Home Markten Live Netto Sabato

december 2017

Geplaatst op 31 december 2017 door Wijntijd Reacties | Reageren

Britse wijndrinker betaalt straks het gelag

UKWineVolgens een nieuwe studie zullen wijnliefhebbers in het Verenigd Koninkrijk een van de grootste consumentenslachtoffers worden eens de Brexit een feit wordt

Een paper in The Journal of Wine Economics berekende immers dat, alhoewel de wijnprijzen de voorbije maanden reeds de hoogte ingingen door de dalende koers van het pond, in het post-Brexit-tijdperk tegen 2025 wijn in het V.K. tot 22% duurder kan worden.

De factuur van deze verhoging ziet er als volgt uit: “20% because of real depreciation of the British pound; 4% because of new tariffs on E.U., Chilean, and South African wines; and -2% because of slower U.K. income growth.”

Bijna 28% minder drinken

Prijsexplosie die volgens deze studie volgens het worst case  scenario maar één gevolg zal hebben: de Britse wijnconsumptie zal de komende jaren qua volume duiken met 28%: “The volume of U.K. wine consumption is 28% lower: 16% because of slower U.K. economic growth, 7% because of real depreciation of the British pound, and 5% because of new tariffs,” klinkt het.

Het zijn vooral de superpremiumwijnen – genre grands crus classés uit Bordeaux of Bourgogne – die het meest onder deze terugval zullen lijden: “Superpremium still-wine sales are the most affected, dropping by two fifths, while sparkling and commercial-premium wines drop a bit less than one quarter.”

Het worden kurkdroge tijden daar over het Kanaal…

Frank Van der Auwera

Geplaatst op 25 december 2017 door Wijntijd Reacties | Reageren

Happy Birthday d’Oc

PaysdOcHet is een verjaardag die relatief stilletjes voorbij is gegaan, maar die toch ook veel Belgische wijnfans aanbelangt: dit najaar is het immers op de kop 30 jaar geleden dat de landwijnen van d’Oc werden gecreëerd. Wijn die frequent in onze Belgische glazen belandt.

Het waren immers spitsbroeders Robert Skalli (négociant in Sète) en vooral Jacques Gravegeal (nog steeds de legendarische voorzitter van de lokale belangengroep) die eind 1987 de Vin de Pays d’Oc officieel boven de doopvont hielden, wat nu onder de nieuwe benaming de IGP Pays d’Oc is geworden.

Economisch uiteindelijk de financiële redder van de Languedoc, ook al zag het plaatje er bij de opstart somberder uit. Veel producenten én verantwoordelijken bij het INAO bleken immers aanvankelijk uiterst sceptisch over deze nieuwe wijncategorie, vooral omdat ze zo’n grootschalig gebied bestreek. Dat kon toch niet aantikken?

Bovendien vermeldde deze landwijn nog eens fier het druivenras op het etiket. Wat in die tijd eerder ongewoon was, tenzij in Californië, wat toen door veel Fransen nog als een derdewereldgebied qua wijn werd beschouwd. Maar omdat een belangrijke makelaar als Skalli toch bereid bleek om deze gok te wagen, werden velen toch over de streep getrokken.

On-Frans luidde het verdict van de critici, die echter ongelijk kregen. Vooral in de export sloeg het concept Vin de Pays d’Oc meteen aan, niet alleen wegens de grote herkenbaarheid, maar zeker ook de relatief lage prijsdrempel.   

Verveling dreigt

Succesverhaal, want vandaag de dag met een oogstvolume van gemiddeld 6 miljoen hectoliter, is de Pays d’Oc de meest geproduceerde IGP in Frankrijk.

Anno 2017/2018 dreigt er wel een groot probleem voor deze veelal mono-cépages: voorspelbaarheid. Of correcter: verveling.

Want Merlot, Cabernet sauvignon, Chardonnay, Sauvignon Blanc en Syrah vormen het onaantastbare kwintet dat, afhankelijk van de jaargang, 80 tot 85% van het productievolume voor zijn rekening neemt. Vooral Merlot is razend populair: naar schatting een kwart van elke oogst Pays d’Oc draagt dit druivenras op het label.

Jammer voor een regio waar toch zoveel andere boeiende variëteiten groeien dat een globetrottersdruif er baas is en het imago bepaalt. Verdient de Languedoc niet beter?

Frank Van der Auwera

Geplaatst op 16 december 2017 door Wijntijd Reacties | Reageren

De wijntoerist wacht af

BrandweerHet is nog steeds te vroeg om de totale economische wijnfactuur van de bosbranden in Californië te berekenen – het verlies aan faciliteiten, gebouwen, wijnterreinen, stocks, rookschade… dossiers waar nu de verzekeringsfirma’s zich over buigen –, maar zeker is dat er één activiteit serieus impact kan voelen: het oenotoerisme.

Want waar de getroffen regio’s van Napa, Sonoma, Mendocino & C° misschien niet de volumeproducenten van Californië zijn, herbergen zij wel de vlaggenschepen en icoondomeinen waar jaarlijks miljoenen toeristen op afkomen.

De miljoenen van Napa

Neem nu dé populaire wijnbestemming: Napa Valley.

