Spaarders hebben gps nodig

Een jaar geleden ondergingen de Belgische spaarrekeningen een grondige facelift. De aangroeipremie werd afgeschaft, voor de getrouwheidspremie werd een minimum en een maximum vastgelegd en de maximale basisrente werd gekoppeld aan de ECB-rente. Die hervorming zette enkele stappen in de goede richting. Maar meer transparantie? Daar hebben we nog niet veel van gemerkt. Stilaan ontaarden we in een ondoorzichtige jungle van tijdelijke acties, bijkomende voorwaarden en verwarrende promotiestunts. Dat staat het makkelijk vergelijken van verschillende rekeningen in de weg – nochtans de basisdoelstelling van de hervorming. Spaarders moeten bijna met een gps in de hand hun weg vinden in het uitgestrekte spaarlandschap.

Dat is onaanvaardbaar voor een product dat voor de meeste Belgen de bouwsteen is van hun financiële vermogen. Spaarders zouden zich geen zorgen mogen maken over de gevolgen als hun geld van de rekening wordt gehaald of over het hoogst tijdelijke karakter van verleidelijke spaarrentes. Er zou ook maar één soort spaarrekening mogen zijn: de gereglementeerde. Voor producten die buiten de lijntjes kleuren, moeten banken maar een andere naam verzinnen, want dat schept alleen maar verwarring.

Als we ook de getrouwheidspremie afschaffen zodat er slechts één rentetarief overblijft, komt die transparantie toch weer een stapje dichterbij. Alleen zo wordt vergelijken makkelijker en neemt de flexibiliteit weer toe. Net daarom is het jammer dat minister Reynders één jaar na datum geen grondige analyse maakt van de hervorming en niet verder komt dan: “De hervorming is geslaagd.” Zo blijft de spaarder niet alleen achter in de jungle, maar ook in de kou.

Voor spaarders die toch het overzicht willen behouden is er gelukkig nog een hulpmiddel: www.rentegids.be om de meest voordelige spaarrentes van het moment te achterhalen.

SV

Deeltijds werk voor mannen?

Gelijk loon voor mannen en vrouwen? Een gevoelig thema op Equal Pay Day. Ik heb het onderwerp aangekaart bij vrienden en op de redactie. Discussies over man en vrouw barsten los. Er blijkt toch iets niet te kloppen…

Sommigen zeggen dat het verschil in loon perfect te verklaren valt. In België bedraagt de loonkloof zo'n 23 procent. Vrouwen verdienen 23 procent minder dan mannen omdat ze vaker deeltijds werken, voor de kinderen. Vrouwen hebben een minder lange loopbaan en werken in slechter betaalde sectoren. Tot daar de logica.

Gelijk loon voor gelijk werk?

Volgens het rapport The Gender Pay Gap van de Europese Commissie verdienen vrouwen met dezelfde opleiding, dezelfde ervaring en hetzelfde werk als hun mannelijke collega's 5 tot 10 procent minder. En weg logica. Anno 2010 kan dat toch niet?...

Vrouwen kiezen meestal nog altijd voor jobs, sectoren en opleidingen die minder goed betaald worden. Dat is inderdaad hun eigen bewuste keuze. Maar waarom worden die typisch 'vrouwelijke' beroepen, zoals in de zorgsector, minder betaald dan de 'mannelijke' beroepen, zoals in de informatica of ingenieurs?...

Van vrouwen wordt nog altijd verwacht dat zij de zorg voor de kinderen op zich nemen en hun carrière voor een tijd laten vallen, dikwijls op het moment dat zij kunnen gaan voor die hogere, leidinggevende functie. Waarom zouden mannen dan niet deeltijds werken voor de kinderen?

Vier vijfde

Een vriend van mij wil absoluut 4 vijfde gaan werken zodra er kinderen zijn. Hij is een buitenbeentje. En daar wringt het schoentje. In de meeste sectoren is het nog altijd vanzelfsprekend dat mannen heel hun loopbaan voltijds blijven doorwerken. Waarom niet als moeder en vader allebei vier vijfde gaan werken, om de zorg voor de kinderen te verdelen? Of, als de vrouw meer ambitie heeft dan de man, waarom zou zij dan minder gaan werken?

