Home Markten Live Netto Sabato

december 2008

Geplaatst op 30 december 2008 door Wijntijd 0 reacties | Reageren

Indië kent ook een wijncrisis

De terreuraanslagen in Mumbai hebben ook stilaan een negatieve impact op de Indische wijnimport – en consumptie. De voorbije jaren werd Indië nochtans beschouwd als één van de belangrijkste groeimarkten, niet alleen omdat het land over een eigen, soms heel competente wijnindustrie beschikt, maar ook omdat de invoer van buitenlandse wijn er serieuze sprongen maakte. Importwijn is immers ook populair bij veel goedverdienende zakenlui en kaderleden.

Associated Chambers of Commerce and Industry of India een heel enthousiast rapport, waarin werd voorspeld dat de Indische wijnconsumptie de komende vijf jaar zou toenemen met zeker 25 procent per jaar.

Toon drastisch omgeslagen

De laatste weken klinken de geluiden bij de importeurs van niet-Indische wijn echter veel negatiever.

Vooral de drastisch afgenomen vraag naar wijn en distillaten in de grote hotelketens na de terreur in Mumbai, dreigt de wijnconsumptie aanzienlijk te vertragen. Normaliter plaatsen deze hotels hun bestellingen aan duty-free voorwaarden, maar nu het toerisme richting Indië is afgekalfd, blijven ook deze bestellingen achter. De huidige spanning met buur Pakistan versterkt natuurlijk nog eens dit proces.

Het leeuwendeel van de naar schatting 250.000 kisten importwijn (cijfers laatste fiscale jaar, afgesloten in maart 2008) wordt immers geconsumeerd in grootsteden als Mumbai, New Delhi en Bangalore, waar ook veel zakendeals worden afgesloten.

In talrijke Indische kranten klagen belangrijke wijnimporteurs dan ook steen en been. Ook al omdat de overheden van bepaalde deelstaten - zoals Maharashtra - deze zomer een bijkomende speciale taks van 200 procent introduceerden op 'buitenlandse' wijn, bier en distillaten.

De nieuwe spelregels waren echter zo onduidelijk, dat het tot in oktober aansleepte alvorens alle red tape was opgelost, wat voor de wijnimporthandel een flinke knauw in hun omzet betekende. En toen kwamen de terreuraanslagen in Mumbai.

Stabiliteit al een succes

Ondertussen denken ook andere overheden aan gelijkaardige taksverhogingen. In Karnataka bijvoorbeeld zou deze taks - waarmee men in essentie de locale wijnproductie wil beschermen tegen de importwijn, dus eigenlijk draait het hier om platvloers protectionisme - van Rs10 per liter bulkwijn optrekken tot Rs300 per bulk liter. Ook dat zal de import van buitenlandse wijn geen deugd doen.

De belangrijkste Indische wijnimporteurs hebben hun verwachtingen dan ook bijgesteld. Ze hopen nu in het fiscale jaar hun omzetcijfer hoogstens 'constant' te houden. Van explosieve hoera-groeicijfers is al lang geen sprake meer.

Frank Van der Auwera

Geplaatst op 29 december 2008 door Wijntijd 1 reacties | Reageren

Dzjingelbelllllll !

2009kurk Waarschijnlijk bent u de voorbije dagen en weken ook overstelpt met papieren en virtuele wensen, maar wij doen er toch nog een schepje bovenop. Met de huidige economische vooruitzichten kunnen we elkaar nooit genoeg succes wensen, zowel privé als professioneel.

Het ganse team achter 'Wijntijd' hoopt dan ook dat 2009 op elk vlak een magnifiek millésime voor u mag worden. Met uitsluitend positieve curven.

En we hebben meteen al voor u wijnliefhebbers zo'n riempje-onder-het-hart on site gezet. Voortaan wordt u, als u hierboven 'SABATO' aanklikt, linea recta doorgesluisd naar onze gloednieuwe wijndatabase. Daarin ontdekt u nu reeds zo'n 300 proeffiches van de flessen die we het voorbije jaar voor u ontkurkten en becommentarieerden, inclusief een vijftigtal gloednieuwe feestflessen en champagnes. Met alle informatie over bewaartijden, stijl, koopadres en gastronomische combinatiemogelijkheden.

