Home Markten Live Netto Sabato

Groot-Brittannië

Geplaatst op 19 juni 2018 door Wijntijd Reacties | Reageren

Harry & Meghan stimuleren Bourgogne-verkoop

MeghanMarkleDe wijnconsument is vaak heel beïnvloedbaar voor ‘hypes’, zeker als er ook royalty mee gemoeid is. Een artikel eind mei in de Britse pers onthulde welke dranken er tijdens het huwelijksmenu van Prins Harry en Meghan werden geschonken. In de glazen kwamen o.a. de witte Bourgogne Les Sétilles van Olivier Leflaive, de Pinot Noir van Domain Eden (Santa Cruz Mountains, California), een 10 jaar oude Somerset cider brandy en Core Beer van de Two Tribes Brewery (West Sussex).

Maar het is vooral het huis Leflaive dat blijkbaar de jackpot heeft gewonnen, want na deze ‘lek’ regent het al weken bestellingen voor hun witte bourgogne. Zowel rechtstreeks bij Leflaive, als bij lokale invoerders. Zo verkocht een Britse importeur in minder dan 2 uur zijn 780 flessen van het millésime 2015.

In se gaat het hier nochtans om een chardonnay uit het instapgamma van dit bekende huis. Cuvée die voor minder dan 20 euro wordt verkocht, dus de Britten – en naar verluidt ook veel Fransen – bestellen massaal deze al bij al nog betaalbare flessen. Tijdens het huwelijksfeest begeleidde deze witte Bourgogne trouwens de canapés met forel, de poulet à la sauge of het gâteau verveine aux fraises des bois.

Of er in veel Britse families dezelfde lekkernijen op tafel komen, of de flessen eerder bedoeld zijn om als ‘herinnering’ veel te lang in de kelders te sluimeren, helaas richting azijnhemel, dàt is natuurlijk de koninklijke vraag.

Frank Van der Auwera

Geplaatst op 16 april 2018 door Wijntijd Reacties | Reageren

Drie op de tien reeds schroefdop

ScrewcapsQua studies is het een tijdje stil geweest rond de marktstrijd tussen natuurkurk en schroefdop als de ‘ideale’ wijnflessluiting

Maar zopas publiceerde Euromonitor een nieuw onderzoek, waaruit blijkt dat de aluminium schroefdop verder op rukt. De statistieken bestrijken de periode 2012-2016.

Waar het marktaandeel in Europa van deze ‘screwcaps’ in 2012 bijvoorbeeld rond de 26% schommelde, was dit aandeel al geklommen tot circa 30% in 2016. Een groeiritme van +14,5%.

Ook wereldwijd zien we hetzelfde fenomeen. In dezelfde periode bleek het markaandeel globaal ook 29,6% terwijl het groeitempo +13,2% bedroeg. En sinds 2016 is het aandeel waarschijnlijk nog toegenomen en naderen we stilaan 1 op de 3 flessen stille wijn die met een schroefdop worden afgesloten.

Uiteraard is dat munitie voor de betrokken producenten.

Zo voegde de Aluminium Closures Group, die circa 75% van de belangrijkste producenten van schroefdoppen en aanverwante producten overkoepelt, nog wat extra data toe aan dit debat.

Jaarlijks vertegenwoordigden schroefdoppen nu ongeveer 9 miljard wijnflessen (van alle formaten) op een totale wereldwijde verkoop van 30 miljard stuks (2016).

Naast de landen waar de screwcap traditioneel reeds goed ingeburgerd is – denk maar aan Australië, Nieuw-Zeeland, Oostenrijk en geheel Scandinavië – werd de vinnigste groei genoteerd in de Verenigde Staten, Duitsland, het Verenigd Koninkrijk en Nederland.

Te oordelen naar wat er op onze Belgische rekken belandt of we jaarlijks op onzete proeven krijgen, ligt onze wijnhandel hier nog achter. Ik schat dat hooguit 1 op de 5 wijnflessen bij ons ‘geschroefdopt’ wordt. Want zelfs de grote warenhuisketens die zelf miljoenen flessen bottelen, durven het blijkbaar niet aan om deze Belgische bottelingen integraal onder schroefdop aan te bieden.  

Frank Van der Auwera

Geplaatst op 29 maart 2018 door Wijntijd Reacties | Reageren

Bordeaux 2017 in de startblokken

BordeauxIn Bordeaux heeft men het nog altijd niet begrepen: hun primeurcircus, waarbij wijnen tot 2 jaar voor hun levering kunnen gereserveerd worden door de gespecialiseerde handel, is op sterven na dood. 