Het is nog steeds ‘not done’ om als man ouderschapsverlof op te nemen. Mijn generatie, de ‘twentysomethings’, discussieert er in ieder geval al over. Nu hopen dat die andere generaties, en dan vooral de werkgevers, ook mee willen...

Caroline Declerck

Meer lezen? Financiële tips voor vrouwen

Ik wilde de trein nemen...

28 km naar Brussel. Gemiddeld doe ik daar meer dan 1 uur en 20 minuten over. Gemiddeld 80 minuten… als alles goed gaat! Maar het kleinste sneeuwvlokje of de minste regendruppel kunnen het verkeer volledig in het honderd laten lopen. Ik ben dan ook vaak meer dan anderhalf uur onderweg voor mijn 28 km. Die ritten waar geen einde aan scheen te komen, begonnen mij steeds meer op de zenuwen te werken. De oplossing lag dus voor de hand: voortaan zou ik de trein nemen.

In het begin, in 2007, was reizen per trein een echte verademing. Je zou kunnen zeggen dat het gras altijd groener is aan de overkant. Maar in de trein kon ik de krant lezen en informatie opdoen voor ik op de redactie aankwam. Dat is tegenwoordig bijna een luxe geworden. Niets kon mijn enthousiasme temperen. Zelfs niet de vele vertragingen of het feit dat het aantal wagons altijd ontoereikend was voor het aantal mensen dat tijdens de spitsuren op het perron stond. Ik kon het station van Ottignies bovendien gemakkelijk bereiken en daar mijn auto parkeren. Eén uur van deur tot deur. De hemel op aarde, of toch bijna. De parking stond uiteraard altijd goed vol, maar er was altijd wel een plaatsje vrij. En de prijs viel al bij al nog mee: 52 euro voor drie maanden (of 19,5 euro per maand).

Maar begin 2010 worden de plannen gewijzigd. De NMBS beslist om de parking anders te gaan beheren. Er worden slagbomen geplaatst. De prijs wordt ook verhoogd: 65 euro voor drie maanden voor wie een abonnement heeft. Ik leg me daarbij neer en midden januari hernieuw ik mijn treinabonnement voor een jaar. En wat met de parking? "Daarvoor zal u moeten terugkomen mijnheer, want er werd nog geen regeling getroffen voor journalisten. Ik weet dus niet welk tarief ik voor u moet toepassen. Kom later nog eens terug. Intussen hebt u toegang tot de parking, want de slagbomen werken nog niet."
Doordat ik ’s avonds altijd laat werk, kom ik er pas begin maart toe om de verlenging van mijn parkingkaart opnieuw aan te vragen.

-    Goeiedag. Ik zou graag een parkeerplaats voor de volgende drie maanden reserveren.
-    Maar mijnheer, er is geen plaats meer…
-    U zegt?
-    Er is geen plaats meer, de twee parkings van het station zijn helemaal volzet…
-    En wat doe ik dan met mijn abonnement? (ik toon het hem). Ik woon op 10 km van het station en de enige realistische manier om naar Brussel te gaan, is de trein te nemen in Ottignies. Welke oplossing stelt u dan voor?
-    Ik kan uw probleem niet oplossen, mijnheer. Ik kan u alleen op een wachtlijst zetten…
-    Is de lijst lang?
-    Momenteel staan er 50 mensen op…
-    Dat meent u niet! Beseft u wel hoe absurd deze situatie is? De mensen hebben abonnementen en kunnen ze niet gebruiken… En gezien het aantal mensen dat al op de wachtlijst staat, heeft het geen enkele zin om uw formulier in te vullen. En zegt u mij eens: hoeveel mensen hebben u al dezelfde vraag gesteld en zijn net als ik onverrichter zake weer vertrokken zonder het formulier in te vullen?
-    Wat een vraag! Hoe kan ik dat nu weten?
-    Gewoon bij benadering…
-    Ik denk een driehonderdtal.
-    …

