Onvergetelijke trip in Patagonië

Onvergetelijke trip in Patagonië Tussen Kerst en Nieuw, terwijl de modale Braziliaan aan het strand lag, beslisten wij om eind januari een week vakantie te nemen in Argentijns Patagonië.

We beslisten zeer snel onze reisdata en vonden een reisagent in Buenos Aires die onze binnenlandse vluchten en hotels tot in de puntjes regelde.

Het zou ook onze laatste factuur worden die we betaalden in 2008. Vrijdag 30 januari vertrokken we uit Buenos Aires richting El Calafate, waar we 3 nachten zouden blijven.

Bij aankomst voelden we onmiddellijk dat de temperatuur opmerkelijk lager was dan in Buenos Aires – 15 graden of het gemiddelde van een zomerdag in El Calafate.

Het stadje met ongeveer 20000 inwoners kreeg een boost met de ontwikkeling van het eco-toerisme en werd genoemd naar de calafate struik waarvan het fruit, een blauwe bes, gebruikt wordt voor de productie van likeur en confituur.

El Calafate ligt aan het Lago Argentino, 4e grootste meer in Zuid-Amerika en 70 km van het nationaal park Los Glaciares – thuisland van o.a. Perito Moreno gletsjer.

De Perito Moreno is enorm (250 km² - in vergelijking het Brussels Gewest is 161 km²) en men beseft dit pas wanneer men er voorbij vaart (de wand achter ons is 60 meter hoog!).

Het oorverdovend geluid wanneer een stuk ijs van de gletsjer loskomt en in het water valt én de ijzige wind aan de voet van de gletsjer zijn onvergetelijk.

De Patagoonse keuken is gekend voor zijn grote barbecues en gegrild lamsvlees – schapen worden geteeld in de steppe zowel voor de wol, huid als het vlees.

Maandag 2 februari verlieten we El Calafate en vlogen naar Ushuaia, de meest zuidelijke stad ter wereld en hoofdstad van Vuurland. Bij aankomst om 17 uur was het 5 graden.

Het Chileense Puerto Williams ligt nog zuidelijker maar kan niet gedefinieerd worden als stad – er zouden slechts een honderdtal inwoners zijn.

Ushuaia is dé hub voor de Antarctica reizen - slechts 1000 km zijn verwijderd tot het noordelijk gedeelte van Antarctica (in vergelijking met 4200 km vanuit Kaapstad).

We ontmoetten enorm veel Nederlanders tijdens ons kort verblijf in de stad, allen zeer opgetogen niet alleen omwille van hun Antarctica cruise maar ook omdat er gefluisterd werd dat kroonprins Willem-Alexander en kroonprinses Maxima op hun boot zou aanwezig zijn.

 We hebben veel geluk gehad met het weer want 3 van de 4 dagen was de zon van de partij en steeg het kwik tot om en bij de 20 graden. Een ideale temperatuur om de Martial Gletsjer te beklimmen.

Deze gletsjer ligt slechts op 7 km van de centrumstraat in Ushuaia. Een stoeltjeslift bracht ons tot 585 meter boven de zeespiegel, daarna begon het klimwerk tot de voet van de gletsjer die op ongeveer 1000 meter ligt.

Het zicht Het panorama van boven op Ushuaia was prachtig – de bergen op de achtergrond, de meest zuidelijke van het Andesgebergte, liggen op Chileens territorium. De Argentijnse nationale weg nummer 3 stopt in het nationale park Tierra del Fuego en de afstand van Fairbanks (Alaska) tot Ushuaia (Argentinië) bedraagt 17848 km.

  Prachtige wandelingen zijn uitgestippeld – wij deden er één van 3,5 uur vertrekkende nabij het meest zuidelijk postkantoor langs de oevers van het Beagle Kanaal tot aan de zeer aangename camping- en picknicksite.

Van daaruit vertrokken we voor een 1,5 uur durende kanotocht op het kanaal. In het Beagle Kanaal – 240 km lang en die de Atlantische met de Pacifische Oceaan verbindt - rond Ushuaia liggen kleine eilandjes, thuis voor de vele marinevogels zoals aalscholvers, pinguins en meeuwen maar ook zeeleeuwen.

Wij hadden slechts 1 week vakantie en hebben slechts een heel klein stukje van dit prachtig natuurgebied kunnen ontdekken. Maar het was onvergetelijk!

Meer foto's en een slideshow vindt u op Flickr.

