Home Markten Live Netto Sabato

Geplaatst op 10 augustus 2017 door Wijntijd Reacties | Reageren

Hitparade van de hypes

Ik wil uw zomers vakantiegevoel – en vooral uw besteedbaar budget - niet verknoeien, maar begin Augustus werd door WineSearcher een Top 50 gepubliceerd van de meest peperdure cuvées ter wereld

Een jaarlijkse momentopname natuurlijk van de internationale wijnverkoop, waarbij de gemiddelde prijskaartjes werden berekend op basis van prijslijsten bij cavisten, distributeurs en grossisten:

Top 50 Duurste Wijnen Ter Wereld (Bron: WineSearcher, augustus 2017)

1. Domaine de la Romanée-Conti: Romanée-Conti Grand Cru (Côte de Nuits), gemiddeld 13.000€/fles.

2. Egon Müller Scharzhofberger: Riesling Trockenbeerenauslese (Moezel, Duitsland), 9.000€/col.

3. Domaine Leroy: Musigny Grand Cru (Côte de Nuits), 6.400€/col.

4. Domaine Leflaive: Montrachet Grand Cru (Côte de Beaune), 5.700€/col.

5. Domaine Georges & Christophe Roumier: Musigny Grand Cru (Côte de Nuits), 5.400€/col.

6. Domaine de la Romanée-Conti: Montrachet Grand Cru (Côte de Beaune), 4.600€/col.

7. Joh. Jos. Prum Wehlener Sonnenuhr: Riesling Trockenbeerenauslese (Moezel, Duitsland), 4.200€/col.

8. Fritz Haag Brauneberger Juffer Sonnenuhr: Riesling Trockenbeerenauslese Goldkapsel, (Moezel, Duitsland), 3.500€/col.

9. Domaine Leroy: Chambertin Grand Cru (Côte de Nuits), 3.500€/col.

10. Kloster Eberbach Erbacher Steinberger: Riesling Trockenbeerenauslese (Rheingau, Duitslans), 3.100€/col.

11. Domaine Leroy: Richebourg Grand Cru (Côte de Nuits), 3.000€/col.

12. Domaine de la Romanée-Conti: La Tache Grand Cru Monopole (Côte de Nuits), 2.800€/col.

13. Graf von Schönborn-Schloss: Schonborn Erbacher Marcobrunn Riesling Trockenbeerenauslese (Rheingau, Duitslans), 2.800€/colp>li>

