Een geïnformeerd belastingbetaler...

De jaarlijkse klus voor het invullen van uw belastingaangifte wordt er ook dit jaar niet eenvoudiger op. De fiscus trakteert u op 49 nieuwe codes. Sinds 2000 is het aantal codes met niet minder dan 279 toegenomen. Een ware wildgroei dus.
Toch is het belangrijk om het bos door de bomen te blijven zien. Veel van de rubrieken die de laatste jaren hun intrede deden, slaan op belastingverminderingen of -aftrekken. Of hoe u een deel van uw zuurverdiende centen uit de handen van de fiscus houdt. En u moet het zelf doen. De administratie kent u de fiscale voordelen niet zomaar toe. En dat is voor de doorsnee belastingbetaler niet evident.

BELASTINGVERMINDERING
Inmiddels zijn er in het aangifteformulier al 44 posten die slaan op een belastingvermindering of -aftrek. Investeert u in zonnecelpanelen bijvoorbeeld, dan zal de verkoper u ongetwijfeld inlichten over de verbonden fiscale voordelen. Dat past perfect in een goed verkoopspraatje. Maar hoeveel belastingplichtigen denken eraan dat ze de vergoeding die hun werkgever betaalt voor het woon-werkverkeer, al dan niet gedeeltelijk kunnen vrijstellen? Of wie maakt de rekenoefening om na te gaan of het niet interessanter is om zijn werkelijke beroepskosten te bewijzen in plaats van vrede te nemen met de forfaitaire kostenaftrek?

UITDAGING
Het wordt elk jaar een steeds grotere uitdaging om alle voordelen waar u recht op heeft, ook effectief te benutten. Met De Tijd Belastinggids helpen we u alvast om uw aangifte op een verstandige manier in te vullen. In uw voordeel en niet in dat van de overheid. Samen met de belastingconsulenten van PricewaterhouseCoopers brengen we u alles wat u moet weten in mensentaal, met gebruiksklare informatie en doorspekt met praktijkvoorbeelden.

UITSTEL
U krijgt nog even uitstel van executie en kunt nog rustig uitpluizen hoe u uw meeste voordeel kunt doen. Toch moet u zich als goede Belg uiterlijk op 2 juli 2008 van uw taak kwijten. Daarna bent u toe aan uw welverdiende vakantie. N

Petra De Rouck
redactrice Netto

De kronkels van de fiscus

Als de fiscus de krantenkoppen haalt, is dat zelden goed nieuws. Vorige week raakte bekend dat de Belgische fiscus systematisch te veel belasting heeft geheven op verlieslatende moederbedrijven die buitenlandse dividenden ontvingen. Als in deze zaak een positief arrest volgt, kost dat de begroting minstens 400 miljoen euro. Het nieuws komt kort na het bericht dat de fiscus tijdens de eerste drie maanden van 2008 bijna 700 miljoen euro minder belastingontvangsten binnenkreeg dan verwacht. De kans lijkt reëel dat vroeg of laat u en ik de gevolgen van deze misrekeningen dragen.

Onterecht
De zaak van de onterecht geïnde belastingen doet denken aan die van de onterecht geïnde beurstaks. In 2004 oordeelde het Europese Hof van Justitie dat de beurs- en leveringstaks op nieuwe aandelen, obligaties en beleggingsfondsen in strijd was met de Europese regelgeving. Beleggers kregen de mogelijkheid de beurstaks terug te eisen die ze tussen 2002 en 2004 ten onrechte hadden betaald. De fiscus ontving ruim 426.000 aanvragen tot terugbetaling en betaalde ruim 121 miljoen euro terug.

Kans
Goed nieuws leek het, ware het niet dat de fiscus de kans schoon zag om de herkomst van de beleggersgelden te controleren. Wie meer dan 175 euro beurstaks terugbetaald kreeg, werd als verdacht beschouwd. Op die basis selecteerde de fiscus bijna 29.000 ‘verdachte dossiers’. Uiteindelijk bleek bij 214 belastingplichtigen zwart geld gemoeid. De fiscus eiste van hen in totaal 11 miljoen euro terug.

Efficiëntie
Fiscale fraude moet worden aangepakt op alle niveaus. Dat is duidelijk. Maar dat de controles vaak weinig efficiënt en coherent verlopen, is al evenzeer duidelijk. Het is onbegrijpelijk dat kleinere dossiers rond de beurstaks zoveel aandacht krijgen, terwijl fiscalisten de stad Brussel een paradijs voor ondernemingen noemen door het gebrek aan controles (zie pagina 20).

Beleid
Het tekort aan mankracht vormt slechts een deel van de verklaring voor de inefficiëntie. Veel belangrijker is het gebrek aan een coherent fiscaal beleid. Een beleid ook dat zich volledig inschrijft in de koers die Europa volgt. België profileert zich graag als de voortrekker van het Europese gedachtegoed, maar op fiscaal vlak vaart het liefst zijn eigen koers. De belasting op buitenlandse dividenden en de beurstaks zijn slechts twee voorbeelden. Ook de meerwaardetaks die sinds 2008 van toepassing is op obligatiefondsen staat haaks op de Europese spaarrichtlijn. Laat ons hopen dat de misgelopen fiscale inkomsten bij het volgende conclaaf geen aanleiding geven voor nieuwe onlogische maatregelen.

