Home Markten Live Netto Sabato

Spanje

Geplaatst op 13 augustus 2018 door Wijntijd Reacties | Reageren

Spanjaarden plukken Franse druiven

DruivenKnippenOok al vloeken veel Franse wijnbouwers op de stijgende import van goedkope Spaanse bulkwijn, toch is er één groep ‘Spanjaarden’ die iedereen blijkbaar elk jaar graag ziet afzakken: de Spaanse plukkers

Volgens de meest recente schattingen zullen er straks immers circa 14.000 Spaanse seizoenarbeiders de Franse trossen voor het millésime 2018 helpen oogsten (Bron: la Fédération Agricole de l’Union Générale des Travailleurs UGT FICA).

Het leeuwendeel daarvan - in concreto: naar schatting 10.400 arbeiders of driekwart van het Spaanse legioen - is afkomstig uit Andalusië. 

Dat er in tijden van dalende maar nog steeds hoge werkloosheid in Frankrijk – het werkloosheidspercentage schommelt er momenteel rond 9,2% van de beroepsbevolking – toch nog tijdelijke arbeidskrachten worden ingevoerd, lijkt misschien absurd, maar heeft ook een verklaring.

De niet meteen spectaculaire lonen die deze Spaanse seizoenarbeiders ontvangen voor gelijkaardig werk, liggen namelijk tot minimaal 50% hoger dan in hun thuisland. Daarom keert 9 op de 10 van deze seizoenarbeiders elk jaar graag terug om de Franse oogst te plukken, terwijl veel Fransen hun neus ophalen voor dit toch wel harde labeur.

Toch ligt het verwachte aantal Spaanse seizoenarbeiders dit jaar lager dan in 2017.

Daling die enerzijds verklaard wordt door het feit dat de Spaanse economie zich toch lijkt te herpakken en er dus extra arbeidsaanbod is in eigen land, maar anderzijds ook door de verwachte lagere oogst – herinner u de hagelstormen die lelijk thuishielden – in Franse appellaties en regio's die geografisch dichtbij Spanje aanleunen, zoals de Pyrénées-Orientales, de Landes en zelfs Bordeaux.

Frank Van der Auwera

Geplaatst op 20 mei 2018 door Wijntijd Reacties | Reageren

Wie is de duurste?

WijnflessenDe uiteindelijke prijs van een fles wijn is natuurlijk een kluwen van variabelen, gaande van de startprijs op het domein tot de winkelprijs in onze rekken, nadat alle kosten (winstmarge, transport, ecotaks, accijnzen,…) werden toegevoegd.

Maar interessant is wel om weten: welk productieland is het duurste als het op export van zijn wijn aankomt?

Gebaseerd op de statistieken van 2017 en uitgedrukt in USD per liter gebottelde wijn is het binnen Europa Frankrijk dat deze lijst aanvoert. Beperken we ons tot de ‘Grote Drie’, dan blijkt dat Franse stille wijnen gemiddeld werden uitgevoerd tegen 5,69 USD/liter, op afstand gevolgd door Italië (3,84 USD/liter) en zeker door Spanje (2,30 USD/liter).

Toch is Frankrijk daarmee niet de absolute prijzenkampioen van de wereld, want de gemiddelde Amerikaanse wijn werd in dezelfde referentieperiode zelfs geëxporteerd aan 6,79 USD/liter en ook Nieuw-Zeeland scoort met 5,86 USD/liter hoger.

Nog duidelijker is de afstand tussen de drie Europese giganten als het op bubbels aankomt. Daar overklast Frankrijk met 19,35 USD/liter prijsmatig vele malen de mousserende wijnen uit Italië (4,10 USD/liter) of Spanje (2,69 USD/liter). De factor 'Champagne' speelt hier uiteraard een dominante rol.

