Home Markten Live Netto Sabato

Geplaatst op 23 juli 2009 door Wijntijd

Alsace Grand Cru: commerciële catastrofe op komst? (deel 1)

Een tijdje geleden meldden we reeds dat het absoluut geen komkommertijd is in de Elzas-regio (zie De Elzas in het verweer), maar dat het er integendeel broeit. De aanleiding? Het feit dat door de Europese wijnhervorming, die per 1 augustus e.k. van kracht wordt, het voortaan ook toegelaten is dat tafelwijnen de naam van de (dominante) druivenvariëteit op hun label afdrukken.

En laat die cépage-identiteit nu precies dé commerciële joker zijn, die de A.O.C. Alsace al decennia - met veel succes overigens - uitspeelt op de wereldmarkt.

In onze vorige blog wezen we al op de inconsequentie van de reactie door de lokale wijnboeren op deze hervormingen. Hoe wil men in de Elzas hemelsnaam voortaan alle specifieke druivenvermeldingen op het label in de Franse wijnhandel verbieden, terwijl ondertussen scheepsladingen Chileense, Spaanse, Kaapse of Australische concurrenten Europa binnenvloeien?

Laten we concluderen: op dat vlak slaan de Elzas-wijnbouwers de bal volledig mis. En is hun respons louter corporatistisch geïnspireerd.

Terroir contra druif

Maar er is meer aan de hand. En we moeten de Elzassers, die bekend staan als een koppig volkje, in een ander dossier wél gelijk geven. Bij de laatste algemene vergadering van de koepelorganisatie L'Association des Viticulteurs d'Alsace (A.V.A.), waarop zo’n 350 wijnbouwers aanwezig waren, zat het er weer bovenarms op, maar ditmaal ging het ook over de specifieke reglementering voor de regionale Grand Cru-status. Een kwaliteitscategorie die goed is voor zo’n 4 procent van de jaarproductie, verdeeld over 51 ‘terroirs’.

De wijnbouwers waren namelijk ziedend dat, wanneer alle (Europese én Franse) hervormingen en plannen effectief doorgaan, voortaan de Alsace Grand Cru wijnetiketten nog uitsluitend hun specifieke terroir mogen vermelden, maar niet langer de variëteiten zoals Riesling, Pinot Gris of Gewürztraminer.

Vooral A.V.A.-president Gérard Boesch, tevens vicepresident van het Institut National des appellations d’Origine I.N.A.O., kreeg het hard te verduren. Hem werd namelijk verweten dat door deze geplande veranderingen een regelrechte commerciële catastrofe dreigt voor deze grand Cru-status.

Hij kreeg onder meer een brief overhandigd, ondertekend door honderden wijnmakers - waaronder ook wereldberoemde namen als Laurence Fallet van het Domaine Weinbach, Olivier Humbrecht van Domaine Zind Humbrecht of Pierre Heydt Trimbach van het Maison Trimbach - waarin gewaarschuwd wordt dat het schrappen van de druivensoort op deze Grand Cru-labels voor grote verwarring zou zorgen bij de internationale consument. Met tuimelende verkoopcijfers als direct gevolg.

Frank Van der Auwera

Lees morgen: Alsace Grand Cru: commerciële catastrofe op komst? (deel 2)

Reacties

Een botsing van 2 gezichtspunten. Het eerste dat stelt dat AOC-wijnen de druif niet mogen vermelden. Het andere dat de Elzas waarschijnlijk de enige Grand Cru's produceert waar verschillende soorten druiven als loutere monocepage crus vinifieert. Stel je krijgt een Grand Cru Spiegel. Wat heb je dan in je glas? Alleszins geen blend (mag niet in de Elzas). Maar onder de benoeming Spiegel zou je wel een Riesling of een Pinot Gris of een Gewurztraminer voorgeschoteld kunnen zijn. Hoe maak je het verschil indien de druif niet op het etiket mag worden vermeld?

Helemaal akkoord, hier botsen twee werelden en interpretaties. En voor allebei kan je een zeker respect hebben. Ofwel zet je al je geld op de kaart 'terroir', ofwel kies je radicaal voor het 'druivenras'.