Mieke Pynnaert

São Silvestre in São Paulo

(Flickr foto Andre Banyai, Creative Commons Licentie)

Ik begin 2009 met een nieuw voornemen! Tja wie niet natuurlijk...
Ik heb mijn blogpagina te veel genegeerd de laatste maanden van 2008 (maar het was dan ook zéér druk op kantoor en heb nogal wat gereisd), maak ik het deze  eerste dag van het nieuw jaar goed...

31 december vindt de traditionele São Silvestre loopkoers plaats in São Paulo, dit jaar reeds voor de 84e keer (http://www.saosilvestre.com.br). Van heinde en ver komen Brazilianen en buitenlanders afgezakt om het 15 kilometer parcours te lopen. Deze wedstrijd werd gewonnen door James Kipwang uit Kenia en Yimer Wude Ayalew uit Ethiopië.

Eén van mijn goede voornemens van 2008 was deze wedstrijd mee te lopen... echter mijn drukke agenda heeft mijn trainingschema wat in de war gebracht...

Wij vierden Oudejaarsavond in São Paulo bij Belgische vrienden maar in een internationaal kader: er waren Belgen, Brazilanen en een Engelsman. De champagne en wijn vloeiden in overvloed en complimenteerden het lekkere eten (jawel met grijze garnalen...)

Het lawaai van de 2 miljoen mensen die enkele honderden meters verder in openlucht op de Avenida Paulista vierden en het gratis concert bijwoonden, namen we er graag bij. Iedereen was in prima stemming. Om middernacht begon een spetterend vuurwerk dat van alle kanten in de stad zicht- en hoorbaar was. Nog nooit heb ik vuurwerk gezien dat zó lang bleef duren.

1 januari bleef kalm in São Paulo: de winkels en veel restaurants bleven dicht, er was voor eens ook geen verkeer in stad - een echte uitzondering!

Mieke Pynnaert

U moet NU naar Brazilië kijken

Mieke Pynnaert, Vlaams Economisch Vertegenwoordiger en werkzaam in Sao Paulo voor Flanders Investment&Trade, is deze dagen in België voor de Diplomatieke Dagen en ik kon haar in de marge van haar drukke werkzaamheden verschalken voor een gesprek!

Mieke haar werkzaamheden zijn echt wel heel druk, want het blijkt dat er een bijzonder grote vraag is naar informatie over Brazilië. Ik zag haar dinsdagochtend in hotel Progress in Brussel en ze was al een ontmoeting in Zaventem met 58 bedrijven aan het voorbereiden. Maandag waren er 52 bedrijven ingeschreven in Gent.

FIT telt wereldwijd 71 kantoren en momenteel gaat de grootste vraag naar info uit naar Brazilië, dat één van de vier aanstormende BRIC-landen is (Brazilië, Rusland, India, China).

Bedrijven moeten nu eenmaal deskresearch doen vooraleer zo'n markt te ontginnen, en er bijvoorbeeld op letten dat er geen oppermachtig lokaal product is waartegen ze beter niet concurreren - zo zou koffie exporteren naar Brazilië géén goed idee zijn. De aanwezigheid van buitenlandse concurrenten daarentegen hoeft nog geen reden tot neerslachtigheid te zijn, dat kan gewoon willen zeggen dat er voor een bepaald product wel degelijk een markt is.

Bedrijven moeten al snel op een jaar voorbereiding rekenen vooraleer ze echt kunnen beginnen exporteren. Er is de nodige deskresearch, vervolgens op prospectie gaan en met mogelijke partners spreken en de nodige nazorg doen, er moet een logistieke partner worden gevonden. Onze havens kennen overigens nogal wat van Brazilië, de haven van Gent is dankzij Brazilië de grootste importeur ter wereld van ingevroren fruitsap bijvoorbeeld.

FIT help met de research en met het leggen en organiseren van contacten. Het kost bovendien helemaal niets, behalve wanneer u met een tolk op verplaatsing wil gaan bijvoorbeeld. Mieke werkt in Sao Paulo (een stad met 11 miljoen inwoners) met twee Braziliaanse medewerkers en is bijzonder enthousiast over dit snel ontwikkelende reusachtig grote land. Niet te versmaden ook is de sterkte van de real.

Ik vroeg Mieke tussen de bedrijven door waarom exporteurs nu naar Brazilië moeten kijken, kijk hier naar haar antwoord:

Roland Legrand

Aspe nu ook in Brazilië!

