Met de meute mee

Hallo, beste lezer, hier ben ik weer. Fris als een ochtendbriesje, na vijf dagen Vlaamse kust en twee volle weken zalig shoppen, flaneren, zonnen, zwemmen en aperitieven in een aantrekkelijk Zuid-Europees oord. Heerlijk!

Nu, onder ons, de laatste dagen daar waren wat minder. Drie dagen voor de terugkeer brak mijn voortand. Met de mond open leek ik een gebruinde heks met een spraakgebrek. Dus hield ik hem dicht. Al goed dat ik extra veel lectuur mee had. 'De Kapellekensbaan' van Boon, waar ik voordien op zat te kauwen, ging er plots in ijltempo door. Daarop volgden nog het prachtige kleinood 'Celibaat' van Walschap, de recente Gouden Uil 'Alleen maar Nette Mensen' van Robert Vuijsje en 'Wat is de Wat' van Dave Eggers.

De dag van mijn thuiskomst was mijn tandarts met vakantie. Dus belde ik een reeks andere tandartsen uit de buurt. Dat ging ongeveer zo: 'Neenee, niét Maffaert! Maffffaert! Met een eff!... Vowalff in ffok!... Wat?... Ffok! Kouff! Om aan de voeten te doen!' Pas de vierde op de lijst wilde me helpen - maar niet meteen. 'Kom over vier dagen.' 'Fferieuff??'

Nu ik me ook hier in België koest moest houden, nam ik wat meer tijd om te bladeren door het stapeltje zalmroze kranten dat braafjes op mijn terugkeer lag te wachten. Ik verslond hét economische thema van de maand: niemand schijnt nog te weten welke de juiste financieel-economische theorie is. We zijn in de voorbije twee jaar met z'n allen tegelijk zo zwaar de mist in gegaan, dat de leerboekjes dringend herschreven moeten worden. Maar wat moet er dan instaan? Daar wordt over gepolemiseerd dat het een lieve lust is.

In elk geval zijn er slachtoffers gevallen. De hypothese van de efficiënte markten bijvoorbeeld is zo dood als een pier. Alleen Myron Scholes gelooft er nog in. Scholes, u weet wel, dat is de man die samen met Black en Merton de meest gebruikte formule uit de financiële geschiedenis als een massavernietigingswapen op Wall Street afvuurde. Scholes, dat is ook de man die mee aan het roer stond van het kapseizende LTCM en nadien een ander hedge fund beheerde dat naar verluidt opnieuw bijna op de klippen liep. Dié Scholes dus, gelooft nog in het fabeltje van de beurskoers die immer en altijd alle beschikbare informatie weerspiegelt, omdat al die superintelligente beleggers meteen zouden ingrijpen indien de koers van de norm afwijkt. Larie, natuurlijk. De beurswaarde is bijna nooit gelijk aan de realistische 'billijke' waarde van de onderneming. Het is altijd te veel of - zoals in 2008 - veel te weinig.

Anderen zijn al lang verder aan het denken. De academicus Andrei Shleifer benadrukte dat koersen voor een lange tijd en ver van de fundamentele waarde kunnen afdwalen. Want ook al zijn er voldoende redelijke beleggers die vinden dat een aandeel te goedkoop is, dan nog kan het voor hen niet opportuun of gewoon niet mogelijk zijn voldoende tegengewicht te bieden aan het legertje verkopers. Dat is precies wat in 2008 gebeurde. Levensgevaarlijk is dat. Vraag het maar aan Scholes en zijn LTCM-kompanen.

Het komt er voor de slimme belegger dan ook op aan tijdig zijn gelijk (dat aandeel koerst fors onder de waarde) los te laten en tijdelijk mee te surfen op de golf van de exuberantie (verkoop dat aandeel!). En zo komt het dat zelfs de slimste belegger de exuberantie nog uitvergroot in plaats van ze in de kiem te smoren. In 2008 was ik helaas niet die slimste belegger. Ik hield koppig vast aan mijn gelijk. In theorie waren de aandelen goedkoop begin 2008, ook de financiële aandelen. Maar de algemene drang om te verkopen was te groot. Je kon daar als rationele belegger niet tegen in gaan. Hoe overleef je een stampede, een stormloop van losgeslagen beesten? Door mee te lopen, met hun snelheid en in hun richting. Maar hoe voorkom je dan dat je samen met de meute de ravijn in loopt? Dat is misschien een onderwerp voor volgende keer.

