Home Markten Live Netto Sabato

mei 2018

Geplaatst op 25 mei 2018 door Wijntijd Reacties | Reageren

Worden we straks virtuele wijntoeristen?

VirtualrealityKan virtual reality binnen enkele jaren een de facto bezoek/rondleiding aan een wijndomein vervangen? Steeds meer Australische wijnmakers geloven alvast in de formule en aanverwante technologieën, daarbij zelfs financieel gesteund door hun overheid.

Australië ligt natuurlijk, letterlijk, geografisch down under en kan daarom niet meteen rekenen op de spontane stroom internationale wijntoeristen die Frankrijk of Italië bijna ‘vanzelf’ aantrekken. Daarom heeft de federale regering er onlangs reeds een eerste enveloppe van $2.8 miljoen vrijgemaakt waarmee een aantal wijnmakersverenigingen kunnen investeren in toeristische projecten.

Een drietal ervan focust op de creatie van zogeheten ‘virtual or augmented reality experience’. Zo komt Riverland Wine met een virtuele wijnbeleving af waarvan het budget voorlopig op ruim 500.000 Australische dollars wordt begroot. Chris Byrne, voorzitter van deze belangenvereniging, hoopt namelijk dat deze virtuele investering voor een wereldwijde doorbraak gaat zorgen van het wijntoerisme in deze regio: "We are really confident that we can begin to attract a lot more attention to Riverland Wine, and what it has to offer the globe. The beauty of it is that it is entirely portable, so we will be able to experience it right here in the region, but we can also send it to international wine events. It is consistent with our whole approach here in the Riverland, which is to look towards technology as being the way forward, whether it be in the farm or on the marketplace.”

Focus op Chinezen

Wie na deze optimistische quote nu meteen denkt dat deze virtuele wijntoeristische projecten vooral mikken op Europese consumenten om wijngaarden, wijnroutes, evenementen en wijnkelders te ‘marketen’, slaat de bal mis. Dé commerciële booming markt voor de Australische wijnhandel is al een paar jaren met voorsprong China. Tussen maart 2017 en maart 2018 piekte die wijnexport vanuit Australië zelfs over de $1 miljard. En Chinezen in het bijzonder, maar Aziaten in het algemeen, blijken zeer gevoelig voor deze virtuele wijnbeleving, dus voor veel Australische producenten wordt dit online-gebeuren een dankbaar element in hun marketingmix.

Vraag blijft natuurlijk: belanden we binnen 5 à 10 jaar in een situatie waar live domeinbezoeken vrijwel compleet vervangen zijn door dit online toerisme?

Neen, als we Caroline Phillips, general manager van Destination Riverland, mogen geloven. Volgens haar zijn er nog altijd voldoende toeristen die wel ‘live’ on site deze wijnervaring willen beleven: “Ook al is dit online wijntoerisme zeker de toekomst, zie ik dit toch niet meteen een zwaar impact hebben op de feitelijke live bezoeken. Maar eerder als een enorme kans om mensen virtueel van onze regio en wijncultuur te laten ‘proeven’. En zo aan te moedigen om uiteindelijk toch hier naar toe te reizen en het zelf ter plekke te ervaren” klinkt het.

Een voorproefje dus, in afwachting van de échte degustatie.

Frank Van der Auwera

Geplaatst op 20 mei 2018 door Wijntijd Reacties | Reageren

Wie is de duurste?

WijnflessenDe uiteindelijke prijs van een fles wijn is natuurlijk een kluwen van variabelen, gaande van de startprijs op het domein tot de winkelprijs in onze rekken, nadat alle kosten (winstmarge, transport, ecotaks, accijnzen,…) werden toegevoegd.

Maar interessant is wel om weten: welk productieland is het duurste als het op export van zijn wijn aankomt?

Gebaseerd op de statistieken van 2017 en uitgedrukt in USD per liter gebottelde wijn is het binnen Europa Frankrijk dat deze lijst aanvoert. Beperken we ons tot de ‘Grote Drie’, dan blijkt dat Franse stille wijnen gemiddeld werden uitgevoerd tegen 5,69 USD/liter, op afstand gevolgd door Italië (3,84 USD/liter) en zeker door Spanje (2,30 USD/liter).

