Home Markten Live Netto Sabato

Groot-Brittannië

Geplaatst op 23 oktober 2016 door Wijntijd Reacties | Reageren

Aussies vrijen Azië op

AustralischeWijnOok al opgemerkt hoe er de laatste 2 à 3 jaar steeds minder Australische wijnen in onze rekken worden aangeboden? En dat deze daling niet alleen door de – althans voor de lokale producenten - soms slechte wisselkoers van de Australische Dollar kon verklaard worden, of door de gestegen thuisconsumptie?

Wat we al lang in deze kolommen voorspelden, wordt nu immers ook in cijfers bevestigd: de ‘Aussies’ laten op wijngebied steeds meer Europa vallen ten gunste van hun Aziatisch cliënteel, China op kop.

Het algemene rapport van deze vijfde belangrijkste wijnimporteur ter wereld oogt immers uitstekend. Tussen oktober 2015 en september 2016 steeg de uitvoer van Australische wijn met maar liefst +10% in waarde, tot circa 1,52 miljard euro. Alleen al de verkoop in fles steeg met +14% tot 1,26 miljard euro, zo becijferde Wine Australia.

Grote Dorst

Maar deze puike resultaten zijn vooral op conto van China en andere Aziatische afzetmarkten te schrijven. Zo ontpopte China zich tot dé grootste invoerder van Australische wijn: de verkoop in China (zonder Hong Kong!) groeide in die periode met maar liefst +54%, goed voor een bedrag van 331,7 miljoen euro. Om het in perspectief te zetten: tien jaar geleden voerde China amper voor 18,9 miljoen euro Australische wijn in. Duidelijk is dat het in 2014 getekende handelsakkoord tussen China en Australië als breekijzer heeft gewerkt.

Ondertussen lijkt heel heel Azië in de ban van de Aussie-wijn. Zo steeg de verkoop ervan met +7% in Hong Kong, +9% in Singapore, +24% in Maleisië en +42% in Zuid-Korea.

En Europa? Symbolisch voor de terugval is de situatie van vooral het Verenigd Koninkrijk, voorlopig nog de derde grootste importeur van Australische wijn. Daar boerde de verkoop met -3% achteruit. Van onze Belgische markt voorlopig geen betrouwbare/recente gegevens, maar ons buikgevoel én een rondvraag bij een aantal verdelers, wijst in dezelfde richting.

Frank Van der Auwera

Geplaatst op 12 oktober 2016 door Wijntijd Reacties | Reageren

Bubbels contra calorieën

ProseccoKan het nog gekker? De wereld van de wijn en de business van de diëten hebben elkaar blijkbaar gevonden. Het Engelse bedrijf Thomson & Scott lanceert immers nu in het V.K. zijn ‘Skinny Prosecco’ en ‘Skinny Champagne’, met de belofte dat hun mousserende wijnen veel gezonder zijn dan alle andere bubbels op de markt, “...want we voegen minimaal suikers bij”.

En natuurlijk, hoe overdreven deze stelling ook mag klinken, altijd zijn er media die mee stappen in deze allernieuwste hype. Zo werd de redactie van The Guardian bijna hilarisch bij dit nieuws en riep deze bubbels meteen uit tot “the basic bitch drink of summer 2016”. Wat ons meteen een idee geeft van hoeveel er op deze specifieke redactie gedronken wordt...

Volgens de CEO en stichter van deze ‘Skinny bubbles’, Amanda Thomson, heeft haar firma nu technisch een hele nieuwe sector in de drankenbusiness gecreëerd: “My mission is to be completely open about what we’re drinking and cut sugar where it’s not needed. We’re not counting calories, but we share them for transparency. My mission is for us to ask why we can’t drink better and cleaner.” Volgens haar ligt er een hele markt braak voor “… a portfolio of champagne and prosecco for the next generation of wine lovers globally who want something delicious and also want to know what’s in their bottle.”

