Home Markten Live Netto Sabato

Innovatie

Geplaatst op 25 juni 2017 door Wijntijd Reacties | Reageren

Wijnindustrie moet wakker worden

VriendenWijnOp de recent gehouden wijnvakbeurs ‘Vinexpo’ was één van de markante figuren de Spaanse wijnmaker Miguel Torres (75), die er zijn ‘Lifetime Achievement Award’ kwam ophalen.

Torres stapte in het (toen nog bescheiden) Catalaanse wijnbedrijf van zijn vader in 1962 en bouwde het geleidelijk om tot een heus wijnimperium dat wereldwijd verdeeld én gewaardeerd wordt.

Miguel was en is ook een innovator gebleven. Zo was hij het die de Cabernet Sauvignon introduceerde in de Penedès om de kwaliteit van de cru’s op te krikken en ook het gebruik van nieuwe barriques werd door hem gestimuleerd.

Seven Up!

Tijdens zijn aanvaardingsspeech sprak hij vooral over twee stokpaardjes: het feit dat we onze wijncultuur absoluut moeten verdedigen, én de strijd tegen de klimaatopwarming.

Wijn is immers een cultuurproduct dat we delen aan onze tafels met vrienden en dat het leven beter maakt, zo klonk het. Maar de aanvallen tegen wijnconsumptie worden steeds feller: “We moeten wijn verdedigen. Het probleem is echter dat er nu politici en artsen zijn die een echte anti-campagne voeren, zelfs tegen matig wijnverbruik.”

Tegelijk vindt hij dat de wijnindustrie grote sprongen heeft gemaakt. Zelfs nieuwe consumenten worden ‘beter’: “Zo herinner ik me dat jaren geleden in Chinezen mijn Mas La Plana gemixt met Seven Up dronken. Een praktijk die er nu gelukkig nagenoeg verdwenen is.”

Klimaat dé wijnuitdaging

Maar het leeuwendeel van zijn speech focuste op de opwarming van de aarde en de zware consequenties hiervan op de wijnmakerij: “Climate change is the biggest challenge for the whole of mankind and the survival of certain wine regions depends on their ability to adapt.”

Deze klimaatverandering betekent concreet o.a. dat wijnproducenten - via andere onderstokken, nieuwe druivenklonen, hoger gelegen koelere locaties en een aangepast management van het bladerdek - snel naar nieuwe middelen moeten zoeken om het rijpingsproces van de trossen te vertragen. Maar eveneens dat nieuwe gebieden ‘ideaal’ worden voor de wijnbouw, zoals Engeland.

De symptomen zijn nu reeds duidelijk volgens Torres. Hij wees o.a. op het fenomeen dat het tijdens de lunch 37°C was in Bordeaux, medio juni. “Niemand die ik hier sprak had dit ooit al ervaren” dixit Torres, die eraan toevoegde: “In de nu ruim halve eeuw dat ik actief ben in de wijnbouw heb ik nog nooit zo’n rampzalige late voorjaarsvorst meegemaakt in Spanje als degene waarmee we dit jaar geconfronteerd werden. We verloren er circa 20% van onze oogst door. In Chili, waar ik ook produceer, verloren we zelfs een volledige oogst door zware bosbranden. Maar ik ben er zeker van dat Moeder Natuur steeds meer van deze extremen zal laten zien. (…) Het op alle mogelijke manieren reduceren van onze CO2-uitstoot wordt dé challenge, ook voor wijnbouwers, zelfs al maken we nu over de gehele wereld kwalitatievere wijnen dan vroeger.”

Zo experimenteert Torres momenteel met een systeem om reeds tijdens het gistingsproces de CO2 op te vangen, zodat het niet in de atmosfeer terechtkomt.

Zijn conclusie: “Duurzaam werken zal ons geen fles wijn meer laten verkopen, maar we zijn het verplicht aan onze planeet.”

