Home Markten Live Netto Sabato

Bourgogne

Geplaatst op 11 september 2017 door Wijntijd Reacties | Reageren

De smurfenoogst van 2017

WijnoogstWe vreesden én voorspelden het reeds enkele weken geleden, maar alle pronostieken wijzen nu in dezelfde richting: Europa in het algemeen, en Frankrijk in het bijzonder, stevenen af op een diepterecord qua wijnoogst.

Het millésime 2017 in Frankrijk wordt naar verluidt zelfs de kleinste oogst sinds 1945.

Jérôme Despey, voorzitter van de wijnraad binnen FranceAgriMer, verwacht nu ook officieel een oogstvolume in Frankrijk beneden de 37 miljoen hectoliter. Het Franse Ministerie van Landbouw is een fractie optimistischer, en komt uit op 37,2 miljoen hectoliter.

Maar de trend is duidelijk: neerwaarts.

Van 45,5 naar 37 miljoen hl

Despey wijst nog eens op het unieke karakter van dit millésime: “Deze oogst is immers op alle punten exceptioneel. Eerst al door de vroegtijdigheid van de pluk, die 2 à 3 weken voorligt op het meerjarig gemiddelde. Een voorsprong die ik in mijn 30-jarige carrière als wijnbouwer nog nooit heb gezien. (…) Vervolgens is dit millésime ook uitzonderlijk wegens het lage productievolume, te wijten aan de vorst tijdens het voorjaar en de droogte deze zomer. Het lijkt dus haast zeker dat we onder de 37 miljoen hectoliter zullen uitkomen, of de kleinste oogst sedert 1945.” Ter vergelijking: de vorige oogst 2016 tikte kwantitatief in Frankrijk nog af op 45,5 miljoen hectoliter.

Niet dat we als consumenten ineens in paniek moeten schieten of dat er acute schaarste zal optreden in alle appellaties. Zeker wat de Languedoc-Roussillon betreft, toch een belangrijke bron van betaalbare wijn ook voor België, liggen er immers nog aanzienlijke stocks. Zelfs de négociants die merkwijnen samenstellen, denken dat ze nog probleemloos voldoende wijn op de markt zullen vinden om hun klanten gewoon te bevoorraden.

Despey verwacht wel dat door deze smurfenoogst het prijskaartje voor IGP-wijnen, en zelfs voor cuvées zonder geografische indicatie, zal klimmen. Waarschijnlijk zal de markt de prijzen voor dit type wijnen ‘normaliseren’ naar het niveau van 2 à 3 jaar geleden, wat concreet een stijging aan de bron met een al bij al nog beperkte 5 à 15€/hectoliter inhoudt.

Een Europees fenomeen

Maar het is niet alleen de Franse wijnindustrie die met een mini-oogst opgezadeld zit. In heel Europa spreekt men van beduidend lagere opbrengsten. Want ook in landen als Spanje, Italië of Duitsland hadden wijnbouwers te lijden onder de voorjaarsvorst en de droogte.

De eerste ramingen liggen daarom rond een oogst van 148 miljoen hectoliter voor de gehele Europese Unie, tegen 165,6 miljoen hectoliter vorig jaar.

Klopt deze schatting, dan betekent dit dat de Europese wijnoogst 2017 circa 12% onder het vijfjarig gemiddelde landt.

Toch maar onze spaarkous bovenhalen?

Frank Van der Auwera

Geplaatst op 10 augustus 2017 door Wijntijd Reacties | Reageren

Hitparade van de hypes

Ik wil uw zomers vakantiegevoel – en vooral uw besteedbaar budget - niet verknoeien, maar begin Augustus werd door WineSearcher een Top 50 gepubliceerd van de meest peperdure cuvées ter wereld

Een jaarlijkse momentopname natuurlijk van de internationale wijnverkoop, waarbij de gemiddelde prijskaartjes werden berekend op basis van prijslijsten bij cavisten, distributeurs en grossisten:

Top 50 Duurste Wijnen Ter Wereld (Bron: WineSearcher, augustus 2017)

