Home Markten Live Netto Sabato

Geplaatst op 16 september 2011 door Wijntijd

Wisselkoersen bevorderen bulkwijn (deel 1)

IStock_000016468196XSmall En we blijven deze week down under, bij onze tegenvoeters. Daar blijkt dat zowel de Australische als Nieuw-Zeelandse wijnmakers de voorbije weken nadeel ondervonden van hun sterker geworden munten. En dat deze wisselkoersen zelfs leidden tot een versnelde substitutie van gebottelde wijn richting meer transport in bulk.

Offshore loont opnieuw

Het verhaal van Jacob’s Creek, één van de grootste merksuccessen wereldwijd van de voorbije decennia en paradepaardje in de portfolio van drankengigant Pernod Ricard, is illustratief voor deze trend. Eind augustus vertrok immers een eerste omvangrijke lading containers Jacob’s Creek-wijn ‘en vrac’ richting de zo cruciale Britse en Ierse markt, om daar lokaal gebotteld te worden.

Een primeur, want normaal wordt dit label integraal down under bij Orlando Wines in Barossa op fles getrokken en uitgevoerd, maar door de recent gestegen koers van de Australische dollar verdampte de winstmarge dusdanig, dat een offshore botteling aangewezen leek. Volgens industry watchers krijgt deze Jacob’s Creek beslissing weliswaar zoveel media-aandacht omdat het om een globaal bekend en erg succesvol merk gaat - onder dit label worden jaarlijks maar liefst 7 miljoen cases geproduceerd, waarvan het leeuwendeel naar het Verenigd Koninkrijk vertrekt -, maar zal het voorbeeld snel meer navolging krijgen als de wisselkoersjojo zo nadelig blijft voor de Australische wijnmakers.

Nu al blijkt trouwens uit overheidstatistieken dat ongeveer de helft van alle uitgevoerde Aussie-wijn, uiteraard vooral in het goedkope prijssegment, in bulk in plaats van in fles overzees wordt getransporteerd.

En deze analisten kregen al vlug gelijk, want ook Australian Vintage, producent van in het Verenigd koninkrijk onder andere populaire merken als McGuigan en Nepenthe, kondigde recent eveneens aan dat men deze wijn eveneens op Britse bodem ging bottelen en verpakken om zo de productiekost bij export te reduceren.

Puur om de centen

Dat het hier inderdaad niet draait om het vrijwillig of zelfs maar ‘modieus’ beperken van de carbon foot print - bulk vermindert immers de CO2-uitstoot -, maar wel degelijk om een puur bedrijfsfinancieel probleem, bevestigt ook Stephan Strachan, CEO van de koepelorganisatie Winemakers Federation of Australia:The primary reason is the dollar and it affects our competitiveness offshore and also has an impact in terms of wine imports coming into Australia” klinkt het onheilspellend.

Wat de Australiërs vooral dwars zit, is dat door hun sterkere munt ze hun traditioneel loyale afzetmarkten in Europa en Noord-Amerika zien afkalven, omdat ze er niet langer kunnen concurreren tegen vooral de goedkope Zuid-Amerikaanse wijnimport. Veel Europese (groot)handelaars vinden deze dagen immers de basismerken en instapwijnen uit Australië stilaan te duur geworden en signaleren dat hun cliënteel daarom steeds vaker op zoek gaat naar alternatieven uit bijvoorbeeld Spanje, Zuid-Afrika of Italië. Nogmaals, het zijn niet de premiumwijnen van 15 euro of meer die aangetast worden door deze trend, maar vooral de flessen beneden pakweg de 7 à 8 euro.

En wat misschien nog erger is: ook de toeleveranciers van de ooit zo boomende Australische wijnbusiness zien hun omzet de laatste maanden krimpen. Zo blijkt dat Owens-Illinois, ‘s wereld grootste producent van glasverpakking met hoofdkwartier in de V.SA., zijn leveringen voor wijn en bier in flessen uit Australië en Nieuw-Zeeland in een dik jaar tijd met bijna 20 procent zag krimpen.

Frank Van der Auwera

Lees morgen: Wisselkoersen bevorderen bulkwijn (deel 2)

Reacties

Onze blogs

Meer
Related Posts with Thumbnails