Home Markten Live Netto Sabato

augustus 2018

Geplaatst op 13 augustus 2018 door Wijntijd Reacties | Reageren

Spanjaarden plukken Franse druiven

DruivenKnippenOok al vloeken veel Franse wijnbouwers op de stijgende import van goedkope Spaanse bulkwijn, toch is er één groep ‘Spanjaarden’ die iedereen blijkbaar elk jaar graag ziet afzakken: de Spaanse plukkers

Volgens de meest recente schattingen zullen er straks immers circa 14.000 Spaanse seizoenarbeiders de Franse trossen voor het millésime 2018 helpen oogsten (Bron: la Fédération Agricole de l’Union Générale des Travailleurs UGT FICA).

Het leeuwendeel daarvan - in concreto: naar schatting 10.400 arbeiders of driekwart van het Spaanse legioen - is afkomstig uit Andalusië. 

Dat er in tijden van dalende maar nog steeds hoge werkloosheid in Frankrijk – het werkloosheidspercentage schommelt er momenteel rond 9,2% van de beroepsbevolking – toch nog tijdelijke arbeidskrachten worden ingevoerd, lijkt misschien absurd, maar heeft ook een verklaring.

De niet meteen spectaculaire lonen die deze Spaanse seizoenarbeiders ontvangen voor gelijkaardig werk, liggen namelijk tot minimaal 50% hoger dan in hun thuisland. Daarom keert 9 op de 10 van deze seizoenarbeiders elk jaar graag terug om de Franse oogst te plukken, terwijl veel Fransen hun neus ophalen voor dit toch wel harde labeur.

Toch ligt het verwachte aantal Spaanse seizoenarbeiders dit jaar lager dan in 2017.

Daling die enerzijds verklaard wordt door het feit dat de Spaanse economie zich toch lijkt te herpakken en er dus extra arbeidsaanbod is in eigen land, maar anderzijds ook door de verwachte lagere oogst – herinner u de hagelstormen die lelijk thuishielden – in Franse appellaties en regio's die geografisch dichtbij Spanje aanleunen, zoals de Pyrénées-Orientales, de Landes en zelfs Bordeaux.

Frank Van der Auwera

Geplaatst op 4 augustus 2018 door Wijntijd Reacties | Reageren

Madame Soleil maakt weer dezelfde fout

DruivenZonParallel aan de hittegolf smelt blijkbaar bij veel ‘wijnkenners’ hun gezond oordeelsvermogen. De voorbije weken gonsde het immers in de media over de wonderoogst 2018 die de Belgische wijnbouw beleeft dankzij de zon die overuren maakt. Zelfs op televisie waar maar zelden over wijn wordt gerapporteerd tenzij er sprake is van schandalen, calamiteiten of veilingrecords. Reeds vanaf eind juni klinken de commentaren quasi-unaniem ongenuanceerd positief.

Natuurlijk zijn er objectieve elementen die deze hoerastemming bevestigen. Zo zorgt de overdosis zon – en het ontbreken van overdreven neerslag – er niet alleen voor dat er voorlopig weinig wijngaardziekten optreden, maar vooral dat de druiven veel en vlot suikers kunnen opbouwen, dus ook structureel bijzonder ‘gezond’ zijn. Deze suiker-opbouw, de ruggengraat voor o.a. het latere alcoholgehalte en textuur, is vooral ook interessant voor de rode wijnen die voorlopig nog vaak de kneusjes zijn in het Belgische wijnlandschap, op enkele uitzonderingen na. De kans dat de jaargang 2018 ook proportioneel betere en méér rode kwaliteitscru’s zal opleveren, is dus groot. Gezien de rijpheid van de trossen zal het ook om een heel vroege pluk gaan.

Te vroeg victorie?

Maar daar tegenover staat dat al deze positivo’s te vroeg victorie kraaien. We hebben nog enkele weken te gaan alvorens er massaal kan geoogst worden en dus zijn er nog steeds twee potentiële spelbrekers: de grillen van de natuur en de het talent van de wijnmakers.

De natuur is het meest onvoorspelbaar. Als het kwik immers nog weken rond de 30°C zweeft, kan er in sommige percelen ook waterstress optreden en zelfs schroeischade. Maar kwalijker lijkt me dat, zeker als de wijnbouwer de suikerrijke druiven te lang laat hangen, de zuurbalans in het fruit daalt, wat zelfs problemen kan veroorzaken bij de gisting. En uiteindelijk resulteert in plompe, alcoholrijke wijnen zonder enige finesse waarin immers de noodzakelijke fraîcheur ontbreekt.

Bovendien kan een veelbelovende oogst zelfs in 3 à 4 weken nog serieus gehypothekeerd worden. Volgen er immers na deze hittegolf dagen van zware onweders en overvloedige neerslag (zoals hagelbuien), zeker als de druiven optimaal rijp zijn, zal een groot deel van de oogst verloren gaan en kan zelfs de kwaliteit aangetast worden.

Kortom: zolang het druivensap niet veilig en wel, binnen de juiste pluktiming en zuur/zoet-balans, in de gistkuipen drijft, heeft al dit gejubel over ‘het jaar van de eeuw’ even veel waarde als een wichelroede of tarotkaart. Het is alsof we op basis van een foto van een ongeboren foetus gaan voorspellen hoe de uiteindelijke baby later zal scoren op de universiteit.

En zelfs als het plukscenario effectief perfect verloopt, blijft er nog die onberekenbare maar zo essentiële factor: de wijnmaker en zijn/haar vakkennis die zelfs het meest optimale druivenmateriaal achteraf in de kelder kan verknoeien. Door een te slappe selectie, door te korte/lange maceratie, via toevoeging van teveel additieven, door te lange houtlagering, et cetera.

Met andere woorden, laten we nog minstens zes maanden wachten alvorens we onze mooiste adjectieven bovenhalen voor de Belgische oogst 2018. En de voorspellingen overlaten aan Madame/Monsieur Soleil.

Frank Van der Auwera

Onze blogs

Meer