Het jaar van Mr. Murphy

Laatst bij de dokter zag ik een ingekaderd lijstje aan de muur van de wachtkamer: 'De Tien Wetten van Murphy'. Het zijn tien varianten op het alombekende 'Alles wat verkeerd kan lopen, loopt verkeerd.' Murphy zorgt ervoor dat je in files steevast de traagste baan kiest, dat het begint te regenen op het verste punt van je fietstochtje, dat je enkel een lening krijgt als je waterdichte bewijzen kunt voorleggen dat je die lening eigenlijk niet nodig hebt, en dat die trut over wie je een aangebrande roddel vertelt achter je rug de hele tijd zat mee te luisteren. Dit jaar schiet Murphy met scherp op de beurs: als je aandelen koopt, zakken nadien hun koersen.

Niet elke belegger verwenst Murphy als grote boosdoener in deze pijnlijke beursepisode. Er zijn er die alle schuld afschuiven op analisten, bankiers, adviseurs, economen, de pers, zelfs lieve, gevoelige jonge vrouwen met lang donkerbruin haar. Gelukkig zoekt niet iedereen de verantwoordelijkheid voor zijn verliezen bij een ander. Er zijn er ook die beseffen dat verlies lijden een nimmer weg te denken aspect is van beleggen: als je een hoog rendement nastreeft, neem je nu eenmaal meer risico's.

In zonnige beurstijden neemt de meerderheid die risico's er graag bij ('Ik? Geen advies nodig. Ik ben zelf verantwoordelijk'). In barre beurstijden blijkt die meerderheid naar de eerste groep te zijn overgestapt ('Ik verloor veel en het is hààr schuld').

Er is nog een derde groep: degenen die denken dat ze door Murphy werden behekst. Onder ons, beste lezer, soms denk ik dat ook. U weet inmiddels wel dat ik zo weinig mogelijk transacties doe. Ik koop aandelen na een lange reflectieperiode en 'voor de eeuwigheid'. Ik dump ze enkel als het bedrijf diep teleurstelt of het aandeel te veel terrein verliest. In normale jaren hoef ik bijna niets te dumpen. Dit jaar dumpte ik voortdurend.

Dat dumpen bleek de juiste strategie. Maar helaas volgde prompt de foute strategie. De inmiddels fors gezakte beurskoersen van de aandelen op mijn reservelijst waren zo aantrekkelijk dat ik steevast te vroeg met mijn nieuwe cash andere aandelen kocht.

Onlangs maakte ik nog een fout. Ernstiger dan de vorige, want deze keer overtrad ik mijn eigen regels. Tijdens alweer een vreselijke vrijdagslachting zakten de koersen van twee aandelen tot onder het verkoopsignaal. Ik dacht: 'Nu wacht ik even tot ze opveren.' Maar verdorie, ze bleven zakken. Enkele dagen later verkocht ik ze dan toch, met nog meer verlies. Waarna Murphy zijn tong uitstak: ze begonnen te stijgen. Het enige positieve is dat ik weer wat cash heb. Hopelijk hou ik de centen deze keer wat langer bij, ook al schreeuwt elke vezel van mijn lichaam: 'KOPEN! NU!!'.

Ach, ik heb weer een duur lesje geleerd. Dat een beleggingsstrategie onontbeerlijk is, wist ik al langer. Dat ik er nimmer van mag afwijken, in stormperiodes zelfs geen dag, daar ben ik net iets te licht over gegaan. Het kan niet dat je een strategie hebt en dat je in tijden van crisis een of andere 'lightversie' toepast. Want dan word je het slachtoffer van die andere wet, die van Segal: 'Een dame met een horloge weet altijd hoe laat het is. Een dame met twee horloges is nooit zeker.'

Comments

[Reactie van P.D. uit W]

Zanna, dumpen is niet zo'n slimme taktiek hoor.

[Reactie van Dino]

@THomas uit B., je kan beter naar het casino gaan
@Eugenio, idem
@PeBu, veel succes tijdesn de Kondratieff winter

[Reactie van Dino]

@THomas uit B., je kan beter naar het casino gaan
@Eugenio, idem
@PeBu, veel succes tijdesn de Kondratieff winter

[Reactie van Dino]

Tja, wat moet ik hier op zeggen? Murphy? Ik refereer enkel naar mijn voorgaande postings. Die 'strategie' van je, beste Zanna, is compleet niet aangepast aan een Bearmarket...Uberhaupt moet je in een Bearmarket eigenlijk geen aandelen hebben. Ritjes maak je met opties. En ja, in een Bullmarket kan iedereen geld verdienen, daar moet je niets voor kunnen hoor gewoon long gaan...Natuurlijk zijn de meesten hun geld dat ze in die Bullmarket hebben vediend al weer dubbel en dik kwijt. Zo werkt de markt,survival of the fittest. Bodemvissers hebben hopelijk een ritje kunnen maken, mooi zo, de pret zal (jammer genoeg) snel over zijn.

[Reactie van PeBu]

Geachte Mevrouw Zanna,
Ik lees altijd met veel interesse uw column in De Tijd.
Misschien is het uw beleggingsstrategie zelf die fout is ?
Als je aandelen koopt aan een lage prijs en ze dalen dan moet je ze houden en elke significante daling achteraf moet je aangrijpen om bij te kopen,niet om te verkopen.Zelfs al zakt uw aandeel bijna tot nul,uw aandeel blijft uw aandeel.Alleen als het bedrijf achter het aandeel failliet gaat of ophoudt te bestaan ben je je geld kwijt of heb je verlies geleden niet eerder.Je aandeel blijft altijd je aandeel.De kunst bestaat erin om GEDULD te hebben want vroeg of laat gaat je aandeel wel terug stijgen.
Met vriendelijke groeten.

[Reactie van Eugenio]

Tja in deze tijden ben ik tot de conclusie gekomen dat het niets opbrengt om voor langere termijn te investeren. Ik beleg nu met en horizon van 2 a 4 weken en weet je... dit levert mij meer op dan zitten te staren naar de koersen, koop héél laag en verkoop snel na winst .. en zeker financials... hehe lekker tegendraads .. niks analisten, niks raadgevingen gewoon simpelweg ... its far down ... time to buy, then sell and collect! ;=)

[Reactie van P.D. uit H]

Denk dat Buffett blij is dat Murphy af en toe eens langskomt. Wat zou die man anders met zoveel cash moeten aanvangen ?

[Reactie van Thomas uit B.]

Tja Zana, ik denk dat iedereen de voorbije weken dat murphygevoel heeft gehad. Zo verkocht ik een aandeel dat wel erg aan het wegzakken was, en kocht een nieuw. Maar de volgende dag begon het gedumpte aandeel te stijgen en het nieuwe sterk te zakken. Maar misschien hebben we vooral oog voor het slechte. Ik kocht ook een aandeel op de NASDAQ dat prompt aan het zakken ging maar dankzij de sterker wordende dollar is dat toch een winstverhaal geworden.