Frank Van der Auwera

Geplaatst op 22 juni 2017 door Wijntijd Reacties | Reageren

Online wijnverkoop piekt tot 10 miljard dollar

OnlineWijnWe kopen steeds meer wijn online, ook in België. Maar waar het bij ons vooral de webshops betreft van gekende en gevestigde wijnhandelaars, ligt het op internationaal vlak wel eventjes anders. Daar zijn de giganten aan slag.

Volgens de e-performance-barometer van deze virtuele spelers qua wijnverkoop, op basis van de consumentenoordelen, zit er in dit segment wel degelijk veel dynamiek.

Het meest recente rapport zorgde voor een kleine schok in het milieu, want in deze zesde editie werd de ‘klassieke’ online wijnmarktleider Amazon.com voor het eerst van zijn piedestal gestoten door het eveneens Amerikaanse Wine.com, met het Chinese Yesmywine.com die het brons wegkaapt. Daarmee maar eventjes vier posities in dit klassement winnend tegenover 2015.

Meer nog dan deze individuele pikorde, is het feit dat in dit lopende jaar 2017 de totale webwijnverkoop voor het eerst de kaap van 10 miljard USD zal doorbreken. De online verkoop vertegenwoordigde vorig jaar nog 9,8 miljard USD, maar de magische omzet van 10 miljard wordt dit jaar zeker gerealiseerd.

Niet dat de groei overal even vinnig stijgt. Zo werd in 2016 in Frankrijk ‘slechts’ een wijnverkoop online van 1,4 miljard euro gehaald, of omgerekend: 9,4% van de totale wijnaankopen gebeurde er via het internet.

Hieronder de Top Tien van de belangrijkste wijnwebverkopers:

1. wine.com

2. amazon.com

3. yesmywine.com

4. tmall.com

5. wineshop.it

6. saq.com

7. vente-privee.com

8. lavinia.es

9. danmurphys.com.au

10. laithwaites.co.uk

Een laatste conclusie: de Fransen staan inderdaad grotendeels buitenspel...

Frank Van der Auwera

Geplaatst op 28 mei 2017 door Wijntijd Reacties | Reageren

Wijnpatriotisme in de Languedoc-Roussillon

Belgen hebben een liefdesrelatie met de Languedoc-Roussillon, echt wel het Franse epicentrum waar op wijngebied veel gebeurt.

Maar de kracht van deze regio - zijn diversiteit qua subappellaties, wijnstijlen, druiven en terroirs - vormt meteen ook het knelpunt. De versnippering van appellaties blijkt vaak verwarrend voor de eindconsument.

Zeker in het bos van IGP’s (Indication Géograpihque Protégée, kortweg IGP, de beschermde geografische aanduiding) lopen velen verloren. Bovendien is er de Spaanse concurrentie - vaak zonder geografische aanduiding - die veel van deze producenten het vuur aan de schenen legt., vooral dan in de Franse grootdistributie. En aangezien dit serieuze commerciële consequenties heeft, proberen sommige IGP’s te fuseren om met vereende krachten de strijd tegen o.a. deze Spaanse flesseninvasie aan te gaan.

Samen onder één dak

Zo ontstond recent de IGP ‘Terres du Midi’, een fusie tussen vier IGP’s uit de Languedoc-Roussillon. In casu: drie departementele IGP’s uit de Hérault, Gard en l’Aude, plus de regionale IGP Côtes Catalanes. Samen theoretisch goed voor jaarlijks circa 1,5 miljoen hectoliter.

Na een dikke twee jaar onderhandeling tussen alle betrokkenen, werd medio mei echter ook een overkoepelend syndicaat voor ‘Terre du Midi’ opgericht.

Dat syndicaat zal voortaan de belangen behartigen van wat een familie zeer betaalbare regionale assemblage- en instapwijnen uit de Languedoc-Roussillon moet worden, kwalitatief onder de beter aangeschreven IGP Pays d’Oc. Dat kunnen we o.a. afleiden uit het lastencahier: waar voor een Pays D’Oc de maximumopbrengst op 90 hl/ha geplafonneerd is, mag ‘Terre du Midi’ straks tot een toch zeer hoog rendement van 120 hl/ha klimmen.