Voorlopig wordt deze Skinny-reeks uitsluitend in het Verenigd Koninkrijk verkocht, waar de prosecco alvast een hit werd.

Maar zitten we er écht op te wachten? Alleen omdat alle bubbels van Thomson & Scott zich aan de lage kant bevinden qua suikertoevoeging? Op mijn proeftafels belanden al jaren ‘bruts’, ‘brut zero’ of ‘brut nature’ waar het toegevoegd suikerpercentage beperkt of zelfs nihil blijkt. Wat is daar dus revolutionair aan?

En wat me eigenlijk het meeste verontrust: over de smaakbeleving van deze ‘skinny bubbels’ lezen we weinig of niets. Mijn advies? Laat deze marketinghype aan u voorbij gaan en drink liever een of twee glazen minder, dan voortaan alleen maar te focussen op deze zogeheten dieet-bubbels.

Want voor we het beseffen, zitten we te nippen van een 'Skinny Sauternes' (sic)...

Frank Van der Auwera

Geplaatst op 19 september 2016 door Wijntijd Reacties | Reageren

Wijnbar in de supermarkt

WijnOpenIs het een trend die straks vanuit het Brexit-rijk toch richting het Europese continent overwaait? Feit is dat de Britse reuzen van de grootdistributie, met hun soms waanzinnige discount-campagnes, continu op zoek zijn naar nieuwe manieren en concepten om de wijnconsument in hun vestigingen te lokken. En hun wijnverkoop te stimuleren.

Het paard van Troje lijkt nu gevonden: net zoals er reeds lang in-house bakkerijen of charcuterieshops zijn, investesteert gigant Waitrose niet langer in de expansie van zijn netwerk en nieuwe filialen, maar in een interne wijnbar binnen bestaande supermarkten.

Geen occasioneel hoekje met een tafel en drie proefflessen zoals wij dat in ons land ook geregeld aantreffen - met meestal dan nog abominabel slechte proefglazen en een 'verkoper' die een wijntje van 4 euro opleukt tot een grand cru van 40 euro -, maar een écht uitgebouwde in-store bar, met als filosofie ‘try before you buy’.

Waitrose – of liever de moedermaatschappij John Lewis Partnership - heeft effectief besloten zijn ongeveer 350 vestigingen in het Verenigd Koninkrijk voorlopig niet langer numeriek uit te breiden, maar integendeel te investeren in de bestaande panden en de lokale 'hospitality sales', waarin het nieuwe wijnbarconcept zeker een plaats heeft. De verkoop in die in-store faciliteiten – waaronder nu reeds 121 cafés, 81 bakkerijzones, 9 versesappenbars en 7 wijnbars – blijken immers de winstmakers (+7,1% omzet) in een voor de rest vooral dalende markt.

Sir Charlie Mayfield, chairman van de John Lewis Partnership, legt deze nieuwe focus zo uit: “We hebben bruto-omzet en het marktaandeel in zowel Waitrose als John Lewis laten groeien, maar toch is onze winst gedaald. Dit weerspiegelt de marktomstandigheden (…) en deze trend is niet het gevolg van het EU-referendum, die tot nu toe weinig merkbare invloed op de verkoop heeft gehad. In plaats daarvan zijn er ingrijpende veranderingen in de samenleving, in de detailhandel en op de werkplek die een veel grotere impact hebben.”

Mooie post-Brexit-praat, maar ik vraag me af: wanneer volgen de Belgische grootdistributeurs deze strategie en zien we ook dit wijnbar-concept structureel in onze steden opduiken? Een Belgische wijnmarkt die toch zo zwaar in de greep van de grote ketens ligt, zeker in het betaalbare instapgenre, zal ongetwijfeld dit Britse voorbeeld willen volgen.

Frank Van der Auwera

Geplaatst op 10 augustus 2016 door Wijntijd Reacties | Reageren

Namaakalcohol maakt 23.000 jobs kapot

DruppelwijnNamaakproducten zijn een grote economische pest. Ook de wereld van wijn & distillaten is niet immuun voor het fenomeen. De impact is zelfs veel zwaarder dan velen vermoeden.

