Home Markten Live Netto Sabato

Frans Wijnbeleid

Geplaatst op 16 september 2018 door Wijntijd Reacties | Reageren

De Hercules van de bio

DruifHet zal misschien veel believers moreel pijn doen, maar de belangrijkste speler in Frankrijk van organische wijnbouw is geen bevlogen individueel domein of steroenoloog met een missie, maar integendeel een goed functionerende coöperatieve organisatie.

Knoop het in uw oren en bestanden: Les Vignerons de la Voie d’Héraclès uit de Gard, gelegen in het oostelijke deel van de Languedoc, blijkt de grootste producent in Frankrijk van organische wijnen. Ook al kent hier waarschijnlijk geen enkele consument, zelfs de kenners, de onderliggende/achterliggende merknaam.

Deze relatieve anonimiteit heeft natuurlijk een commerciële verklaring. Bijna de integrale productie wordt verkocht aan de ‘négoce’, de machtige doorsluishandel die o.a. ook druivenmateriaal verkoopt aan bekende wijnhuizen als Gérard Bertrand en vooral ook richting alle grote supermarktketens.

Héraclès pionierde reeds in 1994 met organische landbouw, maar produceert tegenwoordig ruim 45.000 hectoliter organische wijn, goed voor 5,6 miljoen flessen. Bijna een derde van deze jaarproductie (1,8 miljoen flessen) wordt zelfs zonder enige toevoeging van sulfiet gebotteld.

Deze coop opende eind augustus zelfs onder veel belangstelling een bio-tempel, een spectaculaire wijnkathedraal die inoxkuipen, geïnstalleerd in een halve ellips, met een capaciteit van 130.000 hectoliter bevat. Zelfs architecturaal een huzarenstuk, gebouwd in recordtijd, want de bouwvergunning werd pas in juli 2017 afgeleverd maar medio augustus 2018 werden er zelfs de eerste geplukte druiven afgeleverd.

De site werd bovendien uitgerust met innovatieve technologieën om de efficiëntie, kwaliteit en veiligheid te verbeteren, waaronder kantelbare ontvangstruimtes, een centrifugale decanter voor het continu verkrijgen van gefermenteerde most of een geautomatiseerd pneumatisch ponssysteem. Het project is ook innovatief in zijn ecologisch design. De kelder wordt volledig bedekt met fotovoltaïsche zonnepanelen. Het gebouw wordt gekoeld door vrije koeling, dankzij ventilerende luiken. Regenwater kan worden teruggewonnen voor irrigatie.

Deze wijncoöperatie streeft ook naar een R & D-platform via partnerships om onderzoek aan te gaan met bedrijven die hun prototypen, vinificatietechnieken of oenologische producten willen testen. Deze nieuwe tool vertegenwoordigt een wereldwijde investering van 15,5 miljoen euro, inclusief 5,5 miljoen euro aan subsidies, onder meer vanuit Europa.

Frank Van der Auwera

Geplaatst op 13 augustus 2018 door Wijntijd Reacties | Reageren

Spanjaarden plukken Franse druiven

DruivenKnippenOok al vloeken veel Franse wijnbouwers op de stijgende import van goedkope Spaanse bulkwijn, toch is er één groep ‘Spanjaarden’ die iedereen blijkbaar elk jaar graag ziet afzakken: de Spaanse plukkers

Volgens de meest recente schattingen zullen er straks immers circa 14.000 Spaanse seizoenarbeiders de Franse trossen voor het millésime 2018 helpen oogsten (Bron: la Fédération Agricole de l’Union Générale des Travailleurs UGT FICA).

Het leeuwendeel daarvan - in concreto: naar schatting 10.400 arbeiders of driekwart van het Spaanse legioen - is afkomstig uit Andalusië. 

Dat er in tijden van dalende maar nog steeds hoge werkloosheid in Frankrijk – het werkloosheidspercentage schommelt er momenteel rond 9,2% van de beroepsbevolking – toch nog tijdelijke arbeidskrachten worden ingevoerd, lijkt misschien absurd, maar heeft ook een verklaring.

De niet meteen spectaculaire lonen die deze Spaanse seizoenarbeiders ontvangen voor gelijkaardig werk, liggen namelijk tot minimaal 50% hoger dan in hun thuisland. Daarom keert 9 op de 10 van deze seizoenarbeiders elk jaar graag terug om de Franse oogst te plukken, terwijl veel Fransen hun neus ophalen voor dit toch wel harde labeur.

Toch ligt het verwachte aantal Spaanse seizoenarbeiders dit jaar lager dan in 2017.

