Home Markten Live Netto Sabato

Geplaatst op 28 oktober 2017 door Wijntijd

De Spaanse bulkarmada

RiojaTerwijl de Catalaanse onafhankelijkheid nu alle aandacht opzuigt en de politieke spanning stijgt, blijkt dat ook de Spaanse wijnbusiness hypernerveus is. Met als oorzaak: de export van bulkwijn groeit er aan te hoog tempo.

Eind oktober publiceerde de Federación Española del Vino (FEV) een communiqué waarin werd gewaarschuwd dat in de campagne 2017/2018 de wijnkoersen (lees: prijzen) uit de hand dreigen te lopen.

Ook al heeft de FEV altijd geijverd om de waardecreatie binnen het productie- en distributieketen van de Spaanse wijnindustrie te verbeteren, moeten nu volgens dit instituut “…absoluut plotselinge schokken vermeden worden die de winstgevendheid van bedrijven op middellange en lange termijn in gevaar kunnen brengen". Want: "…deze groei moet worden ondersteund door een verbetering van het imago en de kwaliteit van de producten, in plaats van de huidige korte termijn-weerspiegeling door problemen van schaarste of overvloed” zo klink het.

Half zo duur als Franse concurrentie

Spanje heeft zich de laatste jaren immers heel enthousiast op deze bulkmarkt geworpen, maar nu vragen veel producenten en belangenbehartigers zich af of deze evolutie zichzelf niet voorbij holde. En dus op termijn de Spaanse wijnexport eerder beschadigt dan bevordert.

“We hebben onze uitvoer de voorbije jaren inderdaad aanzienlijk gestimuleerd, maar waarschijnlijk te snel. Zodat we nu de verkeerde prijspiramide hebben, met veel wijn die veel te goedkoop verkocht wordt," analyseert Rafael del Rey, directeur van het OeMv (Observatorio Español del Mercado del Vino).

Zelfs bulkproducenten in La Mancha, de wijnschuur van Spanje, beginnen zich nu zorgen te maken. Door state-of-the-art irrigatiesystemen, mechanisering van de oogst en nieuwe opslagsystemen die vaak mee gesubsidieerd werden door de Europese Unie, hebben ze een enorm wijnvolume op de markt kunnen slijten. Want in combinatie met de lagere arbeidskosten in deze regio konden - en kunnen ze nog steeds - wijnen aanbieden aan de helft van de productieprijs van bijvoorbeeld concurrent Frankrijk.

Relatief succes

Dat dit Spaanse bulk-succes echter heel relatief is, illustreert Rafael del Rey met een vergelijking tussen Spanje en Italië. In 2000 exporteerden beide landen het gros van hun (bulk)wijn nagenoeg aan dezelfde basisprijs, namelijk 1,41 euro per liter.

Maar in 2014 verkocht Italië wijn aan gemiddeld 2,5 euro per liter, en bleek Spanje weggezakt tot 1,17 euro per liter.

Cijfers die de relativiteit aantonen van het exportsucces, omdat het vooral een bulkverhaal betreft. Want in diezelfde referentieperiode steeg de Italiaanse wijnexport met +15% qua volume en boekte Spanje een recordgroei van +154%, maar deze Spaanse exportinkomsten waren goed voor ‘slechts’ 2,6 miljard euro, grosso modo de helft wat de Italiaanse wijnexport in diezelfde periode realiseerde.

Spaanse bulkwijn mag kortom dan wel de nummer één van de Europese markt zijn geworden, maar tegen welke (lage) prijs? Zo verkoopt Spanje jaarlijks circa 500 miljoen liter wijn in Frankrijk, waarvan echter 90% pure bulkexport. Gemiddeld prijskaartje amper 40 eurocent per liter, terwijl Frankrijk zelf ondertussen 250 miljoen bulkwijn uitvoert met een gemiddeld prijsniveau van 1,24 euro/liter. Of: het drievoudige per liter van de Spaanse bulkconcurrentie.

Of dit nu betekent dat veel ‘Franse’ bulkexport eigenlijk van origine Spaanse bulkimport is, kan natuurlijk moeilijk bewezen worden, maar er rijzen toch serieuze vragen.

Stop de dumping

Vandaar dat de ontevredenheid tegenover deze Spaanse bulkinvasie met zijn dumpingprijzen toeneemt. Dit voorjaar blokkeerden Franse landbouwers reeds Spaanse trucks nabij de grens en lieten de wijninhoud over de weg stromen wegens wat ze ‘unfaire concurrentie’ noemen. En dit aantal confrontaties zal alleen maar toenemen als de huidige situatie niet verandert.

Hamvraag: hoe los je dit probleem op?

Door, zoals ooit in Rioja gebeurde en nu ook door bepaalde experts wordt geponeerd, de wijnbedrijven in Castillië-La Mancha te verplichten hun wijn te bottelen in plaats van in bulk te verkopen?

Deze vergelijking loopt immers mank. Toen Rioja deze bottelplicht introduceerde, was nauwelijks 5% van de lokale productie er bulk. In een wijnschuur als La Mancha met zijn soms grootschalige spelers is bulk echter eerder norm dan uitzondering.

De populariteit van bulkwijn piekt er bovendien sedert 2009, toen de Europese Unie besloot de subsidiekraan voor gedistilleerde alcohol dicht te draaien.

Frank Van der Auwera

Reacties

Onze blogs

Meer
Related Posts with Thumbnails