Geplaatst op 25 juli 2009 door Zanna op zaterdag

Ode aan de luiheid

Mr. Market Wie mij op de redactievloer soms als een kip zonder kop ziet rondlopen, zou het mij niet nageven. Maar ik ben een verschrikkelijk luie belegger. Gelukkig leren kenners mij dat dat de juiste strategie is. En er is geen grotere kenner van het beurswereldje dan Warren Buffett. Wie de 32 brieven aan de aandeelhouders op de typisch sobere website www.berkshirehathaway.com samenniet, beschikt over het beste beleggersboek dat ook nog eens vlot leest. En bovendien gratis (op de nietjes en het papier na). Een van mijn favorieten is de brief over 2005. Daar schrijft de legendarische investeerder in zijn onnavolgbare manier over wat een moloch de financiële industrie is geworden met zijn 'Helpers', 'broker-Helpers', 'manager-Helpers' en ten slotte de 'hyper-Helpers'. Per saldo levert dat legertje geen extra rendement op. Het enige resultaat is dat de Amerikaanse belegger, doordat hij zich blauw betaalt aan hyperactieve consultants, makelaars en beheerders, 20 procent armer is dan mocht hij gewoon zelf vanuit zijn luie zetel zijn financiën beheren.

'Lang geleden gaf sir Isaac Newton ons zijn drie bewegingswetten, een geniaal werk. Helaas was Isaac een minder goed belegger. Hij verloor zwaar geld aan de South Sea-zeepbel. Als hij daar niet door getraumatiseerd was, had hij waarschijnlijk een vierde bewegingswet ontdekt: voor beleggers in hun totaliteit geldt hoe groter de beweging, hoe lager het rendement.'

Buffett legt de vinger op de wonde. Te veel professionele (en kleine) beleggers vinden hun dag pas nuttig besteed als ze om de vijf minuten iets ge- of verkocht hebben. Terwijl echte beleggersopportuniteiten schaars zijn. En je dus beter grondig becijfert hoeveel een aandeel waard is en je vervolgens rustig wacht tot het manisch-depressieve legertje 'helpers' het aandeel de gewenste richting uitstuurt. Tot dan kun je even goed rustig achterover leunen en het verzamelde werk van pakweg James Joyce, Honoré de Balzac, Fjodor Dostojevski en Johann Wolfgang von Goethe lezen.

Helaas maken de Europese beurzenuitbaters het ons beleggers niet makkelijk om lui te wezen. Ze schaften bijvoorbeeld nationale feestdagen af. Op dinsdag 21 juli kon de wereld gewoon in Belgische aandelen handelen. Net als precies een week geleden de Parijse beurs op de nationale feestdag gewoon open was. En dat op een bij de chauvinistische zuiderburen toch heilige Quatorze Juillet. Wall Street zou het niet moeten wagen op de nationale feestdag, de 4th of July te handelen. Die onpatriottische handelaars, die bij Joe Sixpack toch al niet echt in de bovenste schuif liggen, zouden helemaal met pek en veren overgoten worden.

Amerikanen mogen dan al neerkijken op die werkschuwe Europeanen, met hun eindeloze vakanties en hun 35-uurswerkweek, in het beurswereldje zijn de Europeanen de workaholics. In de late jaren 90 probeerden de Europese beurzen elkaar de loef af te steken met zo lang en zo vaak mogelijk handel aan te bieden.

Een onding als avondhandel is gelukkig samen met de dotcomgekte gesneuveld, maar Europese beurzen hebben nog altijd de langste beursdag en het minste vakantiedagen ter wereld. Ze houden dagelijks 8,5 uren hun deuren open. Dat is twee uren langer dan Wall Street en liefst vier uren langer dan Tokio, waar de Japanse handelaars tussen de middag ruim de tijd nemen om hun bento-lunchbox te verorberen.

De Brusselse beurs is niet altijd zo'n workaholic geweest. Tot goed twintig jaar geleden verzamelden de beursmakelaars er rond de middag aan de 'corbeille' op het glimmend parket van de beursvloer. Ze noteerden beursorders op strookjes papier. Heren in stofjassen haalden dan hun krijtjes boven om de koersen letterlijk op het koersenbord te schrijven. Vervolgens verzorgden de makelaars in de betere cafés rond het beurspaleis de nabeurshandel.

Toen de beurs in 1989 via het computersysteem CATS van vloer- naar schermhandel overschakelde en de beursdag van twee naar zes uur verdrievoudigde, was de revolte groot. Makelaars verschenen op de vloer met een stropdas waarop een bulldog en het onderschrift 'I hate CATS' prijkten. Het is tijd voor een nieuwe revolte van de luiaards. Niet dat we terug naar twee uren moeten. Maar zes uren, pakweg van 10 tot 16 uur, moeten volstaan. Het lanterfanten zou onze collectieve portefeuille alleen maar ten goede komen.

Reacties

Controleer uw reactie

Voorbeeld van uw reactie

Dit is slechts een voorbeeld, uw reactie is nog niet geplaatst.

Even geduld
Uw reactie kon niet geplaatst worden. Volgende fout deed zich voor:
Uw reactie werd geplaatstPlaats nog een reactie

De letters en cijfers die uw invoerde zijn niet correct. Probeer het nog een keer.

Uw reactie wordt zo dadelijk geplaatst. Om spam op onze blogs te voorkomen dient u echter nog eerst de letters en cijfers die u in onderstaande afbeelding ziet in te voeren.

Is deze afbeelding moeilijk leesbaar?Maak er dan een nieuwe aan.

Even geduld

Laat een reactie achter

Onze blogs

Meer