Daling die enerzijds verklaard wordt door het feit dat de Spaanse economie zich toch lijkt te herpakken en er dus extra arbeidsaanbod is in eigen land, maar anderzijds ook door de verwachte lagere oogst – herinner u de hagelstormen die lelijk thuishielden – in Franse appellaties en regio's die geografisch dichtbij Spanje aanleunen, zoals de Pyrénées-Orientales, de Landes en zelfs Bordeaux.

Frank Van der Auwera

Geplaatst op 27 juli 2018 door Wijntijd Reacties | Reageren

Wijndroom wordt duurder

DomeinDroomt u nog altijd van een eigen wijndomein op Franse bodem? Dan zal u zich wel moeten haasten of een bijverdienste moeten zoeken, want de prijzen gaan er in stijgende lijn.

Vooral de prijs voor een perceel AOP-wijn –Appellation d'Origine Protégée, de beschermde appellaties – is ondertussen geklommen tot 143.900 euro  per hectare (2017). Opnieuw een stijging met +2,3% in amper één jaar tijd.

Belangrijk is wel dat dit hoge prijskaartje sterk beïnvloed wordt door de megaprijzen die er in Champagne dienen betaald. Sluiten we immers deze appellatie uit dan dient u gemiddeld voor een hectare AOP-wijngaard ‘slechts’ 69.300 euro te betalen. een pak minder, maar toch ook een flinke stijging in een jaar tijd met +4,2%.

Wie het eenvoudiger - lees goedkoper - wil houden en niet bekommerd is om prestigieuze appellaties of status, laat deze AOP-wijngaarden natuurlijk links liggen. Gemiddeld kost een hectare u dan 13.800 euro, zij het dat ook in dit segment sprake is van een stijgende curve (+3%).

Opvallend is verder dat de wijngaarden die gebruikt worden voor de productie van AOP eaux-de-vie de sterkste stijging vertonen: daar moet u tegenwoordig voor een hectare 46.900 euro neertellen, want deze percelen werden in amper één jaar tijd met +8,1% duurder.

Geen wonder dat uit een andere statistiek blijkt dat het tegenwoordig vooral bedrijven  zijn die wijngaarden opkopen, meer dan private kopers.

Frank Van der Auwera

Geplaatst op 25 juli 2018 door Wijntijd Reacties | Reageren

Slechts 1 op de 10 organisch

OogstDat organische wijnbouw in de lift zit, is een feit. Ook in een top-producerend land als Frankrijk.

Maar ondanks de grote media-aandacht die aan deze landbouwtechniek wordt besteed, de groeiende winsten van certificatie-organismen of de subsidiekranen die er soms gul voor worden opengedraaid, blijft organische wijnbouw nog steeds een minderheid.

Volgens de laatste statistieken telt Frankrijk momenteel 5.835 organisch gecertificeerde wijnexploitaties. Op zich een flinke sprong van +11% vergeleken met 2016.

De oppervlakte gecertificeerde wijnpercelen steeg in diezelfde referentieperiode echter met slechts +4% tot 61.048 hectare.

Maar nog eens 17.167 hectare wijngaard doorloopt momenteel nog een conversieproces: 3.369 hectare is in zijn derde, dus laatste, conversiejaar voor de definitieve erkenning een feit is, 5.588 hectare zit in hun tweede jaar en 8.660 hectare is pas met de certificatieprocedure gestart.

Conclusie? Als we deze wijngaarden-in-conversie bij de reeds erkende percelen tellen, komen we op een totaal van 78.665 hectare die organisch worden bewerkt. Ruw geschat ongeveer 10% van het totale wijngaardareaal in Frankrijk, dus er valt nog een lange weg te gaan voor bio de norm wordt.

Frank Van der Auwera

Geplaatst op 29 juni 2018 door Wijntijd Reacties | Reageren

Grotere stocks als extra zekerheid

Zopas besliste het INAO (l’Institut National des Appellations d'Origine), de Franse instelling die keurmerken geeft aan landbouwproducten en uiteraard ook als waakhond fungeert voor alle wijnappellaties, dat wijndomeinen in Frankrijk hun stockvolume voor rode en witte wijn jaarlijks met 10 tot 20% mogen verhogen. Tot over een periode van drie jaar een maximum van 50% wordt gehaald.

De reden van deze ingreep? De wijnproductie in veel regio’s is danig verstoord door de recente – en steeds frequenter optredende – grilligheid van het weer. Deze aangepaste voorraadmaatregel wordt daarom als complementair gezien met de aan populariteit winnende oogstverzekeringen.

Deze voorraadregels werden oorspronkelijk in 2013 geïntroduceerd om te anticiperen op de toenemende klimaatverandering die zich in de wijngaarden uit via frequente vorstperiodes, hagelstormen, droogteperiodes of overvloedige neerslag.