14. Domaine du Comte Liger-Belair: La Romanée Grand Cru (Côte de Nuits), 2.800€/col.

15. Egon Müller Scharzhofberger: Riesling Beerenauslese (Moezel, Duitsland), 2.800€/col.

16. Coche-Dury: Corton-Charlemagne Grand Cru (Côte de Beaune), 2.800€/col.

17. Screaming Eagle: Cabernet Sauvignon (Napa Valley, V.S.), 2.600€/col.

18. Domaine Faiveley: Musigny Grand Cru (Côte de Nuits), 2.500€/col.

19. Taylor Fladgate: Scion Vintage Port (Portugal), 2.500€/col.

20. Domaine Leroy: Romanée-Saint-Vivant Grand Cru (Côte de Nuits), 2.400€/col.

21. Château Petrus: Pomerol, 2.400€/col.

22. Le Pin: Pomerol, 2.300€/col.

23. Domaine Leroy: Clos de la Roche Grand Cru (Côte de Nuits), 2.300€/col.

24. Kloster Eberbach: Rüdesheimer Berg Rottland Riesling Trockenbeerenauslese (Rheingau, Duitslans), 2.200€/col.

25. Egon Müller Scharzhofberger: Riesling Eiswein (Moezel, Duitslans), 2.100€/col.

26. Krug: Clos d’Ambonnay (Champagne), 2.000€/col.

27. Domaine Leroy: Latricières-Chambertin Grand Cru (Côte de Nuits), 1.900€/col.

28. Domaine de la Romanée-Conti: Richebourg Grand Cru (Côte de Nuits), 1.800€/col.

29. Domaine Dujac: Chambertin Grand Cru (Côtes de Nuits), 1.800€/col.

30. Domaine Dugat-Py: Chambertin Grand Cru (Côte de Nuits), 1.800€/col.

31. Domaine Leroy: Corton-Charlemagne Grand Cru (Côte de Beaune), 1.700€/col.

32. Dr. von Bassermann-Jordan: Forster Jesuitengarten Riesling Trockenbeerenauslese (Pfalz, Duitslans), 1.700€/col.

33. Coche-Dury: Les Perrières, Meursault Premier Cru (Côte de Beaune), 1.700€/col.

34. Domaine Leroy: Corton-Renardes Grand Cru (Côte de Beaune), 1.600€/col.

35. Domaine Georges & Christophe Roumier: Les Amoureuses, Chambolle-Musigny Premier Cru (Côte de Nuits), 1.600€/col.

36. Sylvain Cathiard: Romanée-Saint-Vivant Grand Cru (Côte de Nuits), 1.600€/col.

37. Weingut Keller: G-Max Riesling Trocken (Rheinhessen, Duitslans), 1.500€/col.

38. Domaine Leroy: Clos de Vougeot Grand Cru (Côte de Nuits), 1.500€/col.

39. Domaine Ramonet: Montrachet Grand Cru (Côte de Beaune), 1.500€/col.

40. Domaine de la Romanée-Conti: Romanée-Saint-Vivant Grand Cru (Côte de Nuits), 1.500€/col.

41. Domaine de la Romanée-Conti: Grands Échézeaux Grand Cru (Côte de Nuits), 1.400€/col.

42. Dom Pérignon: P3 Plenitude Brut (Champagne), 1.400€/col.

43. Domaine des Comtes Lafon: Montrachet Grand Cru (Côte de Beaune), 1.300€/col.

44. Emmanuel Rouget: Cros Parantoux, Vosne-Romanée Premier Cru (Côte de Nuits), 1.300€/col.

45. Domaine de la Romanée-Conti: Échézeaux Grand Cru (Côte de Nuits), 1.300€/col.

46. Domaine Armand Rousseau Père et Fils: Chambertin Grand Cru (Côte de Nuits), 1.300€/col.

47. Maison Dujac Fils & Père: Romanée Saint Vivant Grand Cru (Côte de Nuits), 1.300€/col.

48. Kloster Eberbach: Rauenthaler Baiken Riesling Trockenbeerenauslese (Rheingau, Duitsland), 1.200€/col.

49. Domaine Armand Rousseau Père et Fils: Chambertin Clos-de-Bèze Grand Cru (Côte de Nuits), 1.200€/col.

50. Domaine Méo-Camuzet: Au Cros Parantoux, Vosne-Romanée Premier Cru (Côte de Nuits), 1.200€/col.

Onder het vergrootglas

Op basis van deze hitparade toch een paar opmerkingen bij de trends.

Eén: het podium verandert niet echt dramatisch de voorbije jaargangen. Er is eerder sprake van een status-quo tussen de ‘namen’, maar het gemiddelde prijskaartje van de laureaten schoot het voorbije jaar wel consequent de hoogte in. Gemiddeld zelfs met +9% voor een La Romanée Conti, + 27% voor de Duitse lieveling Egon Müller, +11% voor de bourgogne van Leroy of +6% voor Leflaive.

Twee: deze hitparade blijft nog steeds sterk Frans gekleurd. Maar liefst 37 cuvées van de 50 dragen een Franse appellatie of Frans label – waarvan 33 uit  Bourgogne komen, vooral de Côte de Nuits -, maar het meest verrassende is toch dat liefst 11 etiketten van Duitse origine zijn. Met een sterke vertegenwoordiging uit de Moezel-vallei. Andere landen of wijnsoorten krijgen nauwelijks een kans.