Kijken we tenslotte naar de bulkmarkt, dan wordt de internationale rangorde nog eens door elkaar geschud. Duurste in dit segment is Nieuw-Zeelandse bulkwijn met 2,78 USD/liter, verrassend genoeg gevolgd door Argentinië (1,43 USD/liter) en pas dan Frankrijk (1,25 USD/liter) en de Verenigde Staten (1,19 USD/liter). Hier is het uiteraard de factor 'afstand' die deze cijfers voor een stuk kleurt.

Ter vergelijking: Spanje haalt slechts een gemiddelde vrac-prijs van 0,47 USD/liter. Spanje mag zich dus, in alle segmenten, van de drie grote Europese wijnlanden het goedkoopste noemen.

Frank Van der Auwera

Geplaatst op 24 maart 2018 door Wijntijd Reacties | Reageren

Abracadabra met de origine

LabelsDat het vaak niet botert tussen wijnmakers en de grootdistributie is al lang geweten. Niet alleen vechten die de soms krappe marges aan die ze voor hun producten betaald krijgen bij ketens of aankoopcentrales, maar soms draait de wrevel ook om wat er op de etiketten staat vermeld. En als ‘oneerlijke concurrentie’ kan gezien worden.

Vooral in een productieland als Frankrijk worden wijnbouwers continu met zo’n dossiers geconfronteerd. Recent legde het Syndicat des Vignerons du Gard bijvoorbeeld een nieuwe klacht neer wegens papieren wijnfraude bij het keten Intermarché.

Vertegenwoordigers van het syndicaat ontdekten namelijk roséwijnen van het merk ‘La Carafe’ van producent JeanJean die gelabeld in de rekken staan als Spaanse Grenache. Maar toen ze betaalden en hun kassaticket kregen, was dezelfde wijn plots hokus pokus van origine veranderd en werd hij vermeld als IGP d’Oc, dus streekwijn uit Pays D’Oc.

Geen fait divers voor de wijnbouwers van de Gard, want ze vinden dat de rechters te makkelijk met twee maten en twee gewichten oordelen als het om etikettenverwarring gaat: de betrokken/verdachte wijnbouwers worden meestal direct gearresteerd en 48 uur in hechtenis genomen, terwijl er bij fraudedossiers die met de ‘négoce’ (groothandel- en makelaars) te maken hebben, meestal zelfs geen enquête wordt geopend.

Zo sluimeren er naar verluidt al maanden dergelijke dossiers bij de procureurs van Montpellier en Toulouse zonder dat het onderzoek serieus werd opgestart.

Een déjà-vu?

Frank Van der Auwera

Geplaatst op 21 maart 2018 door Wijntijd Reacties | Reageren

Belgen blijven bubbelen

ChampagneDe jaren na de financiële crisis van 2008-2009 leek het er even op of de liefde voor de Belg en zijn/haar champagne was definitief bekoeld.

De sector zelf zorgde voor een verdere afbrokkeling van het imago door de toenmalige overschotten aan dumpingprijzen op de markt te gooien, zodat we plots champagnes onder de 10 euro in de supermarktrekken zagen liggen, of ‘2 Kopen, 1 gratis’-acties van merkchampagnes. Cava en Prosecco hapten op hun beurt delen uit de krimpende markt weg.

Bruisend herstel

Maar anno 2018 kan het Informatiebureau voor de Champagne in de Benelux weer de loftrompet blazen.

De flessenverzending naar België groeiden vorig jaar immers met +8;9% qua volume en zelfs 10,4% in waarde. In 2017 voerden we officieel 9.075.000 flessen in, waarmee we als nummer 6 prijken op de wereldwijde champagnehitparade.

Officieel, want zoals iedereen weet importeren we jaarlijks nog enkele miljoenen flessen rechtstreeks ‘voor eigen gebruik’. Betrouwbare ramingen zijn er niet, want de schattingen lopen uiteen van 3 miljoen tot 9 miljoen stuks. Sommige dagen zien we inderdaad méér wagens met Belgische nummerplaten in de straten van Ay, Epernay of Reims, dan Franse...