1. Domaine de la Romanée-Conti: Romanée-Conti Grand Cru (Côte de Nuits), gemiddeld 13.000€/fles.

2. Egon Müller Scharzhofberger: Riesling Trockenbeerenauslese (Moezel, Duitsland), 9.000€/col.

3. Domaine Leroy: Musigny Grand Cru (Côte de Nuits), 6.400€/col.

4. Domaine Leflaive: Montrachet Grand Cru (Côte de Beaune), 5.700€/col.

5. Domaine Georges & Christophe Roumier: Musigny Grand Cru (Côte de Nuits), 5.400€/col.

6. Domaine de la Romanée-Conti: Montrachet Grand Cru (Côte de Beaune), 4.600€/col.

7. Joh. Jos. Prum Wehlener Sonnenuhr: Riesling Trockenbeerenauslese (Moezel, Duitsland), 4.200€/col.

8. Fritz Haag Brauneberger Juffer Sonnenuhr: Riesling Trockenbeerenauslese Goldkapsel, (Moezel, Duitsland), 3.500€/col.

9. Domaine Leroy: Chambertin Grand Cru (Côte de Nuits), 3.500€/col.

10. Kloster Eberbach Erbacher Steinberger: Riesling Trockenbeerenauslese (Rheingau, Duitslans), 3.100€/col.

11. Domaine Leroy: Richebourg Grand Cru (Côte de Nuits), 3.000€/col.

12. Domaine de la Romanée-Conti: La Tache Grand Cru Monopole (Côte de Nuits), 2.800€/col.

13. Graf von Schönborn-Schloss: Schonborn Erbacher Marcobrunn Riesling Trockenbeerenauslese (Rheingau, Duitslans), 2.800€/colp>li>

