Short story

Beleggers kunnen niet verkopen. Dat is niet nieuw, ik schrijf dat hier al jaren. Ook al beken ik daarmee dat ik ook niet kan verkopen, belegger zijnde. In de voorbije 18 maanden verkocht ik wel, zoals mijn regel het keurig voorschrijft. Ik verkocht zelfs aan de lopende band de grootste floppers van mijn portefeuille. Maar helaas, ik hield die cash niet lang genoeg vast. Ik kocht gewoon andere aandelen, die dan op hun beurt floppers werden. Ze leken zo goedkoop, mijnheer.

In heel die periode mocht ik niet een keer een topper verkopen omdat zijn koers fors gestegen was. U weet wel al dat ik de kleine helft van een aandelenpakket de deur uitzwier als dat aandeel erg sterk gestegen is tegenover zijn aankoopprijs of als het een te groot gewicht krijgt in het mandje. Op dat moment bekruipt me telkens een triomfgevoel. Niets kan dan verkeerd gaan. Ik krijg opnieuw cash in het bakje. En als de koers nadien verder stijgt, vind ik dat niet erg aangezien ik nog de ruime helft bezit. En als de koers nadien zakt, vind ik dat niet erg omdat ik dankzij die blijkbaar uitstekend getimede verkoop een substantieel verlies mooi wist te ontwijken (wat ben ik toch goed!).

De laatste keer dat ik nog eens een winnaar met winst in plaats van een verliezer met verlies mocht verkopen, was in 2007. Het aandeel Cumerio, was dat. Tot een tiental dagen geleden, toen mijn aandeel Nyrstar tot 4,20 euro steeg en ik eindelijk nog eens langs de kassa mocht passeren. Mensen, dat deed deugd!

Niets te vroeg. Ei zo na begon ik het ras der shorters te benijden. Wat hebben zij toch een gemakkelijk leventje sinds 2007. Gewoon zorgen dat ze voldoende aandelen kunnen lenen om te verkopen. Het volstaat dan om ze na hun forse koersval op te pikken en ze aan de uitlener terug te bezorgen.

Aldus wordt een shorter slapend rijk. Vooral als de shorter in kwestie Jim Chanos heet. Die man is een fenomeen in shortland. Al meer dan twintig jaar specialiseert hij zich als 'financieel doodgraver', een belegger die wint als de door hem belaagde bedrijven verliezen. Hij en zijn hedge fund Kynikos (Grieks voor 'cynisch', jaja) haalden in 2002 al de jackpot binnen door ruim vooraf te voorspellen dat de energietrader Enron op een ramp afstevende.

Sinds 2006 bouwde Chanos shortposities op in Amerikaanse vastgoedgroepen, daarna in banken, nog daarna in conjunctuurgevoelige sectoren. Hij kreeg keer op keer gelijk, haalde in 2008 een rendement van 50 procent en werd persoonlijk alweer meerdere honderden miljoenen dollars rijker.

Is dat toeval, of zou het kunnen dat shorten eigenlijk makkelijker is dan gewoon hopen op een koersstijging? Het is alleszins gevaarlijker: een aandeel kan van 10 naar 0 gaan, waardoor de gewone belegger zijn geld kwijt is. Een aandeel kan ook van 10 naar 100 gaan. Shorters moeten voor dat moment uit de markt stappen, anders zijn ze morsdood.

Ziehier het vermoedelijke verschil. Gewone beleggers verliezen hun focus als hun aandeel blijft zakken. Ze foeteren wat als een aandeel dat ze kochten tegen 30 euro terugvalt van 27 naar 24 euro, maar als datzelfde aandeel van 17 naar 14 euro zakt, reageren ze al schouderophalend. Pffft, toch om zeep. Nochtans blijven ze wel 3 euro per aandeel verliezen.

Een shorter weet dat hij die focus niet mag verliezen. Hij moet uitstappen. Hij zal ook veel voorzichtiger zijn voordat hij instapt. De ploeg van Chanos steekt naar verluidt bakken tijd in de studie van bedrijven waarvan zij nakend onheil vermoeden.

Maar gemakkelijk is shorten allerminst, zelfs niet voor Chanos de Wereldkampioen. Als de beurzen jarenlang zo mooi stijgen dat er amper aandelen te shorten vallen, gaat zelfs Jim Chanos tegen de vlakte. Hij maakte het bijna mee in de jaren 90.

En nu heb ik niets tegen Chanos, maar voor mij mag hij binnenkort gerust nog eens in het zand bijten.

Comments

[Reactie van Jacinto]

Middelen die er niet zijn gebruiken vind ik verkeerd. Het probleem is dat ik het moeilijk kan omschrijven wat daarmee precies bedoeld wordt, omdat de grenzen vaag zijn. Zo is er een onderscheid tussen een professionele handelaar en een particulier. Iemand die geld leent om aandelen te kopen omdat hij een eigendom niet eerst moet verkopen, handelt binnen zijn vermogen. Maar geld lenen zonder feitelijke waarborg om aandelen te kopen (of een huis) in de hoop ze met winst te kunnen verkopen voordat de lening moet terug betaald worden vind ik verkeerd. Hetzelfde geldt voor naked shorten. Het is niet alleen erg risicovol, maar het grenst aan bedrog omdat een prijs wordt gevormd op een aanbod die niet kan bestaan. Kan men iemand vinden die bereid is zijn aandelen uit te lenen om te shorten, dan vind ik daar niets verkeerd aan.