Althans: de financieel gouden tijden met primeurcampagnes zijn voorbij. Campagnes die, of de oogstkwaliteit nu ‘slecht’/’matig’/’uitstekend’ bleek, toch steeds klimmende prijskaartjes en snel profijt opleverden. Maar ondertussen haakten tienduizenden 'loyale' consumenten en kopers wel af.

Binnenkort, om precies te zijn van zondag 8 april tot donderdag 12 april, lopen desondanks toch weer enkele duizenden ‘proevers’ (handelaars, makelaars, journalisten,...) elkaar voor de voeten om het nieuwe millésime 2017 in zijn nog grotendeels onafgewerkte babyvorm te toetsen. Eerst op uitnodiging van l’Union des Grands Crus de Bordeaux, daarna vooral ook met ‘intieme’ diners en degustaties bij individuele châteaux.

Mea culpa: ik laat het ditmaal aan mij voorbijgaan.

Koopvuur laait op

Gezien deze deadline wordt naar stilaan aloude traditie het koopvuur weer aangewakkerd voor het toch zeer grillige millésime 2017 en geloven een aantal makelaars dat de primeurprijzen andermaal zullen stijgen.

Zoals Dr. Alain Raynaud, président-fondateur van de Grand Cercle des Vins de Bordeaux, een promotie-organisatie die circa 161 domeinen als leden telt. Hij is – alleen al beroepshalve – natuurlijk wel overtuigd van de volgens hem ‘formidabele’ kwaliteit van de jaargang 2017, die hij beschouwt als een trilogie met de oogsten 2015 en 2016, vol “de très bonnes surprises”.

Zelfs rekening houdend met de toch zeer moeilijke omstandigheden waarin de oogst 2017 werd gemaakt (vooral door de voorjaarsvorst) en de economische context waarin o.a. de nakende Brexit een negatieve rol speelt in de afname van bordeauxwijn, blijft hij optimistisch. Teruggekeerd van een pre-primeur proeverij voor wijnprofessionelen in Londen, klonk hij alsof er geen vuiltje aan de lucht is en iedereen op het millésime 2017 wil springen: “Voor mijn vertrek naar London was ik bang voor een flop, maar ik kom met grote tevredenheid terug. De oogst 2017 wordt hier door handelaars en journalisten net zo interessant bevonden als de 2015 en 2016.” Misschien dat de race naar cru's zich nu vooral zal focussen op een beperkter aantal domeinen, maar dat het weer een positieve campagne wordt, daaraan twijfelt blijkbaar niemand van het kaliber van Raynaud.

Afspraak binnen een maand, als primeurprijzen en professionelen elkaar ontmoet hebben, want ik vrees dat dit toch weer een schoolvoorbeeld van ‘fluiten in het donker’ is. Britse kopers alleen zullen de primeurcampagne voor Bordeaux 2017 niet redden als de Aziatische kopers niet volgen. Want bij primeurs geldt het credo 'follow the money...' en dat zit nu toch vooral in het Aziatische continent.

Frank Van der Auwera

Geplaatst op 31 december 2017 door Wijntijd Reacties | Reageren

Britse wijndrinker betaalt straks het gelag

UKWineVolgens een nieuwe studie zullen wijnliefhebbers in het Verenigd Koninkrijk een van de grootste consumentenslachtoffers worden eens de Brexit een feit wordt

Een paper in The Journal of Wine Economics berekende immers dat, alhoewel de wijnprijzen de voorbije maanden reeds de hoogte ingingen door de dalende koers van het pond, in het post-Brexit-tijdperk tegen 2025 wijn in het V.K. tot 22% duurder kan worden.

De factuur van deze verhoging ziet er als volgt uit: “20% because of real depreciation of the British pound; 4% because of new tariffs on E.U., Chilean, and South African wines; and -2% because of slower U.K. income growth.”

Bijna 28% minder drinken

Prijsexplosie die volgens deze studie volgens het worst case  scenario maar één gevolg zal hebben: de Britse wijnconsumptie zal de komende jaren qua volume duiken met 28%: “The volume of U.K. wine consumption is 28% lower: 16% because of slower U.K. economic growth, 7% because of real depreciation of the British pound, and 5% because of new tariffs,” klinkt het.

Het zijn vooral de superpremiumwijnen – genre grands crus classés uit Bordeaux of Bourgogne – die het meest onder deze terugval zullen lijden: “Superpremium still-wine sales are the most affected, dropping by two fifths, while sparkling and commercial-premium wines drop a bit less than one quarter.”