In de loop van 2009 zullen we nog honderden extra proeffiches bijvoegen, die u dan volgens uw persoonlijke criteria kan selecteren. Bovendien plaatsen we, op aanvraag van veel lezers, voortaan ook onze wijnartikels uit Sabato op deze pagina's. Dan kan u ze nog eens rustig nalezen.

Kortom: we wensen u een wijnenthousiast, superboeiend 2009.

En wanneer u uw bedrijf of carrière momenteel wat somber inziet, moet u maar denken: een wijnstok gedijt vooral goed in een relatief arm terroir, waarbij zijn wortels heel diep moeten zoeken naar voedingsmiddelen. Maar wanneer hem dàt lukt, komt er uiteindelijk een véél betere, authentiekere wijn uit de bus...

Frank Van der Auwera

Geplaatst op 28 december 2008 door Wijntijd 0 reacties | Reageren

Tussen consolidatie en innovatie

Eikenvaten Wanneer we het over de wijnindustrie hebben en de actuele problemen waarmee deze worstelt, vergeten we vaak dat het niet alleen draait om domeineigenaars, oenologen, négociants, importeurs en alle bijhorend kelder -of wingerdpersoneel. Want er zijn natuurlijk tientallen randactiviteiten en toeleveranciers die aan deze moderne wijnmakerij gekoppeld liggen. Eén van die sleutelsectoren is zonder twijfel de kuiperij (let op: niet kruiperij).

Want was is de hedendaagse wijn zonder het eiken vat of de beruchte barrique, sedert de jaren '80 haast gepromoveerd tot een icoon?

Consolidatiegolf bezig

De crisis laat zich blijkbaar ook in deze nijverheidstak voelen, want de voorbije maanden is er sprake van een ware consolidatie bij de voornaamste Franse eikleveranciers - en producenten.

Begin december bijvoorbeeld werd de eikleverancier Normandie Merrains overgenomen door de Saury-Groep. Saury van zijn kant produceert jaarlijks nu reeds zo'n 50.000 vaten en draait een omzet van 30 miljoen euro (2007).

Vorige maand nog kondigde ook één van de belangrijkste vatenproducenten, Seguin Moreau, aan dat het 49 procent had verworven in Boisé France, de nummer één producenten van eikkrullen.

Eiken intelligentie

Als wijnliefhebber merkt u natuurlijk weinig of niets van deze overnames of participaties. Maar parallel met deze golf van consolidaties is er bij de belangrijkste marktspelers (Radoux, Demptos en Seguin Moreau) echter ook sprake van innovaties. En dat zullen we straks misschien wél in ons glas gewaarworden.

Het nieuwste troetelkind van deze eikspecialisten heet immers: 'intelligente vaten'.

Zo lanceerde Radoux een 'Oakscan'-gamma, waarbij wijnmakers vooraf kunnen kiezen uit vaten met diverse tanninesterktes.

Het Essencia-gamma van concurrent Demptos bevat dan weer meer beta-carotene in de eiken planken, wat zich vertaalt in meer uitgesproken impressies van bvb. tabak, specerijen en 'gedroogde bladeren’.

Ook Seguin Moreau komt tegen 2011 op de proppen met een gelijkaardig spiksplinternieuw vatengamma, waar de oenoloog à la carte uit eik met een waaier van aroma's, waaronder rode vruchten en kruiden.

Hamvraag blijft natuurlijk of zo'n 'intelligent vat' bij overdadig gebruik niet leidt tot 'domme' wijnen...

Frank Van der Auwera

Geplaatst op 26 december 2008 door Wijntijd 0 reacties | Reageren

Ventoux en Lubéron herdoopt

Montventoux Er is een tijd geweest dat de Franse wijnwereld – en vooral het officiële appellatiesysteem - het toonbeeld leek van inertie en conservatisme, want er veranderde maar met mondjesmaat iets aan de AOC's. Alsof het door God persoonlijk ingefluisterd was.