Volgens een recent rapport van EUIPO, het Bureau voor Intellectuele Eigendom van de Europese Unie, kosten imitatieproducten jaarlijks Europese bedrijven 1,3 miljard euro aan inkomstenverlies.

Of anders berekend: zeker 4,4% van de wettelijke verkopen van alcoholische dranken plus 2,3% van de officiële wijnverkoop gaan elk jaar verloren door de namaakalcohol die op de markt komt.

Bij dit directe verlies qua verkoop in de Europese handel dient dan nog eens de 1,2 miljard euro ‘publiek’ verlies geteld, namelijk de niet-geïncasseerde BTW, accijnzen, sociale zekerheidsbijdragen of verloren belastingen op de winsten van de reguliere drankenhandel.

Spanje grote verliezer

Maar daarmee is de namaakpil nog niet geslikt. Buiten deze 2,5 miljard financieel verlies, is de vervalsingssector ook verantwoordelijk voor serieus jobverlies. De rapporteurs van EUIPO schatten immers dat er in de sector van wijn & distillaten zo direct 4.800 directe arbeidsplaatsen verloren gaan, plus nog eens 18.500 indirecte jobs, waarvan de helft in de landbouw en voedingsindustrie.

Niet elk land in de Europese unie wordt echter even zwaar getroffen door deze vervalsers.

Met grote voorsprong is Spanje de grote verliezer van deze namaakindustrie op alcoholgebied. Daar verliezen de betrokken ondernemingen per jaar 263 miljoen euro aan namaak, terwijl de Spaanse Schatkist nog eens 90 miljoen euro ziet verdampen aan verloren accijnzen.

Maar ook andere landen verliezen aan vervalsers. De bedragen in Italië (162 miljoen euro businessverlies, 18 miljoen euro belastingverlies), Duitsland (140 miljoen euro verlies, 65 miljoen euro belastingverlies), Frankrijk (136 miljoen euro verlies, 100 miljoen euro belastingverlies) of het Verenigd Koninkrijk (87 miljoen euro verlies, 197 miljoen euro belastingverlies) tikken eveneens aardig aan op jaarbasis.

Frank Van der Auwera

Geplaatst op 30 juni 2016 door Wijntijd Reacties | Reageren

Flest Brexit ook de wijnverkoop, deel 2?

VlaggenGisteren zagen we dat uitstap van het Verenigd Koninkrijk uit de Europese Unie ook een zware hypotheek kan leggen op de wijnverkoop- en prijzen. (lees: Flest Brexit ook de wijnverkoop, deel 1?). Of wordt de soep uiteindelijk toch niet zo heet gegeten?

De besproken risico's - tariefverhogingen, hogere wijnprijzen door een zwalpend pond, overstap naar niet-Europese wijnen, minder Britse interesse in de primeurverkoop - zijn natuurlijk ook relatief.

Waarschijnlijk wordt het V.K. na Brexit straks lid van de Europese Economische Ruimte en de Europese Vrijhandelsassociatie, waardoor er misschien amper (of geen) sprake zal zijn van tariefverhogingen voor wijn. Of er een akkoord uit de bus komt zoals de E.U. en Georgië in 2013 tekenden, waardoor de import van Georgische wijn in Europa& tariefvrij werd gemaakt, is natuurlijk niet zeker. Veel van de 27 resterende E.U.-landen gunnen het V.K. als ex-lid niet de krenten uit de pap.

Voorwaarde is eveneens dat de uitstap-onderhandelingen voldoende snel gevoerd worden, binnen het tijdsbestek van de voorziene 2 jaar, want anders wordt het worst-case scenario inzake tariefverhogingen (zie column gisteren) misschien wel voor jaren een realiteit.