14. Domaine du Comte Liger-Belair: La Romanée Grand Cru (Côte de Nuits), 2.800€/col.

15. Egon Müller Scharzhofberger: Riesling Beerenauslese (Moezel, Duitsland), 2.800€/col.

16. Coche-Dury: Corton-Charlemagne Grand Cru (Côte de Beaune), 2.800€/col.

17. Screaming Eagle: Cabernet Sauvignon (Napa Valley, V.S.), 2.600€/col.

18. Domaine Faiveley: Musigny Grand Cru (Côte de Nuits), 2.500€/col.

19. Taylor Fladgate: Scion Vintage Port (Portugal), 2.500€/col.

20. Domaine Leroy: Romanée-Saint-Vivant Grand Cru (Côte de Nuits), 2.400€/col.

21. Château Petrus: Pomerol, 2.400€/col.

22. Le Pin: Pomerol, 2.300€/col.

23. Domaine Leroy: Clos de la Roche Grand Cru (Côte de Nuits), 2.300€/col.

24. Kloster Eberbach: Rüdesheimer Berg Rottland Riesling Trockenbeerenauslese (Rheingau, Duitslans), 2.200€/col.

25. Egon Müller Scharzhofberger: Riesling Eiswein (Moezel, Duitslans), 2.100€/col.

26. Krug: Clos d’Ambonnay (Champagne), 2.000€/col.

27. Domaine Leroy: Latricières-Chambertin Grand Cru (Côte de Nuits), 1.900€/col.

28. Domaine de la Romanée-Conti: Richebourg Grand Cru (Côte de Nuits), 1.800€/col.

29. Domaine Dujac: Chambertin Grand Cru (Côtes de Nuits), 1.800€/col.

30. Domaine Dugat-Py: Chambertin Grand Cru (Côte de Nuits), 1.800€/col.

31. Domaine Leroy: Corton-Charlemagne Grand Cru (Côte de Beaune), 1.700€/col.

32. Dr. von Bassermann-Jordan: Forster Jesuitengarten Riesling Trockenbeerenauslese (Pfalz, Duitslans), 1.700€/col.

33. Coche-Dury: Les Perrières, Meursault Premier Cru (Côte de Beaune), 1.700€/col.

34. Domaine Leroy: Corton-Renardes Grand Cru (Côte de Beaune), 1.600€/col.

35. Domaine Georges & Christophe Roumier: Les Amoureuses, Chambolle-Musigny Premier Cru (Côte de Nuits), 1.600€/col.

36. Sylvain Cathiard: Romanée-Saint-Vivant Grand Cru (Côte de Nuits), 1.600€/col.

37. Weingut Keller: G-Max Riesling Trocken (Rheinhessen, Duitslans), 1.500€/col.

38. Domaine Leroy: Clos de Vougeot Grand Cru (Côte de Nuits), 1.500€/col.

39. Domaine Ramonet: Montrachet Grand Cru (Côte de Beaune), 1.500€/col.

40. Domaine de la Romanée-Conti: Romanée-Saint-Vivant Grand Cru (Côte de Nuits), 1.500€/col.

41. Domaine de la Romanée-Conti: Grands Échézeaux Grand Cru (Côte de Nuits), 1.400€/col.

42. Dom Pérignon: P3 Plenitude Brut (Champagne), 1.400€/col.

43. Domaine des Comtes Lafon: Montrachet Grand Cru (Côte de Beaune), 1.300€/col.

44. Emmanuel Rouget: Cros Parantoux, Vosne-Romanée Premier Cru (Côte de Nuits), 1.300€/col.

45. Domaine de la Romanée-Conti: Échézeaux Grand Cru (Côte de Nuits), 1.300€/col.

46. Domaine Armand Rousseau Père et Fils: Chambertin Grand Cru (Côte de Nuits), 1.300€/col.

47. Maison Dujac Fils & Père: Romanée Saint Vivant Grand Cru (Côte de Nuits), 1.300€/col.

48. Kloster Eberbach: Rauenthaler Baiken Riesling Trockenbeerenauslese (Rheingau, Duitsland), 1.200€/col.

49. Domaine Armand Rousseau Père et Fils: Chambertin Clos-de-Bèze Grand Cru (Côte de Nuits), 1.200€/col.

50. Domaine Méo-Camuzet: Au Cros Parantoux, Vosne-Romanée Premier Cru (Côte de Nuits), 1.200€/col.

Onder het vergrootglas

Op basis van deze hitparade toch een paar opmerkingen bij de trends.

Eén: het podium verandert niet echt dramatisch de voorbije jaargangen. Er is eerder sprake van een status-quo tussen de ‘namen’, maar het gemiddelde prijskaartje van de laureaten schoot het voorbije jaar wel consequent de hoogte in. Gemiddeld zelfs met +9% voor een La Romanée Conti, + 27% voor de Duitse lieveling Egon Müller, +11% voor de bourgogne van Leroy of +6% voor Leflaive.

Twee: deze hitparade blijft nog steeds sterk Frans gekleurd. Maar liefst 37 cuvées van de 50 dragen een Franse appellatie of Frans label – waarvan 33 uit  Bourgogne komen, vooral de Côte de Nuits -, maar het meest verrassende is toch dat liefst 11 etiketten van Duitse origine zijn. Met een sterke vertegenwoordiging uit de Moezel-vallei. Andere landen of wijnsoorten krijgen nauwelijks een kans.

Drie: La Romanée-Conti blijft voor speculanten en nouveaux-riches duidelijk hét troeteldomein om in te investeren. De gemiddelde verkoopprijs voor een fles van dit legendarische huis schommelt immers rond de 13.000 euro/col., met uitschieters tot 73.000 euro.

Frank Van der Auwera

Geplaatst op 12 juli 2017 door Wijntijd Reacties | Reageren

De snoeischaren liggen al geslepen

Shutterstock_605948462Het blijft natuurlijk koffiedik kijken, want een paar dagen/weken met extreem lagere temperaturen of zware zomerstormen met overvloedige neerslag, en het plaatje ziet er compleet anders uit. Maar voorlopig wijst alles erop dat het millésime 2017 in Frankrijk een zeer vroege oogst wordt. Zoals een Frans magazine vorige week reeds blokletterde “Les grappes grossissent à vue d’œil!”.

Als deze situatie zo blijft, zouden de eerste pluksessies reeds eind augustus starten in bepaalde gebieden.

Het fenomeen ‘vroegtijdige oogst’ blijkt bovendien te gelden voor veel wijnstreken op het Franse territorium. In de Côte d’Or bijvoorbeeld kenden veel percelen einde juni reeds hun ‘fermeture de la grappe’, wat betekent dat er heel waarschijnlijk  - net zoals in 2007 of 2009 - reeds eind augustus of hoogstens vanaf de eerste week van september kan geoogst worden.

Idem in de Elzas, waar de rijpingsperiode van ‘bloem’ tot ‘fermeture de la grappe’ in amper drie weken plaatsvond, tegen normaal vijf weken. Vergeleken met vorig jaar liggen de meeste wijngaarden bijna 18 dagen voor op hun klassiek groeischema. Veel wijnbouwers zullen ook daar reeds eind augustus/begin september met de pluk starten, met name dan het druivenmateriaal dat voor de productie van de Crémant d’Alsace bestemd is.

En Bordeaux? Daar hebben de percelen die niet door de strenge voorjaarsvorst aangetast werden, voorlopig nog een voorsprong van drie weken op het oogstschema van 2016.

Maar nogmaals, ‘het kan vlug verkeren’ als de weergoden zich de komende periode van hun lelijkste kant laten zien.