Wat mij echter vooral hindert: waarom nu plots sleutelen aan zo'n toch drastische verandering, terwijl zeker de Franse wijnbusiness stabiliteit nodig heeft? De consumenten is al genoeg in verwarring en je kan niet van hem of haar verwachten dat ze elke lieu-dit of climat uit het hoofd leert. Tenslotte gaat het bij de Alsace Grand Cru niet over producten van 5 euro...

Frank

Als een aanhanger van Jean Michiel Deiss, die bij deze hervormingen direct is betrokken, ben ik het geheel met u oneens. Bij de Grand Cru in de Alsace ( of eigenlijk waar dan ook) dient in de eerste plaats de terroir centraal te staan. Deze is in de eerste plaats bepalend voor de grootheid van de Grand Cru. De cépage is daaraan ondergeschikt en is daarom niet van belang te vermelden.( We zetten toch ook niet Chardonnay op het etiket van Le Montrachet) Dat zijn juist vele wijnproducenten de laatste decennia in de Alsace vergeten. Vele malen heb ik zeer slechte, matige Grand Cru's mogen proeven, die inderdaad smaakten naar bijvoorbeeld Riesling of Gewurztraminer, maar niets hadden met de genoemde terroir. Bedenk dat Hugel zelf Deiss heeft gesteund door aan te tonen dat voor de oorlog de Grand Cru Sporen geen cépage vermelding had. Overigens is complantage nu bij de Grand Cru volledig toegestaan en dat is niets nieuws. Het is eigelijk altijd al zo in de Alsace geweest. Ook dat heeft Deiss kunnen aantonen. Het is een commerciële beslissing geweest dat te doen. Voor mij is het juist voor de Grand Cru in de Alsace de enige manier om te overleven. terecht worden nu ook alle Grand Cru's op hun specifieke terroir opnieuw beoordeeld.

Dag Peter,

En ik ben het slechts gedeeltelijk met jou eens.

Dat veel Grand Cru's hun status niet waard zijn en er inderdaad eens flink aan de boom dient geschud: helemaal akkoord.
Dat bepaalde 'edele' terroirs soms nauwelijks herkenbare druivenvariëteiten produceerden - of het verschil tussen Riesling en Gewürztraminer zelfs nauwelijks te proeven viel - en dus eigenlijk uit dit systeem dienen geschrapt: ook akkoord.

Maar dat neemt niet weg dat de link tussen 'terroir' en 'druivenvariëteit' voor de consument toch een richtbaken is bij zijn keuze. We hebben het hier namelijk over 51 specifieke Grand Cru's. Misschien heb jij persoonlijk wel de kennis om deze alle 51 te memoriseren en zelfs blind feilloos te proeven en te identificeren, maar datzelfde talent is zeker bij 80% van de kopers niet aanwezig. Waarom het etiket dan nog wat ingewikkelder maken?

De vergelijking met Bourgogne gaat trouwens niet helemaal op, omdat daar 99% van alle grote witte wijnen de Chardonnay als ruggengraat hebben. Dat weet zelfs de beginneling. In de Elzas is de druivenwaaier echter véél complexer.

Mijn voornaamste argumentatie luidt echter: waarom kunnen beide parameters niet op het label vermeld worden? Spreek desnoods als wijnwetgever een opvallender lettergrootte af voor het 'terroir' en plaats daaronder de cépage in een iets kleiner lettercorps. En verplicht beiden nog eens extra af te drukken op het ruglabel. Dat kan toch niet zo moeilijk zijn, als je bedenkt hoeveel regeltjes er nu al opgelegd worden aan wijnmakers?

Bovendien: de factor 'terroir' die voor jou zo centraal staat, heeft in de praktijk niet alleen te maken met de bodemtypes, ligging van de wijngaard of het microklimaat. De gepaste druivenvariëteit én de menselijke factor (= wie is de producent?) zijn binnen dat concept even doorslaggevend. Ook zij determineren 'het terroir'.

Kortom, maak het label c.q. de keuze voor veel consumenten dus niet ingewikkelder. Wijnetiketten zijn immers niet zozeer essentiële informatiebronnen voor de 'kenners', maar eerder voor de 'leken'. Als we daar weer extra impliciete voorkennis van verwachten, kan het wel eens zijn dat veel van die 'leken' straks de rug keren naar de Alsace Grand Cru.

En dat kan toch nooit de bedoeling zijn van een zogenaamde hervorming?