Grosso modo zitten we na ongeveer 10 jaar dus ongeveer terug op onze champagnedorst van voor de financiële en economische crisis.

Prijszetting versus kwaliteit

Deze renaissance van champagne merken we trouwens ook in onze horeca. Bij het aperitief horen we tegenwoordig de sommelier in de helft van onze bezoeken opnieuw een ‘coupe’ huischampagne suggereren, op afstand gevolgd door gin-tonic, Prosecco en Cava.

Vooral deze laatste bubbeldrank lijkt nu te lijden onder een verslechterd imago en verminderde populariteit in onze horeca. Niet zozeer wegens de dalende kwaliteit, maar vooral door de soms dwaze prijszetting.

De consument beseft immers maar al te goed dat er momenteel Cava’s in de warenhuisrekken liggen van amper 6 euro. Waarom zouden ze dan 6 euro (of meer) neertellen voor een vaak banaal glas Spaanse bubbels?

Frank Van der Auwera

Geplaatst op 26 februari 2018 door Wijntijd Reacties | Reageren

Steeds meer wijnboeren proberen bio

HandDruivenLos van de discussie over ‘betere’ kwaliteit, kunnen we niet naast de statistieken kijken: de biologische wijncultuur wint aan populariteit in Frankrijk.

Vorig jaar bijvoorbeeld begonnen er 649 Franse wijnbouwers met een conversieproces richting bio, tegen 467 in 2016. Deze nieuwkomers werkten vooral in Occitanië, Nouvelle-Aquitaine, Provence-Alpes Côte d’Azur en wat Le Grand Est wordt genoemd.

Concreet betekent dit dat er einde 2017 officieel 5.074 wijnbouwers deze productiemethodes volgden, of nastreefden. Omgerekend betekent dit +14,5% méér dan in 2016.

Drie landen goed voor driekwart

Tijdens de recente wijnbeurs Millésime Bio werden er ook andere cijfers gelost die deze bio-trend bevestigen.

Zo verdrievoudigde de oppervlakte biologisch bewerkt wijngaard in Frankrijk in amper tien jaar tijd, om eind 2016 af te tikken op ruim 70.740 hectare wijngaard. Qua volume geproduceerde wijn waren deze biologische cuvées in 2016 reeds goed voor 1,82 miljoen hectoliter die op de Franse markt werden gezet.

En blijkbaar volgen de consumenten ook deze trend, want in datzelfde referentiejaar kochten de Fransen voor 792 miljoen euro biowijnen. Vooral de groeisnelheid is enorm: in de voorbije twaalf jaar, gerekend tot eind 2016, verviervoudigde de Franse bio-wijnmarkt in waarde.

Toch een nuance: wie denkt dat deze biologische wijnbouw een Europese, of zelfs globale, beweging is die in alle productielanden even populair blijkt, zal merken dat ook op dat vlak sprake is van concentratie. Gebaseerd op de cijfers uit 2016 blijkt immers dat driekwart van de bio-wijngaarden wereldwijd een kwestie zijn van de drie gratiën: Spanje, Italië en Frankrijk.

Frank Van der Auwera

Geplaatst op 28 oktober 2017 door Wijntijd Reacties | Reageren

De Spaanse bulkarmada

RiojaTerwijl de Catalaanse onafhankelijkheid nu alle aandacht opzuigt en de politieke spanning stijgt, blijkt dat ook de Spaanse wijnbusiness hypernerveus is. Met als oorzaak: de export van bulkwijn groeit er aan te hoog tempo.

Eind oktober publiceerde de Federación Española del Vino (FEV) een communiqué waarin werd gewaarschuwd dat in de campagne 2017/2018 de wijnkoersen (lees: prijzen) uit de hand dreigen te lopen.

