albert E., toch een niet te onderschatten intellectueel, zei dat: “We can’t solve problems by using the same kind of thinking we used when we created them.” Meestal wil dit zeggen, zoek andere mensen. Landshark mensen.

Olivier Smekens

President Belgian-American Chamber of Commerce

Geplaatst op 5 juli 2009 door Raphael Cockx 0 reacties | Reageren

Brazilië legaliseert illegale buitenlanders

Sedert donderdag 2 juli 2009 mogen de illegaal in Brazilië verblijvende buitenlanders hun situatie definitief legaliseren op basis van een door President Luiz Inácio Lula da Silva bekrachtigde wet.

De amnestie komt ten goede aan bijna 50.000 immigranten, voornamelijk Chinezen, Bolivianen, Paraguanen en Peruanen die clandestien in Brazilië zijn of waarvan hun visum vervallen is ten laatste op 1 februari van dit jaar.

De president was aanwezig op een ceremonie, gekleed in typische Indianenkledij van de Andes uit eerbetoon aan de aanwezigen.

Gedurende de plechtigheid georganiseerd op het Ministerie van Justitie maakte president Lula harde opmerkingen over de “politiek van vooroordelen en discriminatie” van de rijke landen tegenover de vreemdelingen:

Repressie en onverdraagzaamheid tegenover migranten zal zeker niet bijdragen tot een oplossing ontstaan door de economische crisis in de wereld.

De president was zelf ooit een Nordestino (inwoner Noordoosten) die moest immigreren naar São Paulo op zoek naar werk, opleiding en naar betere levensvoorwaarden:

Niemand verlaat zijn geboortestreek omdat hij dat wenst.

Volgens de nieuwe wet hebben de illegale vreemdelingen tijd tot december om een tijdelijk residentie voor twee jaar aan te vragen.

Drie maanden voor het vervallen van deze 2 jaar, wordt dit tijdelijk visum omgezet in een Permanente verblijfsvergunning (Visto Permanente) en genieten zij van dezelfde rechten en plichten als de Braziliaan, behalve het recht om te kiezen of verkozen te worden. Zij bekomen de volle vrijheid van verplaatsing, recht op bezoldigde arbeid, opleiding, openbare diensten gezondheid en justitie.

Alfons Standaert

Geplaatst op 5 juli 2009 door Raphael Cockx 2 reacties | Reageren

De Braziliaanse administratie: begin er niet alleen aan!

AlfonsStandaert Met vreugde kondigen we een nieuwe deelnemer aan voor de Expats' Corner: Alfons Standaert. Hij is met andere Belgen actief in Brazilië, meer bepaald in de staat Paraíaba. Zij zijn actief in de ecologische toeristische sector als privé-investeerders, meer hierover op hun website Brasil Eco Villas. Hier de eerste bijdrage!

Brazilië is het vijfde grootste land ter wereld en behoort tot wat men noemt de BRIC-landen (Brazilië, Rusland, India en China) alwaar de economische groei potentieel hoger zou zijn dan in de rest van de wereld. Waar of niet waar? Dit zal volgens mij meer afhangen van de goodwill van Brazilië zelf.

Het Noordoosten (de Nordeste) is gekend als een van de meest arme regio in Brazilië. Zij moeten het voornamelijk hebben van toerisme en de internationale vastgoedmarkt. De meest bekende steden van de Nordeste zijn Recife in de staat Pernambuco, waaronder ook het eiland Fernando de Noranho behoort recent in het nieuws geweest i.v.m. het neerstorten van de AIR-France Airbus.

Waarover ik het vooral wil hebben is over de latente gevaren die aanwezig zijn in deze Braziliaanse regio. Voornamelijk voor het uitbuiten van de situatie met buitenlandse investeerders.

Elke geïnteresseerde buitenlander die wenst zaken te doen in Brazilië moet zich laten inschrijven bij het Ministerio da Fazenda, alwaar hij een soort nationaal nummer bekomt meer gekend onder de naam CPF (Cadastro de Pessoa Fisica).

Hiervoor moet u uiteraard uw persoonlijke documenten voorleggen zoals een geldige reispas, en voornamelijk ook de Voornamen en Namen van Vader en Moeder (in dit geval is het zelfs beter en geboorte afschrift bij de hand te hebben). Elke Braziliaan heeft trouwens een CPF.

Comprovante

Een ander probleem is wat men een “Comprovante” noemt, en dat men gebruikt als zijnde uw adres in Brazilie. Dit document is niet meer of niet minder dan een factuur van bvb water of elektriciteit.

Meestal vraagt men hierna om een correspondentie adres te kennen alwaar men u kan bereiken. Het spreekt voor zichzelf dat een buitenlander die pas arriveert dit niet heeft. Daarom is het dikwijls noodzakelijk iemand bij de hand te nemen die dit wel heeft en bereid is zijn adres op te geven op die wijze.

Hier begint het probleem al ! Wie moet men bij de hand nemen ? Velen voelen zich geroepen maar weinig zijn echt betrouwbaar. Er zijn wel degelijk betrouwbare Brazilianen !