Het worden kurkdroge tijden daar over het Kanaal…

Frank Van der Auwera

Geplaatst op 22 juni 2017 door Wijntijd Reacties | Reageren

Online wijnverkoop piekt tot 10 miljard dollar

OnlineWijnWe kopen steeds meer wijn online, ook in België. Maar waar het bij ons vooral de webshops betreft van gekende en gevestigde wijnhandelaars, ligt het op internationaal vlak wel eventjes anders. Daar zijn de giganten aan slag.

Volgens de e-performance-barometer van deze virtuele spelers qua wijnverkoop, op basis van de consumentenoordelen, zit er in dit segment wel degelijk veel dynamiek.

Het meest recente rapport zorgde voor een kleine schok in het milieu, want in deze zesde editie werd de ‘klassieke’ online wijnmarktleider Amazon.com voor het eerst van zijn piedestal gestoten door het eveneens Amerikaanse Wine.com, met het Chinese Yesmywine.com die het brons wegkaapt. Daarmee maar eventjes vier posities in dit klassement winnend tegenover 2015.

Meer nog dan deze individuele pikorde, is het feit dat in dit lopende jaar 2017 de totale webwijnverkoop voor het eerst de kaap van 10 miljard USD zal doorbreken. De online verkoop vertegenwoordigde vorig jaar nog 9,8 miljard USD, maar de magische omzet van 10 miljard wordt dit jaar zeker gerealiseerd.

Niet dat de groei overal even vinnig stijgt. Zo werd in 2016 in Frankrijk ‘slechts’ een wijnverkoop online van 1,4 miljard euro gehaald, of omgerekend: 9,4% van de totale wijnaankopen gebeurde er via het internet.

Hieronder de Top Tien van de belangrijkste wijnwebverkopers:

1. wine.com

2. amazon.com

3. yesmywine.com

4. tmall.com

5. wineshop.it

6. saq.com

7. vente-privee.com

8. lavinia.es

9. danmurphys.com.au

10. laithwaites.co.uk

Een laatste conclusie: de Fransen staan inderdaad grotendeels buitenspel...

Frank Van der Auwera

Geplaatst op 26 mei 2017 door Wijntijd Reacties | Reageren

Brexit-koorts stijgt in wijnkringen

BrexitDe nervositeit rond Brexit neemt toe onder wijnproducenten- en exporteurs. De negatieve impact voor de Europese wijnindustrie door een voortdurende tarievenoorlog blijkt voor velen immers een gevreesd scenario.

Op een recent seminarie, georganiseerd tijdens de London Wine Fair, werd dan ook getracht alle neuzen in dezelfde richting te krijgen. En het toverwoord luidt: lobbyen.

Want ook al wacht ons op politiek vlak waarschijnlijk een slopende veldslag tussen het Verenigd Koninkrijk en continentaal Europa, lopen de belangen van de wijnhandel in Groot-Brittannië en hun Europese confraters heel parallel.

We mogen bijvoorbeeld niet vergeten dat het Verenigd Koninkrijk momenteel de tweede grootste markt ter wereld is qua wijnimport, zowel qua waarde als qua volume. Het VK voerde vorig jaar circa 1,8 miljard flessen in, goed voor een omzetcijfer van 3,2 miljoen euro.

Verder bestaat er economisch een haast perfect evenwicht tussen enerzijds de waarde van door de EU richting het VK geïmporteerde wijn, en anderzijds de export van Britse spirits richting het continent. Een argument dat de WSTA (Wine and Spirit Trade Association, de belangenorganisatie in het VK) al meerdere keren op tafel heeft gelegd bij de Britse regering: in de markt van wijn en distillaten zou in de komende deal een status-quo moeten nagestreefd worden. Of: er mag niets veranderen, zo luidt de strategie.

Wedden op twee paarden

Een standpunt dat wel unaniem door de deelnemers – Britse én continentale Europeanen uit de wijnbusiness en hun belangengroepen zoals Spirits Europe of het CEEV – werd gedeeld, maar dat in zekere zin utopisch lijkt. Want een zachte Brexit-overgang, met een lange aanpassingsperiode voor de bedrijven aan de nieuwe set reglementeringen, wordt steeds minder waarschijnlijk.

