Spaarders worden radeloos...

Journalisten worden vandaag uit meerdere hoeken aangesproken over "foute beleggingen" en mogelijke oplossingen. Gedupeerde beleggers zoeken houvast en blijkbaar kunnen/willen banken hen die niet geven. Onderstaand mailtje liep vandaag op redactie binnen.

Bonjour,
Nous sommes désemparés, mon épouse et moi-même.
Nous avons décidé, il y a 1 an de vendre notre maison.

Sur les conseils d’une connaissance, nous avons placé l’argent à terme, 6 mois pour la moitié, 2 ans pour l’autre moitié à capital garanti chez Ctitibank. Citibank nous a proposé des obligations Lehmann Brothers BV (Hollande) que nous avons acceptées puisque, disaient-ils, ce produit correspondait bien à notre profil d’investisseur sans risque (P1).

Aujourd’hui, Citibank nous dit que tout est bloqué et que le risque de perdre notre placement est possible (il s’agit tout de même de 85.000 € !). Car Citibank, nous rappelle qu’il n’est que le distributeur et donc non responsable!

Notre projet de construire  une nouvelle maison pour notre famille semble bien compromis.
Que pouvons-nous faire pour défendre nos droits ?
Merci de votre réponse .
Avec nos salutations distinguées.

Radeloosheid bij de banken...

Bij de banken weten ze het zelf niet meer. Een werknemer van een Belgische bank, die we uiteraard niet bij naam zullen noemen, stuurde een mail naar een bevriende journalist van onze zusterkrant Tijd/L'Echo om te horen wat er met verloren gegaan spaargeld gebeurt...

Bij Tijd/L'Echo zijn we natuurlijk vereerd om die erkenning van expertise .... maar als ze het bij de bank zelf al niet meer weten... dan zou een mens inderdaad over zijn spaarcenten beginnen te panikeren.

En de coolste bank is...

Dat geld cool is, is voor velen nog een aanvaardbare stelling.... dat banken cool zijn, zal voor insiders wellicht zo zijn (aan beleggers zullen we het maar niet vragen)... maar dat uitgerekend Fortis de coolste bank is...  daar keken we van op.

Aanleiding is het persbericht (Download PersberichtInSites_CoolBrandsAwards2008_NL.pdf) van marketingbureau Brandhome die de coolste producten ging opsnorren. Dat we cool zijn met een coca-cola in de hand, wandelend op all-stars op zoek naar een Mobistar-winkel voor een iPhone... kon ons nauwelijks verbazen.

Maar de coolste bank? Fortis! Nu kon je wel zo'n 10-tal banken bedenken ... maar de bank die de laatste maanden meer verguisd werd dan het totaalverlies waarmee het zijn aandeelhouders opzadelde... teogegeven, het is een prestatie. Dat zou van Maurice Lippens (foto) de coolste banken-topman maken.

Op de tweede plaats staat Dexia... die het afgelopen weken ook hard te verduren kreeg op de beurs... we begrijpen het niet. Nog volgens het persbericht zou het onderzoek in augustus 2008 plaats gevonden hebben... wat op zich ook geen verklaring is ...   

Tenzij er spraakverwarring is tussen "cool" en "koel", krijgen we het niet uitgelegd... we vragen even na bij Brandhome. Wordt vervolgd.

XC

Freddie, de slechte huisvader

De Amerikaanse overheid nam deze week de controle over van de Amerikaanse hypotheekbanken Freddie Mac en Fannie Mae. De twee banken hebben als taak Amerikanen makkelijker toegang te verschaffen tot woonkredieten. Ze kopen kredieten van hypotheekverschaffers of garanderen de stipte betaling. Door de kredietcrisis zijn de banken in barslechte papieren verzeild geraakt. Met het reddingsplan wil de Amerikaanse overheid de ondergang van de twee banken en de daarop volgende crash op de vastgoedmarkt voorkomen.

Hoewel het nieuws in eerste instantie tot opluchting op de aandelenmarkten leidde, blijven de aandeelhouders van Freddie en Fannie verweesd achter. Want volgens de Amerikaanse minister van
Financiën, Henry Paulson, betekent de overname dat het maximaliseren van de aandeelhouderswaarde geen prioriteit meer is. Voor de aandelen, die tijdens de kredietcrisis al meer dan 95 procent van hun waarde verloren, belooft dat weinig goeds.

Geen enkele analist had voor de kredietcrisis durven te voorspellen dat het verhaal van Freddie en Fannie zo’n vaart zou nemen. Voor de aandeelhouders waren de twee hypotheekbanken wellicht de meest defensieve namen in hun portefeuille. Beide bedrijven werden bijna beschouwd als staatsbedrijven, haalden voordeel uit minder strenge kapitaalvereisten en hadden samen een marktaandeel van meer dan 50 procent. Wie in de VS een huis kocht, kon bijna niet om een van de twee groepen heen. Maar wat leek op een ultraveilige belegging, is ontaard in een grote nachtmerrie.

LESSEN

Daarmee liggen meteen de belangrijkste lessen van de kredietcrisis bloot. Defensieve aandelen of ‘goedehuisvaderaandelen’ bestaan niet. Dat werd trouwens ook op Belgische bodem aangetoond. Dividendkoningen Fortis en Dexia leken onaantastbaar, maar tijdens de kredietcrisis moesten ze wel meer dan 60 procent van hun beurswaarde inleveren. De crisis toont ook aan dat diversificatie voor elke aandelenbelegger een absolute noodzaak is. Wie al zijn eieren in één mand legt, neemt veel risico. En dus komt het er als belegger op aan de portefeuille te spreiden over verschillende activa en over verschillende regio’s en sectoren.