Ook al heeft de FEV altijd geijverd om de waardecreatie binnen het productie- en distributieketen van de Spaanse wijnindustrie te verbeteren, moeten nu volgens dit instituut “…absoluut plotselinge schokken vermeden worden die de winstgevendheid van bedrijven op middellange en lange termijn in gevaar kunnen brengen". Want: "…deze groei moet worden ondersteund door een verbetering van het imago en de kwaliteit van de producten, in plaats van de huidige korte termijn-weerspiegeling door problemen van schaarste of overvloed” zo klink het.

Half zo duur als Franse concurrentie

Spanje heeft zich de laatste jaren immers heel enthousiast op deze bulkmarkt geworpen, maar nu vragen veel producenten en belangenbehartigers zich af of deze evolutie zichzelf niet voorbij holde. En dus op termijn de Spaanse wijnexport eerder beschadigt dan bevordert.

“We hebben onze uitvoer de voorbije jaren inderdaad aanzienlijk gestimuleerd, maar waarschijnlijk te snel. Zodat we nu de verkeerde prijspiramide hebben, met veel wijn die veel te goedkoop verkocht wordt," analyseert Rafael del Rey, directeur van het OeMv (Observatorio Español del Mercado del Vino).

Zelfs bulkproducenten in La Mancha, de wijnschuur van Spanje, beginnen zich nu zorgen te maken. Door state-of-the-art irrigatiesystemen, mechanisering van de oogst en nieuwe opslagsystemen die vaak mee gesubsidieerd werden door de Europese Unie, hebben ze een enorm wijnvolume op de markt kunnen slijten. Want in combinatie met de lagere arbeidskosten in deze regio konden - en kunnen ze nog steeds - wijnen aanbieden aan de helft van de productieprijs van bijvoorbeeld concurrent Frankrijk.

Relatief succes

Dat dit Spaanse bulk-succes echter heel relatief is, illustreert Rafael del Rey met een vergelijking tussen Spanje en Italië. In 2000 exporteerden beide landen het gros van hun (bulk)wijn nagenoeg aan dezelfde basisprijs, namelijk 1,41 euro per liter.

Maar in 2014 verkocht Italië wijn aan gemiddeld 2,5 euro per liter, en bleek Spanje weggezakt tot 1,17 euro per liter.

Cijfers die de relativiteit aantonen van het exportsucces, omdat het vooral een bulkverhaal betreft. Want in diezelfde referentieperiode steeg de Italiaanse wijnexport met +15% qua volume en boekte Spanje een recordgroei van +154%, maar deze Spaanse exportinkomsten waren goed voor ‘slechts’ 2,6 miljard euro, grosso modo de helft wat de Italiaanse wijnexport in diezelfde periode realiseerde.

Spaanse bulkwijn mag kortom dan wel de nummer één van de Europese markt zijn geworden, maar tegen welke (lage) prijs? Zo verkoopt Spanje jaarlijks circa 500 miljoen liter wijn in Frankrijk, waarvan echter 90% pure bulkexport. Gemiddeld prijskaartje amper 40 eurocent per liter, terwijl Frankrijk zelf ondertussen 250 miljoen bulkwijn uitvoert met een gemiddeld prijsniveau van 1,24 euro/liter. Of: het drievoudige per liter van de Spaanse bulkconcurrentie.

Of dit nu betekent dat veel ‘Franse’ bulkexport eigenlijk van origine Spaanse bulkimport is, kan natuurlijk moeilijk bewezen worden, maar er rijzen toch serieuze vragen.

Stop de dumping

Vandaar dat de ontevredenheid tegenover deze Spaanse bulkinvasie met zijn dumpingprijzen toeneemt. Dit voorjaar blokkeerden Franse landbouwers reeds Spaanse trucks nabij de grens en lieten de wijninhoud over de weg stromen wegens wat ze ‘unfaire concurrentie’ noemen. En dit aantal confrontaties zal alleen maar toenemen als de huidige situatie niet verandert.

Hamvraag: hoe los je dit probleem op?

