Home Markten Live Netto Sabato

januari 2017

Geplaatst op 30 januari 2017 door Wijntijd Reacties | Reageren

Latour op de organische toer

LatourDat steeds meer domeinen, zelfs in de Bordelais, zich profileren als biologische of organische producent, is geen toeval. Een bio-imago kan tegenwoordig immers een flinke commerciële bonus betekenen, ook al wordt er reeds jaren zo natuurlijk mogelijk gewerkt. Maar perceptie is een sterk wapen in de wijnhandel.

Cruciaal in deze perceptie of een wijnstreek/appellatie als ‘natuurlijk’ wordt bekeken, is het feit dat er een aantal voortrekkers met naam en faam actief zijn.

Daarom is het voor een als traditioneel gepercipieerd wijngebied als Bordeaux zo belangrijk dat het legendarische Château Latour (Premier Grand Cru Classé Pauillac) zich deze dagen out als ‘organisch wijndomein’.

In 2018 gelukt?

Deze onbetwiste topper uit het klassieke klassement van 1855 produceert jaarlijks drie verschillende cuvées. De ‘grand Vin’ is het Château Latour waarvoor, zeker uit oudere millésimes, fortuinen worden voor neergeteld en waarvan het overlevingsparcours meerdere decennia overspant. Een gespierd Cabernet Sauvignon-beest dat in recente oogsten tussen de 900 à 1.400 euro wordt verhandeld. Het druivenmateriaal ervoor komt dan ook uit het historische ‘Enclos’ van 45 hectare, met zicht op de Gironde, waar de rijping optimaal gebeurt.

Als tweede wijn is er het label ‘Les Forts de Latour’ (samengesteld uit de jongere stokken die nog niet de grand vin-status verdienen) en de derde wijn gaat als ‘gewone’ Pauillac onder kurk, met dito lager prijskaartje natuurlijk.

De conversie richting organische wijncultuur draait nu integraal rond deze historische 45 hectare van het Enclos, prestigeperceel dat wel bijna de helft van het totale domein van 88 hectare beslaat.

Het conversieproces werd al in 2015 opgestart en aangezien de certificatie ten vroegste pas na drie jaar wordt toegekend, betekent het dat we moeten wachten tot de oogst 2018 alvorens we de eerste ‘organische’ Château Latour kunnen kopen.

Minder is meer

Wat er vooral verandert bij Latour nu ze de organische kaart trekken?

Voortaan worden uitsluitend koper en zwavel, in combinatie met diverse plantinfusies, ingezet om ziekten in de wingerd te bestrijden. Ook insecticiden worden taboe en vervangen door de techniek van seksuele verwarring, waardoor de voortplantingscyclus van bepaalde schadelijke insecten verstoord wordt. En natuurlijk worden geen onkruidverdelgers meer gebruikt en zal exclusief organische mest alle kunstmest vervangen.

Mijn vraag is echter: zullen we dat straks ook proeven in het eindproduct? Ik denk het niet, aangezien Château Latour ook voor deze organische conversie nu niet meteen een chemische veelgebruiker was die zijn cliënteel ‘vergiftigde’.

Maar dat het marketingverhaal er rond als zoete broodjes verkoopt, illustreert verdorie zelfs deze column…

Frank Van der Auwera

Geplaatst op 22 januari 2017 door Wijntijd Reacties | Reageren

Blauwe wijn loopt blauwtje op

Vorig jaar was het een hype: plots lag er ‘blauwe’ wijn in de Europese rekken.

Product dat meteen de drinkende gemeenschap in twee kampen verdeelde. Het (overgrote) deel bestond uit tegenstanders, producenten én liefhebbers die dit nieuwe wijntype als een pure marketinggimmick en een kunstmatige creatie beschouwden. Een hipster-drankje kortom. Maar de voorstanders vonden het integendeel een leuke, trendy nieuwe drank die volgens hen wel natuurlijk was en bovendien eindelijk enige afwisseling bracht in het klassieke kleurschema wit-rood-rosé.

Wat er ook van zij: in Spanje kan men er niet mee lachen.