Toch was de teneur tijdens het seminarie duidelijk: we moeten als wijnprofessionelen uit één mond spreken. En langs welke kant van het kanaal ook bij de respectievelijke regeringen lobbyen voor een status-quo in de wijnhandel, dus zonder extra of extreme tarieven en invoerdrempels, bovendien met een voldoende lange overgangsperiode.

Een boodschap die vooral goed ontvangen wordt in Frankrijk en waar o.a. Jean-Marie Barillère, voorzitter van het CNIV (Comité National des Interprofessions des vins d’appellations d’origine), zich 100% achter schaart.

Maar Britten zouden geen Britten zijn als ze ondertussen niet op twee paarden wedden of alles laten afhangen van de Europese loyauteit in de sector. De WSTA wil daarom ook versneld nieuwe markten en allianties aanboren.

Met name de Britse regering moet de vrijhandel bevorderen met wijnproducerende landen die géén lid zijn van de Europese Unie. Er zou vooral een ‘modern wijncontract’ moeten onderhandeld worden met leden uit de World Wine Trade Group, waarvan de VS, Zuid-Afrika, Chili, Argentinië, Nieuw-Zeeland en Canada deel uit maken.

Op die manier wil Groot-Brittannië niet alleen de export van de eigen wijnproductie garanderen, maar in de toekomst ook uitgroeien tot dé commerciële draaischijf voor wijn uit de Nieuwe-Wereld die ‘tariefloos’ op Britse bodem aankomt, en dan van daaruit richting de Europese Unie wordt geëxporteerd.

En zo blijft dan het VK voor decennia dé hoofdrolspeler in de Europese wijnhandel, Brexit of geen Brexit.

Frank Van der Auwera

Geplaatst op 10 april 2017 door Wijntijd Reacties | Reageren

Laat Europa bordeaux vallen?

BordeauxKurkDat Bordeaux niet langer dé onaantastbare norm- en trendsetter is op wijngebied zoals één of twee generaties geleden, dat weerspiegelen de statistieken al een tijdje.

De signalen zijn inderdaad duidelijk. De primeurcampagnes verlopen al jaren moeizamer, de globale concurrentie is vooral in het betaalbare segment bikkelhard en de meest interessante groeicategorieën van consumenten – de leeftijdsgroep 20 à 30 jaar én vrouwelijke wijndrinkers – moeten écht permanent overtuigd worden dat Bordeaux ook toegankelijke moderne wijnen levert i.p.v. oubollige of overdreven dure cru's.

Heel het media-imago van de Bordelais wordt bovendien bepaald door pakweg 200 grands cru's die vaak megawinsten realiseren, terwijl duizenden kleinschalige domeinen financieel het water aan de lippen hebben staan.

Stabiele export

Maar ondanks al deze pijnpunten, blijkt uit de recente statistieken dat de export van bordeaux vorig jaar nagenoeg stabiel bleef.

Bordeaux exporteerde in 2016 circa 2 miljoen hectoliter wijn (equivalent van 270 miljoen flessen). Daarmee is deze appellatiecluster goed voor 17% van de totale Franse wijnuitvoer qua volume en zelfs 36% qua waarde.

Maar binnen dit op het eerste gezicht nog bevredigend plaatje is er toch sprake van verschuivingen. Zo kalft de impact van bordeauxwijn af op de Europese markten, maar wordt deze daling de laatste jaren wel gecompenseerd door de dorstige Chinezen en Amerikanen.

De Europese Unie is in volume nog amper goed voor 35% van de bordeaux-export (95 miljoen flessen of -10%; in waarde 462 miljoen euro of -16%), terwijl de niet-EU markten 65% voor hun rekening nemen, of omgerekend 176 miljoen flessen (+6%) voor een waarde van 1,3 miljard euro (+3%).

Bordeaux moet het tegenwoordig commercieel vooral hebben van een handvol sleutelmarkten volgens de recente studie van le Conseil Interprofessionnel du Vin de Bordeaux (CIVB).

China Reddende Engel

China is de grootste afzetmarkt sedert 2015, zowel in volume (74 miljoen flessen) als in waarde (322 miljoen euro). Toch kost circa een derde van de naar China uitgevoerde bordeaux minder dan 3 euro/liter (= exportprijs). Hongkong is op zijn beurt vooral de hub voor duurdere kwaliteitscru's, maar staat eveneens op nummer 7 qua volume.

Andere spectaculaire groeier is de VSA staat op de derde plek qua volume, én waarde waarbij het leeuwendeel van de wijnen tussen de 4,5 en 9 euro/liter kost (= exportprijs). Vorig jaar voerden de Amerikanen voor 196 miljoen euro bordeaux in. Vraag is natuurlijk hoe Trump deze stijgende interesse in bordeaux de komende jaren zal beïnvloeden door o.a. extra taksen.

