Room 101

Ik heb niet zo lang geleden, voor de 17de keer ongeveer, ‘1984’ van George Orwell gelezen. Een waarlijk onverslijtbare klassieker. In ‘1984’ is Room 101 de martelkamer van het ministerie van Liefde, waar de ambtenaren van de totalitaire staat hun lijdend voorwerp aan hun ergste nachtmerrie onderwerpen. Voor IJsland was Hotel 101 twee jaar geleden hun Room 101. Hotel 101 is het hipste hotel van Reykjavik en dus van IJsland. In januari 2008 streek de Amerikaanse zakenbank Bear Stearns er even neer, met een paar blitse hefboomfondsbeheerders op sleeptouw. Op die mythische bijeenkomst overliep Bear samen met de hedgies de mogelijkheden om maximaal tegen de ‘bizarre’ IJslandse economie te speculeren.

Voor IJslanders is Hotel 101, vol Scandinavische ‘minimalist chic’ design, intussen die mythische plek waar speculanten de ondergang van het land ‘plotten’. De moegetergde eilandbewoners hebben één troost: hun economie bleef in 2008 nog iets langer overeind dan het duivelse Bear Stearns, dat al in maart via een ‘shotgun wedding’ met JPMorgan van de ondergang gered moest worden.

Speculerende hefboomfondsen hebben duidelijk een voorkeur voor prominente hotels als rendez-vousplek om hun ‘landenaanvallen’ te plotten. Uiteraard komt bij zo’n samenzweringstheorie Goldman Sachs altijd wel ergens om de hoek kijken. Wat zouden marktenblogs of -columns zijn zonder die onuitputtelijke bron van inspiratie? Zeggen dat beleggers, media en politici het beurshuis mythische krachten toedichten, is een understatement aan het worden.

Gisteren ging Financial Times nog eens voluit. Volgens de zakenkrant was Goldman op 28 januari de gastheer voor tien prominente klanten - een soort ramptoeristen zeg maar - in Grande Bretagne, het beroemdste hotel van Athene (zie foto). Bij een ‘rooftop diner’ met panoramisch zicht op de Akropolis ‘mijmerde’ Goldman Sachs samen met de verzamelde bankiers, hefboomfonds- en vermogensbeheerders over de toekomst van de Griekse economie - en hoe ze daar munt uit konden slaan. Bij de hedgies was ook Paulson & Co van John Paulson, de notoire baissespeculant die in 2007 als een van de eerste short ging op de Amerikaanse huizenmarkt.

Soit, een anekdote die alle wilde verhalen over de dubbele rol van Goldman Sachs als adviseur voor en speculant tegen Griekenland alleen maar voort zal voeden. Goldman Sachs publiceerde deze week zijn jaarverslag, waarin het traditioneel de risicofactoren oplijst waar aandeelhouders rekening mee moeten houden. Het mag geen toeval zijn dat daar voor het eerst ook expliciet ‘negatieve publiciteit’ in voorkomt.