Frank Van der Auwera

Geplaatst op 24 februari 2017 door Wijntijd Reacties | Reageren

Star Wars in Bourgogne en Beaujolais

HagelHet gaat dit keer niet om een (anti)terreuractie, maar om een technisch beschermingsplan tegen hagelstormen, die in deze regio vaak enorme schade toebrengen aan de wijngaarden.

Tegen juni dit jaar zullen in Bourgogne en de Beaujolais - op uitzondering van de Châtillonais – extra 90 zogeheten ‘générateurs anti-grêle’ worden geïnstalleerd, die dan zo samen ruim 45.000 hectare aanplant zullen beschermen tegen komende hagelbuien. Systeem dat tot nu toe reeds functioneert via 53 installaties in 14.000 hectare wingerd gelegen in de Côte d'Or, de Côtes-de-Beaune en Nuits, de Côte châlonnaise en le Couchois.

In concreto gaat het om een mobiele installatie die nitraatraketjes afschiet in een dreigende hagelwolk, waardoor de hagelkorrels kleiner worden en veel trager neerdalen. En hopelijk zo minder schade berokkenen aan de druivelaars. Dat is het ideale scenario, want deze methode is niet 100% onfeilbaar en waarschijnlijk ook een pak duurder dan een bescherming via netten, zoals die vaak elders wordt toegepast.

Hagel als kwelduivel

Dat een protectiesysteem een must is, staat buiten kijf. Bourgogne en zeker ook de Beaujolais worden de laatste jaren steeds frequenter geteisterd door hagelstormen.

Zo trokken voorjaar 2016 alleen al drie zware stormen over de Beaujolais. Zij zorgden ervoor dat maar liefst 2.136 hectare wijngaard voor gemiddeld 64% werden beschadigd, terwijl in nog eens 973 hectare maar liefst driekwart van de wijnstokken werden getroffen. In totaal werden in die periode zo 412 wijnexploitaties getroffen, waarvan 39 hun beplante oppervlakte zelfs met méér dan 75% beschadigd zagen.

En als we dan bedenken dat in de Beaujolais slechts 4 op de 10 wijnfirma’s verzekerd zijn tegen deze calamiteiten, vaak niet eens kostendekkend, dan wordt het waarom van deze technische investering in een rakettenschild duidelijk.

Gezocht: lanceerpersoneel

In Bourgogne en de Beaujolais gelooft men daarom heilig in deze Star Wars via nitraatraketten.

Alle betrokken ODG's (Les Organismes de Défense et de Gestion) van de appellaties uit de Mâconnais, Chablis, l'Auxerrois en Beaujolais – met ruggensteun van de CAVB (La Confédération des Appellations et Vignerons de Bourgogne) - zetten hun schouders nu onder dit rakettenschild voor bijna het integrale druivenareaal in hun regio's.

Het systeem bezit wel een belangrijke Achilleshiel: mankracht. Elk toestel heeft namelijk drie m/v nodig om de raketjes veilig en efficiënt te lanceren. Of die in tijden van hagelstormen tijdig paraat zullen staan, blijft dus de sleutelvraag…

Frank Van der Auwera

Geplaatst op 14 januari 2017 door Wijntijd Reacties | Reageren

Armworstelen voor de Chinese wijnfan

ChinawijnDat China de 5de belangrijkste wijnmarkt is op wereldniveau – en nog steeds met rode stip stijgend – maakt veel wijnproductielanden en individuele domeinen hypernerveus. Iedereen wil immers een deel van deze groeiende taart, want we mogen niet vergeten dat er tegen 2020 naar schatting zeker 32 miljoen (koopkrachtige) Chinezen bijkomen die wettelijk wijn mogen drinken en dus ongetwijfeld zullen kopen. Een natte droom voor elke wijnmaker- en importeur.

Maar als Europa traditioneel het grootste stuk van deze wijntaart wil opeisen, zullen er toch extra inspanningen nodig zijn. Want de Aussies liggen al jaren op de loer en kunnen ondertussen schitterende exportcijfers voorleggen richting Mainland China, ten koste vooral van de Franse wijnindustrie.

Waar tot enkele jaren geleden de dure Franse cru’s uit met name Bordeaux en Bourgogne de goed bij kas zittende Chinese wijnkopers fascineerde, is deze ‘mood’ omgedraaid. Tijdens de primeurronde in Bordeaux voor de grands crus classés hebben de Chinezen de laatste oogsten hun kat gestuurd. Of hun eerdere bestellingen geannuleerd. Zelfs de nouveaux riches in China hebben in het snuitje dat de prijskaartjes van bepaalde Franse cultwijnen buiten proportie zijn.

