Home Markten Live Netto Sabato

Geplaatst op 9 maart 2012 door Wijntijd

Nieuw-Zeelandse wijn wordt schaars(er) en duur(der)

Newzealand
Liefhebber van die vaak superzesty, supersappige Nieuw-Zeelandse Sauvignon Blanc, of een Chardonnay uit Gisborne? Eventueel zelfs van de steeds maar sterker worden Pinot Noirs die deze tegenvoeters produceren?

Leg dan maar op korte termijn een keldervoorraadje aan, want er dreigt schaarste.

Tot een derde minder?

Het klinkt misschien vreemd in een economische context waarbij er vaak sprake is van én een druivensurplus (dus: rooien; distilleren; subsidiëren van de uitstap,...), én van appellaties in financieel nauwe schoentjes, én van krimpende koopkracht in de traditionele afzetmarkten, maar de stocks van Nieuw-Zeelandse wijnexport zouden wel eens snel kunnen opdrogen. Met alle potentiële prijsverhogingen van dien.

Want wat is er aan de hand? De meest recente oogst 2012 - de seizoenen en de groeicyclus lopen hier inderdaad een semester voor op onze Europese kalender -, blijkt namelijk qua volumes een serieuze tegenvaller.

De eerste ramingen spreken van een kwantitatieve terugval met maar liefst -30 procent, vergeleken met oogstjaar 2011. Deze dramatische duikeling valt hoofdzakelijk op conto van de grillige klimatologische omstandigheden te schrijven die de 2012-productie negatief beïnvloedden. Het voorjaar bleek immers veel killer dan normaal, terwijl de Nieuw-Zeelandse zomer gekenmerkt werd door hevige stortregens. Factoren die de stadia van bloei en vruchtzetting van de druivelaars serieus verstoorden en dus op termijn de opbrengsten reduceerden, vooral dan in de bekende wijnregio’s als Marlborough (het zuidelijk eiland), Hawke’s Bay (noordelijk eiland) en Gisborn (noordelijk eiland). Laat dit nu net de sterappellaties en sterkhouders zijn van de Nieuw-Zeelandse wijnbouw en het plaatje wordt duidelijk.

Internationale dorst te groot

Industry watchers winden er dan ook geen doekjes om: er zullen zich de komende maanden bevoorradingsproblemen voordoen met Nieuw-Zeelandse wijn. Want zelfs als na de definitieve hertelling straks mocht blijken dat de producenten min of meer het volume druivenmateriaal kunnen realiseren als in 2011 - circa 328.000 ton groot -, dan nog kan de internationale vraag naar Nieuw-Zeelandse wijn onvoldoende gestild worden.

Dat stemt toch tot nadenken, want de rendementen per hectare wijngaard stegen vorig jaar al met +22 procent voor een productie van 2,35 miljoen hectoliter wijn, opnieuw een spectaculaire klim met +23,6 procent vergeleken met 2010.  En Nieuw-Zeeland moet het precies van zijn uitvoer hebben, die in 2011 maar liefst 1,54 miljoen hectoliter bedroeg (= +8,4 procent i.v.m. 2010), goed voor 1,094 miljard Nieuw-Zeelandse dollar in de kassa (= + 5 procent).

De situatie van de ‘kiwi’s’ is dus fundamenteel verschillend van hun Australische buren, die wél nog steeds proberen een structurele overproductie weg te werken.

Betekent dit dan alleen maar kommer & kwel - lees: alleen maar prijsstijgingen of stocktekorten - voor ons, eindconsumenten in Europa die van een lekkere Nieuw-Zeelandse Sauvignon houden? Hoeft niet, want gehoopt wordt dat door deze grote vraag en het krimpende aanbod de ratio gebottelde flessen/bulkwijn - verder zal wijzigen in het voordeel van de cuvées in flessen. Vertaald: de upgrading richting extra kwaliteit kan erdoor versneld worden.

Maar wij Europeanen moeten niet te vroeg juichen want ook de Nieuw-Zeelandse wijnindustrie heeft natuurlijk ook het grote geld geroken in China. De afzet van Nieuw-Zeelandse wijnen in deze gigantische markt steeg er tussen 2009 en 2010 met maar liefst +261 procent qua volume, alhoewel dit tempo enorm vertraagde, bijna stagneerde, in de periode 2010-2011 toen slechts +4,4 procent toename werd geregistreerd.

De verklaring voor dit vreemde fenomeen is nochtans eenvoudig. De Chinese wijndrinkers hebben voorlopig nog steeds een voorkeur voor rode wijnen, die 91 procent van de totale wijnconsumptie bestrijken. En aangezien Nieuw-Zeeland tot nader order nog steeds geboekt staat als een producent van vooral witte wijn, de Sauvignon Blanc op kop - 84 procent van de wijnexport is Sauvignon Blanc! -, moeten ze voorlopig even de rol lossen. Alhoewel ook hier reeds goed nieuws klaar staat, want de Chinese consumptie van witte wijnen is het voorbije jaar 2011 vrolijk met +19 procent gestegen.

Europa de dupe...

De eindrekening kan u zelf dus maken. Een qua volume serieus geknipte oogst + een stijgende internationale vraag + een groeiende interesse op het vlak van witte wijn in China = bijna automatisch een prijsklim of een kleiner aanbod van Nieuw-Zeelandse wijn in onze contreien.

Helaas steeds hetzelfde deuntje...

Frank Van der Auwera

Reacties

Onze blogs

Meer
Related Posts with Thumbnails