Home Markten Live Netto Sabato

Geplaatst op 22 mei 2016 door Wijntijd

Een slok op de borrel

FlessenBlijkbaar is men in de drankenhandel, en vooral dan de wijnsector, wakker geschoten. En groeit het verzet tegen de zoveelste accijnsverhoging, diverse petities incluis van onder andere de beroepsvereniging Vinum Et Spiritus Association Belgium (zie http://cancelunfairwinespirittax.be/).

Los van het feit dat elke regering, zeker de voorbije vijf jaar, maar al te gretig gebruik maakt(e) van deze alcoholfiscaliteit om budgetgaten te vullen, en eveneens abstractie makend dat deze verhogingen niet altijd de verhoopte extra inkomsten genereren, blijf ik het moeilijk hebben met bepaalde logica van het systeem.

Bubbels unfair behandeld

Primo: waarom wordt er een onderscheid gemaakt tussen stille wijn en bubbels?

Mousserende wijnen worden bij elke accijnsverhoging altijd zwaarder belast dan ‘gewone’ wijn. Terwijl ze qua alcoholpercentage meestal toch een stuk beneden de gemiddelde fles rode wijn zitten, in casu gemiddeld 11 à 12,5% alcohol noteren.

Onlogischer nog: versterkte wijn zoals sherry, die zeker van nature rond de 15% alcohol draait (en kan pieken tot 23%), zit fiscaal blijkbaar in een schemerzone en wordt wél als ‘gewone’ wijn behandeld. Het argument dat het bij bubbels om een ‘luxeproduct’ gaat, is natuurlijk larie en apekool: bubbels zijn al lang gedemocratiseerd, zeker qua prijszetting.

In een periode waar er zelfs al cava’s van 6 euro, of tijdens het eindejaar champagnes van 9 euro in de supermarktrekken liggen, houdt het argument ‘luxe’ geen steek. Kortom, bubbels zijn wijn en moeten op gelijke voet behandeld worden voor accijnzen.

Duur kan meer incasseren

Secundo: waarom alle wijnen c.q. bubbels - en zelfs sterkdrank - als categorie over één kam scheren en iedereen automatisch dezelfde verhoging opleggen? Waarom geen getrapt systeem hanteren op basis van de gemiddelde winkelprijs van een fles?

En wat wijn/bubbels betreft bijvoorbeeld stellen: de verhoging bedraagt x euro of x % voor producten onder de 25 euro, en y euro of procent voor duurdere cuvées? Er kunnen zelfs nog meer trapjes worden ingebouwd, naargelang de diverse prijsvorken, alhoewel het mij zinvol lijkt de administratie rond deze accijns niet nog complexer te maken voor de gemiddelde handelaar.

Maar dat nu goedkope wijn veel zwaarder gepakt wordt dan de échte luxebeesten, is duidelijk. Proportioneel kan een Château Lafite immers toch veel meer accijns incasseren - in harde euro's of procenten -, zonder dat het echt invloed heeft op de totaalprijs of de koper afschrikt? Toch véél meer dan een wijn van pakweg 5 euro, waar elke eurocent extra accijnsverhoging wél direct aantikt?

Idem met sterkedrank. Een Malt van 100 euro moet toch uit principe véél zwaarder dan in het huidige systeem getaxeerd worden dan een whisky van 25 euro?

Maar tja, dat is een stuk wishful thinking. De goedkopere producten vormen natuurlijk de zeer brede en lucratieve voet van de alcoholpiramide, waarvan de flessen véél frequenter worden verkocht dan het duurdere spul. En dat scheelt uiteindelijk qua accijns natuurlijk een slok op de borrel.

Frank Van der Auwera

Reacties

Onze blogs

Meer
Related Posts with Thumbnails