En de situatie is nog absurder dan mijn verhaal doet uitschijnen, want er zijn wel degelijk parkeerplaatsen! Door de afnemende tarieven van de parkeerplaatsen (en het gebrek aan plaatsen), kan je ze beter voor een lange periode (drie maanden of een jaar) kopen. Zonder slagbomen werkte de wet van vraag en aanbod redelijk goed, want niet iedereen neemt elke dag de trein. Met de invoering van de slagbomen werd die wet tenietgedaan. Met als gevolg: lege plaatsen…

Ik diende uiteraard een klacht in. Waarop natuurlijk geen reactie kwam. Intussen moet ik dus weer elke dag de baan op en moet ik steeds meer aan levenskwaliteit inboeten. Waarvoor dank aan de NMBS.

Lees ook:

• Pendelaars verliezen 1,5 uur per dag
• Vraag compensatie bij treinvertraging

FM

Gordon Gekko is back

Het is niet zo uitzonderlijk dat de financiële sector de filmtoer opgaat. ‘Wall Street’, de film met de legendarische Gordon Gekko, heeft een vervolg gekregen. Net zoals in 1987 nam Oliver Stone plaats in de regisseursstoel en ook Michael Douglas gaf opnieuw gestalte aan corporate raider Gordon Gekko. De film is ondertussen helemaal ingeblikt en verschijnt op 23 april in de Amerikaanse zalen en bij ons op 5 mei.

In ‘Wall Street: Money Never Sleeps’ heeft Gordon Gekko net een gevangenisstraf van 20 jaar uitgezeten op het moment dat de wereldeconomie op instorten staat. Het hoeft dan ook niet verbazen dat de bedrijven in de film gebaseerd zijn op beurshuizen als Goldman Sachs en Bear Sterns, twee instellingen die mee aan de basis lagen van de voorbije financiële crisis.

Regisseur Oliver Stone was bij zijn terugkeer naar Wall Street ‘geschokt, diep geschokt’. “Waarom ik ben teruggekeerd? Omdat het belangrijk is. Het is de ineenstorting van het kapitalisme en de ineenstorting van onze maatschappij. Echt. Onze manier van leven gaat veranderen”, zegt Oliver Stone in een interview met het magazine Vanity Fair.

Maar hoe ziet de nieuwe Gordon Gekko er uit nadat hij 20 jaar achter de tralies zat? Michael Douglas: “Gekko kan de markten niet meer manipuleren zoals destijds. Het is allemaal zo groot, zo gigantisch. Om een kleine speler te kunnen zijn, moet je een grote bank zijn.” Dat klinkt alvast heel wat bescheidener dan tijdens de legendarische speech in de oorspronkelijk film die je hieronder kan bekijken. Of is die nieuwe bescheidenheid alleen maar schijn?

De trailer van de nieuwe film kan u overigens hier bekijken.

SV

Marc Faber ziet aandelen 20% dalen

Veel ruimte voor een stijging van de S&P500 is er volgens Marc Faber niet. De Zwitserse beleggingsanalist en auteur van de wereldberoemde nieuwsbrief The Gloom Boom & Doom Report ziet de Amerikaanse aandelenindex stijgen tot maximum 1.150 à 1.200 dollar, zo verklaart hij aan Bloomberg. Meteen waarschuwt hij ook voor een forse beurscorrectie. “Ik ben er niet zo zeker van dat de S&P500 een nieuw hoogtepunt zal bereiken, maar als dat gebeurt, dan verwacht ik een neerwaartse correctie van minstens 20 procent.”

Ook over de Europese munt verkondigt Faber een vrij onheilspellende boodschap. Misschien dat de euro nog wel stijgt tot 1,4 dollar omdat de Europese munt massaal werd verkocht, maar uiteindelijk zal de koers van de euro nog verder zakken. “Zowel de dollar als de euro zijn ziek en beide kunnen nog verder dalen”, zo verklaart de Zwitser.

SV