Maar ook al kijkt u vandaag - met een gespreide portefeuille - tegen verlies aan, vergeet niet dat de kredietcrisis ook mogelijkheden biedt. Tal van kwaliteitsvolle aandelen zijn tot absurde waarderingsniveaus teruggevallen. Wie die nu vanuit een langetermijnhorizon oppikt, komt niet bedrogen uit. Op voorwaarde natuurlijk dat hij zijn portefeuille genoeg spreidt.

Peter Van Maldegem, chef analyse Netto

Gezonde rillingen

De kredietcrisis die begin vorig jaar in de VS ontstond, is ondertussen ook in Europa uitgegroeid tot een economische crisis in het algemeen en een vastgoedcrisis in het bijzonder. Enkele cijfers ter illustratie. Tijdens de eerste zes maanden van 2008 werden in Frankrijk zowat 30 procent minder huizen verkocht. In het VK vielen de prijzen gemiddeld met 10 procent terug. Eenzelfde tendens zien we in Nederland, Spanje en zelfs Duitsland.

zuurstof
Zowat alle Europese landen snakken naar verse economische zuurstof. Op de banken hoeven we daarvoor niet te rekenen aangezien die nog volop worstelen met de kredietcrisis. In een reactie daarop hebben zij hun kredietbeleid verstrakt. Aangezien de kredietmarkt en de vastgoedmarkt hand in hand gaan, weegt dat op de vastgoedmarkt. Maar misschien niet in België?...

afkoeling
De cijfers die de FOD Economie eind augustus publiceerde, doen dat op het eerste gezicht vermoeden. De FOD meldde een prijsstijging van 5 tot 8 procent. Is ons kleine landje als enige in staat stand te houden tegen de Amerikaanse crisis? De FOD maakt een vergelijking tussen het eerste semester van 2007 en het eerste semester van 2008. Maar de kredietcrisis kwam pas volop op gang in de tweede jaarhelft. Een vergelijking met de tweede helft van vorig jaar toont een heel ander verhaal. In Wallonië en Brussel zijn de prijzen respectievelijk 0,3 procent en 0,6 procent gedaald. In Vlaanderen is er nog een toename van 0,7 procent. Brengt men ook de inflatie in rekening, dan is er dus overal, ook in het noorden, sprake van en reële prijsdaling. 

crash
Als de economie niest, rilt de vastgoedsector. Is de huidige afkoeling dan een voorbode van een crash? Een aantal factoren kunnen ons behoeden voor zo’n scenario. Eén: de schuldgraad in België behoort tot de laagste in Europa. Twee: rentebetalingen genieten weliswaar een fiscaal voordeel, maar dat voordeel is veel beperkter dan in het buitenland. Drie: het gros van de hypotheekleningen hebben een vaste rentevoet. Een rentestijging heeft dus geen impact op de maandelijkse aflossing. Vier: België is een land van pendelaars. Verhuizen omdat we van werk veranderen of om dichter bij het werk te wonen zit niet in onze cultuur. In andere landen, zeker in grotere landen zoals Frankrijk, Spanje en de VS, is om de zoveel jaar verhuizen veeleer regel dan uitzondering.

gezond
Kortom, om heel wat redenen lijkt een crash van de Belgische vastgoedmarkt onwaarschijnlijk. De afkoeling die we vandaag zien, mogen we veeleer gezond noemen. 

Nadine Bollen
chef redactie

Van de regen in de drop

De koopkracht van loontrekkenden is de jongste maanden in een versneld tempo gedaald. Dat valt af te leiden uit cijfers die de federale overheid deze week bekendmaakte. De reële bruto-uurlonen van de mannelijke arbeiders in de nijverheid lagen in juli 2,6 procent lager dan in juli vorig jaar.
Echt verrassend is dat niet. Met een inflatie van 5,4 procent volstaan de klassieke loonstijgingen niet om de koopkracht op peil te houden. De loonindexering is  gebaseerd op de gezondheidsindex. Die houdt bijvoorbeeld geen rekening met de prijzen van benzine en diesel, die het voorbije jaar fors gestegen zijn. Bovendien reageren de lonen met vertraging op de inflatie waardoor de werknemer pas na enkele maanden gecompenseerd wordt voor de hogere prijzen.
De inflatie heeft het behoud van koopkracht hoog op de agenda van de werknemer geplaatst. Niemand wordt graag gedwongen tot besparingen. Het lijdt geen twijfel dat het dossier bij de volgende loononderhandelingen, eind dit jaar, op tafel komt. De vakbonden zullen enkel tevreden zijn met een loonstijging die de koopkrachtvermindering (bijna) volledig compenseert.

Maar of die looneis ook op langere termijn de koopkracht op peil houdt, is een andere zaak. Want door hogere lonen treedt een tweede inflatiespiraal in werking. Net op het moment dat de eurozone wankelt op de rand van een recessie, is een bijkomende inflatiedreiging geen geschenk. Die zou de Europese economie nog dieper het moeras induwen en op termijn tot saneringen en kostenbesparingen in de bedrijfswereld leiden. Het is duidelijk dat massale ontslagen de gemiddelde koopkracht veel meer onder druk zetten. 
Om niet van de regen in de drop terecht te komen, mag de volledige koopkrachtfactuur niet afgewenteld worden op de bedrijfswereld. Ook de overheid, die aankijkt tegen een fragiel evenwicht van de begroting en tegenvallende fiscale inkomsten, heeft te weinig ruimte om in het koopkrachtdebat tussen te komen.
De harde realiteit is wellicht dat u en ik de koopkrachtellende moeten uitzweten en de economie haar werk moeten laten doen. Als het inflatiespook wegdeemstert, is de kans groot dat de economie weer op toerental komt. Enkel een goed draaiende economie waarborgt  uw koopkracht. PVM