Rare jongens…die beleggers

Door de financiële crisis lust de Belgische spaarder geen beleggingen in aandelen meer. De klanten van de grote Belgische banken verschuiven miljarden euro's richting klassieke spaarproducten zoals spaarboekjes en kasbons: veilige beleggingen die wel een pak minder opbrengen. Kasbons, spaarboekjes en termijnrekeningen zijn goed voor liefst 99 procent van Dexia's verkoop van particuliere beleggingsproducten in de voorbije vier maanden, schrijft De Morgen.

Dat de risico-appetijt bij beleggers gevoelig is afgenomen, is begrijpelijk. Wie de voorbije jaren bijvoorbeeld zowel Lernout & Hauspie als Fortis in portefeuille had, heeft wellicht alle vertrouwen in de beurzen verloren. Toch is het quasi onbegrijpelijk dat beleggers net vandaag aandelen volledig de rug toekeren. Natuurlijk is de economische crisis nog niet achter de rug, maar wie wacht tot de beurzen weer volop anticiperen op een economisch herstel zal het grootste deel van de beursklim opnieuw gemist hebben. Er zijn genoeg redenen om het vertrouwen in aandelen te behouden.

Dat beleggers dezelfde fouten blijven maken wijten gedragseconomen aan het menselijk brein. Alleen wie zijn emoties kan uitschakelen, is succesvol op de beurs. Voorwaarde is wel dat beleggers de fundamentele beursregels toepassen: neem het risico dat u aankan, diversifieer en ga niet voor de korte termijn. Dat we op lange termijn allemaal dood zijn, is zeker waar. Maar wie aan de fundamentele beursregels zondigt, kan zelfs op heel korte termijn sneuvelen op de beursvloer.

Peter Van Maldegem

Is de staatsbon uitgeblust?

De stormloop van het voorbije halfjaar op de Belgische staatsbons is voorbij. Maandag, op de eerste dag van de inschrijvingsperiode, kochten de spaarders voor 12,6 miljoen euro staatsbons met een looptijd van drie, vijf en acht jaar, meldt De Tijd. 'Dat is een kwart van de eerste dag bij de vorige emissie in maart', zegt Jean Deboutte van het Agentschap van de Schuld. Deboutte hoopt dat de staatsbon, waarop nog tot 3 juni kan worden ingetekend, in totaal meer dan 100 miljoen euro zal ophalen. 'Dat is fors minder dan de 376 miljoen euro van maart en het recordbedrag van 483 miljoen in december 2008', aldus Deboutte.

Helemaal verwonderlijk is de lauwe interesse niet. Ten eerste liggen de rendementen nog lager dan de tarieven in maart, die toen al bodemniveaus hadden bereikt. De rente op een staatsbon met looptijd van drie jaar lag nooit in de 27-jarige geschiedenis lager dan vandaag. De jaarlijkse brutorente bedraagt 2 procent (1,7 procent netto). Staatsbons op 5 jaar, die al sinds de jaren '50 bestaan, brengen vandaag amper 2,75 procent bruto op (2,33 procent netto). Dat is het laagste niveau sinds begin jaren '70.

Wie ermee rekening houdt dat de inflatie de komende jaren wellicht een stuk hoger zal liggen dan vandaag, heeft er dus weinig belang bij zijn geld tegen een lage vergoeding opzij te zetten voor een lange termijn.

Niet Standard maar de commercie is kampioen

Voetballiefhebbers hebben er even op moeten wachten, maar de Belgische landskampioen is eindelijk bekend. Standard mocht niet enkel de trofee in ontvangst nemen, met de rechtstreekse plaatsing voor de Champions League weten ze zich nu al verzekerd van 15 miljoen euro extra aan inkomsten. Om maar te zeggen: er stond gisteren meer op het spel dan enkel de eer.

Niet verwonderlijk dat zowel Standard als Anderlecht de twee testmatchen maximaal wilden uitbuiten. De kansen voor beide ploegen waren fifty-fifty, één van de twee zou het gouden ticket van de Champions League missen en de bijhorende jackpot. Als op zo’n moment een nobele onbekende voor de uitzendrechten een recordbedrag van 1,2 miljoen euro op tafel wil leggen, dan is de keuze snel gemaakt. Ook als die nobele onbekende BeTV heet en daardoor slechts een handvol Vlamingen de match live kan bekijken.

De commercie

En toegegeven, moord en brand schreeuwen omdat ‘de commercie het haalt van het sportieve gebeuren’, zou lichtelijk naïef zijn. Voetbal is geld. Als Standard 20 miljoen euro binnenrijft met de verkoop van Fellaini, geen haan die er naar kraait.

