Gallo bedrogen door Franse druivensjoemelaars

Ik moet een mea culpa kloppen: ik had dit nieuwe transatlantische wijnschandaal blijkbaar ook niet meteen hoog op mijn hitlijst staan. En was het zelfs een beetje uit het oog verloren, misschien omdat er vanaf de ontdekking van deze druivenfraude weinig of geen informatie lekte. En de Franse onderzoekers rustig hun gangetje gingen.

De achtergrond? Het gaat om een fraudezaak die reeds maart 2008 aan het licht kwam, nadat de Franse autoriteiten stilaan achterdochtig werden na een audit bij de wijnhandelaar Ducasse.

Bij nader onderzoek ontdekten de douanebeambten immers dat de handelaar in kwestie Pinot Noir-druiven inkocht aan een beduidend lagere, zelf onmogelijk lage, prijs dan de vastgestelde marktprijs.

De grote druivencreatietruc

Zo kon Ducasse blijkbaar probleemloos in de Languedoc Pinot Noir aankopen tegen 58 euro per hectoliter, op een moment dat de officiële marktprijs wel op 97 euro stond. Ter vergelijking: lokale generieke, minder hoog aangeschreven en vooral lager geprijsde druivenvariëteiten werden in diezelfde periode verhandeld aan zo’n 45 euro per hectoliter.

Het prijsverschil was iets te frappant en dus werd de inspectie ingeschakeld, vooral ook nadat duidelijk werd dat deze handelaar - althans op papier - een volume Pinot Noir verkocht aan de Amerikaanse wijngigant E. & J. Gallo Winery, dat zelfs groter bleek dan wat er op dat ogenblik in de hele Languedoc-regio werd geproduceerd.

Alle alarmlampjes gingen toen flikkeren.

Zware imagoschade

Terecht zo blijkt nu, want zopas veroordeelde een Franse rechtbank een groep van 12 Franse wijnproducenten en handelaars als schuldig aan de verkoop van zomaar eventjes 18 miljoen flessen valse Pinot Noir aan E. & J. Gallo. Deze fraudeurs labelden hectoliters goedkopere druivenvariëteiten onder het duurdere Pinot Noir-etiket en verkochten deze op die manier aan gigant Gallo, die het - geheel ter goeder trouw - bottelde onder hun populaire Red Bicyclette-label.

De rechter in Carcassonne oordeelde daarom dat de schaal waarop deze sjoemelaars te werk gingen met hun ‘fake’ Pinot zeer zware schade had toegebracht aan het imago van de totale Languedoc wijnregio, met name in de zo belangrijke afzetmarkt van de Verenigde Staten.

Tevens rekening houdend met het feit dat de beklaagden, via hun druiventransformatie, méér dan 7 miljoen euro winst hadden geïncasseerd, sprak hij daarom een strenf verdict uit met (opgeschorte) gevangenisstraffen en zware geldboetes die tot 180.000 euro opliepen. Vooral de nochtans tot nu toe goed aangeschreven groep Sieur d’Arques kreeg daarbij de zwaarste geldstraf.

Gallo gepakt

En de reactie vanuit Uncle Sam?

De gedupeerde E. & J. Gallo Winery, die dus in deze hele onwelriekende zaak geen enkele schuld treft, verspreidde een communiqué waarin werd gesteld dat de groep "deeply disappointed" was met deze valselijk gelabelde Pinot Noir.

Maar tegelijk werd ook bevestigd dat de verkoop van deze nep-Pinot Noir in de V.S.A. ook werd gestopt: “We believe that the only French Pinot Noir that was potentially misrepresented to us would have been the 2006 vintage and prior,” klonk het. “We want to assure our consumers that this is not a health and safety issue and that we will continue to work with the appropriate U.S. authorities to determine any next steps required for potentially mislabeled Pinot Noir in the marketplace.”

En zo eindigt, voorlopig toch, het zoveelste fraudedossier met Europese druiven, in een markt die nochtans overloopt van uitstekende wijnen en soms aanzienlijke surplussen.

Leren ze het dan verdorie nooit, die geldwolven?

Frank Van der Auwera

Comments

[Reactie van Anton Vandenabeele]

ik ben zelf, vanuit een passie voor wijn,op 63 jarige leeftijd, en wel sinds 2006 wijnboer in 34650 Lunas, LANGEDOC. Het domaine de la Faloise, een samenvoeging van twee kleinere wijndomeinen, omvat ongeveer 16 ha wijngaarden in exploitatie. Een deel van de druiven gaat voorlopig naar de cooperatie. In de eigen zelfingerichte
"cave" maken we met Grenache-, Syrach-, Merlot- en Cabernet-sauvignon druiven eigen assemblages en een enkele monocepage. Een ongeveer 35 are grote wijngaard met Pinot Noir leverde in 2007 en 2008 een heerlijke Pinot op. Wegens nog niet op pensioen zijn was er geen tijd voor commerciele inspanningen. Er was wel interesse vanwege courties voor de wijnen, ook en vooral voor de Pinot. Het probleem van Pinotleveringen naar de U.S. die geen Pinotwijnen waren gooide roet in het eten, in casu in dse verkoop van de wijn.
Afscheid nemen van deze wijn was moeilijk. Hij bleef in een Cuve. Ik bood vorige week de resterende 140 hl rode wijn uit 2007 en 2008 te koop aan, naast de 54 hl Pinot uit dezelfde jaargang. De analyse van de Pinot was "net iets te volatiel". Men adviseerde mij minstens een deel te mengen met de aangeboden en inmiddels verkochte 140 hl wijn. Ik weigerde dit, uit passie, principe en eergevoel. Zaterdag laatst vertrok 54 hl Pinot Noir naar een vinaigrerie wegens net iets te volatiel.

[Reactie van Frank Van der Auwera]

Beste Anton,

Ik herlees nu je reactie en ik moet toegeven: chapeau dat je de kwaliteit laat primeren boven de omzet. Veel andere wijnmakers hadden die beslissing niet genomen.

Hopelijk heb je de voorbije oogst méér geluk met je Pinot Noir!

Frank