Bastaardwijn

Alhoewel het een team van jonge Spanjaarden was dat vorige zomer onder het Gik-label de eerste blauwe wijn lanceerde en meteen ruim 100.000 flessen in 25 afzetmarkten verkocht, krijgen zij nu een njet van de Spaanse wetgever.

Na een anonieme klacht en duidelijke afkeer van de traditionele wijnlobby, kregen de makers immers inspecteurs over de vloer. En het verdict dat recent viel is hard: blauwe wijn mag voortaan niet langer als ‘wijn’ gelabeld en verkocht worden, zo klinkt het nu officieel. Een blauwe wijn als Gik hoort in Spanje nu thuis in de vage categorie ‘andere alcoholische dranken’.

Uiteraard een dikke streep door de rekening van de entrepreneurs achter ‘Gik’. En al hun imitatoren die overal mee op de blauwe trein sprongen. Zij vinden deze beslissing namelijk absurd, omdat hun product voor 100% van een selectie Spaanse druivenvariëteiten wordt gemaakt en zijn blauwe kleur slechts krijgt na toevoeging van een natuurlijk pigment dat uit de druivenpel wordt geëxtraheerd.

Wat hun dossier natuurlijk zwakker maakt is dat er ook indigo wordt toegevoegd, een in se natuurlijke kleurstof afkomstig van de Wede-plant, die echter al lang ook artificieel wordt vervaardigd. Dat wijkt toch al af van klassieke vinificatieprocessen.

Bovendien maakten de Gik-teamleden bij de lancering van hun blauwe wijn ook strategische PR-fouten. Zo gaven ze in interviews toe dat niemand van hun team écht expertise had op gebied van wijnmaken en dat voor hen de kleur er eigenlijk niet toe deed. Hun reclamecampagne draaide verder helemaal rond het ‘breken van de wijnregels’, het ‘heruitvinden van tradities’ of het ‘drinken van innovaties’. Niet meteen een taalgebruik waarmee je de traditionele wijnbusiness- of drinkers charmeert.

Slag in het water?

Maar nu kreeg blauwe wijn dus rood licht in Spanje. Voorlopig zijn deze blauwe revolutionairen echter nog niet zinnens zich neer te leggen bij deze officiële beslissing. Op Change.org lanceerden ze daarom een actie en petitie om zoveel mogelijk steun te verzamelen. In hun motivatie wordt het voorgesteld of zij de strijd aanbinden tegen de 'oubolligen' en 'conservatieven' die blauwe wijn als blasfemie beschouwen.

Wat ook de uitkomst wordt: heeft deze actie nog wel zin? Want waar enkele maanden geleden blauwe wijn nog een hot topic was in veel populaire media, lijkt de hype serieus afgekoeld.

Misschien is de houdbaarheidsdatum van blauwe wijn ondertussen reeds overschreden…

Frank Van der Auwera

Geplaatst op 14 januari 2017 door Wijntijd Reacties | Reageren

Armworstelen voor de Chinese wijnfan

ChinawijnDat China de 5de belangrijkste wijnmarkt is op wereldniveau – en nog steeds met rode stip stijgend – maakt veel wijnproductielanden en individuele domeinen hypernerveus. Iedereen wil immers een deel van deze groeiende taart, want we mogen niet vergeten dat er tegen 2020 naar schatting zeker 32 miljoen (koopkrachtige) Chinezen bijkomen die wettelijk wijn mogen drinken en dus ongetwijfeld zullen kopen. Een natte droom voor elke wijnmaker- en importeur.

Maar als Europa traditioneel het grootste stuk van deze wijntaart wil opeisen, zullen er toch extra inspanningen nodig zijn. Want de Aussies liggen al jaren op de loer en kunnen ondertussen schitterende exportcijfers voorleggen richting Mainland China, ten koste vooral van de Franse wijnindustrie.