Helemaal anders is het gesteld met de Europese sterkhouder van weleer, het Verenigd Koninkrijk. Het land staat nog steeds op positie 4 op deze exporthitparade, zowel in volume als waarde, maar de markt is wel erg grillig geworden sedert de financiële crisis van 2008/2009. Qua volume boerde het VK immers -10% achteruit en in waarde zelfs -26%. Bovendien is de toekomst heel onzeker nu de Brexit in gang werd gezet.

België boven?

En dan is er België: ondanks onze smurfenschaal vormen we nog steeds een loyale focusmarkt voor Bordeaux, met onze 2de plaats qua volume en 6de plaats in waarde. Daarmee zijn we weer de grootste Europese afzetmarkt qua volume.

Toch brokkelt deze loyaliteit zoals bij al onze Europese partners verder af, want qua volume gingen we 10% achteruit en in waarde 8%.

Ons land importeerde vorig jaar immers circa 190.000 hectoliter of 25 miljoen flessen bordeauxwijn met een marktwaarde rond de 100 miljoen euro. Maar voor het CIVB en andere belangengroepen en promotiediensten wordt het toch boksen tegen de competitie.

Frank Van der Auwera

Geplaatst op 23 oktober 2016 door Wijntijd Reacties | Reageren

Aussies vrijen Azië op

AustralischeWijnOok al opgemerkt hoe er de laatste 2 à 3 jaar steeds minder Australische wijnen in onze rekken worden aangeboden? En dat deze daling niet alleen door de – althans voor de lokale producenten - soms slechte wisselkoers van de Australische Dollar kon verklaard worden, of door de gestegen thuisconsumptie?

Wat we al lang in deze kolommen voorspelden, wordt nu immers ook in cijfers bevestigd: de ‘Aussies’ laten op wijngebied steeds meer Europa vallen ten gunste van hun Aziatisch cliënteel, China op kop.

Het algemene rapport van deze vijfde belangrijkste wijnimporteur ter wereld oogt immers uitstekend. Tussen oktober 2015 en september 2016 steeg de uitvoer van Australische wijn met maar liefst +10% in waarde, tot circa 1,52 miljard euro. Alleen al de verkoop in fles steeg met +14% tot 1,26 miljard euro, zo becijferde Wine Australia.

Grote Dorst

Maar deze puike resultaten zijn vooral op conto van China en andere Aziatische afzetmarkten te schrijven. Zo ontpopte China zich tot dé grootste invoerder van Australische wijn: de verkoop in China (zonder Hong Kong!) groeide in die periode met maar liefst +54%, goed voor een bedrag van 331,7 miljoen euro. Om het in perspectief te zetten: tien jaar geleden voerde China amper voor 18,9 miljoen euro Australische wijn in. Duidelijk is dat het in 2014 getekende handelsakkoord tussen China en Australië als breekijzer heeft gewerkt.

Ondertussen lijkt heel heel Azië in de ban van de Aussie-wijn. Zo steeg de verkoop ervan met +7% in Hong Kong, +9% in Singapore, +24% in Maleisië en +42% in Zuid-Korea.

En Europa? Symbolisch voor de terugval is de situatie van vooral het Verenigd Koninkrijk, voorlopig nog de derde grootste importeur van Australische wijn. Daar boerde de verkoop met -3% achteruit. Van onze Belgische markt voorlopig geen betrouwbare/recente gegevens, maar ons buikgevoel én een rondvraag bij een aantal verdelers, wijst in dezelfde richting.

Frank Van der Auwera

Geplaatst op 12 oktober 2016 door Wijntijd Reacties | Reageren

Bubbels contra calorieën

ProseccoKan het nog gekker? De wereld van de wijn en de business van de diëten hebben elkaar blijkbaar gevonden. Het Engelse bedrijf Thomson & Scott lanceert immers nu in het V.K. zijn ‘Skinny Prosecco’ en ‘Skinny Champagne’, met de belofte dat hun mousserende wijnen veel gezonder zijn dan alle andere bubbels op de markt, “...want we voegen minimaal suikers bij”.

En natuurlijk, hoe overdreven deze stelling ook mag klinken, altijd zijn er media die mee stappen in deze allernieuwste hype. Zo werd de redactie van The Guardian bijna hilarisch bij dit nieuws en riep deze bubbels meteen uit tot “the basic bitch drink of summer 2016”. Wat ons meteen een idee geeft van hoeveel er op deze specifieke redactie gedronken wordt...

