Home Markten Live Netto Sabato

november 2016

Geplaatst op 30 november 2016 door Wijntijd Reacties | Reageren

Marijuana versus wijn

MariuanaBij de recente presidentsverkiezingen koos Californië voor een verdere liberalisering van het softdrug-gebruik, ook voor recreationeel gebruik dus. En wat blijkt nu? Dat deze zeer lucratieve business zelfs de wijnindustrie parten speelt.

Er is zelf sprake van heuse oogstoorlogen, waarbij domeineigenaars systematisch plukkers verliezen aan de cannabisteelt die blijkbaar makkelijker werk voor een beter loon kan beloven. Druiven dienen immers vaak ‘s nachts of vroeg in de ochtend manueel geplukt, want tijdens de koelere periodes, wat een intensiever type van arbeid vereist. En niet iedereen heeft daar zin in.

De oogsttiming van beide producten overlapt elkaar bovendien. Zo circuleren er verhalen van wineries die medio augustus met hun oogst begonnen met enkele tientallen arbeidskrachten, maar een dikke maand later was hun plukkersbestand reeds tot een derde gekrompen. De marijuana-producenten betalen immers hogere lonen cash uit, waardoor bepaalde wineries in Noord-Californië – zoals Mendocino County – zelfs een week later dan gepland konden oogsten. Hoe dit het karakter van de uiteindelijke wijn zal bepalen, is nu nog een open vraag.

De enige oplossing voor wijnbouwers is hun plukploegen fulltime in dienst te nemen én te houden, daar waar de cannabisplantages slechts een beperkte tijd extra arbeidskrachten nodig hebben.

Andere alternatieve strategie is een groter aandeel van de druivenoogst te mechaniseren. Nieuwe percelen bevatten trouwens reeds opvallend veel druivenstokken die verder van elkaar geplant staan, zodat de machines er makkelijker kunnen manoeuvreren. Een alternatief dat natuurlijk niet opgaat voor percelen in subzones met steilere hellingen, waar mankracht nog steeds een must is.

Frank Van der Auwera

Geplaatst op 25 november 2016 door Wijntijd Reacties | Reageren

Tokaj schrapt traditie

TokajiElke nationale wijnindustrie heeft commercieel minstens één ‘trekpaard’ nodig: een appellatie, liefst met een lange geschiedenis en renommee, die de interesse van de consument kan prikkelen. Zelfs zonder dat de meeste wijnliefhebbers er flessen van in hun kelder stockeren.

Dat geldt zeker voor wijnlanden die niet meteen tot het kransje van de ‘Untouchables’ (Frankrijk, Italië, Spanje,…) worden gerekend, zoals Hongarije. Iedere amateur zal het erover eens zijn dat er veel potentieel in dit wijnland schuilt, maar de kennis van domeinen, druivenrassen en stijlen blijft uiterst beperkt bij het grote(re) publiek.

Eén ding heeft echter altijd tot de verbeelding gesproken, ook bij consumenten die er nog nooit één druppel van dronken: de regio Tokaj, heimat van één van de oudste wijntypes ter wereld de Tokaji Aszú, een zoete wijn gemaakt van door edele schimmel aangetaste (en ingedroogde, dus verkrente) druiven.

Populair aan het hof

Deze exclusieve dessertwijn werd inderdaad eeuwenlang in verband gebracht met blauw bloed en vorstenhuizen, aangezien hij in die kringen razend populair was.

Zo zond Keizer Frans Jozef van Hongarije naar verluidt de Britse koningin Victoria steevast op haar verjaardag een partij Tokaji, namelijk voor ieder nieuw jaar een extra dozijn. Met als resultaat, zo blijkt uit de annalen, dat er voor haar 81ste verjaardag in mei 1900 maar liefst 972 flessen Tokaj richting London werden verscheept.

Maar ook de Russische Catharine de Grote was dol op de Tokaji, zelfs in die mate dat zij haar voorraad permanent liet bewaken door gewapende militairen.

Een reputatie die onder het communistische bewind echter serieus beschadigd werd - want er werd toen gesjoemeld met de kwaliteit en spelregels - , maar sedert de val van de Berlijnse Muur is dit wijntype aan een commerciële remonte bezig, o.a. dankzij de instroom van buitenlandse investeerders en knowhow.

Puttonyos in de ban

Tot voor kort kende de Tokaji Aszú een strakke rangorde (waarbij we eventjes de Eszenzia buiten beschouwing laten). Het suikergehalte, dus de zoetheidsgraad en concentratie van de wijn, werd op het etiket vermeld in het aantal "puttonyos", oplopend van 2 tot 6.

Een puttony is een mand die de plukker op zijn rug draagt en waarin de door botrytis (edele schimmel) aangetaste druiven zorgvuldig worden verzameld. Hoe meer van deze puttonyos tijdens de vinificatie aan de most worden toegevoegd, hoe zoeter en geconcentreerder de cuvée smaakt. En hoe duurder ook de fles in de winkel, want op papier ook langlevender.

Maar ook in de Tokaj-regio waait nu een nieuwe wind en heeft men besloten om deze oude classificatie radicaal te schrappen. De vermelding puttonyos verdwijnt dus van de etiketten.