Door, zoals ooit in Rioja gebeurde en nu ook door bepaalde experts wordt geponeerd, de wijnbedrijven in Castillië-La Mancha te verplichten hun wijn te bottelen in plaats van in bulk te verkopen?

Deze vergelijking loopt immers mank. Toen Rioja deze bottelplicht introduceerde, was nauwelijks 5% van de lokale productie er bulk. In een wijnschuur als La Mancha met zijn soms grootschalige spelers is bulk echter eerder norm dan uitzondering.

De populariteit van bulkwijn piekt er bovendien sedert 2009, toen de Europese Unie besloot de subsidiekraan voor gedistilleerde alcohol dicht te draaien.

Frank Van der Auwera

Geplaatst op 22 oktober 2017 door Wijntijd Reacties | Reageren

Bulk bont en blauw in 2017?

Dat de oogst 2017, zeker in Europa, kwantitatief maar povertjes uitvalt, wordt nu stilaan duidelijk

De cijfers worden de komende weken en maanden beslist nog serieus bijgestuurd, maar de onderliggende trend bij de drie dominante wijnmogendheden Frankrijk, Italië en Spanje is zo klaar als een klontje: Frankrijk verliest tussen 17 en 19% qua volume tegenover 2016, Italië naar schatting 21 à 25% en Spanje tikt af met een negatief saldo rond de 15%.

De totale Europese wijnproductie zal door de grillige weersomstandigheden dit jaar ruim 14 procent lager uitvallen dan tijdens de vorige oogst. Een historisch diepterecord van 145 miljoen hectoliter, ongezien sedert Wereldoorlog II. Volgens veel analisten zijn zelfs deze cijfers nog ‘optimistisch’ en kan het uiteindelijk volume nog een pak lager landen.

Bulk altijd bah?

Terwijl natuurlijk ook bepaalde beschermde appellaties zwaar verliezen – het productievolume in de Jura halveert bijvoorbeeld –, is het toch vooral de bulkmarkt die nu lichtjes panikeert.

Want uit de eerste berekeninen blijkt dat Europa minstens 20 à 25 miljoen hectoliter wijn ‘te kort’ zal hebben in het millésime 2017, waardoor de prijsdruk op met name de bulkmarkt vrij groot zal worden. Vooral bedrijven die nog voor januari 2018 levercontracten moeten afsluiten maar de voorbije jaren onvoldoende stocks hebben opgebouwd, zullen waarschijnlijk flink méér moeten betalen om hun aanbod te garanderen. En daarbij kunnen ze zelfs niet terugvallen op Oost-Europa als reservebank, want ook daar is in 2017  evenmin sprake van een volumineuze oogst.

Wie nu reageert “prima dat bulk pijn lijdt, want ik verkies domein-gebottelde kwaliteitswijnen!” moet wel beseffen dat dit een zeer belangrijke marktniche is en blijft, zeker in het betaalbare genre. En dat in dit aanbod ook zeer prettige producten te vinden zijn. Kijk maar eens in de plaatselijke supermarkt.

Bulkwijn dus per definitie gelijkstellen aan bullshitwijn getuigt niet van veel marktkennis. Bovendien: als de prijzen in één marktsegment klimmen, volgen doorgaans ook de andere niches...

Frank Van der Auwera

Geplaatst op 11 september 2017 door Wijntijd Reacties | Reageren

De smurfenoogst van 2017

WijnoogstWe vreesden én voorspelden het reeds enkele weken geleden, maar alle pronostieken wijzen nu in dezelfde richting: Europa in het algemeen, en Frankrijk in het bijzonder, stevenen af op een diepterecord qua wijnoogst.

Het millésime 2017 in Frankrijk wordt naar verluidt zelfs de kleinste oogst sinds 1945.

Jérôme Despey, voorzitter van de wijnraad binnen FranceAgriMer, verwacht nu ook officieel een oogstvolume in Frankrijk beneden de 37 miljoen hectoliter. Het Franse Ministerie van Landbouw is een fractie optimistischer, en komt uit op 37,2 miljoen hectoliter.

