Geplaatst op 24 juli 2010 door Raphael Cockx

Broodjesresten

Een pluim voor Barco. De elektronicagroep kondigde in de marge van de halfjaarcijfers aan weer over te stappen van kwartaal- naar halfjaarrapportering. Exact acht jaar na de invoering van volledige driemaandscijfers over het derde kwartaal van 2002 krijgen beleggers over het derde kwartaal van 2010 gewoon een kort activiteitenverslag. Ik ben ervan overtuigd dat bedrijven die de belegger elke drie maanden met cijfers bombarderen hem of haar niet beter informeren. Wie deze column af en toe leest, weet dat uw dienaar al langer vindt dat ‘kwartaal’ niet toevallig maar één letter verschilt van ‘wartaal’. Barco schaart zich bij Bekaert, Colruyt en Umicore: drie niet bepaald slecht gerunde bedrijven die beleggers halfjaarlijks inzage geven in de resultaten, maar zich over het eerste en derde kwartaal beperken tot een korte update.

De driemaandsfetisj was tot diep in de jaren 90 een Amerikaanse aangelegenheid, waar vooral de Londense City met zijn halfjaarfocus zijn neus voor ophaalde. Maar dan ontstond vanaf de late jaren 90 een bizar opbod tussen de Europese beurzen. Plots vonden die het nodig dat bedrijven kwartaalrapporten publiceerden vooraleer ze pakweg een ‘NextPrime’-kwaliteitslabel kregen of in deze of gene index mochten.

Legendarisch was de titanenstrijd tussen Deutsche Börse en Porsche. De Duitse beurzenuitbater kegelde Porsche uit de MDAX-index omdat de sportwagenbouwer gelet op zijn volatiele verkoopcijfers en de collectieve vakantieperiode in augustus weigerde kwartaalcijfers te publiceren. ‘Wie slim op de beurs wil navigeren, handelt niet kwartaalgewijs maar gewoon wijs’, luidde de repliek van Porsche-topman Wendel Wiedeking aan beurzentopman Werner Seifert. Beide über-Teutoonse tenoren zijn intussen van hun voetstuk gevallen, maar dat is een ander verhaal.

Zijn de kwartaalcijfers op de terugweg, een andere erfenis van het Europese beurzenopbod tien jaar geleden - een ultralange handelsdag - is hardnekkiger. De Europese handelsdag duurt 8,5 uur, terwijl Amerikanen het sinds 1985 op 6,5 uur houden. Voor Japanners volstaat 4,5 uur: in Tokio lassen handelaars van elf tot half een een pauze in om een gezonde ‘bento box’-lunch te verorberen. Al staat de Aziatische ‘way of life’ onder druk: de Straits Times schreef donderdag dat de beurs van Singapore overweegt haar lunchpauze af te schaffen. Albert Fong, voorzitter van de lokale beurshandelaarsvereniging Society of Remisiers, reageerde geschokt. ‘Hoe kunnen we gaan lunchen als er geen lunchpauze meer is? Als verantwoordelijke makelaars kunnen we onze post niet verlaten als er handel is, hoe kalm ook.’ Tips over hoe hij makkelijkst broodjesresten uit zijn klavier vist, kan mister Fong bij alle Europese traders - en financieel journalisten - krijgen.

Kurt Vansteeland

Reacties

Laatste reacties op onze blogs

Onze blogs

Meer