Voortaan is de zoetste Tokaji de categorie ‘Eszencia’, buitenbeentje dat minimaal 450 gram (!) restsuiker per liter moet bevatten en een alcoholgehalte tussen de 1,2% (!) en 8% kan bevatten. Daaronder volgt de grootste groep, die simpelweg ‘Aszú’ wordt gedoopt, met zeker 120 gram residuele suikers per liter en minimaal 9% alcohol. Al de andere, speciale subsoorten zoals ‘szamorodni’, ‘fordítás’ of ‘máslás blijven in droge en zoete versie bestaan, waarbij de dessertversies minimaal 45 gram/liter restsuikers moeten dragen.

Of deze zogeheten simplificatie het nu makkelijker maakt voor de eindconsument betwijfelen we echter, want straks belanden er ‘Aszú’ - wijnen op onze markt die inhoudelijk enorm kunnen verschillen qua suiker- en alcoholpercentage. Zonder dat de koper dit kan aflezen van het label.

Het wordt voortaan dus veel gissen of googelen voor de liefhebbers.

Frank Van der Auwera

Geplaatst op 17 november 2016 door Wijntijd Reacties | Reageren

Italië weer wereldkampioen volume

DruivenDe statistieken zijn nog voorlopig, want worden nu bijna maandelijks bijgesteld, maar de hitparade van de belangrijkste wijnproducenten wereldwijd naar volume ligt toch al min of meer vast. Volgens de berekeningen van het O.I.V. ziet de Top Tien er als volgt uit voor de oogst 2016:

Hitparade Wijnproducenten Wereldwijd in 2016

1) Italië, 48,8 miljoen hectoliter

2) Frankrijk, 41,9 miljoen hectoliter

3) Spanje, 37,8 miljoen hectoliter

4) V.S., 22,5 miljoen hectoliter

5) Australië, 12,5 miljoen hectoliter

6) China, 11,5 miljoen hectoliter

7) Chili, 10,1 miljoen hectoliter

8) Zuid-Afrika, 9,1 miljoen hectoliter

9) Argentinië, 8,8 miljoen hectoliter

10) Duitsland, 8,4 miljoen hectoliter

Een paar conclusies: in totaal wordt de wereldwijnproductie voor de oogst 2016 globaal geraamd op 259,5 miljoen hectoliter, een van de laagste scores in de voorbije 20 jaar. Grillige klimaatcondities hebben diverse productielanden serieus geteisterd voordit millésime. In totaal ging het om een duik van -5% in 2016 vergeleken met het productievolume in 2015.

Vooral de kwantiteit in Frankrijk (-12% in vergelijking met de campagne 2016/2015), Chili (-21%), Zuid-Afrika (-19%) en Argentinië (-35%) zagen beduidend minder druivenmateriaal in hun kelders arriveren.

Verderop in de hitparade zijn er zelfs nog dramatischer resultaten te vinden. Zo halveerde het productievolume zelfs in Brazilië en noteerde ook de Oostenrijkse wijnbouw een terugval met -21%.

Wat deze krimp zal betekenen op prijsvlak valt voorlopig nog moeilijk te voorspellen.

Frank Van der Auwera

Geplaatst op 14 november 2016 door Wijntijd Reacties | Reageren

De wraak van de natuurkurk

KurkIn deze columns hebben wel al veel (virtuele) inkt geïnvesteerd in de commerciële strijd tussen wijnflessluitingen ‘natuurkurk’ en ‘schroefdop’. Maar gek genoeg komt nu plots de verdediging van de klassieke kurk uit onverwachte hoek: Australië, heimat van de screwcap.

Daar verklaarde immers Peter Gago, de Brits-Australische chief winemaker van het bekende Penfolds en sinds 2002 ook de ‘bewaker’ van de legendarische cultcuvée Penfolds Grange, recent dat hij niet langer exclusief gelooft in de schroefdop als sluiting voor grote, lees dure, wijn.

Zijn argumentatie? Nu de foutenmarge van de natuurkurk - vooral door allerlei inspanningen van de gespecialiseerde kurkindustrie - , stilaan is gedaald tot amper 1%, en ook blijkt dat zelfs screwcaps tot schade in de wijn kunnen leiden, pleit hij opnieuw voor natuurkurk. Want ook 1% van alle schroefdopwijnen blijken volgens hem op den duur geoxideerd omdat deze sluiting tijdens het transport of tijdens de handling beschadigd geraakte.

Gago ontdekte naar verluidt nog een ander negatief punt van de schroefdop: deze sluitingsvorm maskeert makkelijk de effecten van hitteschade. Zo zou rode wijn onder screwcap op het eerste gezicht nog quasi-perfect overkomen, zelfs als hij verschillende weken aan Sahara-temperaturen werd blootgesteld tijdens bijvoorbeeld een lang transport in een niet-gekoelde container.

Een natuurkurk daarentegen die aan dezelfde tropische condities werd blootgesteld, zal meteen de geur/smaakeffecten van deze mishandeling tonen. De fles gaat dan immers vaak lekken en de kurk vormt automatisch een bultje in de flessenhals.

Tot slot nog dit: Gago klinkt wel héél positief over de glazen flessensluiting, die hij als een zeer boeiend alternatief beschouwd. Kortom: het debat ligt weer helemaal open...

Frank Van der Auwera

Onze blogs

Meer