Het plaatje ziet er nu wel anders uit, want er gaat geen week voorbij of er glijdt wel een berichtje binnen over 'nieuwe' of 'vernieuwde' herkomstbenamingen en/of landwijnen, aangepaste spelregels, et cetera.

Eén van de signalen dat steeds meer appellaties effectief wakker zijn geschoten en zich dringend willen aanpassen aan de soms radicaal gewijzigde marktomstandigheden (zoals: globalisering, financiële crisis, nieuwe smaakverwachtingen bij veel consumenten,…), blijkt ook uit de officiële naamsveranderingen. Naamsveranderingen die vooral tot doel hebben de drempel voor veel wijndrinkers te verlagen door het etiket een stuk eenvoudiger te maken.

Eenvoud siert

Een tijdje geleden maakten we al melding van de nieuwe benaming AOC Côtes de Bordeaux (zie Straks Côtes de Bordeaux in de rekken) die vier 'kleinere' Bordelaise appellaties zal overkoepelen: Côtes de Bordeaux Blaye, Côtes de Bordeaux Castillon, Côtes de Bordeaux Francs en Côtes de Bordeaux Cadillac. Herkomstbenamingen die tot op heden allemaal de doopnaam Premières Côtes droegen (bvb. Premières Côtes De Blaye).

Waar deze Bordelaise appellaties dus komaf maken met de 'Premières' in hun naam, hebben twee andere, zuiderse herkomstbenamingen een aanvraag ingediend bij het INAO (Institut National des Appellations d'Origine) om voortaan de toevoeging ‘Les Côtes’ te laten vallen. Verzoek dat door het INAO probleemloos werd ingewilligd.

U zal het dus straks op de etiketten merken.

De herkomstbenamingen Côtes du Ventoux en Côtes du Lubéron worden dan herdoopt tot respectievelijk AOC Ventoux en AOC Lubéron - wat inderdaad iets eenvoudiger 'bekt' - , vanaf het moment dat het decreet officieel wordt gepubliceerd in januari 2009.

Wie volgt?

Frank Van der Auwera

Geplaatst op 25 december 2008 door Wijntijd 0 reacties | Reageren

Wijn in de papfles

Er mag al eens gelachen worden.

Kanshebber voor het 'gekste' wijninitiatief van 2008 komt uit New York en meer bepaald de bistro La Cave des Fondus in Manhattan.

Zoals de naam al laat vermoeden, is deze bistro blijkbaar een paradijs voor fans van onder meer een fondue Savoyarde of Bourguignon.

Wat dat met wijn te maken heeft? Sinds kort serveert de eigenaar, Jacques Ouari, daar nu alle dranken - ook wijn nota bene - niet langer in klassieke glazen, maar in authentieke papflesjes.

Jacques vond inspiratie voor deze toch ongewone serveerstijl toen hij in Montmartre La Refuge des Fondus binnenstapte en ontdekte dat ook daar wijn in babyflessen werd opgediend, om zo de taks te ontlopen die in Frankrijk op wijn-per-glas wordt geheven.

Volgens Wine Spectator, dat het bericht de wereld inzond, wordt er voortaan in Manhattan niet alleen Pinot Noir, Sauvignon Blanc of Bordeaux uit babyflessen gelurkt, maar ook Leffe Blond en Stella Artois en lijken de klanten het een leuk concept te vinden. Tja, New York...

Nu maar hopen dat er niet teveel Belgische horeca-uitbaters deze column lezen en het idee gulzig oppikken. Ik druk namelijk liever fijngeslepen kristal tegen de lippen dan een rubberen fopspeen.

Frank Van der Auwera

Geplaatst op 23 december 2008 door Wijntijd 1 reacties | Reageren

Straks geen Petrus in primeur?

