Het graf van Mill

Toch mooi, die zalmkleur. Vrouwelijk. Een pluim voor de heren van De Tijd.

Ik schrijf hier zonder schroom 'heren', want ik mag uit de colofon gerust en lichtjes geïrriteerd afleiden dat er daar nog steeds niet te veel vrouwelijke chefs zijn. Gelukkig zijn het in de bijlagen Sabato en Netto wél de dames die de scepter zwaaien.

Het viel me ook op dat de heren commentaarschrijvers en columnisten van De Tijd er anders uitzien dan in de witte Tijd-periode. Opgefrist, een stuk dynamischer. Goed werk van de fotograaf van dienst, die mij blijkbaar niet weet wonen. Maar ach, wat zou het. Mij hoeven ze niet te restylen, toch? De glimlach van drie jaar geleden doet het hem nog steeds, niet? En die haarsnit van toen. En die 'sexysecretaressebril', die in het echte leven al lang tot een snoepbokaal gerecycleerd werd. Zou het zijn dat de mannen bij De Tijd meer behoefte hebben aan hippe foto's van zichzelf dan die weinige vrouwen die ook een foto bij hun artikel krijgen?

Beste lezer, begrijp me niet verkeerd. Ik wil heus niet doorgaan voor een rabiate Dolle Mina, die uit luid protest tegen de mannelijke suprematie voor zoveel mogelijk tv-camera's haar bh's wil verbranden. Maar een flinke scheut feminisme is me niet vreemd, dat is waar. Gelukkig staan we op dat vlak al flink wat verder dan precies een kwartmillennium geleden, het jaar waarin de eerste moderne feministe werd geboren. Mary Wollstonecraft heette ze. Zij vond, als eerste dus, dat het toenmalige onderwijs drastisch moest veranderen, omdat het vrouwen en mannen overtuigde dat het in de vrouwelijke aard lag om voor andere mensen te zorgen. Ze benadrukte dat de oppervlakkige hoffelijkheid en de kleine attenties van mannen ronduit vernederend waren, omdat mannen dat vooral voor zichzelf deden: enerzijds benadrukten ze daarmee hun eigen superioriteit, anderzijds geloofden ze stellig dat een complimenje en een cadeautje een vorm van investering waren - een investering in sex.

Ik ben blij dat ik de vorige paragraaf in de verleden tijd kon schrijven en dat ik in de tegenwoordige tijd mag leven. De vrouw is 's mans gelijke nog altijd niet vind ik, maar de kloof is in elk geval kleiner geworden. Dat is mede te danken aan John Stuart Mill, een van de belangrijkste economen van de 19de eeuw. Onder een niet te onderschatten invloed van zijn echtgenote Harriet Taylor schreef Mill in 1869 'The subjection of Women', een toen radicaal essay over de gelijkheid van man en vrouw. Die gelijkheid moest zowel in het huwelijk als in het zakenleven gelden, volgens het basisprincipe dat ieder mens bij zijn geboorte dezelfde kansen moet krijgen.

Mill, die voordien aanzien genoot als een van de belangrijkste liberale denkers van de eeuw, kreeg na de publicatie bakken kritiek over zich heen. Hij kreeg trouwens net zo goed de wind van voren voor zijn ideeën over slavernij, vrijheid van meningsuiting en - toen al - ecologie. En voor zijn afkeer tegen het zichzelf onderhoudende establishment. Een populaire Jos werd hij er niet van. Toen hij in 1873 stierf, waren vijf mensen aanwezig op zijn begrafenis.

U vraagt zich inmiddels af, beste lezer, wat dit alles te maken heeft met het wel en wee van een kleine belegger zoals ik? Wel, ten eerste hoeft deze rubriek toch niet altijd per se te gaan over mijn aandelen Fortis of Nyrstar, die in de voorbije maanden zo mooi stegen. Ten tweede had die Mill een verrassend glasheldere kijk op de mechanismen van de huidige financieel-economische crisis. En die kijk wil ik u toch niet onthouden.

'Een economische crisis begint als veel handelaren tegelijk moeite hebben om aan hun verplichtingen te voldoen', schreef schrandere Mill. 'De oorzaak is de terugval van prijzen. Die waren eerst fors gestegen, aangevuurd door een intense speculatiementaliteit en een gulle kredietverlening. Als de prijzen dan beginnen dalen en verliezen worden geslikt, wordt het net op het slechtste moment extreem moeilijk om nog kredieten te krijgen. Dan ontstaat er paniek en zien we dat geld wordt geleend tegen de gekste rentetarieven.' Inderdaad, Mill, zo is dat.