Alleen is het wel jammer voor de sportbeleving van de gemiddelde supporter. Want als Jan met de pet van een goede voetbalmatch wil genieten, dan moet hij daarvoor diep in de portemonnee tasten. Want zeggen dat de twee testmatchen in Vlaanderen niet te bekijken waren, is de waarheid geweld aandoen. Via Telenet kon je een abonnement nemen op BeTV. Kostprijs: 37,70 euro per maand… gedurende een jaar. Reken maar uit. Gelukkig was er nog een achterpoortje (het abonnement nemen en binnen de maand weer opzeggen) maar ongetwijfeld was die optie enkel weggelegd voor de gemotiveerde supporters. Voor de neutrale toeschouwer die zin had in een topmatch was dat waarschijnlijk een brug te ver.

Naar het stadion?

Maar ook wie ‘gewone’ competitiematchen wil zien, moet naar de portemonnee grijpen. Wie afgelopen seizoen via Belgacom TV (dat de uitzendrechten heeft voor gewone competitiematchen) wedstrijden wou bekijken van de Belgische competitie, betaalde maandelijks 9,95 euro (voor de wedstrijden van één club) of 19,95 euro voor alle matchen van de Jupiler Pro League. Bovenop uw maandelijkse abonnementsbijdrage weliswaar.

Naar het stadion dan maar? Om u een idee te geven: voor volgend seizoen kost een abonnement bij Anderlecht tussen 165 en 400 euro (dat is wel voor slechts 15 matchen, vanaf volgend seizoen komen er daarna play-offs en daarvoor worden aparte abonnementen verkocht).

Duurbetaalde klassespitsen

Het mag duidelijk zijn: de tijd dat je nog gratis een voetbalmatch kon meepikken is onherroepelijk voorbij. En dat hoeft niet erg te zijn, zolang de slinger niet te veel de andere richting uitslaat. Minder gemotiveerde liefhebbers zouden hun interesse in het spelletje wel eens kunnen verliezen. Voor welk publiek moeten de duurbetaalde klassespitsen dan hun kunstjes verkopen?

Sven Vonck

Allemaal vrijwillige bijzitters!

Voorzitters en bijzitters vinden voor de verkiezingen is elke keer opnieuw een hels karwei. Ook voor de verkiezingen op 7 juni. Zijn vrijwilligers de oplossing?

De Antwerpse rechtbank heeft de voorbije dagen al 3.200 aanmaningen gestuurd naar kandidaat-bijzitters voor kiesbureaus omdat ze niet gereageerd hebben op hun oproepingsbrief. Mensen die opgeroepen worden, krijgen de waarschuwing dat ze 250 euro boete moeten betalen als ze niet reageren voor 26 mei. Wie wordt opgeroepen, moet in principe binnen de 48 uur reageren.

Spijbelaars die niet reageren op die oproep en die de minnelijke schikking niet betalen, worden door het parket voor de correctionele rechtbank gedaagd. Wie zijn kat stuurt, riskeert een - overdreven - boete tot 1.100 euro!

Excuses

Mensen blijken erg inventief in het vinden van excuses. Zo zijn er die nu al weten dat ze over twee weken naar een begrafenis moeten of dat ze die ochtend nog dronken zullen zijn van het feestje de avond voordien. Ook opvallend veel jonge vrouwen blijken opeens allemaal borstvoeding te geven. Iets wat ze met een medisch attest moeten kunnen bewijzen.

Toch bestaan er 5 geldige, wettige excuses om niet te moeten opdraven als bijzitter. Bent u alleenstaande ouder, moet u studeren voor examens, moet u werken, bent u ziek of op reis in het buitenland? Dan hebt u een excuus om niet aanwezig te zijn. Uiteraard moet u dat wel kunnen aantonen met een attest of een schriftelijk bewijs.

Rompslomp

Die hele rompslomp bewijst heel goed dat het systeem helemaal niet deugt. In plaats van mensen te verplichten en overdreven boetes te heffen, is het misschien beter om in elke gemeente vooral met vrijwilligers te werken. Of dat haalbaar is, moet de praktijk dan uitwijzen.

Vrijwillige bijzitters zijn nu ook al opgenomen in de wet. In Sint-Niklaas hebben ze vorige keer al met vrijwilligers gewerkt, een waar succes. Meer dan de helft van de mensen die de gemeente nodig heeft voor 7 juni, is er vrijwilliger. Een voordeel: van vrijwilligers ben je zeker dat ze ook echt allemaal komen opdagen.