Bordeaux Hoe snel de sfeer in wijnhandel in amper enkele maanden kan veranderen!

Vooral de primeurbusiness voor de 'grote Bordeaux' ziet er tegenwoordig radicaal anders uit dan pakweg twee jaar terug, toen het bejubelde millésime 2005 aan de man (m/v) diende gebracht.

Toen liepen namelijk Russen, Koreanen, Japanners, Amerikanen en West-Europeanen elkaar voor de voeten om toch maar partijen uit dit 'mirakeljaar' te pakken te krijgen. Tegen om het even welke prijs. Maar na de credit crunch en alle daaropvolgende problemen, bestaat in Bordeaux de vrees dat de komende primeurcampagne (voorjaar 2009) wel eens op een catastrofe kan uitdraaien.

Want wie wil nu nog investeren in zo'n primeuraankoop, wat immers concreet betekent: zijn geld vrijmaken voor cru's die een tweetal jaar later pas afgewerkt en geleverd worden? Vooral als blijkt dat zelfs veel topwijnen, die in de primeurcampagne 2005 waanzinnig hoge prijzen realiseerden, de voorbije maanden hun prijskaartje vaak drastisch zagen krimpen.

Kortom: wie toen mee op de hype is gesprongen, is er vaak aan voor zijn moeite en boekt momenteel verlies.

Prijzen daalden onvoldoende

Dat het negativisme - of toch alleszins het scepticisme over het nut van een primeurcampagne voor de nieuwe oogst 2008 - inderdaad domineert, blijkt ook uit een recente verklaring van Jean-François Moueix, eigenaar van château Petrus en ongetwijfeld één van de zwaargewichten van de Bordelaise handel.

In een interview met Le Nouvel Observateur suggereert Moueix dat het zeer waarschijnlijk is dat er straks géén Petrus 2008 'en primeur' wordt aangeboden. Hij erkent meteen ook dat de grands crus classes uit Bordeaux, vooral de meest gehypete namen, in een gevaarlijke speculatieve zeepbel zweven sinds het millésime 2005.

En dat het logische gevolg daarvan, namelijk serieuze prijsdalingen van de daaropvolgende jaargangen, zich nog steeds onvoldoende heeft doorgezet. Zo noemt hij de kleine prijsdaling die in primeur voor de oogst 2006 werd toegepast ruim onvoldoende: "Il aurait fallu le vendre de 30% à 40% moins cher. En France, personne n'en a voulu, aux Etats-Unis non plus. Les Américains ne s'intéressent qu'aux années exceptionnelles, aux vins «superparkerisés». Seuls les pays émergents ont été au rendez-vous. Mais les importateurs les ont encore en stock. La même erreur s'est répétée avec le millésime 2007. Trop cher, il s'est mal vendu. Le négoce bordelais est scotché avec des stocks.”

Zeepbel barst

Natuurlijk, het is altijd makkelijk zo’n statements te lanceren als eigenaar van een cru die al jaren verafgood wordt door speculanten. Een cru die per oogst slechts enkele tienduizenden flessen produceert en waarvan de recente oogst 2005 op de markt momenteel met de vingers in de neus de 2000 euro-grens doorboort. Per fles uiteraard.

Toch moet deze waarschuwing van zo'n invloedrijke figuur niet als pure public relations voor 'eigen winkel' worden weggewimpeld. Vooral niet omdat Moueix terecht opmerkt dat de gulzige châteaux grotendeels zélf aan de bron liggen van het huidige prijsprobleem. Zij wijzen nu naar de financiële crisis als enige oorzaak van de huidige problemen, maar eigenlijk hebben ze grotendeels het probleem zelf georchestreerd door hun excessieve prijszetting, zo redeneert Moueix: "Les propriétaires de grands crus se persuadent qu'ils sont les victimes collatérales de la crise financière. Erreur. Ils ont eux-mêmes programmé leur chute pendant la campagne des primeurs 2005. Le millésime était exceptionnel, meilleur que 1982, mais les prix étaient devenus fous. Il y a eu effet de mode et emballement spéculatif : tout le monde voulait la même chose en même temps. Depuis, les premiers crus classés sont dans une bulle spéculative. Ils ne sont pas achetés pour être bus...”