De exacte modaliteiten worden nu nog uitgewerkt, maar waarschijnlijk zullen de deelnemende domeinen en coops wel hun druivenrassen vermelden op het etiket en eventueel zelfs hun origine nog iets verder verduidelijken, bijvoorbeeld als Terres du Midi-Aude, Terre du Midi-Gard et cetera.

We zullen er in de Belgische rekken echter nog niet direct iets van merken, want het is de bedoeling dat ‘Terre Du Midi’ pas met de oogst 2017 op het label verschijnt.

Frank Van der Auwera

Geplaatst op 28 april 2017 door Wijntijd Reacties | Reageren

Smurfwijn focust nu op Uncle Sam

Eerst was blauwe wijn voor velen een 'sensatie', vervolgens zeker een hype, maar naarmate steeds meer critici dit smurfenwijntype kapot schreven en zelfs ook wetgevers – zoals in Spanje – blauwe cuvées verboden om zich nog langer als 'wijn' te presenteren, doofde het succes ervan in Europa uit.

Nadat de firma de Europese kritiek probeerde te pareren en juridisch opgesmukt terug op de markt kwam, leek de lucht al uit deze hype gestroomd.

Test het maar eens uit in onze Belgische horeca: nergens zal er een blauwe wijn op de kaart staan, zelfs niet in trendy bars. Want ook al houdt de producent bij hoog en laag vast aan het 'natuurlijke en organische' karakter van deze cuvée, blijft het toch een feit dat de kleur niet exclusief van de druivenpel komt, maar door toevoeging van een plant-gebaseerd ingrediënt, en dat de wijn zelf een mix is van rood en wit.

Heiligschennis in zuivere wijntermen.

Einde verhaal?

Maar Gik, het van origine Spaanse moederbedrijf dat - laten we dit niet vergeten! - deze blauwe wijn toch met het nodige succes in 25 landen lanceerde, richt nu de pijlen op een misschien inderdaad veel lucratievere markt dan de Europese unie, namelijk: de Verenigde Staten.

De laatste dagen kunnen Amerikanen – ik zie de enthousiaste beau monde van Los Angeles, NYC en San Francisco al in de rijt staan voor deze laatste trend – immers inloggen op de site https://bluewine.us/ om pre-orders te plaatsen voor de Turquoise wijn.

Zij zullen daar $16 per individuele fles, of $124 per karton, moeten neertellen. Alhoewel er nu ook volop reclame gemaakt wordt voor een set van 3 flessen tegen $36, inclusief free shipping.

Ik heb geen kristallen bol, maar ik voorspel dat na een enorme hype die in de VS 1 à 2 jaar duurt, we daarna niets meer zullen horen van deze vloeibare 'smurf'. Eenvoudigweg omdat de (Amerikaanse) nieuwlichters dan weer in de ban zijn van the next big thing, terwijl de echte wijnliefhebber dit soort producten liever niet in zijn/haar glas ontmoet wegens niet authentiek genoeg.

Het was 'mooi' zolang het duurde.

Frank Van der Auwera

Geplaatst op 29 maart 2017 door Wijntijd Reacties | Reageren

Cava flirt met Veneto

FreixenetHet gezegde ‘hou je vrienden dichtbij en je vijanden nog dichterbij’ is blijkbaar ook doorgedrongen bij de cava-producenten.

En niet het eerste het beste mini-merk dit keer, want megabubbelspeler Freixenet lanceerde op de voorbije beurs ProWein meteen een nieuwigheid: de portfolio werd immers uitgebreid met een Prosecco DOC en zelfs een cuvée Conegliano Valdobbiadene Prosecco DOC, allebei verpakt in flessen die Boheems reliëfkristal en luxe suggereren.

Beide cuvées worden geproduceerd onder hoede van Freixenet door de coöperatieve La Marca. Einde vorig jaar werden deze flessen reeds in primeur geschonken tijdens de TFWA World Exhibition in Cannes, maar vanaf nu zullen beide bubbels vooral in onafhankelijke online-winkels en Duty-Free Shops in Europa worden aangeboden met een prijskaartje rond de 12 euro.