Drie: La Romanée-Conti blijft voor speculanten en nouveaux-riches duidelijk hét troeteldomein om in te investeren. De gemiddelde verkoopprijs voor een fles van dit legendarische huis schommelt immers rond de 13.000 euro/col., met uitschieters tot 73.000 euro.

Frank Van der Auwera

Geplaatst op 29 juli 2017 door Wijntijd Reacties | Reageren

Down Under Up Up Up!

BubbelsDe Franse bubbelindustrie, met Champagne op kop, volgt het fenomeen toch met argusogen. De Australische sparklings zijn – na de Cava en Prosecco – inderdaad de volgende geduchte concurrent geworden op de wereldmarkt.

Eén cijfer van Wine Australia ligt veel Franse producenten zwaar op de maag: de waarde van de Australische bubbelexport is het vorige financiële jaar 2016/2017 meer dan verdubbeld tot $30 miljoen. Steeds meer liefhebbers van mousserende wijn in de Verenigde Staten, China en Japan kopen meer Aussie-sparklings dan ooit tevoren. En verkleinen zo potentieel de koek voor de Franse mousserende wijn, want zeker de VS en China zijn ook gretige afnemers van de Franse producten. In de VS vertienvoudigde zelfs de verkoop van Australische bubbels de voorbije vijf jaar. Dat moet toch veel champagnehuizen laten knarsentanden.

Deze ‘boom’ inzake sparklings blijkt trouwens ook één van de turbo’s onder de totale Australische wijnexport, die in dezelfde referentieperiode met $201 miljoen in waarde steeg tot $2,3 miljard, met als bonus dat deze (sterker dan voorspelde) stijging zich voordeed in zowat alle prijsvorken en marktsegmenten.

Australië plukt nu duidelijk de vruchten van een exportbeleid dat de voorbije jaren eerder op Noordoost- en Zuidoost-Azië - en het Midden-Oosten! - focust, dan op klassiek Europa.

Mainland China bijvoorbeeld blijft op de hitparade wel de onbetwiste numero uno voor alle Aussie-wijn, dus niet alleen bubbels, met de Aussie-export die er in waarde klom met een sensationele +44% (tot $607 miljoen), dankzij o.a. het in 2015 getekende vrijhandelsakkoord tussen beide landen.

Frank Van der Auwera

Geplaatst op 26 juli 2017 door Wijntijd Reacties | Reageren

Handen af van de Grands Crus!

Een belangrijke les voor marketeers of ambitieuze domeineigenaars: blijf in hemelsnaam van de Bordelaise elite, zeker de Premiers Grands Crus zoals Lafite, of je bekoopt het zwaar.

De feiten? Zopas veroordeelde het Correctionele Tribunaal van Bordeaux Yves Vatelot, eigenaar van het Château de Reignac, wegens misleidende marketing en ongeoorloofde vergelijkende reclame.

Aanleiding was een advertentie die Vatelot in 2014 in Le Figaro plaatste met de slogan “Reignac, 1er grand cru classé”, gevolgd door een asterix en de relativerende boodschap “si c’était vrai peu se l’offriraient”. Daarna stelde hij nog een publicitaire prospectus samen waarin werd gesuggereerd dat Reignac “un terroir d’un premier grand cru classé” bezat, af te leiden uit de positieve commentaren van journalisten en proevers.

Eigenlijk een insiders joke en ‘knipoog’ nadat deze op papier slechts bescheiden ‘Bordeaux Supérieur’ in een grote Europese blinddegustatie (2009) kleppers als Château Petrus of Lafite-Rothschild klopte.

Mythe beveiligd

Statements die echter bij de ‘gedupeerde’ grands crus en hun belangenbehartigers in het verkeerde keelgat schoten. Le Conseil des vins de Saint-Emilion, L'Union des grands crus classés de Graves en le Conseil des grands crus classés de 1855 stelden zich meteen burgerlijke partij.