Toch is Frankrijk daarmee niet de absolute prijzenkampioen van de wereld, want de gemiddelde Amerikaanse wijn werd in dezelfde referentieperiode zelfs geëxporteerd aan 6,79 USD/liter en ook Nieuw-Zeeland scoort met 5,86 USD/liter hoger.

Nog duidelijker is de afstand tussen de drie Europese giganten als het op bubbels aankomt. Daar overklast Frankrijk met 19,35 USD/liter prijsmatig vele malen de mousserende wijnen uit Italië (4,10 USD/liter) of Spanje (2,69 USD/liter). De factor 'Champagne' speelt hier uiteraard een dominante rol.

Kijken we tenslotte naar de bulkmarkt, dan wordt de internationale rangorde nog eens door elkaar geschud. Duurste in dit segment is Nieuw-Zeelandse bulkwijn met 2,78 USD/liter, verrassend genoeg gevolgd door Argentinië (1,43 USD/liter) en pas dan Frankrijk (1,25 USD/liter) en de Verenigde Staten (1,19 USD/liter). Hier is het uiteraard de factor 'afstand' die deze cijfers voor een stuk kleurt.

Ter vergelijking: Spanje haalt slechts een gemiddelde vrac-prijs van 0,47 USD/liter. Spanje mag zich dus, in alle segmenten, van de drie grote Europese wijnlanden het goedkoopste noemen.

Frank Van der Auwera

Geplaatst op 12 mei 2018 door Wijntijd Reacties | Reageren

And the winner is… Merlot!

DruivenFrankrijk bezit tegenwoordig naar schatting zo’n 806.000 hectare wijngaard.

Kijken we naar de meest aangeplante variëteiten, is de tiercé misschien verrassend. Merlot wint het met lengtes (112.000 hectare) en is misschien nog voorspelbaar, maar de tweede plek voor de witte druif Ugni Blanc (82.000 hectare) is vooral ook te danken aan haar rol in de Cognac-productie. Nummer drie is de zuiderse Grenache (81.000 hectare).  Samen is dit populaire trio goed voor ruim een derde van de totale wijngaardoppervlakte in La Douce France.

Op afstand wordt dit drietal gevolgd door Syrah (64.000 hectare), Chardonnay (51.000 hectare), Cabernet Sauvignon (48.000 hectare), Cabernet Franc (33.000 hectare), Carignan (33.000 hectare), Pinot Noir (32.000 hectare) en Sauvignon Blanc (30. 000). Verrassend is vooral dat Carignan en Cabernet Franc, toch eerder steun- dan solodruiven, méér oppervlakte inpalmen dan de zo immens populaire Sauvignon Blanc of Pinot Noir.

Het Franse wijnareaal getuigt met andere woorden van een grote concentratie, want deze Top Tien vertegenwoordigt grosso modo 70% van de totale aanplant.

Vergeten druiven

Deze dominantie betekent gelukkig niet dat er sprake is van een status quo, want recent werden bijvoorbeeld nog negen ‘nieuwe’ variëteiten officieel goedgekeurd voor aanplant.

Vijf daarvan zijn vergeten en bijna uitgeroeide druivenrassen uit het Zuidwesten en appellaties zoals Gaillac of Fronton: Bouysselet Blanc, Tardif, Verdanel Blanc, Gibert en Noual.

De vier andere behoren tot de familie van de zogeheten ‘resistente’ variëteiten. Het gaat om nieuwe kruisingen tussen Europese en Amerikaanse variëteiten: Vidoc, Artaban, Floréal en Voltis. Hybride rassen die een hoog weerstandsvermogen hebben tegen vooral schimmelziekten zoals meeldauw en oidium, dus in principe het gebruik van pesticiden moeten reduceren.

Frank Van der Auwera

Onze blogs

Meer