In Frankrijk alleen al zijn er volgens Moueix zo'n 20.000 'trouwe' primeurkopers, die normaliter elk nieuw millésime aankochten, sindsdien afgehaakt. Omdat in hun ogen Bordeaux zich heeft overgeleverd aan de 'nouveaux riches', speculanten en de graaicultuur.

Primeur in mineur

Voorlopig blijft dit cliënteel ook weg en zal het zeker niet massaal op de nieuwe oogst 2008 springen. En nu veel négociants (wijnmakelaars) het moeilijk hebben om kredietlijnen te krijgen voor nieuwe primeurallocaties - en er tegelijk ook minder importeurs én eindconsumenten op de markt zijn, omdat die eveneens de knip op hun beurs houden - dreigt de primeurcampagne voor de oogst 2008 inderdaad in het water te vallen.

Zelfs in de wetenschap dat deze 2008 kwalitatief sterker is dan de oogst 2007 én kwantitatief kleiner. Als de prijzen verder blijven afkalven, zullen veel kasteeleigenaars immers op hun grand cru classé blijven zitten, liever dan hem aan het prijsniveau van bijvoorbeeld de oogst 2004 door te verkopen.

Of om het met de woorden van Moueix te zeggen: “Nous allons assister à des réajustements fondamentaux.”

Misschien dus dat we dit voorjaar een échte primeur meemaken, namelijk: géén of een zwaar verminkte primeurcampagne in Bordeaux.

We houden u op de hoogte...

Frank Van der Auwera

Geplaatst op 19 december 2008 door Wijntijd 0 reacties | Reageren

Kurkprobleem definitief uit de wereld?

Kurk Wat hebben ruimtevaart, NASA en natuurkurken met elkaar te maken? Op het eerste gezicht weinig, maar nu blijkt dat een proces dat Nasa-wetenschappers al lang gebruiken om luchtverontreinigende elementen te verwijderen, ook TCA - de chemische oorzaak van 'bouchonné' of de verfoeide kurksmaak in onze wijn - grotendeels te elimineren.

Het bewuste procédé, Airocide genaamd, werd oorspronkelijk in de jaren ’90 ontwikkeld om fruit en groenten vers te houden in de ruimtestations. Maar nu men ditzelfde purificatieporces heeft toegepast in tests met natuurkurken, bleek dat 90 tot 95% van alle TCA-besmettingen in een verzegelde ruimte binnen de 24 uur werden geëlimineerd.

Science of sciencefiction

Normaliter trachten kurkproducenten het kurkprobleem op te lossen via het opsporen en filteren van deze TCA-elementen, maar dit nieuwe proces vernietigt blijkbaar het gros van deze kurkaantasting door lucht op te zuigen via een ‘box’ die een bedje van titaniumdioxide als katalysator bevat.

Vervolgens worden deze door UV-bollen bestraald en worden de organische vervuilende stoffen geoxideerd. De producten die uit dit oxidatieproces finaal overblijven zijn slechts koolstofdioxide en waterdamp.

De eerste succesvolle proeven werden uitgevoerd door het onafhankelijke Britse wijnlaboratorium Corkwise, in opdracht van Airocide, de firma die het gelijknamige procédé commercialiseert.

Volgens Airocide bestaat er wel degelijk een omvangrijke commerciële markt voor deze processen in het ganse keten van de wijnproductie, van wijnhuizen tot supermarkten. De kostprijs voor deze 'kurkontsmetting' zou naar verluidt £1.500 bedragen voor kleinere eenheden tot zo'n £7,000 voor grotere hoeveelheden.

Deze purificatietechnologie wordt trouwens nu reeds volop in de V.S.A. gebruikt bij de bewaring van 'vast' voedsel.