En kregen gelijk van de rechters. Yves Vatelot werd veroordeeld tot een persoonlijke basisboete met uitstel van 15.000 €, nog eens 30.000 € voor zijn bedrijf (waarvan 20.000 € opgeschort), plus 4.000 € schadevergoeding voor elk van de eisers. Een zware morele en financiële klap voor deze eigenaar, die waarschijnlijk in beroep zal gaan.

Conclusie: de grands crus, zeker de ‘Premiers’, blijken slechte verliezers. Want vreemd genoeg oordeelden de rechters dat Vatelot inhoudelijk wel gelijk had met zijn boude beweringen – hij had tenslotte de Grote Jongens in een objectieve proeverij overklast –, maar dat hij gezondigd had tegen de vorm en de regels van de bestaande classificatie.

Stokoude spelregels en hiërarchie die natuurlijk dringend aan een revisie toe zijn, want zoals Vatelot terecht opmerkt, bestond 70% van de huidige wijnen van de crus classés helemaal nog niet toen in 1855 de hitparade werd opgesteld. Veel terroirs en wijngaarden zijn in de loop der jaren ook fundamenteel gewijzigd qua samenstelling (én eigenaars).

Maar de mythe van de ‘Onaantastbaren’ – en hun soms waanzinnige prijszetting – moet natuurlijk op alle manieren verdedigd worden.

Frank Van der Auwera

Geplaatst op 15 juli 2017 door Wijntijd Reacties | Reageren

What’s in a name?

Shutterstock_265863527Soms zijn ‘grote’ wijnmakers toch ‘klein’ in hun gedrag. Enkele jaren geleden zette Francis Ford Coppola zo al een heel bataljon peperdure advocaten in die bij concurrenten het woord ‘Diamond’ claimden. Andere domeinen die deze term wilden gebruiken voor hun cuvées, werden juridisch afgedreigd.

De laatste weken is er weer een nieuwe veelbesproken woordenoorlog aan de gang, dit keer zelfs rond een bijzonder alledaagse term als ‘essential’.

Het ook bij ons ingevoerde én bekende Bogle Vineyards uit Californië wordt immers vervolgd voor het Federaal Hof in Sacramento door concurrent Next Wine. Deze laatste firma, met thuisbasis in Tucson (Arizona) die ook veel Californische wijn verhandelt, wil immers dat het begrip ‘essential’ voortaan verdwijnt van alle Bogle-labels. De Bogle-familie heeft immers een betaalbare wijnlijn onder het etiket ‘Essential Red’, maar komt volgens de aanklager daarmee in het TM-vaarwater van hun eerder gelanceerde ‘My Essential’-labels.

Amerikaan drinkt gulzig

Ook dit dispuut loopt al minstens drie jaar, verzoeningsgesprekken en diverse claims bij het U.S. Patent and Trademark Office incluis. Maar pas recent werd er uiteindelijk ook een formele rechtszaak aangespannen.

Een voor buitenstaanders ogenschijnlijk belachelijk conflict, omdat de etiketten van beide wijnmakers én hun wijnstijl totaal verschillen, maar natuurlijk draait alles om harde dollars.

Want de drankenmarkt boomt momenteel in de VS. Amerikanen drinken meer wijn, craft beers, ciders en cocktails dan ooit tevoren. Met als gevolg dat er ook veel nieuwe spelers op deze lucratieve markt komen, die vaak de ‘trademarks’ aan hun laars lappen, of toch minstens uitdagen.

Kortom, dit blijkt lang niet het enige copyright-gevecht dat actueel in de Amerikaanse wijn- en drankenindustrie wordt gevoerd. Integendeel: het aantal rechtszaken rond mogelijk plagiaat van ‘kernwoorden’ en labels kent er een nog nooit geziene explosieve groei, zowel op het niveau van de staat, als bij federale rechtbanken. Insiders schatten het aantal voor heel de VS op bijna 100 juridische dossiers.