Is dit nu de toekomst? Financieel voldoende krachtige holdings die daarom zelfs de potentiële concurrentie op eigen terrein wil verslaan?

De motivering voor deze stap is immers duidelijk. Alleen al in de zo cruciale afzetmarkt van het Verenigd Koninkrijk kromp in 2016, voor het tweede jaar op rij, de verkoop van Freixenet onder druk van de steeds populairdere Prosecco. En tevens onder invloed van de nefaste discount-politiek die over het Kanaal gehanteerd wordt, zeker in de grootdistributie.

Frank Van der Auwera

Geplaatst op 24 februari 2017 door Wijntijd Reacties | Reageren

Star Wars in Bourgogne en Beaujolais

HagelHet gaat dit keer niet om een (anti)terreuractie, maar om een technisch beschermingsplan tegen hagelstormen, die in deze regio vaak enorme schade toebrengen aan de wijngaarden.

Tegen juni dit jaar zullen in Bourgogne en de Beaujolais - op uitzondering van de Châtillonais – extra 90 zogeheten ‘générateurs anti-grêle’ worden geïnstalleerd, die dan zo samen ruim 45.000 hectare aanplant zullen beschermen tegen komende hagelbuien. Systeem dat tot nu toe reeds functioneert via 53 installaties in 14.000 hectare wingerd gelegen in de Côte d'Or, de Côtes-de-Beaune en Nuits, de Côte châlonnaise en le Couchois.

In concreto gaat het om een mobiele installatie die nitraatraketjes afschiet in een dreigende hagelwolk, waardoor de hagelkorrels kleiner worden en veel trager neerdalen. En hopelijk zo minder schade berokkenen aan de druivelaars. Dat is het ideale scenario, want deze methode is niet 100% onfeilbaar en waarschijnlijk ook een pak duurder dan een bescherming via netten, zoals die vaak elders wordt toegepast.

Hagel als kwelduivel

Dat een protectiesysteem een must is, staat buiten kijf. Bourgogne en zeker ook de Beaujolais worden de laatste jaren steeds frequenter geteisterd door hagelstormen.

Zo trokken voorjaar 2016 alleen al drie zware stormen over de Beaujolais. Zij zorgden ervoor dat maar liefst 2.136 hectare wijngaard voor gemiddeld 64% werden beschadigd, terwijl in nog eens 973 hectare maar liefst driekwart van de wijnstokken werden getroffen. In totaal werden in die periode zo 412 wijnexploitaties getroffen, waarvan 39 hun beplante oppervlakte zelfs met méér dan 75% beschadigd zagen.

En als we dan bedenken dat in de Beaujolais slechts 4 op de 10 wijnfirma’s verzekerd zijn tegen deze calamiteiten, vaak niet eens kostendekkend, dan wordt het waarom van deze technische investering in een rakettenschild duidelijk.

Gezocht: lanceerpersoneel

In Bourgogne en de Beaujolais gelooft men daarom heilig in deze Star Wars via nitraatraketten.

Alle betrokken ODG's (Les Organismes de Défense et de Gestion) van de appellaties uit de Mâconnais, Chablis, l'Auxerrois en Beaujolais – met ruggensteun van de CAVB (La Confédération des Appellations et Vignerons de Bourgogne) - zetten hun schouders nu onder dit rakettenschild voor bijna het integrale druivenareaal in hun regio's.

Het systeem bezit wel een belangrijke Achilleshiel: mankracht. Elk toestel heeft namelijk drie m/v nodig om de raketjes veilig en efficiënt te lanceren. Of die in tijden van hagelstormen tijdig paraat zullen staan, blijft dus de sleutelvraag…

Frank Van der Auwera

Geplaatst op 17 februari 2017 door Wijntijd Reacties | Reageren

Het kurkprobleem eindelijk opgelost?