Ook ik zou Mills graf bezoeken (waar ligt hij ergens?). En zeker ook dat van Harriet Taylor. Want voor Mill geldt wat eigenlijk voor alle sterke mannen geldt: er staat altijd een sterke vrouw achter.

Comments

[Reactie van walter]

Voor de lijst van Bilderberg deelnemers(Belgen: Davignon, Verhofstadt, Maystadt, Coenen, Prins Philippe)
http://www.voltairenet.org/article160173.html

[Reactie van Jacinto]

Die zaterdag bleef ik bloedend achter.
Even, heel kort, bij het woord: “Vrouwelijk.”
Overvreugde ik je lippen. Tot kwam;
Een flinke scheut feminisme u niet vreemd is.
Dat kind uit de bergen,
Het leren lezen en zelf
Verhalen lezen wou. Als meisjes,
Niet leren lezen, niet lezen.
Niet leren schrijven, niet schrijven.
Niet leren rekenen, niet rekenen.
Al leren ze beter,
Leren is voor jongens alleen.
Ze stenigen en begraven
Zou te verkiezen zijn.
En dit was, hetgeen is
Een tegenwoordig verhaal.
Ik wou dat ik kon sterven
Om opstaan waar mannen zijn opgevoed
En man is gelijkwaardig aan de vrouw,
Niet vals klinkt.

LB

@walter: Het zou inderdaad niet mogen zijn dat ernaar gestreefd wordt dat de vrouw gelijk wordt aan de man. Maar Zanna gebruikt het woord "gelijke". Een verschil van een doffe e-klank, maar in betekenis zo groot als man en vrouw van elkaar kunnen verschillen.

[Reactie van walter]

@Bamboestok. Wat de Bilderbergers beslissen heeft wel degelijk invloed op onze beleggingen, via enkele omwegen. Vooral vermijden het woord 'samenzwering' te gebruiken, want dan wordt men gelijk aan het kruis genageld. Enkel de feiten: sedert vele jaren vindt de Bilderberg conferentie plaats. Voor het eerst georganiseerd in 1954 door de rabiate Atlantist en communistenhater Prins Bernhard (ja, die van het Lockheed schandaal)en de Rockefellers (Chase, Chase Manhattan, JP Morgan etc.)
Telkens is er top security voorzien en grote geheimhouding. In de pers geen woord hierover. Ook de inhoud der besprekingen is geheim. Davignon is al enkele jaren Chairman.
Zanna's column is niet de goede plaats om dit verder te bespreken.

[Reactie van Bamboestok]

@ Walter: héél interessant onderwerp!!

Ik wou je eerst op u plaats zetten door te zeggen dat dit niet veel met 'de kleine belegger' te maken heeft. En of het met de kleine belegger te maken heeft!

Ik heb altijd al gedacht dat er op nationaal niveau, in welk land dan ook, er een elite is die 'het' voor 'het' zeggen heeft. Maar zo'n organisatie, als die al realiteit is, is criminaliteit van de bovenste plank.
Doet me trouwens heel sterk denken aan George Orwells succesverhaal en ook aan de film: V for Vendetta.

Wat denk jij ervan, Walter?

[Reactie van walter]

Zanna, waarom 's geen tekstje publiceren over de Bilderberg Conferentie, die vorige week plaatsvond?
In de 'gewone' pers wordt er met geen woord over gerept. Nochtans, de deelnemers waren niet mis.
Normaal staan de kranten vol als één van deze VIP's een wind laat. Over deze conferentie: niets.
Deelnemers 2009 (onder andere): Verhofstadt, Davignon (zoals elk jaar), Rockefeller, Ackerman, Koningin Beatrix, De Hoop Scheffer, Geithner, Holbrooke, Kissinger etc... Waarom vraagt niemand aan bv. Verhofstadt wat daar precies werd besproken?

[Reactie van walter]

Goh! Dat gezeik over 'gelijkheid met de mannen' ook altijd. Geloof me, er is niks aan. Ik ben een man, dus ik kan het weten. Overigens, hoelang nog tot het nieuwe feminisme komt overwaaien, waarin vrouwen stellen dat ze -godbewaar- helemaal niet willen zijn zoals mannen (wat een griezelige gedachten toch). Nee, ze willen echte, sterke vrouwen zijn: de betere mensensoort dus.

[Reactie van jos]

In the shadow of a lavender hill
lies the corps of John Stuart Mill
alongside with his wife
as a result of his egalitarian strife
so, visitor pass by
and don't cast a cold eye
on the great questions of Zanna's life

Cimetiere de St. Véran
Avignon
Provence-Alpes-Cote d'Azur, France