Frank Van der Auwera


Beste Frank,

Dit is natuurlijk een gecompliceerde discussie, die al geruime tijd gevoerd wordt. Naar mijn mening zijn er sowieso teveel Grand Cru's in de Alsace. Daar zal echt goed naar gekeken moeten worden. Daarnaast mag je er toch van uit gaan dat als consumenten kiezen voor bijvoorbeeld een Grand Cru Schoenenburg, ze weten wat ze kiezen of ze dat zich dat hebben laten uitleggen. Het zijn tenslotte geen goedkope wijnen waar we over praten. En zou nu ook op het etiket van een Grand Cru Classé uit de Bordeaux, de druivenvariatie moeten worden vermeld. Zou een consument dan eerder een dergelijke wijn kopen. Ik betwijfel dat ten zeerste. Bij de grote witte Bourgogne wijnen zorgt de terroir voor de ultieme prestatie van de Chardonnay druif. Bij een Alsace Grand Cru hoort dat niet anders te zijn. De befaamde Clos du Zahnacker, gelegen in het hart van de Grand Cru Osterberg, is waarschijnlijk de oudste wijngaard van de Alsace. Al in de 8e eeuw wordt over deze wijn gesproken. Lodewijk IV dronk deze wijn erg graag. Een complantage van Riesling, Pinot Gris en Gewürztraminer. De druivensoorten hebben voor zover ik weet nooit op het etiket gestaan. De terroir is uniek. Weliswaar zelf geen Grand Cru maar een bewijs dat complantage niet iets nieuws is en dat het om de terroir gaat bij dit soort wijnen, de rest is bijzaak....

Beste Peter,

Ik denk dat we, op de keper beschouwd, strijders zijn voor hetzelfde smaakideaal: hoe kunnen we toch een zekere vorm van authenticiteit waarborgen bij onze wijnkeuze, los van de prijs die we betalen?

Eigenlijk ben ik het met 90% van je redenering eens. Alleen: het is niet omdat een bepaald wijntype razend populair was een eeuw geleden, dat het nu nog op hetzelfde kwaliteitsniveau zweeft, of zelfs door moderne consumenten gesmaakt wordt. Anders dronken we nu zoals de Romeinen inferieure, zurige wijn die we met allerlei specerijen probeerden bij te kruiden.

Mijn voornaamste argument tegen deze 'innovatie' is dat het uiteindelijk misschien een stap terug is. De wereldwijnmarkt verkeert tegenwoordig toch in slechte papieren en heeft dus nood aan stabiliteit. Dat betekent, zeker in de Franse context: gun nu a.u.b. eens een tijdje rust aan je appellations, waar internationaal toch al geen kat wijs uit raakt. Nu afkomen met argumenten als 'terroir is alles' en dus drukken we dat exclusief door, lijkt me gevaarlijk.

Je hebt gelijk: het gaat meestal bij de Alsace grands crus niet om goedkope limonade. En er zou eens flink mogen gesnoeid worden in hun aantal. Maar precies daarom is zo'n stap gevaarlijk, want ik heb de voorbije weken intensief de Britse en Amerikaanse vakpers gevolgd en die schieten het idee van een terroir-only Grand Cru radicaal af. En tenslotte zijn zij het vaak die kopers zijn van deze specifieke appellatiecategorie.

Bedankt in ieder geval voor je mails. Ze bewijzen nog maar eens hoe rijk onze Belgische/Vlaamse wijncultuur wel is, met meningen van zogeheten amateurs die vaak veel leuker en intelligenter om lezen zijn dan die van zoveel Angelsaksische goeroes...

Frank

Controleer uw reactie

Voorbeeld van uw reactie

Dit is slechts een voorbeeld, uw reactie is nog niet geplaatst.

Even geduld
Uw reactie kon niet geplaatst worden. Volgende fout deed zich voor:
Uw reactie werd geplaatstPlaats nog een reactie

De letters en cijfers die uw invoerde zijn niet correct. Probeer het nog een keer.

Uw reactie wordt zo dadelijk geplaatst. Om spam op onze blogs te voorkomen dient u echter nog eerst de letters en cijfers die u in onderstaande afbeelding ziet in te voeren.

Is deze afbeelding moeilijk leesbaar?Maak er dan een nieuwe aan.

Even geduld

Laat een reactie achter

Onze blogs

Meer
Related Posts with Thumbnails