Nouriel en Elaine

Voorwaar schokkend nieuws deze week in uw krant. Dr. Doom is niet meer. Tenminste, hij is wedergeboren als Dr. Realist. We hebben het natuurlijk over Nouriel Roubini. De New York University-econoom voorspelde in 2006 en 2007 de kredietcrisis maar predikte toen in de woestijn. Toen de kredietzeepbel uiteenspatte, hing iedereen plots aan zijn lippen. ‘Doordat ik gelijk heb gekregen moet ik vooral meer werken dan vroeger’, zei hij tijdens een korte doortocht in Brussel, ergens tussen Amsterdam en Londen in. En wat bleek? Roubini heeft zijn doemscenario’s opgeborgen. Hij voorspelt ‘maar’ een milde groeivertraging later dit jaar als basisscenario. En een snel herstel in V-vorm acht hij zelfs even waarschijnlijk als een nieuwe recessie. In dit tempo mogen we Roubini tegen de zomer ‘Dr. Boom’ noemen.

Het is met beursstrategen als met dinosaurussen: wie zich niet aanpast, is gedoemd uit te sterven. De vorige Dr. Doom deed het Roubini voor. Salomon Brothers-hoofdeconoom Henry Kaufman joeg in de late jaren 70 beleggers de stuipen op het lijf met zijn gitzwarte (maar correcte) visies. In augustus 1982, toen Wall Street op sterven na dood leek, voorspelde Kaufman plots dat het dieptepunt achter de rug lag. Het bleek het begin van een boom van bijna 20 jaar.

Andere strategen bleken niet zo flexibel. Ze teerden lang op één goed getimede ‘call’. En herhaalden dat trucje tot vervelens toe, als een vinylplaat die hapert. Tot ze van gevierde goeroes tot schertsfiguren degradeerden. Wie kent nog Joe Granville? Die voorspelde de beurscrisis van 1974. Maar bleef vervolgens in de jaren 80 en 90 in volle boom voor een ‘nakende crash’ waarschuwen. Zijn website The Granville Letter oogt nu intriest. ‘Joe Granville’s Latest Show: October 30, 2005’ staat ergens te lezen, naast een foto die minstens 20 jaar geleden genomen is.

Robert Prechter teerde ook te lang op zijn goed getimede waarschuwing net voor de crash van 1987. Net als Elaine Garzarelli. In de late jaren 80 was zij met die goede ‘call’ en haar flamboyante stijl de meest gevierde beursstrateeg. Een Lehman Brothers-stratege die haar beste beentje voorzet in reclames voor kousenbroeken, orthodox was het niet. En ze genoot begin 1994 van een in de media uitgesmeerde ‘cat fight’, toen ze met Lehman-hoofdstratege Katherine Hensel in de clinch ging. Lehman koos in oktober van dat jaar Hensel boven Garzarelli, die na de ene goede call te veel missers sloeg. Ruim 15 jaar later rest ‘Go-Go Garz’ een wat schimmige en pocherige website. Maar dat is nog altijd een betere prestatie dan haar voormalige werkgever.

Comments

[Reactie van Walter Baeck]

Graag hierbij ook nog eens Roland Leuschel vermelden, die na de crash van 1987 het einde van de wereld is beginnen prediken. Beleggers die hem daarin gevolgd zijn, hebben misschien wel de rampen van 2008 kunnen vermijden, maar ondertussen hebben ze 20 tumultueuze jaren gemist op de beurs, waarvan het gemiddelde netto ferm positief uitvalt.