Factoren die steeds meer greep krijgen op de Franse wijnproductie. Effecten die trouwens ook duidelijker worden in geheel Europa, zoals vorig jaar bleek toen de wijnoogst naar een laagterecord – het laagste volume in een halve eeuw – zakte.

Frank Van der Auwera

Geplaatst op 22 juni 2018 door Wijntijd Reacties | Reageren

SOS Meeldauw

MeeldauwMet alle beschikbare knowhow en vinificatietechnologieën vergeten veel mensen soms dat ‘wijn’ in se een natuurproduct is, dus sterk afhankelijk blijft van de niet-menselijke factor.

Eén van de grote stoorzenders blijven de wijngaardziekten die een hele oogst kunnen hypothekeren. Zo worstelen grote delen van de Languedoc-Roussillon momenteel met meeldauw. Een dunne schimmelpluis die diverse plantenonderdelen, maar vooral vooral vaak de bladeren, aantast.

Dit jaar is deze parasiet bijzonder actief door de combinatie van lange opeenvolgende regenperiodes en relatief hoge temperaturen. Nu reeds komen meldingen binnen van percelen waarvan de potentiële oogst zo goed als verloren is. In de Aude bijvoorbeeld – en meer specifiek in de Minervois, Corbières en Narbonnais – zijn in een aantal percelen tot 30% van de bladeren en 20% van de clusters aangetast. In l’Hérault is er vrijwel geen wijngaard waar bepaalde terreinen niet door deze parasiet worden bedreigd en de besmettingsrisico’s stijgen er haast met de dag.

Alarmkreten ook uit Le Gard, waar men deze opmars van meeldauw niet meer gezien heeft sedert 2008 : “on trouve du mildiou dans la quasi-totalité des parcelles et la fréquence de parcelles très touchées, avec perte de récolte significative, avoisine les 10 %” klinkt het daar. De meeldauwplaag strekt zich zelfs uit tot in het departement van de Pyrénées-Orientales.

Maar het is niet alleen de Languedoc-Roussillon die met argusogen de oprukkende parasiet volgt. In de Bordelais, le Cognaçais de de Val de Loire is het ook ‘code oranje’ voor de meeldauw. Zo zijn in de Maine et Loire bepaalde wijnpercelen dermate doorweekt na de overvloedige neerslag van de voorbije weken dat er niet langer met de tractor kan gewerkt worden. In extreme gevallen halen de wijnbouwers er voor de chemische behandeling van hun wijngaard quads uit de stal of gebruiken rugzaksproeiers.

De gelukkigen

Voorlopig lijkt die andere klassieker, Bourgogne (Côte d’Or), nog gespaard. Toch is het besmettingsrisico er groter in de biobewerkte wijngaarden, waar de ‘organische bescherming’ tegen meeldauw vaak weggespoeld is door de frequente regenbuien.

En in Champagne slaapt men nog op beide oren. Begin juni waren de trossen nog onaangetast en er zijn voorlopig ook geen signalen dat de meeldauw op komst is.

Het wordt dus, nog meer dan anders, in grote delen van Frankrijk met een bang hart Météo-France volgen.

Frank Van der Auwera

Geplaatst op 12 mei 2018 door Wijntijd Reacties | Reageren

And the winner is… Merlot!

DruivenFrankrijk bezit tegenwoordig naar schatting zo’n 806.000 hectare wijngaard.

Kijken we naar de meest aangeplante variëteiten, is de tiercé misschien verrassend. Merlot wint het met lengtes (112.000 hectare) en is misschien nog voorspelbaar, maar de tweede plek voor de witte druif Ugni Blanc (82.000 hectare) is vooral ook te danken aan haar rol in de Cognac-productie. Nummer drie is de zuiderse Grenache (81.000 hectare).  Samen is dit populaire trio goed voor ruim een derde van de totale wijngaardoppervlakte in La Douce France.

Op afstand wordt dit drietal gevolgd door Syrah (64.000 hectare), Chardonnay (51.000 hectare), Cabernet Sauvignon (48.000 hectare), Cabernet Franc (33.000 hectare), Carignan (33.000 hectare), Pinot Noir (32.000 hectare) en Sauvignon Blanc (30. 000). Verrassend is vooral dat Carignan en Cabernet Franc, toch eerder steun- dan solodruiven, méér oppervlakte inpalmen dan de zo immens populaire Sauvignon Blanc of Pinot Noir.

Het Franse wijnareaal getuigt met andere woorden van een grote concentratie, want deze Top Tien vertegenwoordigt grosso modo 70% van de totale aanplant.