Bent u overtuigd democraat en wilt u zich opgeven voor de stem- en telbureaus? Dan bent u er wel beter snel bij! Een vrijwilliger zou zich moeten kunnen opgeven voor verschillende kiesbureaus in zijn stad. Op die manier kan hij om de reden ‘vol is vol’ niet geweigerd worden, wat in Gent is gebeurd.

Rekenen op vrijwilligers en slechts een deel bijzitters verplicht oproepen? In Sint-Niklaas verloopt het systeem zo goed, dat ze de verplicht opgeroepen mensen bijna kunnen garanderen dat ze zich 's morgens alleen maar even moeten aanmelden als reserve. Een droomscenario als dat lukt in elke gemeente…                                                          
Caroline Declerck

Alles is relatief, maar de koffie blijft koud

Soms doet een mens al eens iets geks. Zoals op het perron van Brussel Centraal staan, klaar om de trein naar huis te nemen en dan toch plots je plannen helemaal omgooien. Impulsief handelen heet dat dan en in dit geval heeft die last minute beslissing me naar de luchthaven van Zaventem gebracht. Niet om vervolgens een even last minute vlucht naar het zonnige zuiden te nemen, maar om eindelijk toe te geven aan wat met enige goede wil - en gevoel voor dramatiek - omschreven kan worden als een kleine bedevaart.

Ik zit immers, as we speak, in een van de enige twee Starbucks vestigingen die ons land voorlopig rijk is. De enige ook waar je zonder vliegtuigticket terecht kan, in de vertrekhal van Brussel Nationaal. Niet dat ik echt geobsedeerd ben door de brouwsels van de Amerikaanse keten, maar een fan ben ik zeker wel. En dus was het na de VS, Canada, Zwitserland, Oostenrijk en een rist andere landen nu toch echt wel hoog tijd om ook in België eens bij Starbucks langs te gaan.

Of dit blogstukje ooit nog bij het onderwerp 'geld' aankomt vraagt u zich af? Absoluut. Als u me na het lezen van de vorige paragafraaf nog niet gek verklaarde - zoveel adoratie voor fastfood koffie vindt u wellicht erg ongezond - dan zult u dat spoedig wel doen. Bijvoorbeeld wanneer ik u vertel dat ik net 3 euro en 40 cent (137 Belgische Frank voor wie dat beter klinken vindt) heb uitgegeven aan een drankje dat bestaat uit een klein kopje koffie, een halve tas kraantjeswater en veel ijs. Oh ja, het staat op de kaart als 'Grande Iced Americano'. Koude koffie met veel water dus. M'n serieuze, verantwoordelijke en bezadigde zelf vertelt me dat het waanzin is om zoveel geld uit te geven, maar de rest van m'n grijze massa geraakt niet verder dan "mmmm, lekker".

Terwijl ik hier zit komen de klanten met de regelmaat van de klok aangewandeld, nochtans is de luchthaven op een woensdagavond om 9 uur redelijk doods. Er zijn er dus nog die vinden dat de - objectief gesproken - exorbitante prijzen van Starbucks best meevallen. Zelfs in deze tijden van crisis en economisch onheil slagen we er dus duidelijk nog steeds in om ons voorzichtig en spaarzaam kantje even opzij te schuiven.

Of misschien is het gewoon een teken dat 'de crisis' en 'de recessie' niet zo radicaal huishouden als de headlines in de kranten ons doen geloven. Er zijn zeker nog mensen die de horeca als maatstaf voor het collectief geluk en de globale koopdrift zien. In de reacties op Tijd.be is het een vaak gehoord argument: zolang het op zonnige dagen dringen is voor een plaatsje op de terrasjes, valt het allemaal nog wel mee met die crisis. Er zit iets in, al vermoed ik tegelijkertijd ook dat er op die drukbezette terrasjes toch trager gedronken en langer gebabbeld wordt.

Maar goed, het is evenzeer duideliijk dat we onszelf met veel plezier van tijd tot tijd iets wijsmaken. Toevallig hoorde ik vanmiddag reclame voor een Amerikaans bedrijf dat websites op het net brengt. "Slechts 6,95 dollar per maand, de prijs van twee Starbucks koffietjes" klonkt het in het spotje. Of hoe zelfs schandalig dure producten na een tijdje als maatstaf gaan dienen. Oh ja, om dit blogstukje te kunnen plaatsen moest ik mij wenden tot de diensten van Mobistar. Spotgoedkoop eigenlijk, voor één euro kon ik op het net. Anders gezegd: amper één derde van de prijs van een koffietje :-)

Raphael Cockx

Flickr-foto door Rudolf Schuba, onder Creative Commons licentie.