Europa in de tang

En ondertussen zijn er steeds meer kapers op de kust, zeker in het redelijk geprijsde wijnsegment. Ook uit Europa, want Italiaanse bubbels en Spaanse wijnen maken commercieel in China serieuze sprongen, alhoewel het vooral de Australiërs zijn die met het leeuwendeel gaan lopen.

Zo zag de Australische wijnindustrie vorig jaar haar exportaandeel van medium-geprijsde wijnen in China met maar liefst 51% groeien.

Trend die nog eens gestimuleerd wordt door de Chinese overheid, die de tarieven voor Australische wijnimport aan versneld tempo afbouwt via het recente bilaterale vrijhandelsakkoord. Zo zou het tarief voor Aussie-wijnimport in 2018 teruggeschroefd worden tot slechts 2,8%, om in 2019 zelfs tot zero terug te vallen.

Hello Europe, are you listening?

Frank Van der Auwera

Geplaatst op 26 mei 2016 door Wijntijd Reacties | Reageren

Tachtig jaar jong/oud

In tegenstelling met wat sommige koppigaards beweren, zijn Franse appellations geen door Mozes van de berg Sinai meegebrachte kleitabletten, die voor eeuwig & altijd de waarheid en spelregels inzake de ideale wijncultuur bevatten. Er zit namelijk continu beweging in.

En vooral: als we terugblikken naar de beginjaren van het A.O.C.-systeem (appellation d’origine contrôlée) kunnen we meteen ook veel leren hoe grondig de markt veranderd is. Qua voorkeuren, selectiecriteria, stijlen en smaken.

De 75 pioniers

Want in deze Meimaand vieren we immers de tachtigste verjaardag van circa 75 appellaties die in 1936 in Frankrijk werden toegekend.

Het wettelijk kader voor dit uiteindelijk toch zeer lucratieve klassement waarvan veel domeinen nu nog gulzig profiteren, werd reeds in 1935 gestemd in een poging om productfraude in te dijken, maar pas het jaar daarop toegepast in de wijnindustrie.

De allereersten die zo officieel werden bekrachtigd waren overigens Arbois, Cassis, Châteauneuf-du-Pape, Tavel en Monbazillac. Op zich al een bizar lijstje waarin anno 2016 minstens een tweetal nog op de reservelijst zouden staan.

In de loop van datzelfde sleuteljaar 1936 werden nog zo’n 70 streken/regio’s eveneens erkend en gepromoveerd tot pionier-appellaties.

Zoet en Bordeaux

Wat direct opvalt als we snel deze 75 erkenningen overlopen: blijkbaar waren zoete wijnen en wijnstreken toen stukken populairder dan nu. Zelfs in de Languedoc, waar de overheid slechts drie districten erkende (!), draaide heel het toenmalige verhaal rond de zoete vin doux naturel Banyuls, Frontignan en Muscat de Frontignan.

Een tweede basistrend: Bordeaux en Bourgogne waren toen heer en meester in de ogen van de officiële keurders. Op het lijstje met A.O.C.’s anno 1936 prijken immers maar liefst 25 Bordelaise subregio’s – één op de drie nota bene! – en 22 Bourgondische. Ook de wijnkaarten- en kelders weerspiegelden toen hun quasi-monopolie.

Misschien dat de dominantie van Bordeaux ook kan verklaard worden door het feit dat de toenmalige voorzitter van het Comité National des Appellations d'Origine des Vins et Eaux-de-vie – dat later overvloeide in het I.N.A.O., Institut national des appellations d’origine – ene Joseph Capus was, een senator van de Gironde. Een vleugje nepotisme en burenliefde is nooit weg in deze branche.

Ondertussen is er gelukkig wel veel veranderd en telt het A.O.C.-systeem zo’n 350 erkende appellaties, geografisch al veel billijker verspreid over het ganse Franse territorium. Appellaties die zich nu zoetjesaan onder druk van de Europese regelneven allemaal herdoopt hebben tot A.O.P.’s (appellation d'origine protégée).

Frank Van der Auwera

Geplaatst op 24 april 2016 door Wijntijd Reacties | Reageren

Frankrijk flirt met bio

DruivenHandenOf men nu (super)kritisch, argwanend, bevooroordeeld positief of religieus fanatiek tegenover biologische wijnbouw staat: bio is ook vloeibaar stilaan een trend.