Natuurlijk hangt ook veel af van de onderlinge wisselkoers £/euro. Als die op termijn niet structureel wijzigt, wordt de aankoop en invoer van Europese wijn evenmin spectaculair duurder voor het Verenigd Koninkrijk.

En zelfs als de Britten massaal de laatste primeuroogst uit Bordeaux links laten liggen wegens dalende koopkracht, zullen de ‘négoce’ en lokale kasteeleigenaars er geen fles minder om verkopen. Want in de Bordelaise vitrine ligt nu het gehypte, beresterke millésime 2015 dat volgens veel commentatoren zelfs legendarisch is. Internationale kopers zat dus waarschijnlijk, zeker als de dollar en/of Yen profiteert van de slapte van de sterling.

In wijnkringen heerst in het V.K. desondanks de nodige nervositeit over de toekomst van de sector, zeker ook omdat een twijfelende consument de knip op de beurs kan houden, zelfs als er objectief niets dramatisch verandert. Geen wonder dat in een recent survey bij de leden van de Wine & Spirit Trade Association, de wijnberoepsvereniging in het V.K., bijna 100% koos voor de ‘remain-optie’.

Frank Van der Auwera

Geplaatst op 29 juni 2016 door Wijntijd Reacties | Reageren

Flest Brexit ook de wijnverkoop, deel 1?

PondeuroDe kans dat u al een kater hebt door alle reportages, analyses en voorspellingen rond Brexit is reëel, maar we doen er nog een schepje bovenop. Of correcter: een slokje, want wat is het potentieel impact van deze uitstap op de wijnbusiness?

We mogen immers niet vergeten dat de Britten - en vooral de Engelsen - slokoppen zijn qua Europese wijnimport en vooral ook het succes van klassieke appellaties zoals Bordeaux of Champagne mee sterk bepalen. Want het Verenigd Koninkrijk telt naar schatting zo'n 30 miljoen wijndrinkers. Het gaat daarbij om een flink importvolume, aangezien de ‘Britten’ jaarlijks immers ruim 354 miljoen liter in de E.U. geproduceerde wijn kopen.

Brexit kan voor de wijnwereld een slechte zaak worden en wel om drie redenen.

Minder Europees drinken

Eén: invoerrechten. Een uitstap uit de E.U. kan leiden tot taksverhogingen op alle van het continent ingevoerde wijnen, met een remmend effect op de verkoop en/of een versnelde substitutie richting Nieuwe Wereld-producten.

Zo'n worst-case scenario van stijgende tarieven werd reeds in 2013 uitgetekend door Gavin Thomson & Daniel Harari in hun rapport voor de ‘House of Commons Library’: “Because the UK has negotiated as part of the EU at the World Trade Organisation (WTO), it is likely that it would inherit the EU's tariff regime at the time of leaving, meaning, at least initially, higher prices would be faced by consumers buying imports from the EU and those countries with which the EU has trade agreements. Without any change, a 32% tariff would be levied on imports of wine, for instance.”

Twee: hoe meer waarde het Britse pond verliest, hoe minder de gemiddelde Brit ook de duurder wordende E.U.-wijnen uit de rekken zal plukken. In een markt die sterk gedomineerd wordt door de grootdistributie en haar soms zeer scherp discountbeleid - denk maar aan de jaarlijkse champagne-oorlog in het Verenigd Koninkrijk -, zullen veel consumenten dus naar lagere kwaliteit grijpen. Of omdat de economie het slechter doet, minder uitgeven aan wijn. Of opnieuw veel meer Nieuwe Wereld-wijn kopen, wijn die nu al soms financieel aantrekkelijker is geworden. Zo was de wisselkoers van de Kaapse wijn tussen 2013 en 2016 veel voordeliger geworden voor de Pond-kopers. In 2013 schommelde de koers rond 14 Rand voor 1 Pond, maar de laatste maanden kregen de Britten voor hun Sterling gemiddeld 24 Rand. Of: de Rand was circa 40% goedkoper dan drie jaar geleden, tot natuurlijk het Brexit-effect begon te spelen.