Veel van deze hangende zaken worden uiteindelijk toch minnelijk geschikt buiten de rechtbank. Maar hoe dan ook: het lijken vette tijden voor gespecialiseerde advocaten.

Frank Van der Auwera

Geplaatst op 12 juli 2017 door Wijntijd Reacties | Reageren

De snoeischaren liggen al geslepen

Shutterstock_605948462Het blijft natuurlijk koffiedik kijken, want een paar dagen/weken met extreem lagere temperaturen of zware zomerstormen met overvloedige neerslag, en het plaatje ziet er compleet anders uit. Maar voorlopig wijst alles erop dat het millésime 2017 in Frankrijk een zeer vroege oogst wordt. Zoals een Frans magazine vorige week reeds blokletterde “Les grappes grossissent à vue d’œil!”.

Als deze situatie zo blijft, zouden de eerste pluksessies reeds eind augustus starten in bepaalde gebieden.

Het fenomeen ‘vroegtijdige oogst’ blijkt bovendien te gelden voor veel wijnstreken op het Franse territorium. In de Côte d’Or bijvoorbeeld kenden veel percelen einde juni reeds hun ‘fermeture de la grappe’, wat betekent dat er heel waarschijnlijk  - net zoals in 2007 of 2009 - reeds eind augustus of hoogstens vanaf de eerste week van september kan geoogst worden.

Idem in de Elzas, waar de rijpingsperiode van ‘bloem’ tot ‘fermeture de la grappe’ in amper drie weken plaatsvond, tegen normaal vijf weken. Vergeleken met vorig jaar liggen de meeste wijngaarden bijna 18 dagen voor op hun klassiek groeischema. Veel wijnbouwers zullen ook daar reeds eind augustus/begin september met de pluk starten, met name dan het druivenmateriaal dat voor de productie van de Crémant d’Alsace bestemd is.

En Bordeaux? Daar hebben de percelen die niet door de strenge voorjaarsvorst aangetast werden, voorlopig nog een voorsprong van drie weken op het oogstschema van 2016.

Maar nogmaals, ‘het kan vlug verkeren’ als de weergoden zich de komende periode van hun lelijkste kant laten zien.

Frank Van der Auwera

Geplaatst op 29 juni 2017 door Wijntijd Reacties | Reageren

Niet elke bordeaux even populair

BordeauxMet die tientallen nieuwe appellaties en wijnproducerende landen die tegenwoordig gelukkig ook in onze rekken liggen, vergeten we toch vaak dat een belangrijk (koopkrachtig) marktsegment nog altijd in de ban is en blijft van Bordeaux.

En dan hebben we het niet over de rangen en standen tussen de soms peperdure grands crus classés versus het voetvolk à la Bordeaux Supérieur of Côtes de Bordeaux, maar wel degelijk over de machtsstrijd tussen de ‘grote’ appellaties onderling.

Want ook daar blijkt nu uit analyses van het internetverkeer dat niet elke beschermde herkomstbenaming in de Bordelais door de consument als evenwaardig wordt aanzien.

Volgens het online zoekgedrag, verzameld door Wine Searcher, staat Pauillac onbetwistbaar op nummer 1 bij de surfende wijnfans. Logisch aangezien deze herkomstbenaming de thuisbasis vormt van drie van de vijf Premiers Grands Crus Classés.

Koning Pauillac

Pauillac scoort dubbel zo veel zoekopdrachten als de appellatie Margaux. Sterker nog: als we alleen de ‘first growths’ nemen – de Châteaux Lafite-Rothschild, Mouton-Rothschild en Latour – halen die qua search op hun beurt een hogere score dan de totale appellatie Margaux.

Vervolgens komt in deze hitparade het kwartet Pomerol, Saint-Julien, Pessac-Léognan en Saint-Emilion – met nauwelijks afwijkende scores -, op enige afstand gevolgd door Saint-Estèphe en Sauternes/Barsac.