Maar de trend is duidelijk: neerwaarts.

Van 45,5 naar 37 miljoen hl

Despey wijst nog eens op het unieke karakter van dit millésime: “Deze oogst is immers op alle punten exceptioneel. Eerst al door de vroegtijdigheid van de pluk, die 2 à 3 weken voorligt op het meerjarig gemiddelde. Een voorsprong die ik in mijn 30-jarige carrière als wijnbouwer nog nooit heb gezien. (…) Vervolgens is dit millésime ook uitzonderlijk wegens het lage productievolume, te wijten aan de vorst tijdens het voorjaar en de droogte deze zomer. Het lijkt dus haast zeker dat we onder de 37 miljoen hectoliter zullen uitkomen, of de kleinste oogst sedert 1945.” Ter vergelijking: de vorige oogst 2016 tikte kwantitatief in Frankrijk nog af op 45,5 miljoen hectoliter.

Niet dat we als consumenten ineens in paniek moeten schieten of dat er acute schaarste zal optreden in alle appellaties. Zeker wat de Languedoc-Roussillon betreft, toch een belangrijke bron van betaalbare wijn ook voor België, liggen er immers nog aanzienlijke stocks. Zelfs de négociants die merkwijnen samenstellen, denken dat ze nog probleemloos voldoende wijn op de markt zullen vinden om hun klanten gewoon te bevoorraden.

Despey verwacht wel dat door deze smurfenoogst het prijskaartje voor IGP-wijnen, en zelfs voor cuvées zonder geografische indicatie, zal klimmen. Waarschijnlijk zal de markt de prijzen voor dit type wijnen ‘normaliseren’ naar het niveau van 2 à 3 jaar geleden, wat concreet een stijging aan de bron met een al bij al nog beperkte 5 à 15€/hectoliter inhoudt.

Een Europees fenomeen

Maar het is niet alleen de Franse wijnindustrie die met een mini-oogst opgezadeld zit. In heel Europa spreekt men van beduidend lagere opbrengsten. Want ook in landen als Spanje, Italië of Duitsland hadden wijnbouwers te lijden onder de voorjaarsvorst en de droogte.

De eerste ramingen liggen daarom rond een oogst van 148 miljoen hectoliter voor de gehele Europese Unie, tegen 165,6 miljoen hectoliter vorig jaar.

Klopt deze schatting, dan betekent dit dat de Europese wijnoogst 2017 circa 12% onder het vijfjarig gemiddelde landt.

Toch maar onze spaarkous bovenhalen?

Frank Van der Auwera

Geplaatst op 30 augustus 2017 door Wijntijd Reacties | Reageren

Verjongingskuur in Rioja

RiojaDoor de zomervakantie en alle terreurdreiging werd het nieuws wat weggedrukt tussen facts & figures, maar in Rioja probeert men echt aan te knopen bij wat de moderne consument verlangt, namelijk: wijnen waarvan de (geografische) origine en het terroir al vanaf het label duidelijk wordt, en niet zoals vroeger een classificatie puur gebaseerd op de duur van de eikrijping.

Na pakweg twee jaar getouwtrek keurde de D.O.C.A. Rioja enkele weken daarom eindelijk twee innovaties goed.

Exactere labelling

De eerste verandering heeft te maken met de informatie op het wijnetiket.

Zo wordt het voor Rioja-producenten voortaan wettelijk mogelijk om op hun labels ook de naam van de specifieke wijngaard, waar het druivenmateriaal voor de cuvée geplukt werd, te vermelden. Voor de consument, en in België zijn ze talrijk die Rioja nog altijd hoog inschatten, zal deze info ook duidelijk worden op het rugetiket en de bijhorende zegels.