Volgens de CEO en stichter van deze ‘Skinny bubbles’, Amanda Thomson, heeft haar firma nu technisch een hele nieuwe sector in de drankenbusiness gecreëerd: “My mission is to be completely open about what we’re drinking and cut sugar where it’s not needed. We’re not counting calories, but we share them for transparency. My mission is for us to ask why we can’t drink better and cleaner.” Volgens haar ligt er een hele markt braak voor “… a portfolio of champagne and prosecco for the next generation of wine lovers globally who want something delicious and also want to know what’s in their bottle.”

Voorlopig wordt deze Skinny-reeks uitsluitend in het Verenigd Koninkrijk verkocht, waar de prosecco alvast een hit werd.

Maar zitten we er écht op te wachten? Alleen omdat alle bubbels van Thomson & Scott zich aan de lage kant bevinden qua suikertoevoeging? Op mijn proeftafels belanden al jaren ‘bruts’, ‘brut zero’ of ‘brut nature’ waar het toegevoegd suikerpercentage beperkt of zelfs nihil blijkt. Wat is daar dus revolutionair aan?

En wat me eigenlijk het meeste verontrust: over de smaakbeleving van deze ‘skinny bubbels’ lezen we weinig of niets. Mijn advies? Laat deze marketinghype aan u voorbij gaan en drink liever een of twee glazen minder, dan voortaan alleen maar te focussen op deze zogeheten dieet-bubbels.

Want voor we het beseffen, zitten we te nippen van een 'Skinny Sauternes' (sic)...

Frank Van der Auwera

Geplaatst op 19 september 2016 door Wijntijd Reacties | Reageren

Wijnbar in de supermarkt

WijnOpenIs het een trend die straks vanuit het Brexit-rijk toch richting het Europese continent overwaait? Feit is dat de Britse reuzen van de grootdistributie, met hun soms waanzinnige discount-campagnes, continu op zoek zijn naar nieuwe manieren en concepten om de wijnconsument in hun vestigingen te lokken. En hun wijnverkoop te stimuleren.

Het paard van Troje lijkt nu gevonden: net zoals er reeds lang in-house bakkerijen of charcuterieshops zijn, investesteert gigant Waitrose niet langer in de expansie van zijn netwerk en nieuwe filialen, maar in een interne wijnbar binnen bestaande supermarkten.

Geen occasioneel hoekje met een tafel en drie proefflessen zoals wij dat in ons land ook geregeld aantreffen - met meestal dan nog abominabel slechte proefglazen en een 'verkoper' die een wijntje van 4 euro opleukt tot een grand cru van 40 euro -, maar een écht uitgebouwde in-store bar, met als filosofie ‘try before you buy’.

Waitrose – of liever de moedermaatschappij John Lewis Partnership - heeft effectief besloten zijn ongeveer 350 vestigingen in het Verenigd Koninkrijk voorlopig niet langer numeriek uit te breiden, maar integendeel te investeren in de bestaande panden en de lokale 'hospitality sales', waarin het nieuwe wijnbarconcept zeker een plaats heeft. De verkoop in die in-store faciliteiten – waaronder nu reeds 121 cafés, 81 bakkerijzones, 9 versesappenbars en 7 wijnbars – blijken immers de winstmakers (+7,1% omzet) in een voor de rest vooral dalende markt.

Sir Charlie Mayfield, chairman van de John Lewis Partnership, legt deze nieuwe focus zo uit: “We hebben bruto-omzet en het marktaandeel in zowel Waitrose als John Lewis laten groeien, maar toch is onze winst gedaald. Dit weerspiegelt de marktomstandigheden (…) en deze trend is niet het gevolg van het EU-referendum, die tot nu toe weinig merkbare invloed op de verkoop heeft gehad. In plaats daarvan zijn er ingrijpende veranderingen in de samenleving, in de detailhandel en op de werkplek die een veel grotere impact hebben.”

Mooie post-Brexit-praat, maar ik vraag me af: wanneer volgen de Belgische grootdistributeurs deze strategie en zien we ook dit wijnbar-concept structureel in onze steden opduiken? Een Belgische wijnmarkt die toch zo zwaar in de greep van de grote ketens ligt, zeker in het betaalbare instapgenre, zal ongetwijfeld dit Britse voorbeeld willen volgen.

Frank Van der Auwera

Onze blogs

Meer