Waarmee nog eens bewezen wordt dat de aanwezigheid van ‘Grote Namen’ – cfr. de positie van Pessac-Léognan waar die andere topper Château Haut-Brion gehuisvest is – de zoekfrequentie gevoelig kan opdrijven.

Alleen bij de ‘zoete’ appellatie Sauternes/Barsac, waar tenslotte toch het magische Yquem actief is, lijkt dat minder te lukken. Waarschijnlijk omdat dessertwijnen een te beperkte niche vormen.

Frank Van der Auwera

Geplaatst op 25 juni 2017 door Wijntijd Reacties | Reageren

Wijnindustrie moet wakker worden

VriendenWijnOp de recent gehouden wijnvakbeurs ‘Vinexpo’ was één van de markante figuren de Spaanse wijnmaker Miguel Torres (75), die er zijn ‘Lifetime Achievement Award’ kwam ophalen.

Torres stapte in het (toen nog bescheiden) Catalaanse wijnbedrijf van zijn vader in 1962 en bouwde het geleidelijk om tot een heus wijnimperium dat wereldwijd verdeeld én gewaardeerd wordt.

Miguel was en is ook een innovator gebleven. Zo was hij het die de Cabernet Sauvignon introduceerde in de Penedès om de kwaliteit van de cru’s op te krikken en ook het gebruik van nieuwe barriques werd door hem gestimuleerd.

Seven Up!

Tijdens zijn aanvaardingsspeech sprak hij vooral over twee stokpaardjes: het feit dat we onze wijncultuur absoluut moeten verdedigen, én de strijd tegen de klimaatopwarming.

Wijn is immers een cultuurproduct dat we delen aan onze tafels met vrienden en dat het leven beter maakt, zo klonk het. Maar de aanvallen tegen wijnconsumptie worden steeds feller: “We moeten wijn verdedigen. Het probleem is echter dat er nu politici en artsen zijn die een echte anti-campagne voeren, zelfs tegen matig wijnverbruik.”

Tegelijk vindt hij dat de wijnindustrie grote sprongen heeft gemaakt. Zelfs nieuwe consumenten worden ‘beter’: “Zo herinner ik me dat jaren geleden in Chinezen mijn Mas La Plana gemixt met Seven Up dronken. Een praktijk die er nu gelukkig nagenoeg verdwenen is.”

Klimaat dé wijnuitdaging

Maar het leeuwendeel van zijn speech focuste op de opwarming van de aarde en de zware consequenties hiervan op de wijnmakerij: “Climate change is the biggest challenge for the whole of mankind and the survival of certain wine regions depends on their ability to adapt.”

Deze klimaatverandering betekent concreet o.a. dat wijnproducenten - via andere onderstokken, nieuwe druivenklonen, hoger gelegen koelere locaties en een aangepast management van het bladerdek - snel naar nieuwe middelen moeten zoeken om het rijpingsproces van de trossen te vertragen. Maar eveneens dat nieuwe gebieden ‘ideaal’ worden voor de wijnbouw, zoals Engeland.

De symptomen zijn nu reeds duidelijk volgens Torres. Hij wees o.a. op het fenomeen dat het tijdens de lunch 37°C was in Bordeaux, medio juni. “Niemand die ik hier sprak had dit ooit al ervaren” dixit Torres, die eraan toevoegde: “In de nu ruim halve eeuw dat ik actief ben in de wijnbouw heb ik nog nooit zo’n rampzalige late voorjaarsvorst meegemaakt in Spanje als degene waarmee we dit jaar geconfronteerd werden. We verloren er circa 20% van onze oogst door. In Chili, waar ik ook produceer, verloren we zelfs een volledige oogst door zware bosbranden. Maar ik ben er zeker van dat Moeder Natuur steeds meer van deze extremen zal laten zien. (…) Het op alle mogelijke manieren reduceren van onze CO2-uitstoot wordt dé challenge, ook voor wijnbouwers, zelfs al maken we nu over de gehele wereld kwalitatievere wijnen dan vroeger.”