Turkije in EU of werken tot je 80e

Z24 maakt in zijn verkiezingsdossier de brug tussen twee Europese hete hangijzers: de verouderende bevolking en de toetreding van Turkije tot de EU. In de beste Belgische wafelijzertraditie, koppelt z24 beide dossiers aaneen: het ene probleem is de oplossing voor het andere.

Wie zal pensioen betalen?

In de meeste Europese landen leeft nog altijd de idee dat een pensioen vanaf 65 een logische zaak is. Meer en meer rijpen de geesten dat er langer zal moeten gewerkt worden dan 65. Na de babyboomgeneratie die de komende jaren massaal op pensioen gaan, komt een dunner bevolkte generatie die de pensioenlasten nooit helemaal zal kunnen dragen. Er zal dus meer volk aan het werk moeten gaan....

Vers Turks bloed

... en waarom zou dat niet van Turkije komen? Het land heeft een jonge dynamische bevolking en biedt meer garanties dan Oost-Europa waar de vergrijzing ook al toeslaat, aldus Kaj Leers op Z24. Hij citeert anonieme Europese bronnen die gewagen van de voldragen mening bij Eurocraten om Turkije tot de EU toe te laten. Niemand durf/kan zijn mening echter ventileren, omdat het politieke zelfmoord lijkt om daarvoor een lans te breken. Net zoals voor wie durft te zeggen dat de pensioenleeftijd opgetrokken zal moeten worden... voor een lagere pensioensuitkering. Wie steekt zijn nek uit?

Uw huis verkopen kan in één week

Voor wie zijn huis nu wil verkopen aan een topprijs, is het niet meteen de meest aangename periode. Maar daar weet een Nederlandse makelaar wel raad mee. Hij bedacht een nieuw concept: ‘het verkocht in 1 week systeem’. Daarmee wordt alles uit de kast gehaald: direct mail, advertenties in huis-aan-huis bladen, rubrieksadvertenties, Google ads,…

Tijdens het weekend staat het huis open voor potentiële kopers en tegen zondagavond wordt het verkocht aan de hoogste bieder, kwestie de kopers een deadline door de maag te splitsen.  “Iedereen die naar het open huis komt kan bieden wat het huis hem waard is. Zondagavond bekijken wij wat het hoogste bod is. Vervolgens gaan we alle bieders bellen met de vraag of zijn nog over dit bedrag heen willen. We gaan hier net zo lang mee door tot er één hoogste bieder overblijft. Tot nu toe zijn er steeds drie of vier bieders die serieus geïnteresseerd zijn en tegen elkaar op gaan bieden”, vertelt makelaar Arno Wingen aan het Nederlandse z24.

Volgens de makelaar gingen de woningen tot dusver van de hand voor de vraagprijs… of net daaronder. En de makelaar is ook zeker van zijn stuk. ‘Meer bezichtingen en biedingen in 1 weekend als traditionele makelaars in 6 maanden’, staat op de website te lezen. En o ja, dat wordt gegarandeerd… wat voor de prijs blijkbaar niet gebeurt.

SV

Geef eens een aalmoes... aan een manager

Zijn managers de nieuwe behoeftigen? Volgens het Canadese satirische programma 'The World in 22 Minutes' alvast wel. In een sketch wordt Wayne voorgesteld:een 57-jarige manager wiens bedrijf onderuit ging... door rommelkredieten die hij zelf goedkeurde. Wayne heeft nu hulp nodig, zo blijkt. Hoe u de manager kan helpen, ziet u in het filmpje.

SV

De twee gezichten van Citibank

Verbazing alom, hier op de redactie gisteren toen we dit persbericht binnenkregen: Citibank lanceert een initiatief dat praktische informatie en handige tips aanreikt, gericht op het verstandig omgaan met krediet. Met de website ‘Verstandig met krediet’ wil Citibank de consument toegang geven tot kwalitatieve informatie over krediet en zodoende ook aanzetten tot een verstandig gebruik van krediet. Verder zal voortaan op elk communicatiemiddel voortaan het logo ’Lenen doe je niet zomaar’ staan, dat duidelijk verwijst naar de site.

Onder vuur

Citibank, die consumenten wil beschermen tegen overmatige schuldenlast? Is Citibank niet de bank die in ons land marktleider is op vlak van consumentenkrediet? Is het niet de bank die bekend, ja zelfs berucht is, vanwege haar agressieve campagnes om mensen aan te zetten schulden aan te gaan? Vorig jaar lag Citibank fel onder vuur voor haar kredietpolitiek. Vooral Hans Bonte (Sp.a) spaarde zijn kritiek op Citibank niet. De bank kon hier niet mee lachen en sprak zelfs van een georganiseerde campagne tegen de bank.