De traditionele Rioja-pikorde op basis van de maanden/jaren verblijf op eiken barriques – in casu: joven, crianza, reserva en gran reserva – blijft weliswaar gangbaar, maar de ‘single vineyard’-benaming wordt een bonus voor kwaliteitsgefocuste wijnmakers en kan theoretisch zo ook een veeleisender cliënteel verleiden.

Niet dat deze toevoeging gratuit mag afgedrukt worden. Eén van de spelregels is namelijk dat de wijngaard in kwestie binnen goed gedefinieerde, natuurlijke grenzen moet liggen, en bovendien al een aantal jaren bij dezelfde eigenaar horen. Nog belangrijker is de voorwaarde dat de opbrengst ervan minimaal 20% lager moet liggen dan wat er in de regio officieel is toegestaan. Ook een manuele oogst is een conditio sine qua non, evenals de traceerbaarheid van het totale productieproces, certificaties incluis.

Momenteel worden er nog discussies gevoerd of deze geografische informatie nog verder kan uitgebreid worden, bijvoorbeeld door in de toekomst ook subregio’s en dorpen op de etiketten te (laten) vermelden.

Eindelijk Rioja-bubbels

Een tweede grote verandering heeft te maken met mousserende wijnen. Voor het eerst zullen nu ook witte en rosé kwaliteitsbubbels uit de regio de officiële naam ‘Rioja’ mogen dragen. Mousserende cuvées die wel volgens de traditionele methode dienen gemaakt en verder de nodige garantiedocumenten zoals labels en zegels zullen krijgen, na chemische analyses én proeftests.

Ook hier werden een aantal spelregels geformuleerd. Zo moeten de nieuwe Rioja-bubbels tussen de 11% en 13% alcohol bezitten, en dient hun tweede gisting op fles minimaal 15 maanden te bedragen. Ter vergelijking: in cava bedraagt dit slechts 9 maanden. Voor het topgamma klimt deze rijpingsperiode in de kelders zelfs tot 36 maanden.

Frank Van der Auwera

Geplaatst op 22 juni 2017 door Wijntijd Reacties | Reageren

Online wijnverkoop piekt tot 10 miljard dollar

OnlineWijnWe kopen steeds meer wijn online, ook in België. Maar waar het bij ons vooral de webshops betreft van gekende en gevestigde wijnhandelaars, ligt het op internationaal vlak wel eventjes anders. Daar zijn de giganten aan slag.

Volgens de e-performance-barometer van deze virtuele spelers qua wijnverkoop, op basis van de consumentenoordelen, zit er in dit segment wel degelijk veel dynamiek.

Het meest recente rapport zorgde voor een kleine schok in het milieu, want in deze zesde editie werd de ‘klassieke’ online wijnmarktleider Amazon.com voor het eerst van zijn piedestal gestoten door het eveneens Amerikaanse Wine.com, met het Chinese Yesmywine.com die het brons wegkaapt. Daarmee maar eventjes vier posities in dit klassement winnend tegenover 2015.

Meer nog dan deze individuele pikorde, is het feit dat in dit lopende jaar 2017 de totale webwijnverkoop voor het eerst de kaap van 10 miljard USD zal doorbreken. De online verkoop vertegenwoordigde vorig jaar nog 9,8 miljard USD, maar de magische omzet van 10 miljard wordt dit jaar zeker gerealiseerd.

Niet dat de groei overal even vinnig stijgt. Zo werd in 2016 in Frankrijk ‘slechts’ een wijnverkoop online van 1,4 miljard euro gehaald, of omgerekend: 9,4% van de totale wijnaankopen gebeurde er via het internet.

Hieronder de Top Tien van de belangrijkste wijnwebverkopers:

1. wine.com

2. amazon.com

3. yesmywine.com

4. tmall.com

5. wineshop.it

6. saq.com

7. vente-privee.com

8. lavinia.es

9. danmurphys.com.au

10. laithwaites.co.uk

Een laatste conclusie: de Fransen staan inderdaad grotendeels buitenspel...

Frank Van der Auwera

Onze blogs

Meer