Groot was mijn verbazing toen ik gisteren in Laselva Bookstore op de luchthaven in Belo Horizonte (staat Minas Gerais) de Portugese vertaling zag liggen van Pieter Aspe´s ´Casino´ roman. Zouden alle romans vertaald zijn of worden? Na even googelen merk ik dat enkel boek 16 in Brazilië te verkrijgen is.

In de Livraria Cultura in São Paulo ligt het boek ook te koop gelabeled als ´internationaal succesauteur´.

Mieke Pynnaert
Vlaams Economisch Vertegenwoordiger
Conselheira Econômica e Comercial

België met of zonder federale regering?

Wij wonen in een vrij rustige straat in één van de weinige buurten van São Paulo waar huizen nog niet zijn afgebroken voor wolkenkrabbers. Voordeel is dat we onze Braziliaanse buren wel kennen, enkele onder hen oefenen zelfs hun Engels met ons. Vorig jaar kregen we steevast de volgende vragen: What is the problem with Belgium? Do you have a civil war? Why does it take so long to form a government?

Voorlopig is het nieuws van de nieuwe Belgische politieke crisis nog niet doorgedrongen in de Braziliaanse pers. Gelukkig maar want die negatieve internationale pers is zeker nefast voor mijn werk dat er enerzijds in bestaat Braziliaanse bedrijven aan te trekken in Vlaanderen te investeren en anderzijds Braziliaanse importeurs meer Vlaamse producten en diensten doen invoeren.

Voorpaginanieuws is echter wel een ander Belgisch, positief, verhaal en meer bepaald de overname van Anheuser-Busch door InBev. Laten we een Stellaatje of mag het ook een Brahma zijn, drinken op de politiek van België!

Mieke Pynnaert
Vlaams economisch vertegenwoordiger São Paulo

São Paulo al meer dan 48 uur zonder internet dankzij Telefônica

Hoe kan het dat één van de grootste metropolen van de wereld, São Paulo, reeds meer dan 48 uur zonder internet zit?

Op kantoor kunnen we kiezen tussen...: 1 telefoonoperator en dat is Telefônica (gewone telefoonlijnen en Speedy voor internet). Een andere keuze is er niet omdat de syndic van ons kantoorgebouw enkel Telefônica toelaat. Waarschijnlijk helpt het lobbywerk van het bedrijf ook wel voor een stuk.

Thuis heb ik gekozen voor de andere, geïntegreerde, operator NET waardoor ik zowel telefoon, ADSL als TV via de kabel ontvang. En het moet gezegd de dienstverlening van NET, alhoewel niet optimaal, is stukken beter dan Telefônica.

In de late namiddag van woensdag zijn de problemen met het internet begonnen, een persmededeling van Telefônica meldde een grote panne in het Speedy netwerk. Gans São Paulo zonder internet! De hulpdiensten zoals politie, brandweer, maar ook banken waren onbereikbaar.

Pas op donderdagmiddag bevestigde Telefônica de technische panne. Op vrijdag normaliseerde de situatie in sommige buurten van São Paulo, behalve... je raadt het al... bij ons op kantoor, één van de meeste centrale gebieden – de Avenida Paulista.

Gelukkig kan ik nog telewerken van thuis uit en in contact blijven met ons kantoor via de mobiele telefoon, maar dat is lang niet het geval voor elke business. Hoeveel commerciële deals zijn niet kunnen doorgaan omwille van deze panne? En hoe bereken je welke schade deze panne heeft gegeven aan je bedrijf?

Procon, het lokale Test-Aankoop, raadt in elk geval alle consumenten via een persbericht aan om een korting op het Speedy abonnement te eisen. Telefônica zal het niet zo ver laten komen en beloofde ondertussen al een korting op de volgende factuur.

Se Deus quiser!

Mieke Pynnaert
Vlaams economisch vertegenwoordiger
São Paulo

Lei Seca in Brazilië

Tumult alom in Brazilië bij de chauffeurs. President Lula ondertekende op 19 juni het wetsvoorstel ´Lei Seca´ of ´droge wet´ waardoor geen alcohol meer is toegelaten wanneer men auto rijdt. Tegelijkertijd werd ook een verbod op de verkoop van alcohol in de rurale gebieden langs de federale wegen opgelegd.
De wet ging onmiddellijk van kracht en heft zware boetes op de overtreders (1 glas bier staat gelijk met een boete van 955 R$ of omgerekend een kleine 400 Euro en 1 jaar een ingetrokken rijbewijs; met 2 glazen bier op krijg je dezelfde boete en een mogelijke celstraf tot van6 maand tot 3 jaar).

