MC Soelaas

‘Route de la banque ou route de la banqueroute’, rapt de Franse hiphopster MC Solaar in ‘L’homme qui voulait trois milliards’.

Dat is exact de weg waarop de eurozonebanken en -landen zich bevinden. Het is de route van de Europese Centrale Bank (ECB) of het sukkelstraatje naar het bankroet. Veel banken zitten nog steeds met troep op de balansen en ook de overheden zitten op hun tandvlees na hun stimuluspakketten. De ECB biedt soelaas door de geldkraan open te zetten. Banken kunnen bij de centrale bank tegen 1 procent lenen en geraken er zelfs hun Grieks staatspapier kwijt. Tot grote opluchting van onder meer de Spaanse overheid, die geen nieuwe reddingsoperatie kan financieren.

De komende twee weken gaan 91 banken, goed voor 65 procent van de Europese banksector, op de ‘pijnbank’ van de stresstest. Die doorlichting moet uitwijzen welke klappen hun balansen te verduren zouden krijgen bij een ‘economische ramp’, zoals een groeivertraging of een schuldencrisis.

De ECB liet weten erg tevreden te zijn met de beslissing stresstests te doen voor individuele banken in de eurozone.

Op 23 juli worden de resultaten gepubliceerd. Maar hoe het verdict ook luidt, het zal de ECB niet ontlasten van haar taak als infuus. Die blijft, in de woorden van MC Solaar, ‘DJ Cash Billets derrière le guichet’.

De ECB zit immers in een lastig parket. Door het opslorpen van moeilijk verhandelbaar overheidspapier van de Zuid-Europese landen in ruil voor harde valuta is ze in het budgettaire straatje terechtgekomen. Daardoor zijn de traditionele rollen omgekeerd. De eurolanden zetten hun kredietlijnen open om banken, en zo ook de hele regio, recht te houden. De ECB zet de facto budgettaire munitie in om op haar beurt de zwakke landen overeind te houden.

Voorlopig sporen de doelstellingen van de monetaire instelling en de nationale budgettaire politiek nog. Maar als die uit elkaar lopen, moet een van de partijen buigen of barsten. Dat mocht bijvoorbeeld Ronald Reagan in 1981 ervaren. De Amerikaanse president was woedend toen de toenmalige voorzitter van de Federal Reserve, Paul Volcker, de rente optrok tot 20 procent om de inflatie van 15 procent te breken. Hij lokte er een scherpe recessie mee uit. Het monetair beleid hielp zo het budgettair beleid opnieuw in het gareel te lopen.

Als de inflatie in de eurozone opveert, moet de rente omhoog. Dat zal de kredietlijnen naar de banken duurder maken en de landen die verzuipen in de schulden, verder onder druk zetten.

De ECB is als MC Soelaas voorlopig nog de lieveling van de overheden. Maar die rekenen er beter niet op dat Frankfurt altijd een hitmachine blijft. caption.