KurkNiets zo frustrerend voor een wijnliefhebber als een (dure) fles die ‘bouchonné’ blijkt, dus waarbij de natuurkurk aangetast is door de chemische component TCA, het boeket daardoor naar muf karton en schimmel ruikt en de inhoud quasi-ondrinkbaar is.

De kurkindustrie sleutelt al jaren, onder druk van de schroefdoppen- en plastiekindustrie die veel marktaandeel veroverden, aan een oplossing voor dit probleem en heeft via geavanceerde technologieën de foutenmarge serieus weten terug te dringen.

De ultieme natuurkurk

Maar recent kwam het Portugese Amorim, 's werelds grootste producent van natuurlijke wijnkurk, op de proppen met de nagenoeg TCA-vrije kurk. Doopnaam: NDtech.

Door gebruik te maken van snelle chromatografie en elke geproduceerde kurk individueel gedurende enkele seconden te scannen, wordt TCA teruggedrongen tot maximaal 0,5 nanogram per liter. In mensentaal: deze amper te detecteren hoeveelheid is het equivalent van één drupel water in 800 Olympische zwembaden. Of: risico op kurkgeur vrijwel nihil. Met garantie bovendien, want elke kurk die boven de 0,5 nanogram TCA wordt gescand, wordt automatisch uit de batch verwijderd.

Is dit echter wel een echte innovatie, vraagt de kritische wijnkenner zich af. Want er bestaat toch al langer een kurkgeurvrije ‘Diam’, geproduceerd door concurrent Oeneo?

Het verschil tussen beide zit echter in hun structuur. Waar deze ‘Diam’ een technische, want samengestelde kurk is, wordt de nieuwe NDtech in één geheel uit kurk gestript en is dus een ‘natuurkurk’ in de zuivere zin van het woord.

Deze innovatie ging niet over één nacht ijs, maar is het resultaat van een investering van ruim 10 miljoen euro en 5 jaar Research & Development.

Frank Van der Auwera

Geplaatst op 10 februari 2017 door Wijntijd Reacties | Reageren

Organisch van A tot Z

CavaKurkMisschien is het u ontgaan, zelfs als u tot de meest fanatieke believers van de biologische wijnkerk behoort, maar Europa - en meer bepaald Spanje - bezit wel een primeur: de eerste 100% pure organische appellatie.

Eventjes nadenken waar en wie? Het is namelijk een schisma in de cava-productie die tot dit resultaat leidde, in casu de Calataanse DO Clàssic Penedès.

Weg van de massaproductie

In 2014 braken immers een aantal producenten uit de cava-koepel, gestimuleerd door de lokale eco-paus Albet i Noya, omdat ze zich niet langer konden vereenzelvigen met de soms belabberde kwaliteit van deze populaire Spaanse bubbels. Want door het enorme exportsucces werd de spoeling ook steeds dunner en dunner, zodat er – zelfs op onze Belgische markt – cava's in de rekken belandden waarvan de basisfactuur (vinificatie, fles, botteling, etikettering, dus de blote aankoopprijs) inferieur werden aan alle bijkomende kosten (transport, winstmarge, accijnzen, eco-kosten,…). De inhoud werd soms ondergeschikt aan de uitmonstering en het imago. Dus kwamen steeds meer producenten in het geweer tegen deze nivellering richting bas de gamme.

De nieuwe subappellatie Clàssic Penedès bleek evenwel toch meer dan een stelletje dwarsliggers of dikkenekken-bodega's. Zo was één van de belangrijkste condities om tot deze nieuwe club toe te treden de vereiste om gecertificeerd organische wijn te produceren. Zonder deze certificatie en een kelderrijping van minimaal 15 maanden kunnen de (aspirant)leden immers nooit het label van de DO Clàssic Penedès dragen.