Frank Van der Auwera

Geplaatst op 18 december 2008 door Wijntijd 1 reacties | Reageren

Barriques met veel chi chi

Radoux Eén van de grappigste, maar tegelijk ook meest irriterende, nieuwtjes van 2008 kreeg ik zopas op mijn scherm: nu blijkt zelfs het heiligdom van de oenologie - namelijk: de ‘chais’, de kelders waar de nog jonge en onafgewerkte wijn in eiken barriques lagert - niet langer veilig voor luxehuizen. En meer bepaald voor de koning der kristallen Swarovski.

X-Blend, X-factor

Uiteraard heeft deze kristalgoeroe reeds eerder wijnprojecten gelanceerd, doch die draaiden allemaal rond de wereld van de fles en karaf. Maar nu komt de tonnenkuiper Radoux plotseling af met een prestige-barrique waarbij de glazen ‘stopper’, die het luchtgat in zo’n eiken vat afsluit, vervangen wordt door een luxueuze Swarovski-variant. Het vat kreeg de actiefilmachtige doopnaam X-Blend mee.

Deze X-Blend wordt geproduceerd in zeer gelimiteerde oplage, want jaarlijks brengt Radoux voortaan slechts 100 barriques met deze kristallen stop op de markt.

Barrique die bovendien, u gelooft het waarschijnlijk niet, fraaie lederen strips over de klassieke metalen ringen heeft lopen als extra snobelement. Verder kan zo’n luxevat, dat volgens de kuiperij in kwestie wordt gemaakt van het beste hout uit een ‘geheim bos’ (Harry Potter?) getoast worden volgens de wensen van de klant.

1200 euro eik

Uiteraard hangt er aan zoveel exclusiviteit een prijskaartje: 1200 euro kost zo’n Swarovski-kristalvat, ongeveer het dubbele van een ‘normale’ barrique zonder al die tierlantijntjes.

Als ik zo’n bericht lees, kan ik niet anders dan ironisch c.q. cynisch worden. Want: wat is in hemelsnaam het doel van zo’n product? Wat gaan wijnmakers er straks mee aanvangen dat een toegevoegde waarde biedt voor wijnconsumenten?

En ook: welke dwaas koopt nu zo’n gemanicuurde barrique, waarbij ik al wel moet bekennen dat er van deze eerste X-Blend serie meteen 20 stuks werden verkocht tijdens de voorbije Vinitech-beurs.

Onder meer aan wijnmagnaat
Bernard Magrez, de tycoon die o.a. Château Pape-Clement, Fombrauge en La Tour Carnet in zijn portfolio heeft en Gérard Depardieu eveneens 'in zijn zak' als wereldwijde ambassadeur.

Dure grap zonder meer?

Maar welk nut heeft zo'n pronkvat op de keper beschouwd? Wordt het straks, met zijn lederen riemen en kristallen zuurstofkopje, tentoongesteld in de ontvangstruimte, zodat de wijntoeristen er zich aan kunnen vergapen?

Of maken een aantal sluwe wijnmakers er gebruik van om enkele vaten exclusieve garagewijn mee te produceren, waarvan ze het prijskaartje ook probleemloos kunnen verdubbelen?

Wat me vooral verontrust: what's next? Straks Armani-barriques, integraal bekleed met stijlvolle kostuumstoffen? Een Hermes-versie misschien, met het typische patroon dat nu hand -en reistassen siert?

Barriques met Niké, Adidas of Reebok logo's ingebrand, gesponsord door voetbal-, basket-, wielerploegen?

Of elk jaar misschien een nieuw modehuis dat 100 barriques personaliseert, waarna niet alleen de hieruit voortvloeiende flessen onbeschaafd duur worden verkocht, maar de vaten achteraf nog eens als kunstobjecten an sich kunnen geveild worden?