Vergeten druiven

Deze dominantie betekent gelukkig niet dat er sprake is van een status quo, want recent werden bijvoorbeeld nog negen ‘nieuwe’ variëteiten officieel goedgekeurd voor aanplant.

Vijf daarvan zijn vergeten en bijna uitgeroeide druivenrassen uit het Zuidwesten en appellaties zoals Gaillac of Fronton: Bouysselet Blanc, Tardif, Verdanel Blanc, Gibert en Noual.

De vier andere behoren tot de familie van de zogeheten ‘resistente’ variëteiten. Het gaat om nieuwe kruisingen tussen Europese en Amerikaanse variëteiten: Vidoc, Artaban, Floréal en Voltis. Hybride rassen die een hoog weerstandsvermogen hebben tegen vooral schimmelziekten zoals meeldauw en oidium, dus in principe het gebruik van pesticiden moeten reduceren.

Frank Van der Auwera

Geplaatst op 22 april 2018 door Wijntijd Reacties | Reageren

Bubbeloorlog op komst?

ChampagneglazenIn Frankrijk is het Syndicat général des Vignerons de la Champagne (SGV) in aanvalsmode tegen de grootdistributie

Het verwijt: supermarktketens gebruiken champagne te frequent als een puur lokproduct om klanten van de concurrentie in te pikken, met voor de consument natuurlijk soms zeer aantrekkelijke prijzen. Maar met nefaste gevolgen voor de kleinschaliger werkende récoltants-manipulants.

Ook in onze Belgische grootdistributie duiken zulke spectaculaire kortingen geregeld op, vooral tijdens de eindejaarsperiode: “1 fles kopen, 2de fles gratis”, “2 kopen = 1 gratis” of zelfs champagnes die onder de 10 euro in de rekken liggen.

Valse perceptie

Het syndicaat mobiliseert nu haar leden om deze praktijken te ontmoedigen, omdat ze volgens hen de kwaliteitsperceptie van champagne degraderen. Want zelfs als blijkt dat de meeste promotiecampagnes hoofdzakelijk rond populaire basismerken draaien, krijgen de onafhankelijke kleine producenten eveneens af te rekenen met de fall-out van deze campagnes: “Onze klanten vragen dan waarom wij zo ‘duur’ zijn, omdat ze in één of ander warenhuis een champagne aan 8 of 9 euro hebben zien liggen”, aldus Maxime Toubart, president van het SGV.

Het syndicaat plant dan ook diverse acties, voorlopig via het (laten) indienen van amendementen rond de nu in Frankrijk hangende wetgeving op de voeding, waarover nog volop gedebatteerd wordt. Men wil kost wat kost dit soort prijsscherpe commerciële campagnes een (juridische) halt toeroepen en hoopt op steun van andere beschermde appellaties en hun vertegenwoordigers.

Als dit niet lukt, kunnen er echter acties ‘op het terrein’ volgen: “Veel wijnmakers in onze regio zijn op het oorlogspad. Ze willen naar de supermarkt trekken om uitbaters te waarschuwen voor deze praktijken en de gevolgen van deze daden aan de consument uitleggen” zo klinkt het bij de voorzitter van de SGV.

Dat er nu zo negatief gereageerd wordt, is logisch: in amper 10 jaar tijd zag het SGV de bij kleine wijnbouwers geproduceerde flessen champagne dalen met 20 miljoen stuks, omdat de négoce steeds vaker het druivenmateriaal ‘aan de bron’ koopt.

Frank Van der Auwera

Geplaatst op 16 april 2018 door Wijntijd Reacties | Reageren

Drie op de tien reeds schroefdop

ScrewcapsQua studies is het een tijdje stil geweest rond de marktstrijd tussen natuurkurk en schroefdop als de ‘ideale’ wijnflessluiting

Maar zopas publiceerde Euromonitor een nieuw onderzoek, waaruit blijkt dat de aluminium schroefdop verder op rukt. De statistieken bestrijken de periode 2012-2016.

Waar het marktaandeel in Europa van deze ‘screwcaps’ in 2012 bijvoorbeeld rond de 26% schommelde, was dit aandeel al geklommen tot circa 30% in 2016. Een groeiritme van +14,5%.

Ook wereldwijd zien we hetzelfde fenomeen. In dezelfde periode bleek het markaandeel globaal ook 29,6% terwijl het groeitempo +13,2% bedroeg. En sinds 2016 is het aandeel waarschijnlijk nog toegenomen en naderen we stilaan 1 op de 3 flessen stille wijn die met een schroefdop worden afgesloten.

Uiteraard is dat munitie voor de betrokken producenten.