En dan kijken wij, Dappersten aller Galliërs, natuurlijk automatisch naar onze Franse zuiderburen, die ondanks de commerciële aanvallen uit de ‘oude’ en ‘nieuwe’ wereld nog steeds tot de top-tiercé qua wijnproductie behoren.

In the bio-mood

Recent kwamen enkele recente cijfers vrij over hoe de biologische wijncultuur er in Frankrijk voorstaat/voorstond. Recent betekent in deze context wel de statistieken over 2014.

Daaruit blijkt dat er officieel 66.201 hectare wijngaard in Frankrijk nu onder een biologisch bewind groeien, met zo’n 17% (of 11.523 hectare) van deze oppervlakte die volop in conversie is.

Dat bio wel ‘cool’ is, bewijzen ook volgende cijfers, afgesloten op 1 november 2015. Terwijl in 2014 zo’n 208 wijnbouwers in Frankrijk zich ‘bekeerden’ tot de agriculture biologique, piekte dit cijfer vorig jaar zelfs tot 256 viticulteurs.

Het merendeel daarvan situeerde zich in de Languedoc-Roussillon (83), Rhône-Alpes (32), Aquitaine (28), Bourgogne (23) en Pays-de-Loire (17).

Blijkbaar zijn het vooral veertigers die als wijnbouwer plots het bio-licht zien, want de gemiddelde leeftijd van deze nieuwe geëngageerden in de biologische wijnbouw bedroeg in 2005 exact 42 jaar. In 2011 lag de lat nog op 45 jaar.

Maal vier

Dat er effectief sprake is van een (weliswaar trage) verschuiving, blijkt tenslotte nog uit een andere statistiek.

Aquitanië, heimat van onder andere Bordeaux, zag de voorbije jaren een serieuze toename van de biologisch bewerkte wingerdoppervlakte en het aantal betrokken wijnbedrijven.

Tussen 2004 en 2014 steeg het aantal bio-verbouwde of nog in conversie verkerende percelen er van 1.800 hectare naar 7.421 hectare in Gironde, van 326 tot 1.422 hectare in Dordogne, van 93 tot 615 in Lot-et-Garonne, van 57 tot 228 hectare in Pyrénées-Atlantiques en van 38 tot 65 in Les Landes.

Maar misschien nog duidelijker: waar er in 2004 circa 218 ‘exploitations viticoles’ of wijnbouwers bezig waren met bio (of conversie), bedroeg dit aantal al 735 in 2014.

Of dit allemaal ook te proeven valt in de fles en ons glas, dàt is een andere discussie…

Frank Van der Auwera

Geplaatst op 20 januari 2016 door Wijntijd Reacties | Reageren

Tel uit uw wijnwinst!

We zijn nu bijna eind januari, maar toch blijft het lijstjes regenen over het voorbije jaar. Ook in wijnkringen.

Zo publiceren diverse bronnen een hitparade van wijnen die vooral de laatste 12 maanden een geweldige meerwaarde realiseerden. Want zelfs in de huidige internationale markt voor 'fine wines', die na vier jaren van krimp eindelijk weer stabiliseerde, blijken er toch nog genoeg flessen te circuleren die wél een flinke winst opleverden. In ieder geval meer dan men op de grillige beurzen kon halen.

Wie dus bij de pinken was eind 2014/begin 2015, kocht vooral volgende flessen die de grootste procentuele groei realiseerden. Als 'startprijs' werd November 2014 gehanteerd en deze werd vergeleken met de gemiddelde 'eindprijs' tijdens de voorbije kerstperiode:

1. Château Angélus 2005 (Saint-Émilion, Frankrijk), prijs £3.148 of +39,9%

2. Domaine du Pegau Cuvée Réservée 2010 (Châteauneuf-du-Pape, Frankrijk) prijs £598 of +37,2%

3. Opus One 2006 (Napa Valley, VS), prijs £2.900 of +35,9%

4. Mommessin Clos de Tart Grand Cru 2010 (Bourgogne, Frankrijk), prijs £2.933 of +34,4%

5. Luciano Sandrone Le Vigne 2007 (Barolo, Italië) prijs £856 of +34,1%

6. Marchesi Antinori Tigananello 2004 (Toscana, Italië) prijs £1.018 of +33,2%

7. Taylor Fladgate Vintage Port 1994 (Douro, Portugal), £1.075 of +31,4%

8. Domaine Leflaive Bâtard-Montrachet Grand Cru 2002 (Bourgogne, Frankrijk), prijs £3.818 of +30,7%

9. Château Cheval Blanc 2005 (Saint-Émilion, Frankrijk), prijs £4.848 of +29,3%

10. Château La Mission Haut-Brion 2005 (Pessac-Léognan), £3.728 of +28,5%

Een koppel kanttekeningen

Een aantal dingen vallen meteen op bij dit lijstje.

