Appellaties in beweging (deel 2)

En voor ons derde dossier keren we terug naar het moederland van alle appellations, Frankrijk. En meer bepaald de Loire-vallei.

Daar woedt momenteel namelijk een kleine 'taaloorlog' en burenstrijd rond de (restanten van) A.O.C. Chaume Premier Cru, appellatie binnen de Coteaux du Layon-regio.

Chaume contra Chaume

Om wat nu gebeurt te kunnen begrijpen, is eerst een stukje recente geschiedenis vereist. Volg aandachtig, want u raakt makkelijk de draad kwijt.

Deze nieuwe Chaume Premier Cru-appellatie werd door het I.N.A.O. in 2003 goedgekeurd voor de productie van zoete witte wijnen. Niet iedereen was daar gelukkig mee, vooral niet de buren van de al véél bekendere, eveneens zoete appellatie Quart de Chaume. Want door het erkennen van 'Chaume Premier Cru', leek het plots of de 'gewone' Quart de Chaume minderwaardig was, terwijl hij net véél hoger aangeschreven staat bij zoveel kenners en gastronomen.

Het vervolg kan u al raden. Zoals het stilaan traditie wordt in Frankrijk telkens er aan een A.O.C. of classificatie wordt gesleuteld, trokken de wijnbouwers van de 'oorspronkelijke' Quart de Chaume naar de rechtbank. Waar ze gelijk kregen, zodat de nieuwbakken Chaume Premier Cru, amper twee jaar na zijn prille erkenning, in 2005 werd geannuleerd.

Maar wijnbouwers zijn koppigaards, dus kende Chaume Premier Cru eigenlijk een hergeboorte in 2007, onder de weeral nieuwe benaming Coteaux du Layon Chaume. En wat dacht u? Opnieuw oppositie van concurrenten en mei 2009 werd ook deze A.O.C. opgedoekt. Einde verhaal?

Iedereen (on)gelukkig?

Neen, want de voorbije weken kreeg deze schijnbaar never ending story toch een staartje. Het laatste voorstel dat nu op tafel ligt is dat het prestigieuze Quart de Chaume promoveert tot Grand Cru, terwijl de 'gewone' Chaume dan een Premier Cru wordt, een iets lagere rang kortom.

Voorstel dat nog niet werd goedgekeurd door de officiële instanties zoals het I.N.A.O., maar waarbij alle partijen zich schijnbaar kunnen neerleggen, vooral wegens gebrek aan een beter alternatief. In 2010 lijkt deze burentwist dus eindelijk opgelost, zij het met zure gezichten.

Waarmee helaas nogmaals bewezen wordt: sommigen zijn in Frankrijk blijkbaar meer bezig met juridische gevechten en protectionisme rond hun appellation, dan met de kwaliteit van hun afgeleverde flessen.

Frank Van der Auwera