Met andere woorden: dit is de eerste unisono appellatie op Europese bodem, zij het dat het natuurlijk om een voorlopig nog klein clubje draait. Want momenteel zijn er slechts 15 bodega’s die de DO belichamen. Bodega's waarvan een aantal ook bij ons vlot te koop zijn: Albet i Noya, Bonans, Castell de Pujades, Celler Can Morral del Moli, Celler Grapissó, Celler Puig Romeu, Cellers AT Roca, Clos Lentiscus, Colet, Loxarel, Mas Bertran, Mas Comtal, Mas dels Clavers Can Gallego, Miquel Jané en Torre del Veguer.

Loont het?

Dubbele hamvraag blijft.

Eén: wanneer krijgen deze 15 pioniers eindelijk meer sympathisanten die ook hun buik vol hebben van de platvloerse en banale cava's, zodat deze DO geen (weliswaar boeiend) randfenomeen blijft in de cava-commercie?

En twee: valt deze organische origine en druivencultuur ook effectief te proeven in het glas? Met andere woorden, is de toegevoegde waarde - en de soms hogere prijsvork - van deze certificatie in een ‘mousseproces’ essentieel? Ik denk dat we de komende weken en maanden dringend een aantal vergelijkende degustaties moeten organiseren om hierop een antwoord te vinden.

Frank Van der Auwera

Geplaatst op 30 januari 2017 door Wijntijd Reacties | Reageren

Latour op de organische toer

LatourDat steeds meer domeinen, zelfs in de Bordelais, zich profileren als biologische of organische producent, is geen toeval. Een bio-imago kan tegenwoordig immers een flinke commerciële bonus betekenen, ook al wordt er reeds jaren zo natuurlijk mogelijk gewerkt. Maar perceptie is een sterk wapen in de wijnhandel.

Cruciaal in deze perceptie of een wijnstreek/appellatie als ‘natuurlijk’ wordt bekeken, is het feit dat er een aantal voortrekkers met naam en faam actief zijn.

Daarom is het voor een als traditioneel gepercipieerd wijngebied als Bordeaux zo belangrijk dat het legendarische Château Latour (Premier Grand Cru Classé Pauillac) zich deze dagen out als ‘organisch wijndomein’.

In 2018 gelukt?

Deze onbetwiste topper uit het klassieke klassement van 1855 produceert jaarlijks drie verschillende cuvées. De ‘grand Vin’ is het Château Latour waarvoor, zeker uit oudere millésimes, fortuinen worden voor neergeteld en waarvan het overlevingsparcours meerdere decennia overspant. Een gespierd Cabernet Sauvignon-beest dat in recente oogsten tussen de 900 à 1.400 euro wordt verhandeld. Het druivenmateriaal ervoor komt dan ook uit het historische ‘Enclos’ van 45 hectare, met zicht op de Gironde, waar de rijping optimaal gebeurt.

Als tweede wijn is er het label ‘Les Forts de Latour’ (samengesteld uit de jongere stokken die nog niet de grand vin-status verdienen) en de derde wijn gaat als ‘gewone’ Pauillac onder kurk, met dito lager prijskaartje natuurlijk.

De conversie richting organische wijncultuur draait nu integraal rond deze historische 45 hectare van het Enclos, prestigeperceel dat wel bijna de helft van het totale domein van 88 hectare beslaat.

Het conversieproces werd al in 2015 opgestart en aangezien de certificatie ten vroegste pas na drie jaar wordt toegekend, betekent het dat we moeten wachten tot de oogst 2018 alvorens we de eerste ‘organische’ Château Latour kunnen kopen.

Minder is meer

Wat er vooral verandert bij Latour nu ze de organische kaart trekken?

Voortaan worden uitsluitend koper en zwavel, in combinatie met diverse plantinfusies, ingezet om ziekten in de wingerd te bestrijden. Ook insecticiden worden taboe en vervangen door de techniek van seksuele verwarring, waardoor de voortplantingscyclus van bepaalde schadelijke insecten verstoord wordt. En natuurlijk worden geen onkruidverdelgers meer gebruikt en zal exclusief organische mest alle kunstmest vervangen.

