Geplaatst op 20 juni 2009 door Zanna op zaterdag

Ik kan u verzekeren...

Zanna Ik haat verzekeringen. Verzekeraars zijn gemeen. Ze jagen je angst aan voor alles. Schade aan het huis, een verkeersongeval, reispech, ziektekosten, overstromingen, lijfrentes, vulkaanuitbarstingen. Elke stap die je doet, elke storm die op je afkomt: gevaar! Alles wat min of meer van waarde is: verzekeren die boel! En als je dan, na je blauw betaald te hebben aan die massa's polissen, bij tegenspoed uitpluist wat de verzekeraar op zich zal nemen, blijkt vaak net dié tegenspoed door ultrakleine lettertjes uit het contract te zijn geweerd. De verzekeringssector en ik, het wordt nooit iets.

Een vriendin van me, Jana, is verzekeringsmakelaar. We ontmoeten elkaar dikwijls op feestjes en etentjes. Zij altijd met haar gsm in de aanslag. En altijd heeft ze, terwijl wij gezellig kletsen over de hoogtepunten in de nieuwe Flair, een klant aan de lijn. 'En wat als die boom op uw dak waait?', hoor ik haar dan zeggen. 'Hoog tijd dat u die omnium neemt, hoor mevrouwtje. U zult beter slapen.' Mijn lieve vriendin Jana, zodra ze met verzekeringen bezig is, verandert ze in een roofdier.

Wij, de verzekeringnemers, betalen onze premies veel te duur, want we zijn geen partij voor onze makelaar. We laten ons als makke lammetjes overdonderen. We slikken de dreigementen over vaak voorkomende nare gebeurtenissen. Vooral als de makelaar niet alleen zijn radde tong bijheeft, maar ook een gitzwarte aktetas, waaruit hij papieren vol dansende cijferreeksen opdiept, ze onder onze neus duwt en zijn gemanicuurde wijsvinger rechts onderaan bij een cijfer stilhoudt: 'Dit is uw risico!'

Wat hebben wij als verdediging daartegen in te brengen? Niets! Ons arme beperkte brein kan niet om met verzekeringscontracten. Het benadert verzekeringen als een loterij. Ergens beseffen we dat de kans op een grote winst (het grote lot) of een groot verlies (een afgebrand huis) zeer klein is, 'maar het moest toch maar eens gebeuren'.

Een ander verhaal, in dezelfde sfeer. Laatst wilde mijn vriendin Anja haar kindje laten vaccineren. De dokter zei er tussen neus en lippen bij dat de kans op nare neveneffecten 1 op 1.000 was. Een minieme kans dus, maar voldoende om Anja te doen terugdeinzen. Vanuit het standpunt van de dokter was de vlucht van Anja verbazend. Die heeft al honderden vaccins toegediend en nog nooit nare neveneffecten gemerkt. Maar Anja zag enkel nog de kille cijfers: '1 op de 1.000. Nummer 314. Wat als ik nu net 314 trek?'

De verzekeringnemer, de lottospeler of de verantwoordelijke mama die over een spuitje moet oordelen, allen schatten ze de kans op een zeldzame uitkomst veel te hoog in. Dieren hebben dat probleem niet. Zij hoeven geen onleesbare dikke map 'verzekeringen' in hun kast te liggen hebben. Zij kunnen geen cijferreeksen lezen, noch kansen inschatten. Wat een benijdenswaardig non-talent! Hét ticket voor een zorgeloos leven!

Dat betekent natuurlijk niet dat dieren een veiliger leven leiden. Dieren kunnen enkel op hun eigen ervaringen terugvallen om hun risico's in te schatten. En daarin zijn ze allerminst feilloos. Ze maken namelijk dezelfde kapitale fout als de mens: het fors overschatten van recente ervaringen. Mensen zijn daar extreem in. Viel er zonet een vliegtuig neer in de buurt van Brazilië, dan zullen ze geen vliegtuig richting Brazilië durven te nemen. Een aandeel dat al 15 jaar een mooie beursreturn haalt, zal als risicoloos worden ingehaald. Een aandeel dat zwaar onderuitging, zal jarenlang op de zwarte lijst der beleggers prijken.

Dus, beste lezer, we laten ons te veel leiden door recente gebeurtenissen. We dichten extreme gebeurtenissen veel te hoge kansen toe. Tel die slechte eigenschappen bij elkaar op, en je weet waarom beleggers zo graag achter hypes aanlopen. Enerzijds omdat het recente succes de redenering ontlokt dat ook de toekomst succesvol zal zijn. Anderzijds omdat we het logisch vinden dat superdure activa nog duurder kunnen worden. Ook al is de eigenlijke kans daartoe miniem. De kans dat ze opnieuw via gewoon duur, via redelijk geprijsd en via goedkoop tot zeer goedkoop afglijden, is heel wat groter.