Ik wil namelijk de resterende ruimte gebruiken om te pochen over mijn return van 18 procent over de eerste zeven maanden van 2009. Hahaa! Mijn beurssysteempje werkt dus toch nog. Ik pochte er ook over tegen mijn partner, net voor ik eindelijk bij de tandarts mocht gaan. Ik vertelde over mijn al jarenlang consequent aangehouden en sluitende werkwijze. Mijn partner hoorde mijn opschepperij geduldig aan, en vroeg dan met een kwaadaardig monkellachje: 'Waar heb je het nu toch over, Zanna? Fluitende werkwijven?'

Comments

[Geplaatst door: lucjozef]

ik heb bijna geen aandelen verkocht tijdens de algemene paniek van 2008,ben pas op de beurs sinds 1/2007,heb er niet veel plezier aan beleefd.Heb ook alles gedaan wat niet mocht,zoals echt teveel van mijn centen in aandelen steken.Stond ergens in 2008 op een verlies van -56 procent,wat ongeveer een mooi huis verkwist was.Maar je verkoopt geen dexia aandelen aan 1.8 euro als je er 1500 gekocht hebt aan 18,wat ben je met 1/10 van je geld nog.Toen de bel op zijn dieptepunt stond,heb ik al de overblijvende cash in aandelen gestoken,waardoor ik op die aandelen een rendement van 120 procent haal.Nu staat mijn portefeuille nog steeds op - 18 procent,maar dit is toch draaglijker.Nu raden alle slimme economen af van aandelen te kopen want er gaat een correctie komen.Wanneer moet ik dan aandelen kopen,wanneer de bel 20 op 4500 staat?

[Geplaatst door: Urizen]

Waarde is een begrip dat door velen licht gebruikt wordt en door enkelen begrepen wordt.

Als ik dorstig in de woestijn vertoef dan zal een flesje water een grote waarde hebben terwijl in de herfst in de Ardennen je dat flesje gerust mag houden want ik het heeft geen nut en creëert geen verlangen.

In dezelfde zin zal de waarde van een aandeel fluctueren afhankelijk van de omgeving. In een recessionaire omgeving dalen de winstverwachtingen en zal bijvoorbeeld meer belang gehecht worden aan de solvabiliteitsratio. In een Goldilock economie zijn de verwachtingen hoog gespannen en zelfs een niet-kredietwaardige onderneming zal door ruime middelen nog een slaagkans krijgen. Dit alleen bij wijze van voorbeeld want het is complexer.

Het probleem is niet dat de markt niet efficiënt is want die is heel efficiënt. Het onzinnige zit in de benchmark die men gebruikt, met name het begrip "waarde".
Om toch een houvast te hebben, keren onze heren de zaak graag onderste boven, daarbij negerend dat ze met veel poeha een ondefinieerbaar begrip hanteren.

De briljante Turgot ondernam eens een poging om waarde te ontleden maar zelfs hij kwam niet ver. Of is waarde wat Marx er aan gaf, de cumul van alle arbeidsuren? We zagen wat het resultaat was in de post-communistische landen, waar door een gebrek aan vrije prijsvorming het communicatiemiddel tussen producent en consument niet aanwezig was.

best

[Geplaatst door: dve]

Bij mijn weten is dit niet wat de efficiënte markthypothese voorop stelt.
Er zijn ook gradaties van die hypothese.
(De beste verwoording van de oorspronkelijk tekst, die er meteen ook minutieus in ontleed wordt, kun je nalezen in het boek 'Evidence Based TA' van David Aronson - ik heb nog een exemplaar liggen, dus als het je interesseert dan mail je me maar - stuur ik het op)

Dat prijzen de onderliggende waarde zouden moeten weerspiegelen kan dan wel mooi zijn. Maar dat betekent niet dat je er geld mee kunt verdienen. Of anders gesteld: zelfs als de beurs ongelijk heeft en je hebt gelijk, dan verdien je nog steeds geen geld.

Wat dat betreft kunnen we morgen met z'n allen beursje blijven spelen als alle bedrijven morgen dicht gaan.

grtz
DVE

[Geplaatst door: Tom]

Volgens mij is de AEX in die tijd (sinds begin dit jaar dus) met 16% gestegen, en de bel20 zelfs met 19.5% ... verbazingwekkend is het dus niet om een portefeuille te hebben die 18% stijgt. Je doet het minder goed dan "de markt" ...