Eén: de ranking zou er toch enigszins anders uitzien indien niet de procentuele groei als criterium werd gebruikt, maar de stijging in absolute bedragen. Dan zouden bijvoorbeeld de Rhône Pégau of de Taylor Vintage Port in deze hitparade zakken en Cheval Blanc of La Mission Haut-Brion serieus klimmen.

Twee: Zes op de tien 'laureaten' dragen een Frans etiket, vooral dan uit de klassieke appellaties van Bordeaux en Bourgogne. Naast deze twee evergreenregio's bestrijkt de hitparade echter ook Douro, Californië, Piemonte, Toscane en Rhône. De markt voor 'fijne wijnen' - lees: dure wijnen die vatbaar zijn voor o.a. speculatie - is toch een stuk diverser geworden. Ook al is er geen spoor van Spaanse, Chileense of Australische toppers.

En drie: de Médoc blinkt uit in afwezigheid. De drie bordeaux met een groeisprong bijvoorbeeld komen allemaal uit de zogenaamde rechteroever en bovendien uit het millésime 2005. Niet toevallig gaat het om drie cru's die in een recente analyse (juni 2015) van Robert Parker opgewaardeerd werden tot de maximumscore van 100/100. Parker heeft dan blijkbaar toch nog niet alle krediet verloren bij gefortuneerde wijnkopers.

Frank Van der Auwera

Geplaatst op 28 november 2015 door Wijntijd Reacties | Reageren

De grootste wijnkelder van Europa

Het moet ongetwijfeld één van de grootste opslagruimtes in Europa, waarschijnlijk zelfs ter wereld, zijn voor ‘fijne wijnen’, want propvol peperdure Bordeaux en Bourgognes uit vaak unieke millésimes.

De totale waarde van deze gestockeerde flessen? Ruw geschat 1 miljard Britse pond, verborgen in het Engelse platteland nabij Bath, onder een veld bezaaid met hooibalen.

Welkom in de wijnmijn

Zeldzame bezoekers die de bewakers en metalen poort na controle met succes doorraken, krijgen tot hun verbazing ook een gasmasker aangereikt. Ze dalen immers tot 30 meter diep om er een wijnkelder te bezoeken in een oude mijn, die in de 19de eeuw de befaamde honingkleurige steen leverde waarmee zoveel huizen in Bath werden geconstrueerd, maar die tijdens Wereldoorlog II dienst deed als munitiedepot.

Ongeveer 25 jaar geleden werd alles omgebouwd tot een gigantische wijnkelder, maar aangezien het technisch nog altijd een mijn is, is bij elk bezoek het gasmasker verplicht.

Corsham1

Corsham2

Anno 2015 is deze oude oorlogssite op die manier een schatkamer geworden voor de cliënten van vooral veilinghuizen als Christie’s en Sotheby’s, tot gefortuneerde privéverzamelaars, die hun exclusieve cru’s – zowel in eiken vaten als gesloten kistjes - zo het meest veilige en ruimtelijk stabiele biotoop gunnen.

120.000 pond voor 12 flessen

Indrukwekkend alvast qua oppervlakte. Met zijn 93.000 vierkante meter, wat grosso modo neerkomt op zo’n 22 voetbalvelden, is Octavian Corsham Cellars immers één van de allergrootste wijnfaciliteiten op deze aardbol.

Uiteraard met ideale parameters qua koele, constante temperatuur van 13°C plus een vochtigheidsgraad die rond de 80% wordt gehouden, met maximaal 5% afwijking. De afgedekte belichting filtert vanzelfsprekend alle schadelijke ultraviolet straling.

En aangezien de mijn 30 meter diep ligt en er geen bovengronds verkeer is, heeft de collectie geen last van trillingen. Buiten de bewaking staan er aan de ingang ook bewegingsdetectoren geïnstalleerd om eventuele dorstige dieven af te schrikken.