Denkt u dat iemand ons daarvoor waarschuwt? Waar is de man met de aktetas, de cijfertabellen en de gemanicuurde vinger als je hem eindelijk eens nodig hebt?

Reacties

Inderdaad,

"Ergens beseffen we dat de kans op een grote winst (het grote lot) of een groot verlies (een afgebrand huis) zeer klein is, 'maar het moest toch maar eens gebeuren'."

Zo kan uw huis morgen afbranden of uw zoon of dochterlief morgen een auto doen crashen bij het overtrappen van een bal

Wat mij betreft: ik ben daarvoor graag verzekerd en weet u: verplicht is het niet-

"Wat hebben wij als verdediging daartegen in te brengen? Niets! Ons arme beperkte brein kan niet om met verzekeringscontracten"

weet wel,
de doorsnee Belg gaat met zijn verzekeringspolis zo creatief om als met zijn belastingbrief...

Tja, de beste truuks van de foor zijn ofwel verboden of in handen van een staatsmonopolie.Zie: loterijen, prostitutie, drugs, banking.
Banking was een reuze-uitvinding: in ruil voor de belofte van enkele % opbrengst, brengen de mensen hun hele fortuin naar je toe!! Stel je voor! Wat als je geen zin hebt om zelfs die paar % te betalen? Je begint in verzekeringen: als je het goed speelt moet je helemaal niets betalen aan je klanten. Ze brengen je gewoon hun geld, zonder enige tegenprestatie. Geen wonder dat de banken zich intussen allemaal van deze truuk bedienen. En als het verkeerd uitpakt, krijgen ze toch gewoon staatshulp? Overigens, waren deze toxische CDS (Credit Default Swaps) niet eigenlijk ook als een 'verzekering' tegen bankroete debiteuren bedoeld? Hoever kan men de Zwarte Risico-Piet eigenlijk doorschuiven? Wel, zoals blijkt, tot bij de belastingbetaler.

Een "anekdote " van jaren terug.Toen onze makelaar/bankier langs kwam met "interessante" tools die onze zaak ten goede zou komen. Vroeg mijn vader (retorisch was de bedoeling...)na hun uitgebreide uitleg...of men soms een verzekering had om zijn talrijke verzekeringen in geval van nood (in geval de pecunea's ontbreken..)of men daar een verzekering voor had...Na enige aarzeling kwam het duo in beweging,en begon over een inkomstenverzekering....
Uw platonische stille aanbidder...

Beste zanna,
Een "anekdote " van jaren terug.Toen onze makelaar/bankier langs kwam met "interessante" tools die onze zaak ten goede zou komen. Vroeg mijn vader (retorisch was de bedoeling...)na hun uitgebreide uitleg...of men soms een verzekering had om zijn talrijke verzekeringen in geval van nood (in geval de pecunea's ontbreken..)of men daar een verzekering voor had...Na enige aarzeling kwam het duo in beweging,en begon over een inkomstenverzekering....
Uw platonische stille aanbidder...

Correctie: koop putjes midden augustus. Als de geruchten over een nakende Banker Holiday, zoals in maart 1933 (Roosevelt), ook maar een beetje waarheid bevatten, wordt het nog een stormachtige herfst.

De naam van mijn stamcafé? 'Den Gouden Put'. Waarom eens niet een paar putjes kopen als 'verzekering'?
In september bijvoorbeeld, als dekking tegen de bijna tradioneel geworden oktober-flauwte.

Controleer uw reactie

Voorbeeld van uw reactie

Dit is slechts een voorbeeld, uw reactie is nog niet geplaatst.

Even geduld
Uw reactie kon niet geplaatst worden. Volgende fout deed zich voor:
Uw reactie werd geplaatstPlaats nog een reactie

De letters en cijfers die uw invoerde zijn niet correct. Probeer het nog een keer.

Uw reactie wordt zo dadelijk geplaatst. Om spam op onze blogs te voorkomen dient u echter nog eerst de letters en cijfers die u in onderstaande afbeelding ziet in te voeren.

Is deze afbeelding moeilijk leesbaar?Maak er dan een nieuwe aan.

Even geduld

Laat een reactie achter

Onze blogs

Meer