Keats op de beurs

Zijn Punch-beleggers onvermoede fans van de poëzie van John Keats? Jane Campions verfilming van het korte leven van de Engelse poëet, 'Bright Star', kun je dezer dagen in de betere bioscoop zien. Zijn basisstelling kon je tegelijk in Brussel aan het werk zien. Handelaars en analisten krabden zich in de haren op zoek naar een verklaring voor de schier onverklaarbare koerscapriolen van Punch. Waarom betaalde een Punch-belegger woensdag bijvoorbeeld in godsnaam 3,60 euro voor een aandeel Punch, terwijl hij datzelfde aandeel indirect via de inschrijvingsrechten voor omgerekend 2,57 euro op de kop kon tikken? Een derde goedkoper dus.

Terzelfdertijd noteerde het inschrijvingsrecht immers aan 1,88 euro. En met dat inschrijvingsrecht kun je vier aandelen Punch kopen aan 2,10 euro per stuk. De vier 'indirect' gekochte Punch-aandelen kosten dus 1,88 euro plus 4 keer 2,10 euro. Samen geeft dat 10,28 euro voor vier stuks, of 2,57 euro per stuk.

Uiteraard ligt een deel van de verklaring in de hoge verkoopdruk. Ongetwijfeld dumpten net als bij Option en eerder Exmar flink wat beleggers hun voorkeurrechten, aangezien ze er weinig 'voorkeur' of 'recht' in zagen, rekening houdend met het niet meteen florissante trackrecord van de technologieholding. Bovendien is het aandeel bijzonder illiquide. Daardoor hebben alerte arbitragisten geen kans vlotjes prijsverschillen tussen aandeel en voorkeurrecht weg te handelen, zoals ze dat deden bij AB InBev vorig jaar of zelfs Exmar in november.

Toch blijft Punch een extreem geval. Ook toen de holding haar nieuwe vastgoedpoot Accentis eind 2008 tegen een onrealistisch hoge theoretische koers afsplitste, zwiepte het aandeel Punch alle richtingen uit. De koersvorming is alleszins even mistig als de communicatie van de technologieholding.

Maar wat heeft dat in godsnaam te maken met een Engelse 19de-eeuwse dichter, hoor ik u zeggen. Wel, misschien zweert de Punch-belegger gewoon bij Keats' 'negative capability': echte artiesten aanvaarden dat je niet alles kan verklaren. Terwijl het gros van de mensheid steeds verwoed op zoek is naar oorzaken en feiten, hebben kunstenaars geen probleem met de twijfels en mysteries van het leven.

U mag gerust zijn, beste lezer: hoezeer wij ook fan zijn van Keats' poëzie, als journalisten nemen wij nooit vrede met de twijfels en mysteries van het leven. Elke dag weer gaan we onverdroten op zoek naar een verklaring waarom aandeel X nu weer onderuitgaat, wisselkoers Y plots de hoogte ingaat of grondstof Z hypervolatiel is. Maar soms moeten we ons na een lange strijd gewonnen geven. En moeten we met tegenzin een beroep doen op Keats. Zoals bij Punch.