Home Markten Live Netto Sabato

Geplaatst op 30 januari 2018 door Wijntijd

De vage grens tussen lage en hoge alcohol

NapaTerwijl ook in België blijkt dat systematische taksverhogingen voor alcohol eerder minder dan extra inkomsten voor de staatskas opleveren – omdat consumenten als reactie vrij massaal over de grens gaan shoppen –, is er in de VS sprake van een ander, enigszins bizar, neveneffect tussen ‘taks’ en ‘wijn’.

Met name de flessen met een lager alcoholpercentage lijken er de dupe te worden van de recente belastinghervormingen van de regering Trump. En dreigen er duurder te worden.

1,5% tolerantie

Het Amerikaanse Congres keurde recent een belastingpakket goed, de zogeheten >Tax Cuts and Jobs Act 2017, waarin een vrij onverwacht – en waarschijnlijk onbeoogd – effect kan zitten voor de wijnmarkt.

Eventjes wat achtergrond. Wie nu in VS een wijn bestelt weet dat wijnen onder de 14% officieel beschouwd worden als ‘table wine’ en ook aan een navenant lagere voet werden getaxeerd, in casu ongeveer 21 dollarcent per fles. Of: circa 10 cents lager dan zogeheten ‘higher-alchol’ wines.

Voor kwaliteitsproducenten had deze regelgeving weinig invloed op hun prijs, maar vooral massaproducenten van goedkoper basiswijnen voor o.a. de supermarktketens hadden natuurlijk wél belang bij elke dollarcent die ze van de flessenprijs konden knijpen.

En dus pasten sommigen jarenlang zelfs omgekeerde osmosis toe of andere technieken om het alcoholgehalte in het eindproduct te reduceren tot net onder deze ‘table wine’-drempel.

Bovendien was er tot nu ook sprake van een zekere tolerantie vanwege de overheid. Het wijnetiket moe(s)t accuraat het alcoholpercentage weergeven binnen de limiet van 1,5% voor wijnen onder die magische 14%-drempel, en binnen 1% voor de zogeheten ‘higher-alcohol’ cuvées.

Wat in concreto betekent dat een cuvée uit Sonoma van officieel 13,9% misschien wel 15% of meer alcohol kon bevatten, maar toch nog steeds lager als tafelwijn belast werd. Er was in de huidige regeling daarom ook sprake van systematische onderschatting van de échte alcoholpercentages, niet alleen uit taksoverwegingen, maar tevens om sommige consumenten makkelijker te winnen.

Intolerant t.o.v. tolerantie?

Maar in het nieuwe pakket dat in december 2017 parlementair werd goedgekeurd, kan deze taksvoet drastisch veranderen, omdat de scheidslijn verandert.

In het nieuwe belastingpakket zullen wijnen onder de 16% alcohol namelijk allemaal identiek worden getaxeerd volgens de 21-cents-per-bottle rate. Slechts één uitzondering: bubbels, want die moeten in de VS 67 cents per fles ophoesten.

Wat mega-producenten vooral nerveus maakt is dat nieuwe regeling waarschijnlijk ook de tolerantiegrenzen van afwijkende alcoholpercentages verandert, die tot nu toe toch nog nipt binnen het lagere tarief vielen.

Want mega-producenten zijn natuurlijk slim. Uit een studie van UC Davis bleek dat het gemiddelde percentage tussen 1992-2009 van bijna 130.000 onderzochte Amerikaanse wijnen piekte op 13,99%, net tegen de fameuze maximumdrempel voor een lagere/hogere taks. Toeval of manipulatie?

Maar als straks deze tolerantie, parallel met de nieuwe belastingwet, eveneens wijzigt, zullen veel instap- en basiswijnen in de VS straks misschien in een hogere belastingschaal vallen.

Op dit moment is de uitkomst nog onduidelijk, omdat het TTB (The Federal Alcohol and Tobacco Tax and Trade Bureau dat als de alcoholwaakhond in de VS fungeert) nog geen strikte richtlijnen van het Congres meekreeg.

Maar er bestaat een reële kans dat lagere-alcoholwijnen – natuurlijk een relatief begrip als je over een grens van 14% spreekt – straks toch zwaarder worden getaxeerd in de VS dan voorheen. Wat ook voor de Europese import natuurlijk een serieuze meerkost kan worden.

Frank Van der Auwera

Reacties

Onze blogs

Meer
Related Posts with Thumbnails