Zo voegde de Aluminium Closures Group, die circa 75% van de belangrijkste producenten van schroefdoppen en aanverwante producten overkoepelt, nog wat extra data toe aan dit debat.

Jaarlijks vertegenwoordigden schroefdoppen nu ongeveer 9 miljard wijnflessen (van alle formaten) op een totale wereldwijde verkoop van 30 miljard stuks (2016).

Naast de landen waar de screwcap traditioneel reeds goed ingeburgerd is – denk maar aan Australië, Nieuw-Zeeland, Oostenrijk en geheel Scandinavië – werd de vinnigste groei genoteerd in de Verenigde Staten, Duitsland, het Verenigd Koninkrijk en Nederland.

Te oordelen naar wat er op onze Belgische rekken belandt of we jaarlijks op onzete proeven krijgen, ligt onze wijnhandel hier nog achter. Ik schat dat hooguit 1 op de 5 wijnflessen bij ons ‘geschroefdopt’ wordt. Want zelfs de grote warenhuisketens die zelf miljoenen flessen bottelen, durven het blijkbaar niet aan om deze Belgische bottelingen integraal onder schroefdop aan te bieden.  

Frank Van der Auwera

Geplaatst op 29 maart 2018 door Wijntijd Reacties | Reageren

Bordeaux 2017 in de startblokken

BordeauxIn Bordeaux heeft men het nog altijd niet begrepen: hun primeurcircus, waarbij wijnen tot 2 jaar voor hun levering kunnen gereserveerd worden door de gespecialiseerde handel, is op sterven na dood. 

Althans: de financieel gouden tijden met primeurcampagnes zijn voorbij. Campagnes die, of de oogstkwaliteit nu ‘slecht’/’matig’/’uitstekend’ bleek, toch steeds klimmende prijskaartjes en snel profijt opleverden. Maar ondertussen haakten tienduizenden 'loyale' consumenten en kopers wel af.

Binnenkort, om precies te zijn van zondag 8 april tot donderdag 12 april, lopen desondanks toch weer enkele duizenden ‘proevers’ (handelaars, makelaars, journalisten,...) elkaar voor de voeten om het nieuwe millésime 2017 in zijn nog grotendeels onafgewerkte babyvorm te toetsen. Eerst op uitnodiging van l’Union des Grands Crus de Bordeaux, daarna vooral ook met ‘intieme’ diners en degustaties bij individuele châteaux.

Mea culpa: ik laat het ditmaal aan mij voorbijgaan.

Koopvuur laait op

Gezien deze deadline wordt naar stilaan aloude traditie het koopvuur weer aangewakkerd voor het toch zeer grillige millésime 2017 en geloven een aantal makelaars dat de primeurprijzen andermaal zullen stijgen.

Zoals Dr. Alain Raynaud, président-fondateur van de Grand Cercle des Vins de Bordeaux, een promotie-organisatie die circa 161 domeinen als leden telt. Hij is – alleen al beroepshalve – natuurlijk wel overtuigd van de volgens hem ‘formidabele’ kwaliteit van de jaargang 2017, die hij beschouwt als een trilogie met de oogsten 2015 en 2016, vol “de très bonnes surprises”.

Zelfs rekening houdend met de toch zeer moeilijke omstandigheden waarin de oogst 2017 werd gemaakt (vooral door de voorjaarsvorst) en de economische context waarin o.a. de nakende Brexit een negatieve rol speelt in de afname van bordeauxwijn, blijft hij optimistisch. Teruggekeerd van een pre-primeur proeverij voor wijnprofessionelen in Londen, klonk hij alsof er geen vuiltje aan de lucht is en iedereen op het millésime 2017 wil springen: “Voor mijn vertrek naar London was ik bang voor een flop, maar ik kom met grote tevredenheid terug. De oogst 2017 wordt hier door handelaars en journalisten net zo interessant bevonden als de 2015 en 2016.” Misschien dat de race naar cru's zich nu vooral zal focussen op een beperkter aantal domeinen, maar dat het weer een positieve campagne wordt, daaraan twijfelt blijkbaar niemand van het kaliber van Raynaud.

Afspraak binnen een maand, als primeurprijzen en professionelen elkaar ontmoet hebben, want ik vrees dat dit toch weer een schoolvoorbeeld van ‘fluiten in het donker’ is. Britse kopers alleen zullen de primeurcampagne voor Bordeaux 2017 niet redden als de Aziatische kopers niet volgen. Want bij primeurs geldt het credo 'follow the money...' en dat zit nu toch vooral in het Aziatische continent.

Frank Van der Auwera

Onze blogs

Meer