Drie: Is dit het einde van de Primeur-rage voor veel Britse wijnfans? Want alhoewel Aziatische en Amerikaanse kopers de laatste jaren het primeursgebeuren kleuren, blijven ‘the Brits’ toch heel belangrijke spelers. Met een wankele munt, een dreigende recessie en bovendien een financiële sector die gegarandeerd een periode van instabiliteit zal doormaken, zullen echter weinig Britten geneigd zijn de komende jaren serieus te investeren in de ‘fine wines’ of ‘primeurs’ uit de Bordelais.

Frank Van der Auwera

Lees morgen: Flest Brexit ook de wijnverkoop, deel 2?

Geplaatst op 15 mei 2016 door Wijntijd Reacties | Reageren

Het zijn toeren!

TourDeFranceHerinner u de a) verbazing, b) ontzetting en vooral c) woede van de wijnboeren uit de Aude (Languedoc), toen eind februari bleek dat de directie van de Tour de France een Chileense cru als officiële wijn van de Ronde verkoos.

Tot 2017 zal deze ‘Bicicleta’ (van Cono Sur) inderdaad het wijngezicht van de Tour bepalen. Er werd meteen gedreigd met blokkades tijdens diverse etappes (lees: Tour de France drinkt Chileens).

Enkele dagen geleden werd dan blijkbaar toch de lont uit dit kruitvat gehaald.

Christian Prudhomme, de patron van de Tour de France, kondigde, na onderhandelingen met de vertegenwoordigers van de wijnbouwers uit de Languedoc, immersaan dat er tijdens de Ronde een ‘pavillon des vins’ wordt gecreëerd waar de Franse wijn zich kan presenteren. Alleen in de publiciteitskaravaan zelf mag er geen reclame voor wijn worden gemaakt, omdat dit niet binnen de ‘Wet Evin’ past. Tijdens de onderhandelingen had Prudhomme zelfs vijfvoudig winnaar Bernard Hinault meegebracht als verzoener. Resultaat: van blokkades geen sprake meer.

Late reactie

Ondertussen komen steeds meer details los over het ‘hoe’ en ‘waarom’ van deze ogenschijnlijk toch wel bizarre keuze voor een Chileense bodega als officiële wijn voor wat het grootse Franse sportevenement blijft.

Zo blijkt dat het partnership al in 2014 werd getekend, toen het rennerscircus in Yorkshire (V.K.) passeerde. Nog sterker: dat de deal met de Chilenen bovendien opgaat als de Ronde buiten de Franse landsgrenzen rijdt. Concreet: de etappes in Spanje, Andorra en Zwitserland deze editie.

Bovendien heeft de Franse wijncommunity flink wat boter op het hoofd. Toen in 2014 immers de vraag naar zo'n wijnsponsor werd gelanceerd, reageerde niemand uit het Franse kamp.

Als we deze drie elementen optellen - geen eigen voorstel geformuleerd in 2014, de toch beperkte draagwijdte van het partnership én de zeer late reactie die pas twee jaar na de overeenkomst kwam - kunnen we niet anders dan concluderen: een storm in een glas (Chileense?) wijn.

Frank Van der Auwera

Geplaatst op 18 april 2016 door Wijntijd Reacties | Reageren

Bestaat wine o’clock?

WineOClockWie frequent én op het internet surft, én wijn drinkt, kent het begrip en de vele grappige cartoons ongetwijfeld: it's wine o'clock! Daarmee wordt gedoeld op de ideale periode tijdens de dag om een glas wijn - of meerdere? - te drinken.

Als u echter dacht dat het puur om een ludieke woordspeling gaat of dat zo'n moment toch te individualistisch blijft en teveel van de omstandigheden, het gezelschap of de stemming afhangt, dan hebt u het mis. In de Angelsaksische context blijkt er wel degelijk zo'n tijdvenster te bestaan waarin een meerderheid van de wijnliefhebbers hun kurkentrekkers bovenhalen. Het begrip werd recent trouwens zelfs opgenomen in de online versie van de Oxford Dictionnary.