Zo experimenteert Torres momenteel met een systeem om reeds tijdens het gistingsproces de CO2 op te vangen, zodat het niet in de atmosfeer terechtkomt.

Zijn conclusie: “Duurzaam werken zal ons geen fles wijn meer laten verkopen, maar we zijn het verplicht aan onze planeet.”

Frank Van der Auwera

Geplaatst op 22 juni 2017 door Wijntijd Reacties | Reageren

Online wijnverkoop piekt tot 10 miljard dollar

OnlineWijnWe kopen steeds meer wijn online, ook in België. Maar waar het bij ons vooral de webshops betreft van gekende en gevestigde wijnhandelaars, ligt het op internationaal vlak wel eventjes anders. Daar zijn de giganten aan slag.

Volgens de e-performance-barometer van deze virtuele spelers qua wijnverkoop, op basis van de consumentenoordelen, zit er in dit segment wel degelijk veel dynamiek.

Het meest recente rapport zorgde voor een kleine schok in het milieu, want in deze zesde editie werd de ‘klassieke’ online wijnmarktleider Amazon.com voor het eerst van zijn piedestal gestoten door het eveneens Amerikaanse Wine.com, met het Chinese Yesmywine.com die het brons wegkaapt. Daarmee maar eventjes vier posities in dit klassement winnend tegenover 2015.

Meer nog dan deze individuele pikorde, is het feit dat in dit lopende jaar 2017 de totale webwijnverkoop voor het eerst de kaap van 10 miljard USD zal doorbreken. De online verkoop vertegenwoordigde vorig jaar nog 9,8 miljard USD, maar de magische omzet van 10 miljard wordt dit jaar zeker gerealiseerd.

Niet dat de groei overal even vinnig stijgt. Zo werd in 2016 in Frankrijk ‘slechts’ een wijnverkoop online van 1,4 miljard euro gehaald, of omgerekend: 9,4% van de totale wijnaankopen gebeurde er via het internet.

Hieronder de Top Tien van de belangrijkste wijnwebverkopers:

1. wine.com

2. amazon.com

3. yesmywine.com

4. tmall.com

5. wineshop.it

6. saq.com

7. vente-privee.com

8. lavinia.es

9. danmurphys.com.au

10. laithwaites.co.uk

Een laatste conclusie: de Fransen staan inderdaad grotendeels buitenspel...

Frank Van der Auwera

Geplaatst op 12 juni 2017 door Wijntijd Reacties | Reageren

Baas in eigen wijngaard

WijngaardWelke wijnliefhebber droomt er soms niet van om een handvol hectare wijngaard in La Douce France te exploiteren? Doof voor de ‘harde’ argumenten van zij die deze stap reeds maakten, want naast rozengeur & maneschijn ook het financiële en praktische plaatje kennen.

Maar stel dat u toch absoluut deze wijndroom wil realiseren: hoe groot moet dan actueel uw spaarpotje zijn?

Uit recente cijfers (referentiejaar 2016) blijkt dat het gemiddelde prijskaartje voor een AOP-perceel redelijk stabiel is gebleven (+0,1% t.o.v. 2015), maar wel een ferme 140.600 euro per hectare bedraagt over alle appellaties heen. AOP staat tussen haakjes voor ‘Appellation d'Origine Protégée’ en is het officiële kwaliteitslabel voor appellaties in Frankrijk voor wijn.

Bubbels dalen

Wel verrassend: de wijngaarden in Champagne werden het voorbije jaar iets goedkoper, want elders stegen de prijzen wél met gemiddeld +3,8%. Champagne registreert immers een terugval met -2,6%, of concreet een daling met circa 30.000 euro/hectare.

Een daling die ook te verwachten was, want tussen 1993 en 2015 verviervoudigde de prijs per hectare in dit bubbelkoninkrijk. Als dan de thuismarkt of het Verenigd Koninkrijk tijdelijk wat minder champagne invoeren of consumeren, reflecteert zich dat onmiddellijk in de prijskaartjes voor de percelen in deze regio.