In 2016 passeerden er maar liefst 3,5 miljoen bezoekers de wineries, die samen naar schatting voor 1,9 miljard dollar spendeerden aan wijn, logement, eten en merchandising. Circa 13.000 jobs kunnen op die manier rechtstreeks gelinkt worden aan dit wijntoerisme.

Op een typische dag in Napa tijdens het toeristische seizoen kloppen er bijna 17.000 bezoekers aan, die samen voor zo’n 5 miljoen dollar uitgeven. Een groot gedeelte wordt niet alleen besteed aan op de winery gekochte flessen, die voor deze domeinen inderdaad een hoge winstmarge bieden, maar ook in de omringende horeca.

Door de hevige bosbranden is deze stroom van wijntoeristen echter al een tijdje onderbroken, zelfs bij wijndomeinen die helemaal niet door de vlammen bedreigd of beschadigd werden. Want veel bezoekers hebben, zeker door de beelden op sociale media of tv, het idee dat de hele streek structureel zwaar beschadigd werd, terwijl er bovendien effectieve schade aan het transport (toegangswegen bv.) of de horeca-infrastructuur te noteren viel.

Dat schrikt toeristen tijdelijk af. Daarom hoopt iedereen in deze stervalleien nu op een snelle verandering van deze beeldvorming.

Want anders kost de nasleep én perceptie van de bosbranden economisch uiteindelijk méér dan de vuurzee zelf.

Frank Van der Auwera

Geplaatst op 10 december 2017 door Wijntijd Reacties | Reageren

Hokus Pokus in Bordeaux

Sjoemelaars zijn van alle tijden en alle sectoren, en uiteraard is de wijnbusiness een uitgelezen doelwit voor fraudeurs. Dat hebben we in deze rubriek al meermaals geïllustreerd. En alhoewel ik er eerst geen column wou aan wijden aan het zoveelste fraudedossier in Frankrijk, doe ik het toch

Omdat het aantoont dat, op een moment dat Bordeaux de grote (marketing)middelen inzet om toch de harten (en bankrekeningen) van consumenten te heroveren, dit dossier geen slechtere timing kon hebben.

Want 4.200 hectoliter bulkwijnen uit de Languedoc die omgetoverd werd in Bordelaise appellaties waaronder Margaux, Pauillac of Pomerol, blijft toch een gesjoemel dat niet elke dag op onze tafel belandt.

De DAE-carrousel

Concreet gaat het om de négociant-commissionaire “Signes de Terres” die de befaamde ‘plaçe de bordeaux’, het zenuwcentrum van de Bordelaise wijnhandel, ruim twee jaar lang bij de neus heeft genomen met valse etiketten en origines.

Alles draaide in deze transacties blijkbaar rond een vervalsing van de zogenaamde Documents d’Accompagnement Électronique (DAE), zowel bij het vertrek als aankomst van de wijn, waardoor de oorsprong ervan niet meer exact kon getraceerd worden.

Signes de Terre kocht in de Languedoc bijvoorbeeld een lading bulkwijn, maar de DAE bij vertrek vermeldde een nepleveradres. De transporteur werd tijdens de levering dan naar een ander adres doorverwezen, zonder eerst officieel het lot in het entrepôt van Signes de Terres te lossen.

Die nieuwe bestemming was dan wel bij de eigenlijke finale klant van Signes de Terres. Daar werd dan een tweede DAE afgeleverd, waarin een identiek volume als in het eerste document vermeld stond, maar wél met een ander kwaliteitsniveau. Lees: andere appellatie of ander millésime.

Kassa kassa!

Alhoewel het onderzoek nog loopt en de juridische procedure blijkbaar nog dient opgestart tegen Signes de Terres, zou via deze DAE-carrousel tussen 2012 en 2014 zeker 4.200 hectoliter bulkwijn uit de Languedoc – Pays D’Oc of Vin de France met traditionele Bordelaise druivensoorten – frauduleus omgetoverd zijn.

Daarvan werd 1.300 hectoliter getransformeerd naar AOC Bordeaux, 700 hectoliter tot Bordeaux supérieur, 700 hectoliter werd Pomerol, 600 hectoliter Margaux, 350 hectoliter Pauillac en nog eens 100 hectoliter werd onder het label Saint-Julien gebotteld.

Tel uit je profijt: de winst kon oplopen tot het tienvoudige van de kostprijs. Want het prijskaartje van een rode Vin de France of IGP uit de Languedoc die dit voorjaar gemiddeld voor 82 à 90 €/hl werd verhandeld, staat immers mijlenver van een tonneau Margaux of Pomerol, waarvan het prijskaartje per hectoliter in dezelfde periode makkelijk tot 1000 euro kon oplopen.

Terwijl sommige handelaars in zowel de Languedoc als Bordeaux dit dossier enigszins minimaliseren en soms zelfs spreken over “een oude koe die uit de gracht wordt gehaald”, trapten toch een aantal grote spelers in dit fraudeverhaal. Blijkbaar horen ook de Groupe Castel, Les Grands Chais de France of Les Grands Vins de Gironde (onderdeel van de groep Borie Manoux) bij de gedupeerden die zich door deze fraude lieten verschalken.

Dat het gesjoemel, zij het vrij laat, toch werd ontdekt, plakt in die optiek maar een kleine pleister.

Frank Van der Auwera

Onze blogs

Meer