Mijn vraag is echter: zullen we dat straks ook proeven in het eindproduct? Ik denk het niet, aangezien Château Latour ook voor deze organische conversie nu niet meteen een chemische veelgebruiker was die zijn cliënteel ‘vergiftigde’.

Maar dat het marketingverhaal er rond als zoete broodjes verkoopt, illustreert verdorie zelfs deze column…

Frank Van der Auwera

Geplaatst op 22 januari 2017 door Wijntijd Reacties | Reageren

Blauwe wijn loopt blauwtje op

Vorig jaar was het een hype: plots lag er ‘blauwe’ wijn in de Europese rekken.

Product dat meteen de drinkende gemeenschap in twee kampen verdeelde. Het (overgrote) deel bestond uit tegenstanders, producenten én liefhebbers die dit nieuwe wijntype als een pure marketinggimmick en een kunstmatige creatie beschouwden. Een hipster-drankje kortom. Maar de voorstanders vonden het integendeel een leuke, trendy nieuwe drank die volgens hen wel natuurlijk was en bovendien eindelijk enige afwisseling bracht in het klassieke kleurschema wit-rood-rosé.

Wat er ook van zij: in Spanje kan men er niet mee lachen.

Bastaardwijn

Alhoewel het een team van jonge Spanjaarden was dat vorige zomer onder het Gik-label de eerste blauwe wijn lanceerde en meteen ruim 100.000 flessen in 25 afzetmarkten verkocht, krijgen zij nu een njet van de Spaanse wetgever.

Na een anonieme klacht en duidelijke afkeer van de traditionele wijnlobby, kregen de makers immers inspecteurs over de vloer. En het verdict dat recent viel is hard: blauwe wijn mag voortaan niet langer als ‘wijn’ gelabeld en verkocht worden, zo klinkt het nu officieel. Een blauwe wijn als Gik hoort in Spanje nu thuis in de vage categorie ‘andere alcoholische dranken’.

Uiteraard een dikke streep door de rekening van de entrepreneurs achter ‘Gik’. En al hun imitatoren die overal mee op de blauwe trein sprongen. Zij vinden deze beslissing namelijk absurd, omdat hun product voor 100% van een selectie Spaanse druivenvariëteiten wordt gemaakt en zijn blauwe kleur slechts krijgt na toevoeging van een natuurlijk pigment dat uit de druivenpel wordt geëxtraheerd.

Wat hun dossier natuurlijk zwakker maakt is dat er ook indigo wordt toegevoegd, een in se natuurlijke kleurstof afkomstig van de Wede-plant, die echter al lang ook artificieel wordt vervaardigd. Dat wijkt toch al af van klassieke vinificatieprocessen.

Bovendien maakten de Gik-teamleden bij de lancering van hun blauwe wijn ook strategische PR-fouten. Zo gaven ze in interviews toe dat niemand van hun team écht expertise had op gebied van wijnmaken en dat voor hen de kleur er eigenlijk niet toe deed. Hun reclamecampagne draaide verder helemaal rond het ‘breken van de wijnregels’, het ‘heruitvinden van tradities’ of het ‘drinken van innovaties’. Niet meteen een taalgebruik waarmee je de traditionele wijnbusiness- of drinkers charmeert.

Slag in het water?

Maar nu kreeg blauwe wijn dus rood licht in Spanje. Voorlopig zijn deze blauwe revolutionairen echter nog niet zinnens zich neer te leggen bij deze officiële beslissing. Op Change.org lanceerden ze daarom een actie en petitie om zoveel mogelijk steun te verzamelen. In hun motivatie wordt het voorgesteld of zij de strijd aanbinden tegen de 'oubolligen' en 'conservatieven' die blauwe wijn als blasfemie beschouwen.

Wat ook de uitkomst wordt: heeft deze actie nog wel zin? Want waar enkele maanden geleden blauwe wijn nog een hot topic was in veel populaire media, lijkt de hype serieus afgekoeld.

Misschien is de houdbaarheidsdatum van blauwe wijn ondertussen reeds overschreden…

Frank Van der Auwera

Onze blogs

Meer