De maatregel, één van de strengste ter wereld, stuit op hevige weerstand, vooral in de grote steden zoals São Paulo, Porto Alegre, Rio de Janeiro. Ontevreden burgers vinden dat de wijziging van 0,6 promille naar 0 te drastisch is. Meer dan ooit verschijnen commentaren en lezersbrieven in de kranten omtrent het thema. Men spreekt zelfs dat de wet in tegenspraak met de Braziliaanse grondwet zou zijn.

De wet beoogt het verminderen van zwaren ongevallen. De vraag is nu of deze wet, die volgens sommigen te streng, illegaal en inefficiënt zou zijn, inderdaad het aantal verkeersslachtoffers op de Braziliaanse wegen zal doen dalen.

Bepaalde restaurants in São Paulo proberen althans het positieve in de Lei Seca te zien. Zij bieden, net zoals tijdens de Nieuwjaarsactie van de Responsible Young Drivers in België, de diensten van een chauffeur aan hun klanten aan. En wat doe ik? ... ik blijf BOB!

Mieke Pynnaert
Vlaams economisch vertegenwoordiger
São Paulo

Dagelijkse verkeerschaos in São Paulo

Sedert 2 jaar woon ik samen met mijn echtgenoot Marc in São Paulo, Brazilië, waar ik als Vlaams economisch vertegenwoordiger voor Flanders Investment & Trade werk. Wij moedigen Vlaamse bedrijven aan om goederen en diensten te exporteren naar Brazilië en zoeken Braziliaanse bedrijven die wensen te investeren in Vlaanderen.

Brazilië wordt sedert enkele jaren op een positieve manier in de internationale pers voorgesteld. Het is een land van superlatieven: ongeveer 280 keer zo groot als België, 5e grootste land maar met ´s werelds grootste tropische regenwoud.

Samen met China, India en Rusland behoort het land tot de BRIC en speelt het bijgevolg een belangrijke rol in de wereldeconomie (vooral in de handel van commodities). Brazilië is koploper in de technologie van de biofuels en meer bepaald in de productie van ethanol op basis van suikerriet. Het internationale succes van Embraer, de 3e grootste vliegtuigbouwer ter wereld, gaf een positieve impuls aan de Braziliaanse export.

São Paulo, hoofdstad van de gelijknamige staat São Paulo, is een wereldstad van ongeveer 18 miljoen inwoners of 10% van de Braziliaanse bevolking. Op 40 jaar tijd is de bevolking in de stad meer dan verdrievoudigd. De groei van het aantal voertuigen is nog spectaculairder: in 1968 reden amper een half miljoen voertuigen in de stad, in 2008 zijn er 6 miljoen wagens geregistreerd! Logisch dat dit aantal voor de nodige dagelijkse verkeerschaos zorgt.

Drastische maatregelen zoals de in 1997 ingevoerde ´rodízio veicular´ zouden moeten zorgen voor een beperkte verkeerscirculatie in de binnenstad. Dit systeem stelt dat voertuigen met een bepaalde nummerplaat op één dag in de week niet mogen rijden tijdens de spitsuren van 7 tot 10 en van 17 tot 20 uur. In juni 2008 heeft de stad ook een rodizio ingevoerd voor kleine vrachtwagens.

Maar zorgt dit systeem werkelijk voor een betere verkeerscirculatie? Persoonlijk vind ik van niet. Wij wonen in een buurt waar verschillende buslijnen elkaar kruisen en relatief dichtbij een metrostation, wij maken dan ook regelmatig gebruik van het openbaar transport. Onze buren, allen Braziliaan, hebben gemiddeld 3 auto´s per familie en ik durf te wedden dat niemand ooit de bus of metro heeft genomen om zich in de stad te verplaatsen.

Nochtans viert de Metro dit jaar zijn 40e verjaardag en vervoert het dagelijks ongeveer 3,3 miljoen Paulistanos! Slechts wanneer de overheid bijvoorbeeld een tax incentive zou toekennen om de wagen thuis te laten en zou investeren in een betere infrastructuur van het bestaande bus- en metronetwerk, kan het verkeer in São Paulo geen dagelijkse nachtmerrie meer zijn.

Mieke Pynnaert