[Reactie van Jacinto]

Ik droomde dat ik plots veel geld bezat,
Alsof ik het groot lot gewonnen had.
Ik stond in een zaal vol vrolijke gezichten.
Toen ik ze toesprak grapte ik benieuwd,
Op het effect op al die gezichten:
- Ik wil al het geld houden voor mezelf

Ik droomde dat ik plots veel geld bezat,
Alsof ik het groot lot gewonnen had.
Ik zat in een rolstoel, armen en benen
In het gips, te midden een lege zaal
Met een geschrokken en angstig gelaat:
- He jongens, dit vind ik niet grappig.

[Reactie van Dirk Vandycke]

Xeno,

En toch bevestig je zelf mijn stelling als je zelf goed leest wat je schrijft. Dat 2008 vanuit beleggers/beurs standpunt als een slecht jaar wordt afgeschilderd is enkel perceptie. 2008 was een bijzonder goed jaar. De richting kon immers niet duidelijker zijn.

Ik blijf dus bij mijn stelling. De richting doet er niet toe. Zolang je maar goed voorbereid bent en de juiste technieken/tactiek toepast in het juiste klimaat.

Om bij je metafoor te eindigen: de keuze van ingrediënten is een belangrijk deel bij koken, ik beschouw dit dan ook als elementaire 'voorbereiding' daarvan.

gr
Dirk

[Reactie van Xenophon]

@Dirk Vandycke: Die stelling is toch wel vrij kort door de bocht meen ik. Het is zoals bij koken: met slechte ingrediënten (voorbereiding) kan je nooit een goed gerecht maken, maar dat houdt niet in dat het onmogelijk is om met topkwaliteit ingrediënten iets te verprutsen.

Weten wanneer je moet verkopen is m.i. inderdaad minstens even moeilijk als weten wanneer er gekocht moet worden. Voor bepaalde aandelen was het begin dit jaar zelfs erg eenvoudig om te weten dat ze koopwaardig zijn, louter gebaseerd op fundamentele analyse. Na de huidige rally ben ik al veel minder enthousiast, heb ik winst genomen op een paar aandelen en en aantal niet-directionele optietrades opgezet waarbij het niet uitmaakt of de beurs nu verder gaat stijgen of daalt, zolang er maar volatiliteit is. We zien wel. Wat ik tracht te doen is op voorhand een instap- en een uitstapkoers opzetten en me daar dan aan houden. En voor een aantal sterk gestegen aandelen heb ik mijn winst vastgezet door een stoploss in te geven, kwestie van de ervaring van eind 2008 niet over te doen.

[Reactie van Dirk Vandycke]

Er bestaat ook niets als een 'slechte' tijd op de beurs. Enkel een slechte voorbereiding.

[Reactie van walter]

@pepijn.Dat in een bull-markt iedereen geld verdient is maar een rare logica hoor. Koersen stijgen door een toevloed van vers geld. Ocharme de nieuwkomers die een veel te hoge prijs moesten betalen om long te gaan!De meeste mensen gaan ervan uit dat stijgende koersen 'goed' zijn. Even vergelijken met vastgoed.
Stijgende prijzen zijn 'goed' want dan worden alle eigenaars rijk? Maar wat voor degenen die het duurdere huis willen kopen? Die moeten plots veel meer betalen voor DATZELFDE huis. Wat is daar 'goed' aan? Zoals we nu opnieuw zien, kipt deze logica om als een bepaalde prijs-limiet overschreden wordt.
Dan gaat iedereen 'wachten op lagere prijzen'. Gevolg: geen kopers, prijzen kelderen. Er is geen 'goed' of 'slecht', enkel een transfer van rijkdom.

[Reactie van Pepijn]

Geld verdienen met shorten is veel moeilijker dan met long gaan:

ten eerste is je maximale winst begrensd aan de koers vh aandeel, ten 2de is je potentieel verlies onbegrensd, en ten 3de je moet voor een stuk markt timing doen want je bent gebonden aan termijnen.

Long gaan daarentegen betekent verlies begrensd, winstpotentieel oneindig en je kan je mag r jaren naast zitten, zoals Buffet.

Met long gaan verdient iedereen geld, zodra je een bullmarkt hebt. Shorten is enkel weggelegd vr de meest gewieksten der beleggers.

Als er 1 ding is dat longers zouden moeten geleerd hebben uit deze berenmarkt is dat ze beter eens luisteren naar shorters.

[Reactie van Dirk Vandycke]

verdient op lange termijn ook nauwelijks geld 'long' bedoel ik

[Reactie van Dirk Vandycke]

Bovendien kost shorten ook geld, net zoals elke lening. Wie aandelen koopt moet daarop geen interesten betalen.
Shorten is idd makkelijker voor wie ijzersterke discipline heeft. Wie dit niet heeft verdient echter op lange termijn ook nauwelijks geld op de beurs. Er geen verliezen zal dan al een huzarenstuk zijn.
Aan shorten is op zich niets verkeerd. Het wordt alleen scheef bekeken door de vele mensen die het een negatieve connotatie geven. Dit zie je duidelijk door dat in barre tijden er reglementeringen komen om shorten te beperken. Waar blijven die regelementeringen als beurzen dol draaien naar boven toe? Zou een verbod om te kopen daar ook niet veel beleggers voor een kater behoeden?
Ik blijf het herhalen: er bestaat niet zoiets als een slechte tijd op de beurs, enkel een slechte voorbereiding
Vanuit een technisch standpunt was 2008 een schitterend jaar. Duidelijker kon de trend niet zijn.
grtz
DVE

[Reactie van walter]

Shorten is plezanter dan longen, ja. Algemeen gesproken gaat een koersdaling sneller verlopen dan een stijging. Het volstaat dat er geen kopers opdagen om de koers te laten kelderen. Een stijging daarentegen vereist een toevloed aan vers geld.
Maar ook shorters moeten hun stop-loss op voorhand bepalen en er zich aan houden.En ook hun exit.