Piek tussen 18u en 18u45

Enolytics, een bedrijf dat datamining verricht voor de wijnindustrie, verzamelde ruim 2 miljoen gegevens van 'de modale wijndrinkers' die gebruik maken van de app Hello Vino. Als definitie voor wine o'clock gebruikten ze deze omschrijving: "...the window of time during which wine consumers are most frequently engaging with, and most interested in, wine."

Uit hun analyse bleek dat voor de meerderheid van deze wijndrinkers hun wine o'clock begint om 16u45 en uitloopt tot circa 21u. De piekperiode situeert zich echter tussen 18u en 18u45, dus kort na de kantooruren. We zouden deze oefening ook eens een keertje moeten overdoen in onze Belgische context, alhoewel ik ervan overtuigd ben dat er vermoedelijk geen grote verschillen zullen optreden.

Sleutelvraag: is zo'n analyse nu puur triviaal, leuk om weten maar verder van geen belang, of kan de wijnindustrie/handel er qua sales & marketing iets uit leren?

In deze epoque waar het internet - en met name sociale media - zo'n belangrijke marketingtool is geworden, kan ik me voorstellen dat wijnmarketeers hun communicatie vooral op dit tijdvenster focussen. Net zoals wijnimporteurs hun degustaties of events vooral dan kunnen organiseren, omdat blijkbaar veel wijndrinkers ontvankelijk zijn voor een goed glas.

Frank Van der Auwera

Geplaatst op 29 januari 2016 door Wijntijd Reacties | Reageren

Schiet Chili in eigen voet?

ChileChileense wijn is de voorbije 10 à 15 jaar uitgegroeid tot een blijver op onze markt. Populair vooral in het betaalbare genre onder de 10 euro consumentenprijs.

Globaal is Chili zelfs de 4de belangrijkste wijnexporteur geworden - na de drie Europese natiën Frankrijk, Italië en Spanje - én zo ook meteen de grootste uitvoerder binnen de Nieuwe Wereld.

Maar volgens sommige analisten begeeft de Chileense wijnindustrie zich tegenwoordig commercieel in sommige afzetmarkten - met name het Verenigd Koninkrijk, nog altijd een ijkpunt - toch op dun ijs en zou ze haar internationaal succes op termijn zo wel eens kunnen hypothekeren.

Carmenère én duurzaamheid de sleutel

De twee boosdoeners die nu reeds meetbaar zijn in het Verenigd Koninkrijk zijn enerzijds de voortdurende prijzen/discountoorlogen die daar vooral in de grootdistributie worden gevoerd, en anderzijds de soms excessieve massaproductie van bepaalde domeinen.

Twee strategieën die volgens Mario Pablo Silva, president van de sectororganisatie Wines of Chile, echter bijzonder risicovol zijn voor de toekomst. Dat hij en andere analisten vooral op deze V.K.-markt focussen, is logisch: bijna een kwart (23%) van alle Chileense wijn vloeit naar verluidt jaarlijks richting onze eilandburen. Toch is dit volume 'slechts' goed voor 17% qua waarde, wat betekent dat vooral de 'bas de gamme' er enthousiast afzet vindt.

Eén van de sleutelproblemen van deze massaproductie is dat veel Chileense huizen in rood bijvoorbeeld nog altijd de voorkeur geven aan Cabernet Sauvignon - waar de internationale markt tussen haakjes al van overstroomt... -, ten nadele van de toch meer 'eigen' Carmenère. We vinden daardoor Chileense Cabernet werkelijk in alle gedaanten en prijsvorken, ook in de Belgische handel, meestal echter voor een habbekrats en helaas ook te vaak in het ordinair kruidige, fruitoppervlakkige genre. Cabernets die dan in de rekken moeten opboksen tegen zoveel concurrenten binnen en buiten Europa.