Zou de bank nu het licht gezien hebben? Want we namen een kijkje op de site en we moeten zeggen, die bevat best nuttige informatie. De site bevat zelf een testje waar de surfer zijn financieel IQ kan meten. Al is 'financieel IQ' niet meteen de juiste term. Beter zou zijn om het te hebben over 'het schulden-IQ', want alle vragen gaan over een of andere vorm van krediet. 

Stroper wordt boswachter?

Een bevestiging van het gezegde: 'de gewiekste stropers zijn de beste boswachters’? Onze scepsis bleef niettemin groot. En bij thuiskomst werd die bevestigd. Want wat lag er in de brievenbus? Een brief van Citibank met de boodschap:"'U droomt ervan alles te veranderen. Een nieuw salon, nieuwe tuinmeubelen? Aan ideeën ontbreekt het u niet. Maar beschikt u over het nodige budget? Citibank kan u een duwtje in de rug geven: een lening op afbetaling met 2 maanden uitstel van terugbetaling."

Ik heb geen idee hoe Citibank aan mijn adres is geraakt, maar het is niet de eerste keer dat ik zo’n brief ontvang van Citibank. Telkens met een uniek voorstel dat slechts enkele weken geldig is. En met de dringende oproep 'Wacht niet langer en maak nu werk van uw projecten'.

We juichen elk initiatief toe dat consumenten informeert over geldzaken. Maar vergeef ons dat we het nogal verdacht vinden als zo’n site opgezet wordt door een bedrijf dat er baat bij heeft dat mensen hun kredietkaart vaker en gemakkelijker bovenhalen. En laat ons ook niet vergeten dat geldzaken niet beperkt zijn tot het al dan niet maken van schulden. Integendeel: verstandig omgaan met geld houdt net in dat je zo weinig mogelijk schulden hoeft te maken.

Waar blijft de overheid?

Maar dit gezegd zijnde verdient Citibank toch een pluim. De bank is erin geslaagd zo'n site op poten te zetten. Alle plannen over financiële opvoeding van de overheid en de financiële sector ten spijt, wachten we nog steeds op een soortgelijk initiatief vanuit die hoek. In Nederland doet het Nationaal Instituut voor Budgetvoorlichting (Nibud) op dat vlak zeer goed werk. Wanneer mogen we zo’n informatiebron in België verwelkomen?

Nadine Bollen

Onzichtbare webwinkels maken grote sier

We hebben er ons allemaal wel eens schuldig aan gemaakt: het invoeren van onze eigen naam in een zoekmachine van Google om te kijken wat het web zoal over ons te vertellen heeft. U zou verwachten dat ook bedrijven liefst zo goed mogelijk vertegenwoordigd zijn in de indexen van Google, maar gek genoeg zijn er een aantal webshops die liever helemaal niet opduiken in de populaire zoekmachine.

Het gaat volgens het Nederlandse magazine Emerce om een nieuw type webwinkels die enkel aan een select groepje klanten willen verkopen. Alleen wie een uitnodiging kreeg, mag er zijn centjes achterlaten. Wat lijkt op een stukje spielerei of een recept voor mislukking, is echter ondertussen goed voor een omzet van om en bij het miljard euro - enkel en alleen voor de Europese markt.

Exclusiviteit als ultiem marketingmiddel met andere woorden. Al spelen ook de scherpe prijzen zeker een rol. Emerce haalt onder meer het voorbeeld van het Franse Vente-Privee.com aan, de grootste Europese 'social shopping community'. De webwinkel biedt kortingen van 30 tot 70 procent op nagelnieuwe modeartikelen en was vorig jaar onlangs zijn gesloten karakter goed voor een redelijk fabelachtige omzet van 510 miljoen euro. Dagelijks verstuurt de site naar eigen zeggen 51.000 pakketten. Echt exlusief is het clubje dus al lang niet meer, al geldt wel nog steeds dat u moet uitgenodigd worden door een bestaande klant.

Dichter bij huis is er bijvoorbeeld het Nederlandse ShopVIP, actief sinds eigen vorig jaar en nu naar eigen zeggen al goed voor 50.000 leden. Volgens Emerce groeit dit soort winkels omdat ze bedrijven toelaten fikse kortingen te geven binnen een afgesloten omgeving. Op die manier komt het veel mninder over als het geven van bradeerprijzen en blijft het imago van een (luxe)merk beter in stand.