Peter Van Maldegem
chef analyse

Niets is voor eeuwig

Zaterdag 10 mei vond u bij De Tijd deel 1 van De Successiegids 2008. Een handig instrument, met tips en tricks om uw nalatenschap te plannen. Zodat u uw dierbaren optimaal kunt beschermen en zodat ze op uw nalatenschap niet meer moeten afstaan aan de fiscus dan nodig.
Successieplanning wordt vooral geassocieerd met technieken zoals een schenking en een testament. Gehuwde koppels zien nog al te vaak over het hoofd dat ze beschikken over hét planningsinstrument bij uitstek: het huwelijkscontract. In zo’n contract kunnen echtgenoten binnen bepaalde grenzen zelf bepalen welke partner wat mag doen met welke goederen tijdens het huwelijk. Het is richtinggevend voor de wijze waarop het vermogen verdeeld moet worden bij echtscheiding. En het bepaalt de omvang van de nalatenschap.

Ontnuchterend

Die laatste twee gebeurtenissen, scheiding en overlijden, zijn het laatste waar bruid en bruidegom aan willen denken als ze volop bezig zijn met de voorbereidingen van wat de mooiste dag van hun leven moet worden. Niemand denkt graag aan de dood, en al zeker niet aan het heengaan van een geliefde. Op het moment dat u in het huwelijksbootje stapt, heeft u een onverwoestbaar vertrouwen in de slaagkansen van uw relatie. Maar de naakte cijfers zijn ontnuchterend: per jaar zijn er op 100 huwelijken in België 71 echtscheidingen! Wist u trouwens dat in België één op de drie vrouwen die wil scheiden, financieel niet op eigen benen kan staan? Die vrouwen zien zich genoodzaakt om in een liefdeloos huwelijk te blijven om geldredenen. Dat zou niet het geval zijn als die vrouwen een huwelijkscontract hadden waarin de man (of degene die het meest verdient...) zich verbindt tot een financiële tegemoetkoming in het geval ze uit elkaar zouden gaan.
Een huwelijkscontract is niet voor het leven. Ga daarom om de 5 jaar na of het nog aan uw huidige situatie en doelstellingen is aangepast. Is dat niet langer het geval, laat het dan aanpassen. Dat kan binnenkort overigens veel eenvoudiger. Een verschijning voor de rechtbank zal niet meer nodig zijn zodra de Kamer en de Senaat een wetsvoorstel van Open Vld’ster Martine Taelman hebben goedgekeurd. Vergeet ook niet dat het erfrecht voortdurend in beweging is. Laat daarom uw huwelijkscontract regelmatig nakijken door een notaris. Dat kost niets want zolang een notaris geen nieuwe documenten moet opstellen, is zijn advies gratis.

Iedereen boekhouder

Een op de vier Belgen houdt zich zelden tot nooit bezig met het beheer van zijn centen. Twee op de tien doet het maximaal één keer per maand. Dat bleek uit onze jaarlijkse enquête ‘De Belg & zijn Geld’ van oktober 2007.

GEZINSBOEKHOUDING Hoe schrijnend ook, dit lage cijfer is niet echt een verrassing. Voor een deel is dat te wijten aan een totaal gebrek aan financiële kennis en interesse van de gemiddelde Belg. Dat gebrek aan interesse wordt op zijn beurt weer in de hand gewerkt door de hele administratieve rompslomp die het op orde houden van uw gezinsboekhouding met zich meebrengt.

PAPERASSEN Slechts weinig mensen hebben het karakter om consequent alle documenten dag na dag ordelijk te klasseren. Integendeel, tegen beter weten in smijten we het hele jaar lang alle paperassen in een donker hoekje of stoppen we ze weg in een ladekast. Maar minstens 1 keer per jaar is er geen ontkomen meer aan en moeten u en ik die ladekast opentrekken om de belastingaangifte in te vullen. Gelukkig ontvangen we de meeste fiscale attesten die daarvoor nodig zijn, pas op hetzelfde moment dat de bruine enveloppe in onze bus valt.

REMGELD Naast fiscale attesten zijn er nog heel wat andere documenten die u moet bewaren. Denk aan verzekeringspolissen, facturen, aankoopbewijzen, rekeningafschriften... Hoelang en waarom u ze het best opslaat in een persoonlijk archief doen we uit de doeken op pagina 16. Weet u bijvoorbeeld dat u de ereloonnota’s van tandartsen en artsen 2 jaar lang moet bewaren? Dat is de tijd die u heeft om die nota’s over te maken aan uw ziekenfonds, zodat u recht heeft op de terugbetaling van het deel van het betaalde ereloon dat het remgeld overschrijdt.

REMGELD Het is de overheid die de omvang van dat remgeld bepaalt. Maar het zijn de ziekenfondsen die tussenkomen om medische kosten terug te betalen. Die ziekenfondsen zijn privé-instellingen. De laatste jaren trachten ze zich steeds meer van elkaar te onderscheiden om ‘klanten’ te lokken. Hun centrale wapen in de strijd is de aanvullende ziekteverzekering.

OPGAVE Maar in de praktijk dreigt die profileringsdrang zijn doel voorbij te schieten. Want een objectieve vergelijking van de aanvullende verzekeringen blijkt een onmogelijke opgave. Het grenst toch aan het ongelofelijke dat het aanbod van eenzelfde ziekenfonds verschilt naargelang van de regio. Bovendien is het niet zeker dat wat vandaag gedekt wordt, ook morgen nog terugbetaald wordt. Het resultaat: het merendeel van de Belgen kiest op gevoel of lukraak een ziekenfonds uit. Dat is jammer, want elke Belg verdient een gelijkaardige financiële tussenkomst voor specifieke medische uitgaven.

Nadine Bollen, chef redactie Netto