Kortom, aldus Silva, de Chileense wijnbouwers moeten zich dringend meer op iets duurdere premiumwijnen richten in plaats van op goedkope instapcuvées. Met als U.S.P.'s de Carmenère-druif én de duurzame wijnbouw die in Chili veel aanhang kent, samen met het steeds populairder wordende wijntoerisme.

Met als ambitie: tegen 2020 moet Chileense premiumwijn zo hét boegbeeld van de Chileens export vormen.

Frank Van der Auwera

Geplaatst op 19 december 2015 door Wijntijd Reacties | Reageren

We worden witter!

WitteWijnMetKerstAls er één communautaire breuklijn loopt tussen ‘Noord’ en ‘Zuid’ in ons land, is het wel qua wijnkeuze.

Terwijl vooral in Wallonië – en bepaalde delen van Brussel – ‘rood’ met grote voorsprong de dominante drank blijft, draait het aandeel witte wijn in Vlaanderen de laatste jaren rond de 40%. Niet alleen tijdens de warmere (?) zomermaanden, maar zelfs in deze feestperiode.

Het aanbod ‘wit’ blijft dan ook constant groeien in onze handel, zowel kwantitatief als kwalitatief, zoals ook bleek uit onze laatste degustatiemarathon voor de wijnkoopgids ‘De 300 Beste Wijnen Beneden de 10 Euro”. Ook daar klokten we af op circa 40% witte laureaten.

Een snelle rondvraag bij een tiental Vlaamse wijnhandelaars bevestigt deze trend. Vooral jongere consumenten drinken duidelijk graag ‘frisser’ en ‘witter’ deze weken, niet alleen bij hun kreeft, kaviaar of tong, maar ook bij hun kalkoen, gebraad of entrecote. Het groeiend aantal vegetariërs in deze leeftijdscategorie zal er ook wel voor iets tussen zitten, aangezien veel vegetarische bereidingen beter klikken met wit dan (zwaar) rood.

De witte invasie

Maar: we staan niet alleen met deze witte trend.

Een recente YouGov-poll in het Verenigd Koninkrijk, in opdracht van WSTA (Wine and Spirit Trade Association), concludeert dat veel Britse consumenten deze Kerst eerder naar een fles witte wijn, dan naar een traditionele rode cru zullen grijpen.

Bijna 4 op de 10 respondenten (37%) is er immers van plan tijdens de eindejaarsfeesten voor ‘wit’ te gaan, tegen 35% die toch zweert bij ‘rood’. De resultaten liggen heel dicht bij elkaar, ook als we naar wijn-op-restaurant kijken: 24% is nu al zeker witte wijn te kiezen, tegen 23% rood.

Deze enigszins verrassende trend werd ook bevestigd door Beth Willard, wijninkoper bij Laithwaite’s Wine. Zij analyseerde de (voorlopige) bestellingen en zag dat Sauvignon Blanc veruit de meest populaire druivensoort is dit najaar: ruim 1 op de 10 aangekochte flessen draagt deze variëteit. Ook Chardonnay zag dit jaar de verkoop met minimaal 10% stijgen vergeleken met vorige kerst.

Wat me wel verrast is dat ook rosé, in se toch een zomerwijn, blijft in het Verenigd Koninkrijk standhouden in deze eindejaarsperiode. Volgens Beth Willard wordt in haar zaak ruim 25% van alle rosé tijdens deze kerstperiode verkocht.

Nog dit terzijde: uit de YouGov-peiling bleek dat 90% van de ondervraagde Britten van plan is de komende feestdagen alcohol te consumeren. En 83% verklaarde heel eerlijk te verwachten deze weken “meer dan gewoonlijk te drinken”.

Een conclusie die in ons land waarschijnlijk identiek (en sympathiek?) klinkt.

Frank Van der Auwera

Onze blogs

Meer