Corsham3

Corsham4

Uiteraard is niet de gehele collectie van een duizelingwekkend kwaliteits- of prijsniveau, maar toch zitten er juweeltjes tussen. Zoals: een gesloten kist Château Lafite 1945 en – in aparte, nog extra verborgen kamers – duizend flessen uit historische oogstjaren tussen 1775 en 1800. Wie een beetje de marktjojo volgt, weet dat ook hier de flessen van het Domaine La Romanée-Conti tot de duurste exemplaren behoren, waaronder een kist uit de oogst 1985 met een actuele marktwaarde rond de £ 120.000.

Bovengrondse annex

Geen wonder dat de meeste klanten foto’s eisen van hun opgeslagen kisten, om zo achteraf zeker te zijn dat ze hun collectie in optima forma – zonder bijvoorbeeld de waarde-verminderende vochtschade – kunnen verkopen.

Gemiddeld laten deze eigenaars hun kostbare flessen hier 8 à 9 jaar sluimeren. Maar door de sensationele gestegen prijzen van vooral ‘speciale’ millésimes, volstaat zelfs deze ondergrondse ruimte niet meer. De 22 voetbalvelden zitten propvol.

Plannen om daarom pal boven de wijnmijn een nieuw stockagemagazijn te bouwen, werden gelukkig weggestemd door de lokale bevolking. De oplossing? Een extra (ook bovengrondse) stockageruimte op circa 8 km in Colerne.

Blijkbaar zijn er nog genoeg cru’s in omloop die zo’n gepamper verdienen.

Frank Van der Auwera

Geplaatst op 11 november 2015 door Wijntijd Reacties | Reageren

Primeurverkoop per fles

HospicesDeBeauneWat doe je als succesvol bourgognemakelaar wanneer je a) een beperkt volume van je cru’s hebt en b) het nieuwe millésime sterk én populair blijkt, zodat je gegarandeerd veel kopers zal moeten ontgoochelen?

Oplossing: je spreidt het aanbod door potentiële kopers van een aantal cru’s maar één fles in primeur te laten bestellen, waar tot voor kort gesloten kisten/dozen van 6 of 12 stuks de absolute norm waren.

5 x 1

Dat is tenminste de ‘nieuwe’ strategie die het maison de négoce Albert Bichot wil toepassen naar aanleiding van de liefdadigheidsveiling ‘Hospices de Beaune”, die zondag 15 november voor de 155ste maal plaatsgrijpt.

Tijdens deze veiling worden traditioneel loten/vaten aangeboden van prestigieuze bourgognes. Met de opbrengst worden allerlei goede doelen en wetenschappelijke onderzoeken gefinancierd, maar waarschijnlijk nog belangrijker is het marktstrategische aspect ervan. Deze veiling vormt immers dé prijsbarometer voor het nieuwe millésime waarop de handel zich richt. Zeker met een zo fel bejubeld oogstjaar als 2015 zijn de verwachtingen in Beaune dan ook hoog gespannen en kunnen wij weer flinke bokkesprongen qua prijszetting incalculeren.

Ter gelegenheid van dit event, komt de negociant Albert Bichot daarom met deze ‘innovatie’: het huis zal voor de eerste maal particulieren de kans geven, in primeur, een doos/kist met vijf cru’s (telkens 1 fles per soort) van ‘Les Hospices de Beaune’ te kopen, rechtstreeks via de site www.hospices-beaune.com.

Voor Bichot is het millésime 2015 immers zo “superbe et tellement prometteur”, dat men “…zoveel mogelijk amateurs daarvan wil laten profiteren”. De echte reden is natuurlijk dat de prijzen van dergelijke cru’s uit deze somptueuze jaargang waarschijnlijk zo hoog zullen pieken, dat het kransje van kopers-in-spe al over een heel goed gespekte bankrekening moet beschikken.

Volgt Bordeaux?

Wat ik me wel afvraag: zou dit idee de négoce in Bordeaux niet inspireren?

Op een moment dat steeds meer klassieke én zelfs nieuwe kopers afhaken tijdens de jaarlijkse primeurverkoop, zou de pijn van de astronomisch hoge primeurprijzen misschien wel gemilderd kunnen worden via een aanbod van kleinere, eventueel gemengde, partijen. Dat zou zelfs voor onze horeca, althans de zaken die nog een klassiek bordeaux-gericht cliënteel bezitten, een alternatief bieden. De nieuwe jaargangen zijn immers onbetaalbaar voor hen geworden.

Anders bestaat het risico dat we binnen een tiental jaar al naar de VS of China moeten reizen om nog eens een grand cru classé uit de Bordelais te kunnen drinken...

Frank Van der Auwera

Onze blogs

Meer