Kunnen beleggingen de wereld verbeteren?

Zeg niet: ethische belegging. Zeg wel: duurzame belegging. En vergis je niet: die naamsverandering gaat echt wel gepaard met een andere inhoudelijke invulling. Bedrijven die nu als duurzaam door het leven willen gaan moeten – afhankelijk van het adviesbureau of de financiële instelling – aan een resem criteria voldoen die veel meer behelzen dan de ethische beleggingen van de eerste generatie. Hoe transparant is een onderneming tegenover aandeelhouders en vakbonden? Hoe zijn de beslissingsorganen samengesteld? Wordt de onderneming gekenmerkt door ‘deugdelijk bestuur’? Dat beleggers die net uit een forse vertrouwenscrisis komen worden aangetrokken door een dergelijke filosofie is nogal wiedes.

De ethische beleggers van het eerste uur kijken ongetwijfeld wat beduusd naar die evolutie. Het ethische aspect is ondertussen slechts één van de parameters die in rekening worden gebracht. Is dat een ramp? Niet echt. Zonder een verruiming van het concept zou het ongetwijfeld een marginaal fenomeen zijn gebleven. Probeer daar maar eens de wereld mee te veranderen. En verbetering is er wel degelijk. Bedrijven zouden mekaar ondertussen vertrappelen om toch maar in een duurzaam fonds terecht te komen. Soms uit overtuiging, vaak uit pure marketingoverwegingen. Maar als bedrijven hun aanpak en visie daarvoor willen bijsturen en zo bijdragen aan een ‘duurzamere’ wereld, wat doen de motieven er dan toe?

Meer dan een verkoopspraatje?

'Duurzaam’ mag wel geen hol begrip worden. Sommige banken presteren het om toch maar het adjectief ‘green’ in de naam van een fonds te verwerken zonder dat het in de verste verte iets met duurzaamheid heeft te maken. Dat verkoopt goed, weet je. En ja, elke bank hanteert andere criteria, de ene al wat strenger dan de andere. Maar dat heeft een voordeel: elke belegger kan op zoek gaan naar een bank en fonds dat het best aansluit bij zijn overtuiging. Op voorwaarde natuurlijk dat alle banken transparant zijn over hun criteria en strategie.

Net daar durft het schoentje wel eens wringen.Dat een duurzaam fonds producenten van kernenergie toch niet uitsluit, daar kunnen zinnige argumenten voor worden geuit. Als belegger staat het je dan vrij die te volgen of te laten... en te vergelijken met de visie van andere banken. Jammer genoeg is niet elke bank even duidelijk over haar strategie en niet altijd gebeurt de screening van duurzaamheidscriteria even diepgaand. Voor de overtuigde duurzame beleggers zit er dus maar één ding op: zichzelf goed informeren en zo het kaf van het koren scheiden. Misschien dat banken waarbij ‘duurzaam’ slechts een hol begrip is, zo uiteindelijk verplicht worden hun duurzaamheidscriteria ook op zichzelf toe te passen.

Sven Vonck

Comments

[Reactie van van tendeloo K]

hoeveel % van de mensen die ethisch willen beleggen gaan ook de tijd steken in het grondig lezen van de duurzaamheidscriteria als deze meer dan 5 blz zouden beslagen, vraag ik me af?