Wat men ook poogt te ondernemen, hetzij aankoop van een woning, en terrein, en auto steeds zal men om uw identiteit gegevens vragen, uw CPF. Maar zelfs uw identiteit gegevens dienen verstaanbaar zijn voor de Braziliaan, met name in het Portugees.

Dit betekent dat men elk officieel document zal moeten laten vertalen in het Portugees en bovendien door een beëdigd vertaler. Gebeurt dit in het land van herkomst van aanvrager dan is het sterk aanbevolen om die vertaling door het Consulaat van Brazilië in dat land te laten goedkeuren.

Opgelet mensen, bij ons kan het wel eens gebeuren dat op uw reispas niet elke voornaam voluit wordt geschreven maar met tussenletters. Afhankelijk van de ambtenaar zal die dat accepteren of niet. Zelf heb ik ervaren dat ik eerst een bewijs moest halen bij het consulaat van België in Brazilie en dat de tussenletters inderdaad de namen zijn die voluit op het document geschreven werden !!!

By the way in João Pessoa is er geen consulaat van België, dat betekent dat je minstens een dag kwijt ben om dit document af te halen bij het Consulaat van België in bvb Recife. Daarom terug is het goed om een tussenpersoon te kennen die u kan helpen de bomen in het oerwoud te onderscheiden en veel frustraties te vermijden.

Bewaar vooral goed de persoonlijke documenten, maak enkel kopieën van uw documenten, en bovendien moet elke kopie gelegaliseerd worden door een Cartório. Men heeft geen vertrouwen in kopieën van documenten, die moeten een stempel dragen van authentiek.

Vanzelfsprekend, het maken van kopieën, het authenticeren ervan, kost allemaal iets maar kost vooral tijd omdat men overal in de wachtrij moet staan. Want al dit gedoe geldt ook voor de Braziliaan.

Hoe armer het gebied hoe moeilijker het wordt, om de eenvoudige reden; men heeft geen ervaring met buitenlanders en daarom is de onzekerheid van de ambtenaar zeer groot. Weerom is het dikwijls aangeraden om vergezeld te zijn van iemand die de knepen kent, de taal machtig is en die deze ervaring wel heeft.

De vraag is natuurlijk of hij of zij te vertrouwen is.

Vastgoed

Alles wordt nog veel complexer wanneer men wil overgaan tot de aankoop van een stuk vatgoed. Hier moet men vooral uitkijken dat de voorgelegde documenten, zoals de registratie van het vastgoed: is dit authentiek?

Ook dient men na te gan of de verkoper al zijn verplichtingen heeft voldaan, want het kan best eens gebeuren dat men ook zijn schuldenlast bij de overheid overneemt. Dit alles is perfect na te gaan maar vergt tijd. Afhankelijk waar het vastgoed ligt zal men naar de overeenstemmende Cartório – Registratie van vastgoed moeten opzoeken.

Terug afstanden zijn een pijnlijke rem in dit proces. Maar het is perfect na te gaan of alles wel koosjer is. Nog veel moeilijker wordt het om de aankoop af te sluiten, de betaling. Meestal zal het geld via een Banktransfer Brazilië binnenkomen.

Dit gaat sowieso via de Banco Central Do Brasil, alwaar de som zal moeten vrijgegeven worden aan een koers van de dag (zeg maar van het moment). Om te beginnen moet men vooral ervoor zorgen dat de SWIFT-berichten zeer duidelijk weergeven wie de verzender is en wie de ontvanger is.

De verzender is de buitenlander, daarom is het bijzonder noodzakelijk dat de NAAM en VOORNAMEN van de persoon 100 % overeenstemt met wat er op de CPF staat, maak de vermelding van de CPF-nummer.

De reden van betaling vermelden, bijvoorbeeld aankoop vastgoed (in het Portugees). Vermeldt de gegevens van de ontvanger, in dit geval de verkoper, ook hier bijzonder belangrijk Namen en voornamen correct spellen, CPF-nr, zijn banknummer.

De centrale bank zal dit geld pas vrijgeven op de rekening van de bank van de verkoper. Wees aanwezig bij dit gebeuren samen met de verkoper om de betaling af te sluiten. Men kan zich nu afvragen of het niet beter zou zijn om een bankrekening te openen op eigen naam in Brazilië.

Uit mijn ervaring weet ik dat het voor een buitenlander zonder PERMANENT Visum, zeg maar vreemdelingen-identeitskaart het NIET mogelijk is om een rekening te open.

Dit is een proces dat op zijn minst 6 maand duurt als het goed voorbereid werd. En hier zijn er terug velen, in het bijzonder advocaten, die de buitenlander uitbuiten om een permanent visum te verkrijgen aan woekerprijzen.

Mijn advies is: spreek een landgenoot aan, wonend in het gebied waarin men interesse heeft, zijn ervaring met de Braziliaanse overheid en zijn administratie kan uw lijdensweg duidelijk inkorten.

Maar dat verhaal is voor een volgende keer!

Alfons Standaert

Laatste reacties op onze blogs

Onze blogs

Meer