Frank Van der Auwera

Geplaatst op 16 december 2008 door Wijntijd 2 reacties | Reageren

Wereldwijnproductie krimpt, Italië wint

Italia Op een moment dat zowat de hele wereldeconomie naar een tweede (derde?) adem snakt en de vraag naar veel producten krimpt, is men er in wijnkringen blijkbaar heel blij mee dat de wijnoogst 2008 blijkbaar ook tuimelt. Vooral omdat er de voorbije jaren in veel wijnlanden sprake was van onverkochte overschotten en een shake-out van niet-rendabele wijnexploitaties.

Het O.I.V. (l'organisation internationale de la vigne et du vin) berekende - althans op basis van voorlopige oogststatistieken - dat er wereldwijd in 2008 slechts tussen de 260,4 en 273,4 miljoen hectoliter wijn zal verwerkt worden, wat dus in essentie een stagnatie betekent.

Quasi-identiek volume van 2007 namelijk, dat uiteindelijk landde op 266 miljoen hectoliter. Binnen de Europese Unie zal er zoals het er nu naar uitziet dus zo'n 1,3 miljoen hectoliter minder geoogst zijn, of een dikke 1 procent lager dan het reeds 'matige' productieniveau van vorig jaar.

Forza Italia

Binnen de Europese Unie blijkt het productieniveau voor het millésime 2008, althans volgens de eerste nog voorlopige berekeningen en in de terminologie van het O.I.V., "le plus faible niveau depuis 1991" Een 'à la baisse' in de E.U. die essentieel op conto kan geschreven worden van Frankrijk, Portugal en Oostenrijk, die respectievelijk hun wijnproductie in 2008 zagen dalen met -2,9 procent, -11 procent en -9 procent tegenover 2007.

Tegelijk raakte bekend dat de pikorde tussen de Europese wijngrootmachten stilaan kantelt. Italië staat immers op het punt om eeuwige rivaal Frankrijk opnieuw van de eerste plaats te verdringen als 's wereld belangrijkste producten qua volume.

Volgens recente schattingen zou Italië in 2008 immers 4,7 miljard liter wijn produceren, of zo'n 8 procent méér dan in 2007, terwijl Frankrijk op een totaal van 4,44 miljard liter zou uitkomen, wat een daling met minstens 5 procent impliceert. Deze cijfers komen wel van Coldiretti, een Italiaanse landbouworganisatie, die de Franse productietuimeling dus véél dramatischer inschat dan het O.I.V.

De laatste keer dat Italië qua kwantiteit Frankrijk overtroefde was 1998, maar sindsdien werd er duchtig gesnoeid in de gecultiveerde wingerds, met de ambitie om de kwaliteit op te krikken. "Italy now is the world's biggest exporter by volume, although France remains No 1 in terms of value, thanks to sales of champagne," verklaarde Domenico Bosco, de woordvoerder van Coldiretti aan The Guardian. Italië is hoe dan ook een speler van formaat geworden in belangrijke afzetmarkten zoals de Verenigde Staten, waar het nu circa 30 procent van de markt inpalmt.

Hamvraag blijft natuurlijk: leuk dat een land volumekampioen wordt, maar wat met de kwaliteit?

In hetzelfde interviews ontkende Bosco dat Italië alleen maar bulkkwantiteit of veredelde wijnazijn levert.  Hij onderstreepte dat zeker 60 procent van de Italiaanse wijnoutput gecertificeerd is, dus geografische herkomstbenamingen bezit. Tegelijk ziet hij de Processo, één van Italië's mousserende wijntypes, almaar succesvoller worden. De productie van deze schuimende Processo is de voorbije 15 jaar bijvoorbeeld verdubbeld.

Verkeerde vijand?

Statistieken blijven natuurlijk statistieken, vatbaar voor kritiek en interpretatie. Zo schat Assoenologi, de vereniging van Italiaanse wijnproducenten, de Italiaanse 2008-oogst toch iets lager in. Zij komen in 2008 uit op 44,5 miljard liter wijn of een stijging met 5 procent, dus nipt boven de Franse jaarproductie.

Maar zelfs met deze iets lagere inschatting, geeft dit Italië een globaal marktaandeel van 17 procent en binnen de Europese unie zelfs van een derde.

