Home Markten Live Netto Sabato

Geplaatst op 22 februari 2014 door Wijntijd

Jacob’s Creek flirt met Japan

Shutterstock_40045459Wordt dat de nieuwe trend: wijn, speciaal ontworpen voor - en afgestemd op – specifieke ‘food’ of een bepaalde keukenstijl? Vooral de Aziatische, lees Japanse, keuken lijkt populair bij wijnmarketeers; regio waar de wijnconsumptie natuurlijk boomt.

De laatste jaren werden al enkele pogingen in die zin gelanceerd, in casu cuvées die volgens het etiket ideaal smaken bij sushi en ook soya kunnen incsseren. Vooral in de Elzas, tussen haakjes een wijnstreek die effectief vaak goed past bij de Aziatische gerechten, werden reeds pogingen ondernomen. Zo lanceerde het Maison Josmeyer ooit zijn ‘Fleur de Lotus’ en Dopff au Moulin de ‘Maru’ (in het Japans: cirkel), een mix van Sylvaner, Riesling, Muscat en Gewürztraminer.

Ook in andere Franse appellaties roken slimme wijnbouwers een nieuwe afzetmarkt. In de Landes en meer bepaald de AOC Tursan bijvoorbeeld, werd ooit een ‘Tursansushi’ (de naam laat weinig aan de verbeelding over) geproduceerd, een blend op basis van 55% Baroque, 25% Sauvignon Blanc en 20% Gros Manseng.

En ooit kreeg ik een Vino de la Tierra de Castilla in mijn glas met de doopnaam ‘Oroya’, geesteskind van de Japanse Yoko Sato, die in dit hart van Spanje een assemblage samenstelt van Moscatell, Airen en Maccabeu.

Rood op de grill

Bleven de meeste van deze projecten nog kleinschalig, dan springt ditmaal ook een gigant in deze niche. De wijnmakers achter het wereldwijde bestsellermerk Jacob’s Creek zijn inderdaad niet de eerste de beste. Als zij winst ruiken in de Aziatische, en meer speciaal Japanse, markt, dan moet ze wel heel lucratief zijn.

Origineel aan dit project: het betreft nu eens voor een keer geen witte, maar een rode wijn. De Shiraz-gebaseerde cuvée kreeg de naam ‘WAH Red’ en zou naar verluidt naadloos bij de lokale keuken aansluiten, zoals yakitori, de populaire spiesjes met gegrilld gevogelte. Het product is het broertje van de vorig jaar gecreëerde ‘WAH White’ (een Chardonnay), die dan weer op het bord sushi mikte.

Hoe moeten we deze trend nu inschatten? In principe ben ik geen grote fan van al deze themawijnen, omdat er op de markt keuze én advies genoeg is m.b.t. wijntypes die (kunnen) harmoniëren met specifieke gerechten. Daarvoor moet je zelfs geen expert zijn. Speciaal een cuvée ontwerpen voor een specifieke keukenstijl lijkt me dus nogal eng en meer marketing dan authentieke vinificatie. Zo sabelde Robert Parker de vorige jaar gelanceerde witte WAH-versie neer met de volgende analyse: “Powerful overblast of artificial lemonade with hints of vanilla extract, children's aspirin marmalade and pain grillé.” Vreemd genoeg gaf hij wel een score van 87/100, wat voor mij dan weer ‘Chinees’ is...

Wat me ook vaak opvalt: de cuvées die specifiek op de Aziatische keuken focussen gelijken vaak veel op elkaar. Bijna altijd zeer aromatisch, zachtfruitig en – als het om rood gaat - met supersoepele tannines.

Ander punt van kritiek: ‘de’ Aziatische keuken, en zelfs ‘de’ Japanse gerechten, is toch eigenlijk sciencefiction? Sushi of sashimi in Japan bestaat in 1.001 versies en kwaliteitsniveaus, afhankelijk van o.a. de versheid van de vis, de gaartijd van de rijst, de kwaliteit van de korrels of zelfs de wijze waarop de vis of schaaldieren versneden werden. Dus zo’n passe-partoutwijn zal altijd toch maar een deel van de markt afdekken.

Fransen krijgen kippenvel?

Nochtans is deze nieuwe release van Jacob’s Creek een slimme zet. Want 90% van alle wijn in Japan wordt er in de horeca geconsumeerd, waar deze rode ‘WAH’ rond de ¥3.500 (25 euro) moet kosten en zo’n ¥1,680 (12 euro) in particuliere aankoop.

Daarmee ligt zijn prijsniveau een stuk beneden veel Franse wijnen in Japan, die er dus absoluut een serieuze concurrent bijkrijgen.

Concurrent die bovendien een (bewezen) kampioen is qua marketing en foutloze distributie...

Frank Van der Auwera

Reacties

Onze blogs

Meer
Related Posts with Thumbnails