Maar alvorens u victorie kraait en uw bankdirecteur een mail stuurt “Direct kopen!”, moet u wel weten dat vorig jaar één hectare in het kernland van Champagne opliep tot 1.113.500 euro per hectare.

De zon lokt

In sommige regio’s wordt deze prijszetting ook sterk beïnvloed door de (gesubsidieerde) rooicampagnes. Zo verdwenen er in de Languedoc-Roussillon tussen 2009 en 2016 dik 40.000 hectare wijngaard. Gevolg: de prijs voor de resterende percelen steeg er gemiddeld met +18% in die periode.

Uiteraard betekenen deze globale cijfers niet dat er nergens koopjes te doen zijn.

Wie immers niet valt voor een AOP-wijngaard, dus een geografisch minder hoog aangeschreven herkomstbenaming accepteert, moet beduidend minder diep in zijn/haar portefeuille tasten: daar ligt het gemiddelde voor één hectare rond de 13.400 euro, wat toch neerkomt op een stijging met +2,2%.

Vaak gaat het daarbij om percelen in Zuid-Frankrijk, dus wie een excuus zoekt om geregeld de zon op te zoeken…

Frank Van der Auwera

Geplaatst op 28 mei 2017 door Wijntijd Reacties | Reageren

Wijnpatriotisme in de Languedoc-Roussillon

Belgen hebben een liefdesrelatie met de Languedoc-Roussillon, echt wel het Franse epicentrum waar op wijngebied veel gebeurt.

Maar de kracht van deze regio - zijn diversiteit qua subappellaties, wijnstijlen, druiven en terroirs - vormt meteen ook het knelpunt. De versnippering van appellaties blijkt vaak verwarrend voor de eindconsument.

Zeker in het bos van IGP’s (Indication Géograpihque Protégée, kortweg IGP, de beschermde geografische aanduiding) lopen velen verloren. Bovendien is er de Spaanse concurrentie - vaak zonder geografische aanduiding - die veel van deze producenten het vuur aan de schenen legt., vooral dan in de Franse grootdistributie. En aangezien dit serieuze commerciële consequenties heeft, proberen sommige IGP’s te fuseren om met vereende krachten de strijd tegen o.a. deze Spaanse flesseninvasie aan te gaan.

Samen onder één dak

Zo ontstond recent de IGP ‘Terres du Midi’, een fusie tussen vier IGP’s uit de Languedoc-Roussillon. In casu: drie departementele IGP’s uit de Hérault, Gard en l’Aude, plus de regionale IGP Côtes Catalanes. Samen theoretisch goed voor jaarlijks circa 1,5 miljoen hectoliter.

Na een dikke twee jaar onderhandeling tussen alle betrokkenen, werd medio mei echter ook een overkoepelend syndicaat voor ‘Terre du Midi’ opgericht.

Dat syndicaat zal voortaan de belangen behartigen van wat een familie zeer betaalbare regionale assemblage- en instapwijnen uit de Languedoc-Roussillon moet worden, kwalitatief onder de beter aangeschreven IGP Pays d’Oc. Dat kunnen we o.a. afleiden uit het lastencahier: waar voor een Pays D’Oc de maximumopbrengst op 90 hl/ha geplafonneerd is, mag ‘Terre du Midi’ straks tot een toch zeer hoog rendement van 120 hl/ha klimmen.

De exacte modaliteiten worden nu nog uitgewerkt, maar waarschijnlijk zullen de deelnemende domeinen en coops wel hun druivenrassen vermelden op het etiket en eventueel zelfs hun origine nog iets verder verduidelijken, bijvoorbeeld als Terres du Midi-Aude, Terre du Midi-Gard et cetera.

We zullen er in de Belgische rekken echter nog niet direct iets van merken, want het is de bedoeling dat ‘Terre Du Midi’ pas met de oogst 2017 op het label verschijnt.

Frank Van der Auwera

Onze blogs

Meer