Home Markten Live Netto Sabato

juli 2016

Geplaatst op 29 juli 2016 door Wijntijd Reacties | Reageren

Scheiding van glas en bed

WijnRuzieGeregeld belanden hier ‘studies’ op mijn scherm of bureau waarvan ik me afvraag: moest hier nu écht gemeenschapsgeld aan besteed worden? Niet alleen omdat het onderwerp vaak triviaal lijkt, maar ook omdat de onderzoekers blijkbaar geen rekening houden met zoveel variabelen, dat wat bewezen moest worden, ook makkelijk bewezen wordt.

Zo publiceerden wetenschappers van de University of Michigan recent hun research met de conclusie dat koppels die samen drinken ook effectief samenblijven (“the couple that drinks together stays together”), vanuit de hypothese dat partners die samen bijvoorbeeld geregeld een glas wijn genieten in regel ook ‘gelukkiger’ zijn. Niet het volume van dit gezamenlijke drinkritueel was belangrijk, wel het feit of men samen drinkt.

Het omgekeerde is ook waar, volgens dezelfde studie: als één van de partners in een relatie geheelonthouder is, dan is de kans op scheiding veel groter. Dat zou vooral gelden als in een standaard-M/V-relatie de vrouwelijke partner drinkt, en de man niet. Deze relaties zouden snel onder grote spanning komen omdat de vrouwelijke helft steeds ontevredener wordt door haar droogstoppel van een man.

Geen exacte richtlijn

U leest het goed. De liefde van een klassiek koppel stroomt dus blijkbaar hoofdzakelijk door het glas.

Financiële problemen, werkstress, vertrouwen, opleiding, kinderlast- of wens, lastige buren, slechte seks, gezondheidsproblemen: niet van dit alles lijkt volgens de Michigan-academici zo doorslaggevend als het feit of men samen geregeld aan de borrel is, of een fles wijn ontkurkt.

Om tot deze ‘wereldschokkende’ - of: belachelijke? - conclusie te komen, ondervroegen de onderzoekers naar verluidt 2.767 koppels die gemiddeld al 33 jaar (!) samen waren.

Maar eigenlijk ondergraaft het onderzoeksteam zijn research zélf reeds voldoende.

Want uit dezelfde studie blijkt dat wanneer beide partners geheelonthouders zijn, deze koppels ook even ‘happy’ waren en bij elkaar bleven. En om de zinloosheid van dit soort onderzoek extra te onderstrepen, verklaarde Dr. Kira Birditt, een relatie-experte, aan Reuters : “We're not suggesting that people should drink more or change the way they drink.”

Had ze deze uitspraak als openingszin van het rapport gebruikt, dan hadden we de rest tenminste niet moeten lezen...

Frank Van der Auwera

Geplaatst op 26 juli 2016 door Wijntijd Reacties | Reageren

Honey, I shrunk the vineyards!

ItaliaanseWijnDe kloof tussen perceptie enerzijds, en feiten anderzijds, kan soms heel breed zijn.

Neem nu de aanplant van wijngaarden in Italië. Iedere (semi)wijnprofessional zal het bevestigen dat het aanbod van Italiaanse cru's in onze rekken nog nooit zo rijk is geweest. Dat merk ik tussen haakjes persoonlijk eveneens aan de input voor de nieuwe wijnkoopgids 2017 “De 300 Beste wijnen Onder 10 euro”.

Toch blijkt uit de statistieken dat de Italianen dit kwaliteitsaanbod blijkbaar fiksen met een spectaculair krimpend druivenareaal.

Halvering

In 1970 bijvoorbeeld werden in la Bella Italia officieel nog 1,3 miljoen hectare wijngaard geregistreerd. Wanneer we deze gecultiveerde oppervlakte vergelijken met de situatie 40 jaar later, dus met 2010 als referentiepunt, blijkt dat er toen nog slechts sprake was van 663.000 hectare aanplant. In mensentaal: bijna een halvering in amper vier decennia.

Ook de sterappellaties waren niet immuun voor deze daling. Zo reduceerde de totale oppervlakte wijngaarden in Piemonte tussen 1970-2010 van 97.000 hectare tot 47.000 hectare, en in Toscane van 121.000 hectare tot 59.000 hectare.

Maar in andere regio's was de terugval, puur kwantitatief berekend, nog dramatischer. Het Sardeense druivenareaal kromp in 40 jaar van 65.000 hectare naar 18.000 hectare, of nog amper 27,7% van de oorspronkelijke aanplant.

Dé grote verliezer blijkt echter Lazio, de regio dichtbij de hoofdstad Rome, waar ooit 106.000 hectare druivelaars stonden aangeplant. In 2010 telde men er nog slechts 17.000 hectare: meteen een verklaring waarom we zo zelden Lazio-wijnen in onze rekken aantreffen.

Minder maar beter

Moeten we nu triest of nerveus worden van deze cijfers?

Niet noodzakelijk, want samen met de terugloop in bebouwde oppervlakte was er een stijging in de cultuur van autochtone druivenrassen, én in kwaliteitsgerichtere variëteiten voor de DOC(G)-wijnen.

Kortom: wat Italië ‘dramatisch’ verloor in kwantiteit, lijkt het ondertussen grotendeels gecompenseerd te hebben in ‘kwaliteit’.

Frank Van der Auwera

Geplaatst op 24 juli 2016 door Wijntijd Reacties | Reageren

Taittinger à la Trump?