Moraal van het verhaal: misschien moeten de Franse wijnmakers niet langer focussen op de 'externe vijand' van de Nieuwe Wereld, maar op de 'enemy within', namelijk Italië.

Frank Van der Auwera

Geplaatst op 12 december 2008 door Wijntijd 0 reacties | Reageren

Australië: kidnapping van appellaties taboe

Porto Snakkend naar toch wat positief nieuws? Misschien voelt u zich bij dit bericht toch al een stuk beter: beleidsmakers in Australië en de Europese Unie hebben, eindelijk, begin december weer een nieuw akkoord bereikt over wijncopyrights en meer specifiek het gebruik van beschermde herkomstbenamingen voor 'fortified wines' (of versterke wijnen).

Europese appellaties werden/worden immers down under reeds decennialang klakkeloos gekopieerd, zoals Burgundy, Sauterne, Chablis Port, Sherry of Marsala. En niet te vergeten 'Champagne'.

De Nieuwe Wereld wemelt van dit soort naamsdiefstallen. Ook al wordt het product duizenden kilometers ver van het oorspronkelijke terroir gevinifieerd, soms zelfs met totaal andere druivensoorten en met veel meer vrijheidsgraden qua productie, toch werd/wordt het ondertussen vlotjes verkocht, vooral in de thuismarkt.

En parasiteert het dus op een historische en geografisch afgebakende merknaam, zonder daardoor één cent te betalen.

Veel water in de Europese wijn

De Europese Unie onderhandelt daarom al jààààren met allerlei instanties, onder meer met Australië en kreeg al veel toegevingen. En in dat dossier zit nu eindelijk weer opnieuw beweging, want de Minister van Buitenlandse Zaken Stephen Smith heeft er in toegestemd dat Australische wijnmakers - die de voorbije jaren reeds 'spontaan' termen als Champagne niet langer gebruikten - straks ook beschermde herkomsttermen voor versterkte wijnen als 'Port' of 'Sherry' niet langer op hun labels zullen promoten.

Maar dit recente akkoord heeft natuurlijk een prijs.

In ruil voor deze appellatie-deal sleepte de Australische wijnbouw een ferme reeks compensaties uit de brand: de Europese Unie zal in de toekomst bijvoorbeeld locale herkomstbenamingen uit Australië erkennen zoals Coonawarra uit South Australia, Margaret River uit Western Australia of Yarra Valley uit Victoria. Terecht, tussen haakjes, want deze appellaties zijn net zo verfijnd als veel van hun Franse, Spaanse of Italiaanse soortgenoten.

Maar de eurocraten slikten nog andere bezwaren in, want ze accepteerden ook meteen het gebruik van 'alternatieve' technieken in Australische wijnen, zoals het gebruik van eikkrullen en ook de hoogalcoholische rode wijnen uit Barossa Valley of Heathcote (Victoria) zullen voor het eerst probleemloos geëxporteerd kunnen worden richting Europa.

Veel Australische producenten zien dit nieuwe akkoord dan ook als een overwinning, omdat de importdeur van de Europese unie weer wat verder opendraait en versoepelt voor hun wijnen.

Lastige klus

Niet dat de Australiërs over heel de lijn gewonnen zijn.

Zo'n Zoek-Een-Nieuwe-Benamings-Operatie voor versterkte wijnen als Port of Sherry blijkt immers geen makkie, omdat men natuurlijk zijn bestaand cliënteel ondertussen niet mag kwijtspelen. Voor Australische Port(o)-varianten lijkt de oplossing nochtans vrij simpel: daar wordt gedacht om de wijnen voortaan te marketen als tawny, classic of vintage.

Maar wat kan het alternatief worden voor (Australische) Sherry? Geen wonder dat de Australische wijnmakersfederatie ondertussen onafhankelijke consultants inhuurde om met spitsvondige alternatieve doopnamen af te komen. We houden ons hart vast...

Frank Van der Auwera

Onze blogs

Meer