Waar tot enkele jaren geleden de dure Franse cru’s uit met name Bordeaux en Bourgogne de goed bij kas zittende Chinese wijnkopers fascineerde, is deze ‘mood’ omgedraaid. Tijdens de primeurronde in Bordeaux voor de grands crus classés hebben de Chinezen de laatste oogsten hun kat gestuurd. Of hun eerdere bestellingen geannuleerd. Zelfs de nouveaux riches in China hebben in het snuitje dat de prijskaartjes van bepaalde Franse cultwijnen buiten proportie zijn.

Europa in de tang

En ondertussen zijn er steeds meer kapers op de kust, zeker in het redelijk geprijsde wijnsegment. Ook uit Europa, want Italiaanse bubbels en Spaanse wijnen maken commercieel in China serieuze sprongen, alhoewel het vooral de Australiërs zijn die met het leeuwendeel gaan lopen.

Zo zag de Australische wijnindustrie vorig jaar haar exportaandeel van medium-geprijsde wijnen in China met maar liefst 51% groeien.

Trend die nog eens gestimuleerd wordt door de Chinese overheid, die de tarieven voor Australische wijnimport aan versneld tempo afbouwt via het recente bilaterale vrijhandelsakkoord. Zo zou het tarief voor Aussie-wijnimport in 2018 teruggeschroefd worden tot slechts 2,8%, om in 2019 zelfs tot zero terug te vallen.

Hello Europe, are you listening?

Frank Van der Auwera

Geplaatst op 10 januari 2017 door Wijntijd Reacties | Reageren

Rhône weer verrijkt

RhoneOok al moeten we vaak met een flinke korrel zout nemen, toch zijn beschermde herkomstbenamingen een goudmijn(tje) voor veel Franse producenten. Hun geografisch appellatiesysteem blijft wereldwijd consumenten aantrekken, ook al worden de spelregels in bepaalde regio’s niet echt nauwgezet nageleefd. En worden er nog steeds flessen gebotteld die een schande zijn voor hun beschermde appellatie.

Maar commercieel gezien betekent het ook in deze 21ste eeuw absoluut een meerwaarde en daarom vechten lokale belangengroepen van dorpen, districten en subzones soms jaren keihard om hun dossier goedgekeurd te krijgen bij het INAO. Vooral in grootschalige wijngebieden met een zeer ruime appellatieparaplu en duizenden concurrenten is zo’n promotie van levensbelang.

Neem nu de Rhône-vallei. In deze tweede grootste appellatie van Frankrijk – zowel qua oppervlakte wijngaarden als productievolume - circuleren continu veel dossiers om een trapje hoger op de hiërarchische ladder te komen. En specifiek: om uit de zee van ‘gewone’ Côtes-du-Rhône Villages het recht te verwerven voortaan de eigen dorpsnaam op het etiket te vermelden.

Het rode trio

Eind 2016 is het na jaren lobbywerk nog nipt gelukt voor drie ‘villages’ in de zuidelijke Rhône: Sainte-Cécile, Vaison-la-Romaine en Suze-la-Rousse – bij veel landgenoten bekend voor zijn wijnuniversiteit – kregen recent alle drie deze upgrading van reguliere Côtes-du-Rhone Villages tot Côtes-du-Rhone Villages met de eigen dorpsnaam. Het trio situeert zich in het noordelijke deel van de zuidelijke Rhône-vallei. Het zijn allemaal dorpjes met Provençaalse charme, waar naast de wijnbouw ook de olijven- en lavendelcultuur floreert.

In totaal promoveren zo bijna 5.000 hectare wijngaard.

Côtes-du-Rhône Villages Sainte-Cécile bestrijkt 1.390 hectare, de Côtes-du-Rhône Villages Vaison-la-Romaine is het kleintje met slechts 766 hectare aanplant, en de grootste van het drietal wordt Côtes-du-Rhône Villages Suze-la-Rousse met zijn 2.607 hectare wingerd.

Deze drie – exclusief rode – promovendi zullen we voor het eerst dit jaar in de rekken zien verschijnen, met slechts één bedenking: we hopen dat deze promotie zich niet meteen vertaalt in euro’s prijsstijging.

Frank Van der Auwera

Onze blogs

Meer