TaittingerRepublikeins presidentskandidaat Donald Trump heeft blijkbaar een politieke doos van Pandora geopend. Hij bewijst immers dat een (succesvol?) zakenman en politieke outsider, zelfs tegen het partijestablishment in, toch de nominatie voor het presidentschap kan winnen.

Dat heeft blijkbaar een tijdje Pierre-Emmanuel Taittinger, hoofd van het gelijknamige champagnehuis, geïnspireerd om ook een gooi te doen naar ditmaal het Franse presidentschap. Als een vastgoedmagnaat het kan in de VS, waarom dan niet een gerespecteerde bubbel-tycoon in Frankrijk?

Al de hele week gonsden de Franse media van dit toch onverwachte nieuws. In de lokale krant L’Union verdedigde Taittinger immers een viertal dagen terug zijn kandidatuur. Zo wou hij onder meer van het terugschroeven van de werkloosheid één van zijn politieke speerpunten maken. Voor de rest bleef zijn visie echter zeer vaag, een beetje zoals de aanvaardingsspeech van Trump in Cleveland.

Dat Pierre-Emmanuel Taittinger toch met het idee speelde, is logisch wie het netwerk rond deze succesvolle bubbeldynastie ziet. Vader Jean Taittinger was bijvoorbeeld jarenlang burgemeester van Reims en schopte het zelfs tot ‘ministre de la Justice’, met veel politieke vrienden en relaties als bonus. En is champagne niet dé bruggenbouwer onder de dranken?

Een sisser

Het zou natuurlijk een unicum zijn, aan champagnebaas aan het hoofd van de Franse natie. Vooral iemand die in de media de voorbije dagen zelfs nog energiek verklaarde: “Je serai président de la République dans neuf mois. Je serai soutenu par la majorité des Français et des Françaises”.

Maar laat op 22 juli jl. kwam dan plots toch de ontnuchtering. Pierre Emmanuel Taittinger trekt zijn kandidatuur uiteindelijk in.

De reden? Persoonlijke motieven: “Een ernstigs persoonlijke gebeurtenis op donderdag heeft me gedwongen dit project los te laten”, dixit de kandidaat-van-één-week. Meer details wou hij niet prijsgeven, alhoewel hij wel nog beklemtoonde dat zijn démarche meer was dan ‘une candidature de touriste’.

In Champagne zien vele huizen en merken een spectaculaire verkoopstijging van hun bubbels in 2017 meteen in elkaar zakken...

Frank Van der Auwera

Geplaatst op 13 juli 2016 door Wijntijd Reacties | Reageren

Ronde van Frankrijk blijft wijnallergisch

TourDeFranceKomt het ooit écht goed tussen de Ronde van Frankrijk en de Franse wijnsector? We twijfelen er sterk aan.

Een paar weken geleden berichtten we over het conflict tussen de vignerons uit de Aude en de tourdirectie, omdat deze een Chileens wijnhuis als officiële wijnpartner koos (lees: Tour de France drinkt Chileens). Er werd wekenlang gedreigd met blokkades en harde acties, tot de plooien op zijn Frans weer gladgestreken werden (Lees: Het zijn toeren).

Maar zelfs na dit laattijdige compromis blijkt het nog steeds te boteren tussen beide partijen.

Loire aan de klaagmuur

Nu zijn immezrs ook de wijnboeren uit de Loire-vallei op hun teen getrapt. Of toch minstens zwaar ontgoocheld.

Zij, in casu ‘Les vignerons Angevins’ wilden namelijk publicitair maximaal profiteren van de passage van de Ronde van Frankrijk door de steden Angers en Saumur. Het was immers al 12 jaar geleden dat de Ronde nog eens de wegen van Maine-et-Loire aandeed en dus zochten de lokale wijnbouwers naar visibiliteit. En investeerden daar een serieus pak geld in.

Zo werden tientallen affichepanelen afgehuurd op het parcours in Angers en Saumur en een groot zeil van 15 meter uitgerold in Savennières en Montreuil-Bellay met de boodschap “Bienvenue au Tour de France”. Dit welkomstzeil zou normaliter door de helikopters van France Télévision gefilmd worden, die immers trouw al dit soort volkse boodschappen registreert.

Maar dit keer dus niet. Alles bleef systematisch netjes buiten beeld, alsof het om een racistisch incident ging dat geen aandacht verdiende. Sterker nog: ook de diverse degustatiemomenten die de wijnsector organiseerde in Angers - o.a. voor de meereizende persmeute - kregen nauwelijks proevers over de vloer.

Alleen de duizenden uitgedeelde roze petjes en zonnebrillen, een initiatief van de roséproducenten van Anjou, vielen enigszins op aan de finish tussen de overheersend gele varianten, en kwamen dus effectief in beeld. Als een soort vredespijp, en waarschijnlijk bang voor een nieuwe boycot waarmee ‘het zuiden’ al eerder gedreigd had, stemde de tourdirectie in in Saumur Loire-wijnen werden voorgesteld in de ‘espace VIP’.

Maar de bilan inzake visibiliteit is wel magertjes, zeker als men rekening houdt met de gemaakte investeringen en inspanningen.

Blijkbaar heeft de wielrennerij, waar doping al jaren een structureel probleem vormt, meer last met wijn en wijnbouwers dan met deze chemische pepmiddelen en fietsende fraudeurs. Idem wat de Franse TV betreft.

Frank Van der Auwera

Onze blogs

Meer